A Serious Man (2009)

Perfect einde vind ik.

Somebody to love

Briljante film, geniaal script, lekker sfeertje, goede dialogen, fijne soundtrack.

Ik zag heel wat Bijbelse verwijzingen. Bijzonder wel.

Vreselijk (in a good way) die rabbi met het tandenverhaal.

Ben benieuwd wat Sy wou zeggen of doen tegen Larry, voordat-ie dat ongeluk kreeg.

*wil de brillen en ruitjesblousjes*

Ik denk persoonlijk dat ze wel door moeten gaan met het maken van dit soort films. Na een tijdje rolt er zo weer een meesterwerk uit. Deze film vond ik zeker niet slecht. Niet zo standaard iig .

Larry Gopnik: ''And... what happened to the goy?''

Rabbi Nachtner: ''The goy? Who cares?''

Voor het eerst sinds 'The ladykillers' (waarschijnlijk het meest verguisde werk van de Coens, helaas) weer een film van de heren die ik meteen na de aftiteling een tweede keer heb opgezet. Het einde was zo intrigerend en liet me achter met een ''Ik wil méér!''-gevoel. Dus... Nog een keer kijken.

Leuk dat er een paar oude bekenden weer voorbij komen, ook is het maar minimaal. Vooral Stephen ''Mike Yanagita'' Park moest nog eens terug komen in een Coens film, maar ook leuk dat Michael ''Jack Lipnick'' Lerner even zijn 'ding' mocht doen. Natuurlijk zijn er wel weer de nodige (zeer) kleine stukjes die rechtstreeks uit eerder werk geciteerd worden, maar nergens is het storend en het lijkt eigenlijk meer een trademark van Joel en Ethan. Stuhlbarg en Kind zijn simpelweg briljant gecast en die Fred Melamed: twee druppels water / Francis Ford Coppola, zou er nog iets achter zitten? Niet teveel nadenken lijkt het devies van deze film.

Een prachtige opening die volgens de Coens serieus(!?) niks te maken heeft met de rest van het verhaal*. Vervolgens is het toch even wennen. 1967 in het midwesten van Amerika lijkt steen voor steen te zijn nagebouwd en naast de Joodse gemeenschap is er verder nauwelijks iets of iemand anders te bekennen. Op die redneck buren en die ene Zuid-Koreaanse familie na dan. Maar de gebeurtenissen, ook al hebben we dergelijke 'midlife-crises' al veel vaker gezien, worden weer ouderwets schitterend verteld en in beeld gevangen. Het drama-aspect, hoewel nog steeds doorspekt met flink wat humor, is trouwens opvallend groot. Vooral de relatie tussen de twee broers Larry en Arthur met als hoogtepunt het moment in het lege zwembad (twee broers, dat kan toch niet missen)... In tegenstelling tot 'No country...' is hier de casting voorbeeldig en in tegenstelling tot 'Burn after...' wordt het verhaal hier nergens onnodig druk bevolkt met (oninteressante) personages. De dromen en de trips zijn weer niet te versmaden, Burwell vult één en ander muzikaal uitstekend aan** en het einde is blijvend intrigerend.

'A serious man' zal de komende tijd nog wel een paar keer de dvd-speler gaan bezetten. Ik maak er meteen maar 4,5* van en een grote pluim voor deze Coens-revival!

* Zie de korte docu op de dvd.

** Maar ook Jefferson Airplane is hier helemaal op z'n plaats.

Ik vond er niet veel aan maar het is dan ook totaal mijn genre niet

Wel een leuke film. Wel interessant en goed gespeeld. De film heeft iets goed religieus en er hing een leuk sfeertje Het einde was weer goed (zoals ik gewend ben vd Coens). Verder was het allemaal maar een beetje magertjes en af en toe saai. Het begin van de film kan ik nog niet helemaal bevatten.

Ik geef 3*

Wat een heerlijke typetjes zitten er weer in deze film!

Daarin vind ik de Coen Brothers echt geniaal!

Waar heb ik nu naar zitten kijken? Echt een van de slechtste films die ik ooit heb gezien, het gaat gewoon nergens over. Zal wel kunst zijn, maar aan mij niet besteed.

Ik heb pas weer nagedacht over het begin toen ik er hier mensen over zag posten. Ik kan daar ook geen touw aan vast knopen.

Nu ik er bij nadenk, kan ik ook weinig over de rest van de film zeggen. Doorgaands sta ik open voor films met een minder dan vanzelfsprekend verhaal. Helaas vond ik deze film weinig bevredigend.

Het is volgens mij gewoon een kwestie van oog hebben voor onder andere de geweldige acteerprestaties en de knap uitgekiende personages in de film en dan maar meeleven in het onontkoombaar drama dat zich voltrekt. Het verbaast mij zelfs enigszins hoe men daar naast kan kijken. En dan heb ik het nog niet over de perfecte montage en subtiel fantastische cameravoering.

Ach, ik had hetzelfde als Meneer Bungel. Ik wilde de film meteen nog een keer zien, maar het was de laatste voorstelling in de bioscoop die dag.

Gast, als je zegt dat dit nergens over gaat dan leef je onder een steen. Of je hebt 0 verstand van religie, cultuur en andere levensstijelen dan je eigen. No offence, maar hier zitten zoveel dubbele lagen in..

Laat de Coen Bros. maar schuiven. Heb talloze intervieuws van ze gelezen in het verleden waarin ze nooit moeilijk doen over een verhaal. Over deze zouden ze vast het volgende zeggen : het gaat gewoon over een man die veel pech heeft.

Maar als je deze film ziet weet je dat er meer achter zit en meer lagen heeft. Maar waar de Coens vooral in uitblinken zijn de humor en personages. Die humor, weet nooit hoe ik dat van hun moet uitleggen. Iets absurds, gortdroog, humor waarvan je misschien later doorhebt dat het grappig was. Heb in elk geval constant met een glimlach naar deze film gekeken. En de typetjes. Grappig, schrijnend, dom, vertederend? Dus gewoon menselijk? En wat heeft hun Joodse achtergrond ermee te maken? Of zouden de Coens zeggen : ze zijn toevallig Joods?

Ik heb me enorm vermaakt met deze. Juist door de humor en personages, de lagen die ik wel heb gezien en subtiele absurditeiten en natuurlijk de acteerprestaties. Beter dan het ietwat hysterische Burn after Reading.

Laat de Coens maar met rust, die knutselen nu vast alweer aan hun volgende kunststukje.

****

ik vind 't totnogtoe de grappigste en beste coenfilm die ik heb mogen bekijken. Snap eigenlijk niet waarom deze film door zoveel mensen zo laag wordt gewaardeerd (behalve door alle critici, die ongeveer zonder uitzondering hun lof uitspreken over deze film). Ik persoonlijk vind 't een heerlijk absurde film, prachtig geschoten, en hilarisch. Het begin filmpje kon zo het werk zijn van Gogol (en dat is niet het minste compliment), en dan die verschrikkelijk onredelijke aziaat, die broer die bij hem woont die volstrekt geobsedeerd één of andere mislukte truc probeert uit te halen, z'n zoon die belt naar het hotel, die droomscene, de stonede scene aan het eind. Alles zo hilarisch, en toch spannend en tragisch neergezet. Ik begrijp eigenlijk niet waar deze film onderdoet aan fargo, en BIg Lebowski, sterker nog, naar mijn mening is hij beter.

Manmanman, wat heb ik moeite moeten doen om deze film af te kijken. Het kon me nergens boeien en het werd ook nergens echt grappig. Is dit niet mijn soort film? Ik denk het niet. Is het niet mijn soort humor? Ik denk het wel.

The Big Lebowski? Ik denk niet dat je die kan vergelijken met A Serious Man. Ik in ieder geval niet. Aangezien ik The Big Lebowski al een keer of 5 gezien heb en me nog steeds een aap lach om die film. Bij A Serious Man kwam een glimlach er met moeite uit.

Ik had eigenlijk precies het tegenovergestelde: toen ik The Big Lebowski een hele tijd geleden zag vroeg ik me af wat iedereen zo geweldig vond aan die film. Bij A Serious Man lag ik eigenlijk constant dubbel. The Big Lebowski moet ik trouwens wel nodig eens herzien.

Treed je helemaal bij behalve dat van dat herzien

Zal dan wel een verschil van humor zijn. Ik raad je aan om m nog een keer te kijken. De eerste keer dat ik The Big Lebowski zag vond ik m ook niet leuk, maar nu een aantal jaren later is mijn humor dermate veranderd dat ik m fantastisch vind.

Misschien als ik A Serious Man over een paar jaar weer zie dat ik m dan wel waardeer.

Denk het niet, want het is een afstandelijke sfeer als je niet veel met die wereld hebt. Ik heb nog steeds de theorie dat je wat van het joodse af moet weten om dit te kunnen waarderen, maar ook mensen die daar niks van weten kunnen hier soms van genieten. Wie weet die stelling herzien.

Het blijft een vreemde film. Ik hoor lovende kritieken en in die groep behoor ik ook (zonder twijfel eén van de beste films die ik ooit gezien heb, sowieso beste coen), maar ik hoor ook genoeg die het he-le-maal niks vinden. Maar 1 ster? De kwaliteit druipt er vanaf..

Tsja 1 ster is heel weinig, maar die film deed gewoon niks voor me. Ik ben nogal een gevoelskijker en heb graag dat een film emoties bij me oproept. Tegelijk moet ik ook zeggen dat ik films heb gezien die veel slechter waren, maar die krijgen 0,5 .

Nou vooruit. Het acteerwerk was goed dus een halfje erbovenop.

Hmm ja ik ken dat wel. Gevoel is belangrijk en dat heeft denk ik ook veel met sfeer te maken. Misschien is dat wel de belangrijkste oorzaak over de uiteenlopende meningen over deze film (:

Ik denk eigenlijk dat het meer aan de humor ligt. Het is het soort humor waar maar weinig mensen van houden. En dat in combinatie met de sfeer. Het is gewoon een erg droge film waar weinig in gebeurt met veel dialogen en dat is niet voor iedereen geschikt. Een beetje als The Big Kahuna denk ik (die ik overigens wel erg leuk vind).

inderdaad, erg saai.....

Fantastische film, valt heel veel in te ontdekken (heb er nu een eerste kijkebeurt zonder al te veel na te denken opzitten). De sfeer is vaak deprimerend en melancholisch (heeft veel weg van American Beauty qua personages) en dat spreekt me altijd aan. Tijd om meer van de Coens te zien!

Als dit je eerste Coen film is, heb je wel gelijk het beste gehad denk ik! Al moet ik Fargo nog zien.

Barton Fink is ook nog een aanrader. De andere films van de Coens vind ik leuk, maar niet veel meer dan dat.

Veel meer dan gewoon leuk: Blood Simple, Raising Arizona, Miller's Crossing, Barton Fink, The Hudsucker Proxy, Fargo, The Big Lebowski, The Man Who Wasn't There, No Country for Old Men en uiteraard, A Serious Man.

De films van de coen brothers krijgen momenteel slechte reviews.

ik moet deze film nog zien,maar vindt de scores opvallend.

'Burn After Reading' vond ik fantastisch en heeft ook zo'n lage score.

Zegt niets. Ik vond alle 'Coens' die ik heb gezien cool. Gewoon kijken!

En dat ben ik ook zeker van plan! Bedankt!