Un Prophète (2009)

Idd wat een eindeloze film is dit. Letterlijk dan. Komt geen eind aan. Na ruim 2 uur heb ik de moed opeggeven en de film uitgezet. Niet spannend en een voortslepend verhaal waarbij ik ook soms de draad echt kwijt was. Of zou dat met mijn "wegtrekkers" te maken hebben gehad ? Nee, geen top film. . Slaapverwekkend met een sporadisch hoogtepuntje.

geen kenner ven europese topfilms lijkt mij

@mocca: geef jij dan een toelichting aan wat je slecht vond aan deze film?

Jij ook niet zo te zien (och, och, wat schieten we hier toch veel mee op!)

ff serieus wat wil je nou elke keer die zelfde bagger uit hollywood

open your mind zou ik zeggen luister shawshank redemption blijft natuurlijk numero uno waar het gevangenis films betreft maar ik vond deze eg nie sleg

Ik heb mijn mening gegeven na het kijken van deze film, daar hoef ik geen kenner van europese topfilms voor te zijn

Ik doe geen verzoekjes, mijn mening(zie enkele berichten terug)geef ik éénmalig en daar moet je het mee doen.

Beetje inconsequent jongeman. Je doet precies hetzelfde, zegt alleen dat je de film saai en langdradig vindt. Prima dat dat je mening is, ik vindt hem persoonlijk erg zwak.

Hij is al geband geloof ik

Ik vond un Prophète behoorlijk goed. Maar terwijl ik de film keek kon ik niet stoppen hem te vergelijken met R. (Ook een gevangenis drama)

Deze film heeft uiteindelijk wel een totaal ander uitgangspunt. R is alleen veel grauwer en harder. Dat raakte mij wel meer.

Un Prophète is op sommige punten wel beter. Ik vond de surrealistische stukken met de man die hij vermoorde, de Chrevolet die hij eigenhandig uitmoord en de herten erg leuke toevoegingen en de film zat cinematografisch mooier in elkaar.

Het idee van de film is erg goed. Een jongen die helemaal niets heeft, en in de gevangenis zich meer ontwikkelt dan ooit tevoren. En uiteindelijk uit de gevangenis loopt met twee mercedessen en een porsche achter zich, en een vrouw en kind

Waar Un Prophète echt even de plank misslaat is de muziekkeuze. Met name het rapnummer was enorm misplaatst. Ik voelde op dat moment wel plaatsvervangende schaamte.

Voor de rest is dit een erg degelijke film. Maar indien de muziek beter geplaatst was, en de speelduur iets korter, had deze film naar mijn mening gelijk hoger gescoord. Nu moet hij het doen met een

3.5*

TIP voor mensen die deze film aansprak: R

Hier heb ik niet veel aan toe te voegen. Vette tegenvaller! 1,5 *

Soms is het een kwestie van verwachting. Zelf had ik vrij weinig verwacht van deze film maar het heeft mij zeer positief verrast. Vrij traag maar aangezien ik niet zo van de snelle gangster-/patser films ben sloeg het prima aan bij me. Spannend en verrassend.

Ben je geen ADHD-er en hou van goed acteerwerk, dan is dit voor jou een aanrader. 5*

Nou, ik ben GEEN ADHD-er en ik hou WEL van goed acteerwerk en toch vond ik het helemaal niks!

Een orgineel en indrukwekkend misdaad verhaal dat door zijn eenvoud en realisme snel uitgroeit tot een uiterst boeiende film.

De zieleroerselen van de hoofdpersoon, zijn overlevingsdrang en de feitelijke culturele tweestrijd waarin hij voortdurend verkeerd maakt de film tot een unieke mengeling van drama en misdaad.

Voorts is het prachtig gefilmd en het deed me af en toe denken aan de sfeer die in de drie Alain Delon misdaadfilms zat uit eind jaren '60. Het bewijst weer eens dat er nog steeds uitstekende Europese misdaadfilms gemaakt kunnen worden.

Een extra bonus voor de slim gekozen muziek die de film op de juiste momenten nog iets meer intensiteit geeft.

Aanrader !!

Geen Europese topfilm!

Ik verwachtte niets en kreeg niets, ik moest deze film echt uitzitten. Eerst dacht ik nog dat deze film even tijd nodig had om op gang te komen, maar helaas is de hele film saai. Ik kan er ook echt niets positiefs over zeggen.

De sfeer in deze film pakte mij van het begin tot het eind.

Goed geacteerd en mooi verfilmd. Het verhaal zat prima in elkaar.

al met al 3,5*

Un Prophète

Vaak ben ik wat terughoudend in het opzetten van films anderstalig dan Engels, maar door de Oscar nominatie en de gevangenis setting heb ik mij er toch aan gewaagd. Helaas vond ik de film redelijk tegenvallen...

Met vlagen kijkt de film redelijk weg maar het merendeel van de film is het echt een verschrikkelijk trage film. Zelden gingen minuten zo langzaam. De film had waarschijnlijk beter tot zijn recht gekomen in een standaard 90 minuten voorstelling of als er wat meer tempo in de film had gezeten. Wellicht dat dit ook kwam doordat het verhaal me niet erg aansprak; of misschien beter geformuleerd, de uitwerking van het verhaal boeit mij niet.

De film wil weergeven hoe iemand zich in de gevangenis ontwikkelt van een nobody naar een welvarende man. Dit is redelijk gelukt alleen is de uitwerking erg ongeloofwaardig en saai. Arestrup, de gangsterbaas, heeft een onvoorstelbaar en ongeloofwaardig grote invloed en vrijheid binnen de gevangenismuren. Hij intimideert bewakers, beslist wie in welke cel woont, kan gemakkelijk zijn zaken regelen buiten de muren en kan elke medegevangene mishandelen of zelfs laten vermoorden als hij dat wil. Daarnaast de vrijheid die de hoofdpersonage Malik krijgt is ook te ongeloofwaardig.

Velen roemen de acteerprestaties van Malik terwijl ik ze eerder standaard en niet bovengemiddeld zou noemen. Tuurlijk zijn de scènes goed geacteerd waarin hij te laat op wordt gehaald voor zijn autorit naar het vliegveld en hoe hij onderhandeld met personen buiten de gevangenis, maar bij het merendeel van de scenes staart hij gewoon als een dooie in de cameralens.

Standaard filmpje die helaas te traag is.

2,5*

Natuurlijk al helemaal fout als je een Europese film bekijkt met de gedachte dat je liever geen niet-Engelstalige (Amerikaanse) films ziet.

Hoezo is een verhaal als dit ongeloofwaardig? Ooit in een gelijkwaardige gevangenis geweest? Daarnaast is geloofwaardigheid ook niet een aspect wat voor mij van groot belang is in deze film, dat ze in het midden van Parijs de Chevrolet overvallen, dat zie ik ook niet zo snel gebeuren en zoals Maikeru al zei is dat een fantastische scène.

Malik speelt echt ontzettend goed, lang geleden dat ik een acteur zo goed in zijn rol heb zien zitten. Rahim weet op een geniale manier in de huid van Malik te kruipen, niet alleen speelt hij een harde gangster, maar ook uit hij fantastische gezichtsexpressies op de juiste momenten. Hierdoor plaatst hij het karakter van Malik precies waar het moet zijn, ondergeschikt, bescheiden maar toch ook vol zelfverzekerheid. Het zijn juist de kleine, subtiele expressies en momenten die van Malik een ontzettend realistisch persoon maken.

Damn, het leek wel of deze film eeuwen duurde.

Had er veel meer van verwacht, hoger dan een 2.5 kan ik het helaas niet geven

Vond 'm erg goed beginnen, maar na 2 uur had ik het wel gezien en was ik de kluts een beetje kwijt. Ik heb 'm uitgezet om 'm de dag erna af te kijken (wat ik nooit doe). Kan mee gaan met de mensen die 'm veel te lang vonden duren. Moet Maikeru ook gelijk geven over dat rap nummer. Viel mij ook (negatief) op.

3.5*

Waarom is dat fout dan? Ik zeg dat ik normaal wat terughoudend ben in het opzetten van anderstalige films. In andere woorden, als ik wél zo'n film opzet betekend dat niet dat ik dergelijke films gelijk niet meer objectief kan beoordelen. Er zijn genoeg films die ik erg goed vind zoals La Vita è Bella, die Welle of Amelie en daar spreken ze ook geen woord Engels.

Bam.

Ik ben deze film ook gaan kijken vanwege de geweldige recensies (vaak 5 sterren), zelfs de moeite genomen om het op HD kwaliteit te kijken, maar ook ik vond het helaas een tegenvaller. Zeker als je gaat zitten en een TOPfilm verwacht.

Ontwikkelt naar een succesvol crimineel is de intentie van de film. Toch een kleine nuancering. Wat de terughoudendheid m.b.t tot de taal er mee te maken heeft blijft me vooralsnog een raadsel. Je zult vast een reden hebben om dit te melden..

Had toch meer verwacht van deze film. Waarom? Door de goede recensies.

Bemerkte bij mezelf dat de film niet altijd boeide en dat het verhaal met name op het eind warrig was

Inderdaad...ik snap die goede recensies ook niet zo. Deze film heeft niets te bieden. Echt zonde van je tijd

Fijn voor jou dat je die films goed vind, maar dat je terughoudend bent tegen niet-Engelse films zegt genoeg. Betekent namelijk toch dat je er altijd met een ander idee in je achterhoofd naar kijkt. Bom.

Aardig gevangenisdrama over een jonge crimineel die kort na aankomst binnen de grijze muren eigenlijk weer 'gevange' wordt van het systeem dat onderling tussen de gevangenen geldt. Met de keuze 'de dood of de gladiolen' (of in de woorden van Van Gaal: "Wir bekommen Gladiolen oder wir sind tot"), verdient El Djebena na de gewelddadige moord op Reyeb direct zijn plek.

Vanaf dat moment ontwikkelt het verhaal zich zoals we natuurlijk wel vaker hebben gezien, maar desondanks blijft het boeiend, voornamelijk vanwege het feit dat 'de weg omhoog' niet zonder slag of stoot gaat. El Djebena blijft lange tijd een simpel hulpje (en heeft ook dat uiterlijk) maar weet zich door een speling van het lot - bijna alle Corsicanen worden overgeplaatst - toch tot een belangrijke compagnon van leider Luciani op te werken. Tahar Rahim is wat dat betreft echt geknipt voor de rol van Arabische naieve (pesudo)volgeling van de Corsicanen, al verloochent hij zijn afkomst uiteindelijk niet .

De vrij lange speelduur van de film is in dit opzicht noodzakelijk om juist de gebeurtenissen in niet al te snelle tijd af te raffelen. Zou alles in 90 minuten zijn gepropt, dan krijgt men misschien het idee krijgen in een veredelde snelle actiefilm verzeild te zijn geraakt, terwijl juist de tijdloosheid en uitzichtloosheid van detentie een belangrijk aspect is.Het opbouwen van onderlinge verhoudingen ontwikkelt zich in gestaag tempo en veranderingen van de dagelijkse routine treden niet vaak op. Zo is bijvoorbeeld het verkrijgen van verlofdagen, die groot belang dienen in de film, bepaald niet vanzelfsprekend en dat komt goed tot uiting.

Een minpuntje vond ik echter wel de plotselinge romance (als je dat zo kunt noemen) tussen El Djebena en de vrouw van zijn snel overleden broeder. Er is hier totaal geen sprake van een opbouw in de relatie, dat lijkt tussen neus en lippen door even in het verhaal te zijn gestopt. Jammer. Dat doet ook afbreuk aan het eindshot, wat hierdoor in geloofwaardigheid inboet.

Desondanks blijft een positief gevoel overheersen na het zien van deze film. Het deed me ook vaak denken aan OZ een tv-serie van een aantal jaren terug. Liefhebbers van niet-engelstalige gevangenisdrama's - die qua realisme en rauwheid vaak ver verheven staan boven de Engelstalige (Hollywood)varianten - kan ik wijzen op bijv. Carandiru en Leonera (met vrouwen in de hoofdrol).

Eens!

Het is inderdaad heel fijn voor mij dat ik dergelijke films goed vind. Ik ben ook erg blij dat ik films leuk vind ondanks dat ik die eigenlijk niet mag kijken volgens jou omdat dat dat fout is.

Maar wat is er fout aan als ik met een ander idee in mijn achterhoofd naar een film kijk? Het is toch logisch dat je altijd een beetje subjectief bent als je naar een film kijkt? Natuurlijk probeer je er in zoverre naar te kijken dat je objectief een film kan beoordelen zonder op op vooroordelen gebaseerde redenen een film te evalueren. Maar als ik dan toch een film tegen vind vallen, dan is dat jammer en zelfs voor mij teleurstellend, maar heeft niets met vooroordelen te maken omdat ik normaal terughoudend ben in het opzetten van dergelijke films. Er zijn zoveel uitzonderingen op de regel zoals ik al noemde, dus waarom zou ik dan om die reden alle films uitsluiten die niet Engels zijn?

Want ik houd bijvoorbeeld niet van films met Steven Seagal of Chuck Norris. Dus als ik zo'n film opzet zou dat eigenlijk niet mogen want dan kijk ik erna met een 'idee in mijn achterhoofd' en dat is fout. Stel dat ik hoor dat een film van één van beide acteurs toch een hele goede film is en ik daardoor nieuwsgierig wordt, net zoals met Un Prophète, zou ik m desondanks toch niet op mogen zetten.

Krijg ik nu ook reacties met "Eens" of is dat alleen weggelegd voor fanboys die niet tegen kritiek kunnen op een film die zij leuk vinden?

Ik heb het misschien wat verkeerd geformuleerd, dat is inderdaad de intentie. Mijn terughoudendheid is eerder een kwestie van smaak. Ik vind het fijner dat als ik een film kijk dat ik de gesproken taal ook kan verstaan. Ik ben nu meer afhankelijk van de ondertiteling omdat ik slecht Frans spreek. Ondertiteling is een ondersteuning en ik moet er niet afhankelijk van zijn.

Eens!

Dat kan ik wel begrijpen. Heb zelf vrij veel Spaanse films gezien en m'n Spaans is niet goed genoeg om zonder ondertiteling een film goed te kunnen volgen. In die zin kijk je inderdaad wat minder vrij. Maar dat houd me niet tegen dergelijke films te kijken. Maar goed, jou dus uiteindelijk ook niet.