Un Prophète (2009)

Een hele sterke film, hij duurt alleen een beetje lang. Gelukkig kakt hij eigenlijk geen enkel moment in, alleen zijn sommigen scénes wat overbodig. Ik vond het feit dat hij Reyeb nog zag niet zoveel toevoegen bijvoorbeeld. Maar de film geeft wel een geweldig beeld over hoe het leven in de gevangenis kan zijn in Frankrijk, en ook hoeveel macht je daar binnen kan hebben. Nou weet ik natuurlijk niet of het ECHT ook zo is maar ja, het is zeker geen ongeloofwaardig verhaal.

De sfeer die in de film heerst is wel echt geweldig, lekker grauw en duister. Het is ook echt super verfilmd en muziek is ook dik in orde. Zeker een grote kanshebber voor de Oscar voor buitenlandse film. Ja dan verbleekt Oorlogswinter toch flink.

Zeer sterke cast, allemaal onbekende voor mij. Maar Tahar Rahim steelt echt de show, zeer getalenteerde acteur. En ook Niels Arestrup is erg sterk.

Zeker een aanrader! 4*

Snap de fuzz niet zo bij deze film.

Hele plotdriven-film. Personages gaan van situatie a naar situatie b naar situatie c etc en dat is het dan. Karakters zijn te ééndimensionaal. Het is bepaald geen karakterstudie geworden en het is (te) moeilijk enig symphatie te krijgen voor wie dan ook in deze prent.

Als de obvious boodschap is dat criminelen de gevangenis slechter uitkomen dan dat ze er ingaan dan is het allemaal duidelijk maar Un Prophete schreeuwt om meer ziel en diepgang. De missers helpen ook al niet mee: de verhaallijn met de geest van de door het hoofdpersonage vermoorde medegevangene gaat geen kant op en lijkt er maar een beetje bijgesleept. Ook de titels van personagenamen komen geforceerd over en hebben geen enkel doel. Dat hip doen heeft deze film echt niet nodig hoor.

Blijft over een harde kijk op het gevangenisleven, maar ja dat hebben we ook al eerder gezien. Acteerprestaties van Tahar Rahim als Malik en Niels Arestrup als Cesar zijn goed, maar hun personages schreeuwen om meer lijf.

Un Prophete boeide me wel, maar greep me niet.

3*

Intrigerende film die je bij zal blijven.

4,5*

Erg knappe film. Vooral in het begin komt de angst en de kilte erg goed door.

Qua editing vond ik het niet altijd even goed, soms zelfs vrij rommelig. Maar de film kan gelukkig bouwen op een genoeg boeiend en krachtig verhaal, geweldig neergezet door Rahim en Arestrup. Helaas vond ik het eerste halfuur dermate goed dat het toch wel teleurstellend is dat de lijn niet de gehele film doorgezet kon worden.

Dikke 3.5* derhalve.

mooie film, mooi verhaal(tikkeltje ongeloofwaardig)

Ben er gisterenavond naartoe gegaan in de bioscoop en moet toegeven dat het toch een best lange zit was.

De film begint heel aardig maar zakt toch heel erg in. Het middenstuk is zeer langdradig met bepaalde beelden, flashes tussendoor die ze in mij ogen er wel uit hadden mogen laten

Gelukkig komt de film weer sterk terug op het einde. Als hij in het midden een half uurtje korter was geweest had hij van mij 1 ster meer gehad.

Maar uiteindelijk is het zeker geen slechte film er krijgt hij toch 3*

Fijne, sterke en bij vlagen vrij harde misdaadfilm. Zal niet herinnerd worden als de meest originele film ooit, maar is gewoon goed uitgewerkt en gespeeld.

Wat scherpere editting en score zou fijn zijn geweest, maar soit.

Kan me overigens niet voorstellen dat hij een Oscar wint. Daar is het de film niet voor.

Dat vind ik van die andere favoriet, Der Weisse Band, eigenlijk ook niet. Ik heb zo'n voorgevoel dat het weleens onverwacht een van de andere drie zou kunnen gaan worden.

Ik denk wel dat het Un Prophete wordt, maar ik ken 'de 3 anderen' eigenlijk ook niet. Vind het wel een redelijk toegankelijke film, misschien wat rauw en hard voor Hollywood, maar heb altijd een beetje het gevoel dat ze Europese films daarin toch wat anders beoordelen.

Vind het teveel een genrefilm voor de Oscars vooral.

Inderdaad.

Bridging the Gap.

Wat knalde dat nummer ongelofelijk lekker uit de speakers. Jammer dat er alleen een oscar best original song is. Reeds bestaande muziek levert vaak veel gedenkwaardiger soundtracks op. Sabotage in Star Trek werkte ook al zo goed. Over de overige muziek in Prophète ben ik minder positief. Niet dat het ontzettend slecht is ofzo, maar het verbaasde me een beetje de naam Alexandre Desplat in de credits te zien staan. Die man heeft veel mooiere dingen gecomponeerd. Dit stukje perfectie bijvoorbeeld.

Vind de film zelf ook niet helemaal geslaagd. Begrijp bijvoorbeeld niet waarom iedereen Rahim zo'n charismatisch figuur noemt. Valt qua uitstraling echt in het niet bij bijvoorbeeld Romain Duris, de hoofdrolspeler uit Audiards vorige en betere film Battre Mon Coeur S'est Arrêté (die titel schrijf ik graag). Echt geloofwaardig als negentienjarige is Rahim ook niet (maar wat verwacht je van iemand die geboren is in 1981).

Duurt verder te lang. Veel tijd gaat verloren aan vervelende uitstapjes, waar ik liever meer van het gevangenisleven had gezien. Dat laatste is überhaupt de reden dat ik dit in de bioscoop (die een kwartier pauze inlaste ) ben gaan zien. Volg momenteel het superieure Oz en had naar aanleiding daarvan wel zin in een goede gevangenisfilm.

't Is dat ik de laptop met daarop de avi-bestanden van die serie niet bij de hand heb, anders had ik nu gezegd dat ik een aflevering Oz ga kijken.

Gevangenisfilms zijn nooit echt mijn ding en dat zullen ze ook nooit worden ook. En waarom niet.

Ik ben de film gaan zien na een goede recensie in de Financial Times. Rahim en Arestrup acteren zeer goed, maar ik vond het einde toch te veel een happy end hebben, wat niet goed past bij de rest van de film. 3.5*

Omdat Malik in weze geen slechte jongen is , vind ik het einde juist wel mooi!

Verder zeg ik er niets over.

Een super spannende film! Inderdaad wel wat lang, 2:30 uur en dat zonder pauze.

Lekker gaan kijken, zou ik zeggen. Zeker wel 16+ !

Uitstekend gevangenisdrama, subtiel en onderkoeld uitgewerkt. Briljant in beeld gebracht en voortreffelijk geakteerd; Rahim is een openbaring in de hoofdrol. Aan de lange kant en hier en daar had het verhaal wel iets meer aktie kunnen gebruiken, maar de film zit over het algemeen goed in elkaar. Fraaie indringende muziek ook. De betekenis van de titel is me wel duidelijk maar met dit gegeven wordt verder weinig gedaan.

Na 47 minuten gestopt met kijken, ik werd er zo verschrikkelijk down van. Deprimerend en weinig spanning, misschien niet geschikt voor mij dit soort films.

Ik zal maar geen sterren geven, dat is niet eerlijk bij 47 minuten kijken van de 150 minuten. Ik delete deze film gelijk...

Eigenlijk durf ik er bijna niet voor uit te komen nadat ik het woord rauw al vele malen hier heb gelezen, maar ik vond de scènes in de gevangenis lekker rauw, hard en realistisch. Prachtig in beeld gebracht ook, met een handcamera die me niet weet te storen, integendeel, en ook een aardige montage. Al vind ik die af en toe ook iets teveel interessant doen.

De machtspelletjes en het opzetten van criminele zaakjes spelen een belangrijke rol in de film en is interessant om naar te kijken (ik volgde het niet allemaal wie nou wie was etc, maar dat maakte me totaal niet uit eigenlijk), maar de film moet het niet hier van hebben, maar vooral van de acteerprestaties. De bijrollen van Niels Arestrup en Adel Bencharif zijn allemaal echt goed, maar het is Tahar Rahim die met echt waanzinnig goed spel de aandacht naar zich toetrekt.

Je ziet het zelden dat een zo onervaren acteur zo een film weet te dragen. Zijn personage blijft dan weliswaar wat vlak, hij wist toch totaal mijn sympathie te winnen en zet zeer overtuigend een gevangene neer die uitgroeit van zwak “kruimeldiefje” (dat is misschien wat teveel aangedikt, je kan amper geloven dat hij iets heeft geflikt waarvoor hij zes jaar gevangenis heeft gekregen) tot een crimineel die goed zijn eigen boontjes weet te doppen. Je ziet hem geleidelijk echt groeien, en nooit voelt dat geforceerd aan.

Muzikaal vond ik Un Prophète erg origineel. De soundtrack is erg fraai en valt positief op met onverwachte keuzes die wonderlijk goed blijken te werken.
De wat surrealistische scènes worden niet door iedereen gewaard blijkbaar, maar ik vond ze meerdere keren toch best aardig. Al snap ik de kritiek wel dat het niet helemaal bij de film past. Het contrasteert toch een beetje met het rauw-realistische.

Meerdere scènes deden ook echt wel wat met me. De spanning wordt zeer goed opgebouwd naar de moord met het scheermesje, en de moord zelf wordt ook akelig realistisch in beeld gebracht. Al wordt je als kijker nog wel enigszins gespaard, net als bij een enkele andere zeer gewelddadige scène. De dramatisch bedoelde scènes komen niet optimaal tot uiting, maar er zitten nog altijd meerdere echt sterke scènes in de film. Naast de al genoemde is er bijvoorbeeld die prachtige scène waarin Malikeen Playstation 3 koopt en de spannend en intens in beeld gebrachte moordscène tegen het einde.

Het slot van de film had ik dan persoonlijk wat anders aangepakt. Die allerlaatste scène was wat te schattig, had het liever laten eindigen na de scène dat Malik weer uit de isoleercel komt en op het luchtplein laat zien afstand te hebben genomen van Luciani, en nu zelf een gangsterbaas te zijn.

Ondanks zijn kleine gebreken een ijzersterke film. Kritiek over de afstandelijkheid deel ik zeker niet. Malik en andere personages worden weliswaar niet echt uitgewerkt, maar de hoofdpersoon wist me toch totaal voor zich te winnen, en ik vond het vrij zeldzaam hoe in de film moorden realistisch en hard in beeld werden gebracht. ik voelde toch wel heel goed de impact ervan. Bij mij raakte de film ook zeker de juiste snaar. Een dikke 4.0*. Lijkt me een behoorlijke kanshebber op de Oscar voor beste buitenlandse film.

Langdurige Franse misdaadthriller over een nieuwe gevangene die moet opboksen tegen de heersers daar. De langdurige zit is vol te houden omdat er toch steeds wat gebeurd. Met enkele geweldadige en bloederige scenes. Zeker een voldoende maar niet veel meer.

Sterke film. Net als de film saai dreigt te worden, komt er nieuwe impuls. Maar wat al vaker is geschreven, Film is net te lang.

Un prophète is een film over het leven van een 19 jarige jongen in de Franse gevangenis. Daar waar hij er al snel achterkomt dat hij het niet alleen zal overleven, en zich bij een van de vele "Clans" zal moeten schaden voor zijn eigen veiligheid.

De film begint meteen goed. Geen een of ander lul verhaal hoe en waarom Malik (Tahar Rahim) in de gevangenis terecht is gekomen. Je word meteen meegetrokken in het leven van deze wereld.

Malik wordt meteen in het begin van de film met zijn neus op de feiten gedrukt. Hij komt in aanraking met de machtigste gevangene van de gevangenis: Luciani (Niels Arestrup). Van deze Luciani krijgt hij allerlei opdrachten, binnen en buiten de gevangenis om uit te voeren. Als Malik deze uitvoert garandeert Luciani Malik's veiligheid binnen de gevangenis.

De film's verhaal is erg sterk, totaal het tegenovergestelde van Hollywood. (The Shawshank Redemption bijv.) Ik vond het een heerlijke film om naar te kijken.

De pluspunten zijn de spanning, het realistische aspect en het acteerwerk. Tahar Rahim als Malik vind ik erg goed spelen, maar wat mij betreft steelt Arestrup (als Luciani) de show. Wat een performance. Toch jammer dat de Oscars dit soort (buitenlandse) acteer prestaties over het algemeen negeert (met uitzondering van bijv. Marion Cottiliard.)

De minpunten vind ik de terugkerende Reyed die hij in het begin van de film vermoord, en het feit dat hij een profeet zou zijn: Als hij in Marseille is en met die Arabier in de auto zit -die hem op dat moment wilt vermoorden - en hij ineens in de toekomst kijkt, is de Arabier ineens vergeten dat hij Reyed - zijn vriend - heeft vermoord. Een beetje vaag.

Waarom kunnen we in Nederland nou nooit eens zo´n film maken ?

Deze mag er wezen. Heerlijk rauwe film !

( maar niet beter dan de Shawshank hoor , idd wel heel ander type film )

Ik mag het woord graag gebruiken in mijn commentaren op films, maar hier komt ie weer: Keiharde rauwe, realistische film. Dit is toch de reden dat ik nu gewoon in zie dat ik meer de filmhuis films moet gaan bekijken en niet de Hollywood films. Maar goed, wel een lange zit zoals eerder vermeld. Voor de rest goed opgebouwde film, waarbij je het gevoel hebt dat er ieder moment iets kan gebeuren...

Vrij sterke Franse gevangenis film, die helaas m.i. nogal inkakt in het laatste uur.

De pluspunten van de film is inderdaad het realisme en de zeer solide acteerprestaties. Vooral de opa van Wilders (Arestrup) was erg sterk bezig. Enkele zeer toffe scenes spelen zich af in het gevang, maar zoals gezegd, op het einde had ik moeite om mijn aandacht erbij te houden.

Toch zeker een voldoende. 3.0*

Zoals al vaker hier is gezegd: Lekkere rauwe realistische film.

De Frans arabische cultuur komt ook goed naar voren in de film, zoals we die kennen uit de voorsteden van Parijs en andere steden in Frankrijk.

Goede film, mij is een film niet gauw te lang. 6 jaar is ook een hele tijd. Film boeide mij van begin tot einde, realistisch, sfeervol, rauw maar niet overdreven.

Van begin tot einde genoten,de spanning bleef erin zitten,(je kon de spanning voelen gewoon)er bleven zich continu nieuwe ontwikkelingen voordoen dat maakt de lengte van de film ook wel dragelijk!!!

Uitermate goeie film!

Ben altijd al fan geweest van Franse films, zit namelijk ook half in mijn bloed , maar de film was zeker zo goed als dat mijn verwachtingen waren. Voor de neutrale kijker duurt het naar mijn weten misschien iets te lang, maar zelf stoorde ik me er totaal niet aan. Het verhaal is mooi opgebouwd, spannend, aangrijpend en prachtig uitgewerkt. Wat ik vooral erg goed vond aan de film, waren de dagen verlof die er tussendoor kwamen. Zo zag je toch meer van het gevangenisbeeld ook buiten de muren en niet, dat je 150 minuten lang alleen maar binnen de muren van de gevangenis zit te kijken. Was dit wel het geval geweest, dan had ik hem toch minder gevonden denk ik. Vooral het stuk met... zijn droom over het hert dat terug kwam in de film, vondt ik erg goed. Zeker ook de benaming 'Prophète' werd mooi in beeld gebracht!

Zeker ook een compliment voor het acteerwerk, zeer goed gedaan! Hoop meer te zien in de toekomst van o.a. Tahar Rahim en was zeer tevreden.

Behoorlijk over-rated dit Franse gangster-drama, duurt veel te lang om te blijven boeien en verrast ook niet echt daarvoor. Zal dus wel een Oscar winnen (itt Das Weisse Band). Deze film kwam vooral over als ge-Hollywoodiseerd (of ge-mainstreamde Franse film). Rauw en realistisch, neuh.

Gaperige 2.5

Deze film is in Parijs bekroond met de César voor beste film. Bij de uitreiking van de belangrijkste Franse filmprijzen waren negen Césars voor de film van regisseur Jacques Audiard.

Hoofdrolspeler Tahar Rahim won een César voor beste acteur. De film won eerder de Grote Prijs in Cannes en maakt volgende week kans op een Oscar voor beste buitenlandse film.

De César voor beste buitenlandse film was voor Gran Torino van regisseur Clint Eastwood.

Nos Teletekst vandaag.