Shutter Island (2010)

Prachitge film. Mooie duistere sfeer. Nu twee keer gezien. Als je het einde weet is er wel een deel vd spanning weg maar was toch het één en ander vergeten en hij is gewoon mooi om naar te kijken.Boeiend verhaal. En die prachtige eindmuziek ; This bitter earth, Van Max Richter met Dinah Washington, laat de treurigheid van het hele verhaal nog eens goed tot je doordringen. Kippevel.

Wat een fantastische film. DiCaprio is echt een meesterlijke acteur. Zowel in What's Eating Gilbert Grape, Titanic en Inception is hij erg goed bezig. Ook hier doet hij het erg goed net als de rest van de cast. Het verhaal is op sommige momenten redelijk ingewikkeld maar uiteraard word alles duidelijk na de climax.

Ik dacht meteen van het begin al dat ik wist wat er aan de hand was maar ik had het mis. Ik dacht die vrouw die Teddy in het begin van de film tegenkomt, wanneer hij voor het eerst naar binnen gaat op dat eiland, dat zij Rachel zou zijn. Die vrouw die hem aankijkt en zo'n ssst gebaar maakt. Ze leek wel erg op de foto qua gezicht.

Ongeveer op driekwart van de film begon me al iets te dagen. Ik had al zo'n vermoeden dat hij daar zelf een patient was en dacht dat hij gehersenspoeld was in die vuurtoren. Ik was wel een beetje trots op mezelf dat ik daar achter was gekomen

Ik zat zelf te twijvelen tussen een 4* en een 4,5* want dit is echt een super goede film. Boeiend en spannend en het steekt goed in elkaar. Ik werd wel achtergelaten met een aantal vragen maar dat zoek ik wel even op het internet op.

Ik heb hem vandaag voor de tweede maal bekeken en ik heb hem terecht een 5 gegeven de eerste keer!

Deze film zit ongeloofelijk goed in elkaar en blijft me verbazen!

Vandaag weer herzien. Blijft een film die vooral mensen die zich bezig houden met psychologie veel zal doen, zij zullen de waarde er het meeste van inzien. Het blijft een film, alles is geromantiseerd, maar de clue is beangstigend realistisch. Er zijn honderdduizenden mensen op deze aardbol die leiden aan de verschijnselen van Teddy Daniels. Hetzij als bijwerking (verdrukking als afweermechanisme/psychose) of als symptoom van een stoornis. Wanneer men geen tot weinig verstand heeft van psychologie, verliest de film zijn waarde voor een deel. We willen films altijd kunnen plaatsen en dat is in dit geval tijdens de eerste helft lastig. Het einde is dan weer alles verklarend.

Sterke film met kapitale plottwist die ik niet aan heb zien komen.

Goede film met een ijzersterke Leonardo di Caprio.

Helaas verliest de film na één keer kijken veel van z'n kracht; waardoor een tweede kijkbeurt minder interessant zal zijn; doordat men bekend is met de plottwist die komen gaat.

4 sterren

De plottwist had ik al geraden voordat ik aan de film begon (waar is de uitdaging als je weet dat de film een ‘onverwachte’ wending heeft en zich afspeelt in een gekkenhuis?). En ja , de plot is inderdaad wat dunnetjes.

Desondanks is dit een zeer goed werkje, met een visuele stijl die ‘meesterschap’ schreeuwt. Montage, fotografie en camerawerk zijn allemaal werkelijk subliem, en de sfeer is erg beklemmend. scorsese haalt het maximum uit de enge, gotische post-WO2 setting en vertelt zijn verhaal met een uitstekend gevoel voor tempo en suspense.

Vroeger was Scorsese een onvoorspelbare pionier, tegenwoordig is verworden tot een garantie op kwaliteitsvolle studiofilms. zijn recentere werk heeft weliswaar niet de slagkracht van zijn klassiekers, toch blijft het telkens weer een genot om naar te kijken.

@ WeZet, wil je misschien spoilers plaatsen, want je verklapt de plottwist een beetje!
@ Leviwosc: Juist omdat je de tweede keer weet dat Teddy Daniels gek is, vallen je allerlei kleine details op, wat het leuker maakt om nog een keer te kijken! bijvoorbeeld, de sidekick van Teddy krijgt in het begin zijn pistool niet uit zijn holster, omdat hij uiteraard geen US Marshall is. Dat soort dingen maken een tweede kijkbeurt misschien wel nog leuker, voor mij althans.

prachtige film,
Mooie benaderingen van aspecten van handelen en denken.
De puzzel-achtige filmwijze versterkt de film scenes goed
en de acteurs zijn goed gekozen.
Leonardo Dicaprio A.KA. Teddy Daniels, speelt zijn rol uitstekend
en laat je echt zien hoe het is om verward te worden.
Teddy's partner Chuck (Mark Ruffalo) speelt een mooie aanvullende rol
als steun voor Dicaprio.
De film laat je afdwalen in een doolhof waar je langzaam naar de uitgang word geleid,
maar als je denkt uit het doolhof te zijn blijken er meerdere uitgangen te zijn.
Op het einde van de film vraagt Teddy aan Chuck:
Which would be worse - to live as a monster? Or to die as a good man?
daarna word teddy weggevoerd voor de lobotomie.

Gewoon een woord een topfilm super heb echt genoten

Het kan aan mijn IQ liggen maar ik vind dit een moeilijke film. Ik denk wel dat ik het door heb maar een film als deze ligt me toch niet echt.

Verder was de muziek wel prachtig.

Volgende keer toch maar een meer rechttoe rechtaan film bekijken.

3*

Het begint plots te dagen waarom het personeel zo lacherig reageert op zijn vragen in het begin van de film.

Mss moet ik de film nog eens bekijken voor zulke details.

Duidelijke twist waardoor je de rest van de dag in de zeik genomen voelt.. Vier sterren dan dus ook..

4 sterren omdat de twist zo goed was of maar 4 sterren omdat je je in de zeik genomen voelt?

Top Film! Denk je dat je het verhaal net begrijpt en dan BAM! dat einde.

Vond DiCaprio erg goed. Like Always

Een van de beste films die ik heb gezien de laatste tijd. 4,5*

Een hele spannende nior thriller. Met trouwens ook een verdomd goeie twist op het eind. Leonardo Dicaprio blijft goed

Nogmaals gezien en dat de ontknoping bekend is boeit weinig, echt weer genoten van de sfeer en suspense. Ben niet eens zo'n Scorsese-fan maar wat hij hier neerzet is klasse. Neem alleen al de onheilspellende soundtrack met bijvoorbeeld Passacaglia die regelmatig als een scheepshoorn uit de mist opdoemt en verwarring en duisternis inleidt, belachelijk goed en eenvoudig

Camerawerk en opbouw dragen ook sterk bij aan de toonzetting. In de opening voert de camera je zwevend vanaf open zee naar Shutter Island, steeds dichter tot de inrichting en vervolgens tot in álle uithoeken van het grimmige rotseiland en de gebouwen. Het gaat hand in hand met de verkenning van Teddy's gedachtenwereld en hersenspinsels van waaruit ook geen ontsnapping mogelijk is.

Bijna dezelfde finesse als The Shining dat begint met de helikoptervlucht boven kronkelende wegen richting waanzin op een afgelegen locatie, die daarna ook tot in detail in beeld wordt gebracht.

Hoewel de plotwending tegenwoordig niet bijzonder is blijft de aanloop ernaartoe knap gedaan. De keuze om iedereen op het eiland in eerste instantie als wantrouwend op te stellen, maar dat vervolgens uitpakt als de partij die het beste voorheeft met Teddy (alles om lobotomie te vermijden), pakt perfect uit. Een van de sterkste scenes wat dat betreft is de ontmoeting met 'Rachel' in de grot en wat zij hem daar vertelt. Knap staaltje overtuigende schizofrene paranoïa en hoe vastgeroest Teddy is in zijn belevingswereld. Dat hij vervolgens de instelling zelf voor de gek houdt is volledig in lijn met de rest van de film.

De credits daarvoor gaan natuurlijk uit naar de boekschrijver, maar om dat te vertalen naar het witte doek is een tweede. Het enige wat me van de volle score weerhoudt zijn enkele scenes met zijn vrouw die te geforceerd dromerig zijn en tegen kitsch aan zitten. Maar verder heeft Shutter Island alles wat bijvoorbeeld die andere Leo-film uit 2010 (Inception) mist: sfeer. Had ik niet verwacht van zo'n bombastische blockbuster.

geweldige film meesterlijk bedacht totaal onverwacht einde van film.

een film die je echt gezien moet hebben

Deze film heeft m.i. een (groot) minpunt maar is verder een film van topkwaliteit!

Het minpunt van de film is dat het barst van de visuele 'slordigheden/foutjes'. Zoals bij de scene waar de vrouw 'Run' op het papiertje van Leonardo schreef, hier zette zij het glas met rechterhand neer, maar bij het veranderen van de camera is het ineens haar linkerhand. Bovendien zag ik op het moment dat zij een slok van haar drinken neemt geen glas in haar handen. Ook een vlek in het gezicht van 'Chuck', die in een volgende camerashot verdwenen is. Een ander voorbeeld is het papier rechtsboven de 'stervende nazicommandant'. Zo zijn er (helaas) nog tal van voorbeelden.

Maar genoeg over het bovenstaande. Qua acteerwerk, sfeer, verhaal, spanning etc is de film zeer sterk! Ik vond het van begin tot eind een (meer dan) boeiende film. Zelfs zo boeiend dat ik op kort termijn de film voor de tweede keer heb bekeken (wat voor mij een uitzondering is). Toen ik de film voor het eerst zag, vond ik de film vooral spannend. Bij de tweede keer kon ik genieten van de subtiele details die (vooral) waarde krijgen door het einde te kennen. Zoals: - de onhandigheid waarop Chuck zijn pistool inlevert, - de blik van Chuck als over hem wordt gezegd dat hij 'not hard on the eye' en 'a good man' is, - de reden waarom dezelfde vrouw (die ook 'run schreef) reageerde toen werd gevraagd of ze 'Andrew Leadess' kent.- De hoeveelheid muizen die ik met terugwerkende kracht interpreteer als een psychose in plaats van werkelijkheid. - Maar vooral ook de wijze waarop je in de wanen/psychoses van Leonardo wordt meegenomen, zoals bij het gesprek met de 'echte' Rachel waarmee ik persoonlijk helemaal op het verkeerde been ben gezet.

Het einde was voor mij verassend. Een aantal dingen had ik correct voorspeld, maar het plot werd mij pas aan het einde van de film duidelijk. In mijn ogen dus niet zo voorspelbaar zoals sommigen hem hebben ervaren.

Voor mij is het zeker vier sterren waard (zonder de visuele slordigheden zou ik het waarschijnlijk 4,5 sterren geven).

Ik ontdek net na het lezen van de recensie van Bottleneck dat er ook een boek is . Die ga ik dus zekers te weten a.s.a.p. lezen.

Misschien heeft het wel iets te maken met die subtiele details waar je het later over hebt. Zoek maar eens op 'glas' bij deze film.

Ondertussen gedaan en inderdaad een detail die mij nog niet helemaal duidelijk was Dank dat je me erop wijst. Toch heb ik bij een hoop andere momenten het idee dat het daadwerkelijk slorigheden zijn, of wellicht dat me nog meer details niet opvallen...

Mystery is voor mij een no-no genre waar ik dus niet naar wil kijken,

Helaas wist ik dat niet bij deze film ik dacht actie thriller. Uiteindelijk vaag verhaal

dat mij niet duidelijk was, paar spannende momenten maar over het algemeen heb ik

mij verveeld. Niet mijn type film. Dicaprio uiteraard uitstekend acteerwerk.

2,5 *

Prachtig uitgewerkte film.

Snapte even een paar dingetjes niet, maar heb nu alles door met wat opzoekwerk.

Achteraf gezien waren er wel enkele hints in de film, maar verder had ik er natuurlijk weer niet bij stilgestaan. Vandaar dat ik het ook een fantastisch einde vond, vooral die laatste zin.

4.5*

Van Scorsese mag je altijd wel het één en het ander verwachten en ik keek dan ook erg uit naar Shutter Island. Het genre is wel niet echt gebruikelijk voor hem, maar met een goede regisseur, cast en een leuk verhaal moet er wel altijd iets van te maken zijn.

Shutter Island begint erg sterk. De film is al meteen erg sfeervol en je wordt onmiddellijk meegezogen in het verhaal. 2 Marshalls komen aan op een eiland met als opdracht een ontsnapte patiënte terug te brengen. Maar algauw wordt alles mysterieuzer en verwarrender.

Het eerste gedeelte is nog erg spannend. Tot dan staat de zoektocht naar Rachel, de ontsnapte patiënte, centraal. Tot het moment dat Teddy Daniels zich afvraagt wie patiënt 67 is, terwijl er maar 66 patiënten zijn. Dan kreeg ik het ook wel in de smiezen dat hij zelf een patiënt is. Vanaf dan valt de spanning voor een groot deel weg en is het enkel nog een zoektocht naar “De waarom”.

Leonardo DiCaprio doet het uitstekend. Hij zet een prachtige rol neer en is duidelijk één van de beter acteurs van zijn generatie. Ook Ben Kingsley, die Dr. Cawley speelde, deed het erg goed.

Zeker geen topper van Martin Scorsese (wat ik wel had gehoopt/ verwacht), maar wel een goede thriller.

3.5*

Laatst gezien, erg sterke thriller!
Acteerprestaties niets op aan te merken, DiCaprio steengoed, as usual.
De sfeer van de film is subliem, zit meteen op het puntje van je stoel.
Op het begin volg je het onderzoek naar de vermissing van Rachel precies, maar
als duidelijk word dat het Teddy daar niet echt omgaat maar om de 'zieke' instantie die hij naar buiten wilt brengen

wordt het extra spannend, maar tegelijkertijd ook voorspelbaar.. (dacht ik!)
Met de 67ste patiënt voorspelde ik niet dat hij al een patiënt was maar vermoedde ik steeds dat ze hem gek wouden maken en hij uiteindelijk op shutter island zou eindigen in zo'n gekkencel.
Hier zat ik dus wel naast, en dat maakte het einde uitstekend! Het enige wat ik wel al 'raar' vond
Was dat in het verhaal van de weggelopen Rachel, Teddy steeds zijn vrouw zag, of dus die kindertjes. Daarmee kon je dus wel weten dat hij 'meer' wist


Er is alleen 1 ding wat ik niet snap!
Uit het einde kun je dus opmaken dan Teddy is herstelt van zijn verzinselverhaal, maar waarom kiest hij dan in godsnaam voor die hersenoperatie?! Dat wil je toch niet zomaar even ondergaan, als hij hersteld is van zijn waanideeën kan hij juist snel weer vrij komen. Hij zat er al 2 jaar en ik denk niet dat hij een nog veel hogere straf heeft gekregen van justitie gezien de omstandigheden!



4,5*

Goeie film. En de rest is al gezegd. Aanrader.

Goeie film met veel sfeer en verhaal dat goed in elkaar steekt.

DiCaprio is goed te pruimen en blijkt zowaar een klein beetje te kunnen acteren, maar Ben Kingsley is perfect gecast voor zijn personage.

Redelijk spannend en mysterieus en goed einde.

Aardige film.

Scorsese heeft mij nog altijd niet overtuigd met zijn films.
Taxi Driver vond ik aardig, The Departed weinig bijzonder en te lang en The Last Temptation of Christ saai en té langdradig. Ook vind ik veel van zijn films visueel weinig prikkelend. Zo ook Shutter Island. Er zitten wel mooie shots in en camera bewegingen, maar over het algemeen was ik niet onder de indruk.

Het verhaal is best interessant en weet een groot deel van de film te boeien. Ondanks dat het wel wat voorspelbaar dreigde te worden, had ik hoop dat er nog een paar mooie twists zaten aan te komen. Niet dus. Na de grote 'twist' (of onthulling) valt de film dood. De bevestiging is er en er lijkt niets meer te gebeuren. We krijgen nog een flashback waarin we zien hoe het allemaal is gelopen, iets wat we al meerdere keren te horen hebben gekregen. Film is een visueel medium, maar het is niet fijn om alles mondeling en visueel herkauwt te krijgen.
Het laatste half uur had niet gehoeven, evenals het feit dat DiCaprio's personage soldaat was, dat leek er bijgesleept te worden om de kijker er extra van te overtuigen dat hij écht genoeg trauma's had om te ontsporen. Het trauma van zijn vrouw en overleden kinderen is meer dan genoeg vond ik.

Ook deze film duurt onnodig lang, met name de laatste twintig minuten.
Volgend jaar is Good Fellas aan de beurt, het zal mij benieuwen wat ik daar van vind.