Shutter Island (2010)

Wil je je mening wat verder uitdiepen? Ik besef dat LOTR eerder een fantasy is dan mystery maar ik wil benadrukken dat ik deze kwalificatie eerder aan LOTR zou geven dan aan Shutter island.

Je mag het natuurlijk noemen hoe je wil, maar LOTR heeft absoluut niets met mystery te maken. Shutter Island is dan weer mystery pur sang. Zoek maar 'ns iets op over wat de genre aanduidingen inhouden.

@yeyo,

Dank je voor je heldere uitleg. Ik denk zeker dat het iets te maken heeft met de betekenis die je aan de genre aanduiding geeft. Daarmee zie ik een mystery als iets anders als het ws bedoeld is in de betekenis.

Zo vind ik de verhaallijn en de personages in de LOTR nogal mysterieus. Dit is mijns inziens minder het geval in Shutter island waarbij naar mijn mening meer psychologische kenmerken zitten. En dat haal ik dan niet uit de omgeving waarin de film zich afspeelt maar meer uit de manier waarop je brein wordt bespeeld met deze fim.

Maar als je de letterlijke betekenis opzoekt van een mystery (http://nl.wikipedia.org/wiki/Mystery) dan heb jij helemaal gelijk

Dus concluderend had het genre misschien ook aangeduid kunnen worden met : mystery / psychologische thriller.

Heerlijk. Het was al weer even geleden dat ik een film zag die me steeds op een verkeerd pad bracht, de uiteindelijke twist zag ik ook niet van tevoren aankomen, waardoor ik er heerlijk in mee ging. Dit samen met het in mijn ogen geniale einde (laatste zin) maken dit tot een topfilm. Deed me een beetje aan the butterfly effect denken.

Aanrader: 4,5 ster

Heb me zeker vermaakt met deze film, begint als een schijnbaar simpele mysterie maar gaat al snel een totaal andere kant op. Hij was wel redelijk voorspelbaar als je gewend bent van dit soort "niets is wat het lijkt" films te kijken. Ik had de clue in grote lijnen al vrij vroeg in de film geraden. En ik kreeg nog gelijk ook.

Ik heb denk ik gewoon teveel van dit soort films gekeken. Wat ik wel goed vond was dat ik tot het einde bleef twijfelen of mijn theorie nou klopte of niet. Op die manier bleef het toch spannend.

Leuk voor als je een lekker spannende film wil, maar niet een van de absolute toppers van zijn soort.

Ik had het geluk dat ik de kans kreeg om Shutter Island te zien in de bioscoop (natuurlijk al een tijdje geleden). Ik weet dat de release-datum werd aangepast maar ik keek er zeker naar uit en ik kan gelukkig zeggen dat het een goede film was. En mijn enige probleem was: het was net iets te lang. Maar voor de rest was het allemaal goed! Het werd blijkbaar gepromoot als een horrorfilm bij de trailers, maar ik vond het echt geen horrorfilm. Het was meer een noir, maar het was zeker geen horror ik bedoel het was niet zo eng. Maar het is zeker een mystery, zeker een mystery en suspense. Maar de trailers lieten echt mij denken dat het een horrorfilm was, bijvoorbeeld de scène met: "it's like she disappeared through the walls", het is niet eng in de film weet je. Blijkbaar hebben ze dat gedaan om mensen aan te trekken. Het beste aan de film was eigenlijk Leonardo DiCaprio. Zijn acteerwerk was ongeloofelijk, ja oke ongeloofelijk is een groot woord maar zeker fantastisch. En normaal is het goed spelen van de hoofdrol voor mij niet het beste aan de film. Bij deze film dus wel. Maar het verhaal zelf is ook heel goed. Jazeker. Het enige minpuntje aan de film zoals ik al eerder zei was dat het net iets te lang is. Misschien niet iets te lang, maar langzamerhand begon ik mijn aandacht een beetje te verliezen aan de film. Maar het is niet mega lang ofzo, maar het werd een beetje sloom. Maar dat is mijn enige probleem, dus super.

4 ****

@ErickZonderK

Moet het niet zijn..."ErickZonderAlinea" ?

ErickZonderK. Ik heet Eric. Maar dan zonder K. Dat is m'n naam. Snap je?

Pfoh, wat een flop

Shutter Island wil graag verwarrend over komen maar gaat eigenlijk al vanaf minuut 1 de mist in. Het lijkt wel of Scorsese een stoomcursus spanning creëren heeft gevolgd en na les 3 is afgehaakt. Werkelijk elk thriller cliché komt aan bod waardoor de spanning behoorlijk ver te zoeken is. Dat het tergende complottheorie plot dan uiteindelijk een voorbode blijkt te zijn voor een iets diepere laag weet de boel nog enigszins te redden. Niet dat de twist bijster origineel is, integendeel. Het concept dat de hoofdrolspeler uiteindelijk zelf de gek is, is ondertussen de revue al zo vaak gepasseerd dat de originaliteit er wel van af is. Daarnaast komt de twist ook niet bepaald als een verrassing. Als er dan ook nog eens ruim twintig minuten uitgetrokken wordt voor de nabespreking, wordt de toch al lange zit alleen maar langer.

Shutter Island is daarnaast ook nog onnodig zwaar. De Holocaust verwijzingen zijn echt nergens voor nodig en zorgen eerder voor irritatie dan emotie. DiCaprio vond ik ook ondermaats acteren. Zijn gezichtsuitdrukking is vrijwel de gehele film hetzelfde en de meeste dingen die hij uitkraamt gaan ook echt nergens over. Toppunt: 'He is here, I can feel it'. Leukste bijdrage kwam naar mijn mening van Mark Ruffalo die een best aardige bijrol neerzet.
Kleinste lichtpuntjes in deze film zijn de schaarse momenten die wat sfeer bevatten en hier en daar een visueel aardige scéne. 2* daarvoor.

Helemaal waar MoFeDu!

Ik vind dat je het over het algemeen gelijk hebt maar vind de film behoorlijk veel sfeer hebben met als hoogtepunt de binnenkomst.

Die binnenkomstscéne had zeker potentie, maar vond het toch behoorlijk gekunsteld overkomen. In ieder geval weinig onderscheidend.

Weinig onderscheidend? Ik heb volgens mij niet iets soortgelijks gezien.

Ik bedoel meer dat het me niet bij bleef/zal blijven.

Ongeveer zoals op de poster.....

Nu ik erover nadenk heb ik DiCaprio nog nooit zien lachen in een film of erbuiten. Kan hij dat wel?

In Titanic zal hij zijn lach wel hebben laten zien.

In what's Eating Gilbert Grape ook, als dat gehandicapte jochie.

Ik erger me soms dood aan DiCaprio maar hij is goed in Catch Me If You Can ... toevallig één van de betere 'latere' Spielberg films.

Onderhoudende thriller met goed acteerwerk en een mooie setting. Groot nadeel vond ik echter het scenario. Waarschijnlijk is het boek briljant maar in deze verfilming zag ik de ontknoping al mijlen ver aankomen en dat zuigt je niet echt mee in de film.

Desondanks staan de kwaliteiten van de regisseur en de cast buiten kijf.

Gemiddeld.

Moeilijk om een lapje tekst neer te pennen zonder spoilertags te moeten gebruiken. Enfin, sfeervolle thriller met een kanjer van een ontknoping en een daverende eindscène. Het moment op de trappen had even tijd nodig om begrepen te worden, maar achteraf gaf het blijk van de enerzijds dappere en anderzijds machteloze beslissing van Leonardo. De naam van het personage vermeld ik bewust niet. Misschien maar best ook dat hij definitief tot inkeer is gekomen en zijn lot onder ogen zag, want zo'n drastisch genezingsproces ondergaan zonder positief eindresultaat te bekomen zou maar al te gek zijn. De vele flashbacks worden na afloop uiteraard anders geïnterpreteerd, alsook zowat elk gesprek en elke gebeurtenis. Een herziening in de nabije toekomst is daarom niet uitgesloten. Tevens speelt DiCaprio naar goede gewoonte schitterend en had ik geen enkele moeite me in te leven in zijn rol. De volle vier sterren worden vooralsnog niet uitgereikt, mede te wijten aan een slappe soundtrack en een paar ergerlijke clichés.

3,50 (3,75)

Zou 'chuck' (ben even zijn echte naam kwijt), door hebben gehad dat Andrew aan het eind van de film zijn terugval fakete en zo zijn lobotomie hebben verhinderd?

Goeie film. Had ik niet verwacht, evenals het einde.

@Japie
Ja die laatste zin is inderdaad briljant. Dat moment!!
Ik denk ook dat 'Chuck' het wel doorheeft dat hij faket, maar het toch toelaat, omdat hij weet dat dat Andrew's enige uitweg nog is.

Bijzonder sfeervolle thriller van Martin Scorsese maar heeft ie hem niet 10 jaar te laat gemaakt? Vind dit echt een typische jaren '90 film het tijdperk waarin de plottwist hoogtij vierde. Op zich heb ik geen apathie tegen de jaren '90 en zijn films, ben er in opgegroeid en het heeft enkel briljante films voortgebracht. Maar... Op de een of andere manier is het effect van de plottwist toch beperkt houdbaar. De kijker raakt erin getraind waardoor je de twist al ziet aankomen of dat het effect toch niet zo sterk meer is.

Maar goed Scorsese is een vakman en hij werkt ook met proffesionals en dat straalt zeker van de film af. De setting is erg sterk, erg sfeervol maar helaas niet helemaal vrij van cliches. Visueel ziet het er prachtig uit, acteerwerk is prima en het verhaal is boeiend genoeg om bij de les te blijven maar toch mis ik iets.
Het is vooral een bepaalde eigenzinnigheid of iets memorabels wat ik bij Scrosese wel verwacht. Van zijn recente films had bv The Departed dat wel maar Gangs of New York dan ook weer niet.
Het is een prima film waar ik technisch weinig op aan te merken heb behalve dan dat het net wat te 'middle of the road' is.
De film heeft zijn momenten hoor. De scenes in bv de graftombe of die in sectie C (trappenhuis ) zijn goed gedaan. En natuurlijk is het altijd leuk als een razende storm voor isolatie zorgt op een eiland met gevaarlijk looney's. De Holocaust verwijzingen vind ik niet overbodig, ze geven een inzicht in het getraumatiseerde verleden van Teddy/Andrew en maken de beweegreden van zijn karakter duidelijk. Vooral in het licht van de slotscène toch van belang...
Wat ik me wel afvraag is het begin van de film; Wat doet Teddy/Andrew in godsnaam op die boot? Hoe komt hij daar als hij eigenlijk niet van het eiland af mag?

Shutter Island, is een goede film van Scorsese maar behoort in imo toch niet tot zijn topwerken. Wel goed voor een mooie 3.5* (net geen 4*).

Erg sterke thriller, enige punt van kritiek is dat er al redelijk snel duidelijke signalen worden afgegeven dat Teddy zelf patiënt nummer 67 zou kunnen zijn. De plotwending wordt iets te vroeg verraden.. Verder in alle opzichten geslaagd. 4*

Geniaal ! Een woord dat ik niet vaak gebruik als het over een film gaat, maar Shutter Island is een van de beste films die ik de afgelopen jaren heb gezien (5*).

Wat een spannende thriller was dit met een heerlijk creepy sfeertje dat ook de gehele film goed vastgehouden word. De setting op het eiland helpt het enge sfeertje ook goed in stand te houden. Alsmede het troosteloze gebouw waar de patienten in wonen. Het plot zag ik halverwege de film wel een beetje aankomen en toch vond ik de scène in de vuurtoren wel heel verassend als "Ted" wordt geconfronteerd met het feit dat hij "Ted" niet is.

Het acteerwerk vond ik van iedereen ook heel sterk. Van Di Caprio, Ruffalo, de psychiaters, de patienten etc. Ik vond het over all een hele sterke cast.

Ook ik was heel erg onder de indruk van de laatste scène omdat je inderdaad ziet dat hij faked waarschijnlijk omdat hij het in feite heeft opgegeven en van al zijn verschrikkelijke herinneringen af wilt komen door die lobotomie.