Shutter Island (2010)

Jij hebt 'm gemaakt?

Zag je hem niet bij de aftiteling staan dan?

Einde was zo voorspelbaar, zelfs tijden het kijken van de trailer kon ik het al raden.

En nee ik heb het boek niet gelezen, ik lees geen boeken XD.

Naar lange tijd het te hebben tegengehouden heb ik toch besloten de film te kijken.

En ik moet zeggen dat de film anders was zoals ik had verwacht.

Zat een goede sfeer in en het plot is toch anders dan verwacht.
Vooral als je je in de film gaat leven ga je echt denken dat Teddy gelijk heeft en dat je denkt dat iedereen hem daar gek wil maken.

maar niets is minder waar.
Alleen heb ik mij twijfels over het plot.

Ik denk dat Andrew net doet dat hij weer terug is verandert in Teddy.
Omdat hij anders blijft lopen met het schuld gevoel dat hij zijn vrouw niet geholpen heeft.
En zichzelf de schuld geeft dat ze kinderen dood zijn.

Want als je goed oplet op het laatst als die psychiater hem weer teddy noemt reageert hij erniet op.

Maja ik ga sowieso de film nog eens een keer bekijken.
Mischien dat ik nog andere dingen tegen kom.

Maar voor nu geef ik het een dikke 4.

Gooi bijna je hele bericht even tussen spoilers shadoweyes.

excuses ben nog niet zo bekend met alles hier aangezien ik niet veel commentaar op films geef hoop dat het zo goed is.

Oh wat ik dit graag een goede film gevonden. Maar helaas. Hoewel de clue geen echte verassing was had ik het op deze manier toch niet echt verwacht. Toch zat ik niet met een 'wow'-gevoel aan het einde van de film. Ook kwam de spanning niet echt door in mijn kamer. Vreemd, want zo'n ijskonijn ben ik toch echt niet, sterker nog, wanneer ik me echt inleef in de film kan ik kabouter Plop en de verdwenen puntmuts nog spannend vinden. Hier bleef het echter allemaal wat oppervlakking en was de scene in de storm mischein nog wel het spannendst.

Dan maar even de positieve punten uit de film. De film heeft schitterende beelden en er wordt door DiCaprio geniaal geacteerd, evenals Mark Ruffalo (jammer dat we hem niet meer zien in grote films). Ook komen de gekken ook echt als gekken over. Ook de bombastische soundtrack is erg mooi.

Erg jammer allemaal, want ik had er veel van verwacht. Hoewel het geen bijzonder slechte film is, overheerst de teleurstelling en hou ik het op een hele kleine voldoende.

2,5*

4.5 - voor de sfeer

3.5 - voor het verhaal

2.0 - voor de voorspelbaarheid

heb shutter island nu eindelijk gezien, en hij viel me aardig tegen. over de acteerprestaties van dicaprio en kingsley is niks op aan te merken. Helaas vond ik vrij voorspelbaar dat teddy zelf een gevangene was van het tbs-kliniek

daarnaast wel een goed verhaal met hier en daar wat spanning, maar de schrikmomenten waren te voorspelbaar en die bleven dus uit

2,5

Ik kan niet anders zeggen dat ik het een TOP film vondt,

die mij vanaf het begin tot het eind kon boeien.

Ik had niet verwacht dat alles zo zou lopen.

Lang geleden dat ik z'n sterke film heb gezien.

Voor minpuntjes zal ik hem toch nog eens moeten bekijken,

maar voor nu zeker een dikke 4 *

Wat een heerlijke film: goed onderwerp, prachtige locatie, acteerprestaties van de bovenste plank en grandiose muziek. Weer een Scorsese-hit, wat kan ik genieten van zijn werk.

Vond deze een stuk beter dan die andere Leonardo DiCaprio film uit 2010. Deze film wist me wel de hele tijd te boeien.

Een film die je niet snel zou verwachten van Scorsese. Toch doet hij het niet slecht. Samen met The Departed toch wel zijn beste werk van de laatste jaren.

Enorm sfeervol is Shutter Island geworden. Het tijdsbeeld wordt weer heerlijk neergezet, en ook de manier waarop ze in die tijd met psychiatrische patiënten omgingen is goed in beeld gebracht. DiCaprio speelt de sterren van de hemel. Toch wel een acteur die ik in de jaren steeds meer ben gaan waarderen. Maar ook Ruffalo staat zijn mannetje. Dat lijkt me wel een acteur die in de toekomst wel eens een Oscar zou kunnen winnen.

Terug naar de film. Het eerste anderhalf uur is enorm spannend. Scorsese laat je een beetje in het duister tasten over wat er nu precies aan de hand is. Je weet al wel een beetje wat er gaat komen, maar Scorsese weet de kijker wel te boeien en laat een aantal leuke twists passeren. Dan wordt het toch wel wat minder, en is de mysterie rond het hele gebeuren een beetje verdwenen. Vooral het einde onthult jammer genoeg veel en is wat te lang uitgesmeerd. Dat is jammer, ik had liever nog wat langer in spanning willen zitten. Er wordt toch best een heel stuk van de film gebruikt voor dit gedeelte. Maar voor de rest is het dus wel erg goed en het script ontzettend slim. Alles is ook mooi en donker geschoten om nog meer van die sfeer over te brengen.

Jammer dat het tegen het einde net wat te lang duurt allemaal, maar toch weer een meer dan degelijke film van Scorsese. Ik ben benieuwd of deze bij een herzienig ook overeind blijft staan.

Dan vraag ik me toch af hoeveel en welke andere 'mindfuck'-films je al gezien hebt.. Shutter Island zou ik eerder 'puzzeltjescinema' noemen.

Op welke manier wordt de geestelijke aftakeling van Di Caprio zo briljant weergegeven? Door enkele flashbacks en hallucinaties? (die overigens veel te georchestreerd in beeld gebracht zijn.)
Ik zie al evenmin in hoe Di Caprio zelf een meerwaarde biedt aan deze film. Hij kan mooi getroubleerd voor zich uit staren ja, maar dat heeft hij de afgelopen tien jaar al genoeg gedaan..

Scorsese heeft zich hier er gewoon erg gemakkelijk vanaf gemaakt. Een lineaire thriller met op het einde even een 'Shyamalan-esque' plottwist: "de protagonist is gek, alles wat je hiervoor hebt gezien, was nep". Dat soort simpele trucjes vind ik nu niet bepaald hoogstaand. Wellicht de eenvoudigste manier om krankzinnigheid filmisch voor te stellen.

Aan het einde blijven er trouwens geen vragen onbeantwoord en de anti-climax verpest zelfs de eventueel occulte / dreigende sfeer.

Hoe had je dan gewild dat Scorsese het had aangepakt? Het boek was zijn leidraad.
Hij heeft er toch een prima sfeertje aan meegegeven? Dat er al veel van dit soort trucjes zijn gebruikt, ben ik met je eens, maar daar moet je de film niet op afschieten. Dan zou je dit bij duizenden andere films kunnen doen die raakvlakken met elkaar vertonen.
Ik vind het jammer dat films bij jou vooral hoogstaand moeten zijn, ook al ze niet pretenderen dit te willen zijn. De bedoeling is gewoon geweest een spannende thriller te maken en dit is mijns inziens voor het eerst in tijden wel weer aardig gelukt. Di Caprio was niet geweldig, maar heeft de film ook niet verpest toch? Hoe had het einde voor jou moeten zijn, wou het toch een occulte en dreigende sfeer houden? Het is toch een prima einde. Niet te moeilijk, maar best leuk om even over na te denken.

Eens met yeyo. En:

Klopt, hij kan eigenlijk maar vrij weinig. Je moet het eens vergelijken met Europese films waarin vaak echt realistisch wordt geacteert. Daarin zie je veel meer diversiteit.

Eigenlijk is het maar een hollywood werkje wat helemaal niet zo aangrijpend is als dat 'ie zich voordoet.

Ze gooien er maar een flashback in en dan zal het wel goed zijn... echte aangrijpende scenes waarin iemand doordraait of waar heftige emoties naar voren komen heb ik gemist. Het is meer het onderzoeken van een mysterie.

Geef die mannen een smoking, 'n hoed, een mooie auto en een mooi decor en dan ben je al 'n heel eind.

Het genre is Mysterie/Thriller en dus niet Drama. Ik verwacht niet constant een huilende, schreeuwende Di Caprio te zien. Hij heeft ook tijden onder de medicijnen gezeten. Aan het begin van het experiment zijn ze daarmee gestopt en in de waan dat hij een Marshall is, is het dus ook niet nodig dat hij doordraait. In de scene dat hij zijn kinderen ziet drijven, vind ik hem er behoorlijk ingestort en wanhopig uitzien. Hij deed het niet zo slecht als jullie hier verkondigen.

Ja, bij die kinderen stort hij inderdaad goed in. Maar verder vind ik 't maar een saaie acteur. Vaak nogal één gezichtsuitdrukking.

Ik kende het boek gelukkig niet, dus alles was redelijk verrassend.
Moet ook zeggen dat de hele wereld van de psychiatrie en psychische ziektes mij zeer interesseren. Misschien dat het daarom allemaal wat meer met mij deed. Als je er op het laatst achter komt dat werkelijk iedereen, maar dan ook iedereen heeft meegeholpen/meegespeeld om te kijken of dit de oplossing zou kunnen zijn voor zijn schizofrenie, sta je toch wel heel even perplex. Ik zag het in ieder geval de 1e keer niet aankomen. Ik wou het ook wel pikken. Ik denk dat jij toen meteen afhaakte(mag uiteraard). De suspence blijft niet zoveel meer van over, maar nog net genoeg dat je wel wil weten wie hij dan eigenlijk wel was en welk gedeelte van zijn wanen nog een stuk waarheid in zich hadden. Kijk, dat alles letterlijk andersom was in zijn 2e persoonlijkheid (naam, vuur ipv water, psychiatrisch baas tegen kampbaas etc.) vind ik ook te ver gaan en lijkt teveel op een puzzeltje bedacht bij een biertje en een schoteltje bitterballen. Redelijk zwak is dat ja. Jij had dus gewoon een open einde willen hebben waar niemand van de kijkers het antwoord zou krijgen? Had ik ook wel gewild hoor, was ook prima geweest. Maar toch is dit geen slechte film. Daarvoor is de sfeersetting ansich al te goed.

Toch als je niet tegen iemand in gaat met wanen, wordt deze wereld in het hoofd van degene met wanen alleen nog maar meer werkelijkheid. Door dit groots aan te pakken met een rollenspel en deze schijnwereld in 1 keer met zijn allen te verlaten moet voor de patiënt aanvoelen als een bak ijs die je over je heen krijgt zonder dat je het doorhebt. Het was het proberen waard. Als je de waanwereld in de waan laat, hoef je niet perse een patiënt te verwachten die hele vreemde dingen doet of zegt. Hij kan volledig in zijn wereld opgaan en dat gebeurde.

Ik weet nog steeds niet goed wat voor einde je had willen zien. Je geeft vooral aan dat je dit einde te makkelijk vindt. Hoe moest het dan wel eindigen, wil je het een hoger cijfer geven?