Hush (2008)

Best een aardige britse thriller!Lekker vol spanning!Maar ook een paar overbodige personages.Toch een dikke 3 sterren.

Wat in deze low-budgetfilm wel perfect is, is het geluid, ik heb hem bekeken op Blu-ray en daar is het geluid top maar de film kon mij niet echt boeien, ik heb betere gezien maar toch 2,5 sterren.

Matige thriller waarin een vrouw wordt gekidnapt tijdens een nachtelijk autoritje met haar vriend. Twee redelijk onsymphatieke hoofdpersonages die volledig in dienst staan van het plot en ook ongeloofwaardige beslissingen maken om zo het verhaal gaande te houden.Toch nog redelijk onderhoudend en een aantal goeie spanningsmomenten.

Goede Britse thriller die de spanning er wel weet in tehouden.

Domme film die boordevol fouten zit dat gewoon irritant is. Kan het wel allemaal tussen spoilers gaan zetten waar de film gewoon niet klopt, maar dat is zonde van de tijd want snel vergeten deze slappe film.

Aardige thriller.

Hij was zeker niet heel slecht maar ik vond het allemaal te veel van hetzelfde, waardoor het uiteindelijk gewoon een beetje ging vervelen.
Verhaal was ook niet super, vooral omdat je aan het eind van de film nog niet veel wijzer ben geworden waarom die gozer al die meisjes meeneemt.
Ik had daarom gewoon bij het einde net wat meer willen zien.

Hij had veel beter gekunt.

2,5*

Middelmatigje......nee deze film had z,n goede momenten maar de slechte verpesten het!!

Het einde was nogal teleurstellend Geen confrontatie, maar in eens is de bad guy dood doordat er min of meer vanuit het niets een vuilcontainer op z'n hoofd valt. Wat verder jammer is, is dat je eigenlijk niets te weten komt over de achtergrond van het hele gebeuren.

Prima en onderhoudende actiefilm.

Er zaten wat missertjes in de film maar in zijn geheel vonden wij (2 pers) het een goed bestede anderhalf uur. Inderdaad wat vervelend voor sommigen dat ze niet weten aan het einde van de film waarom de meisjes er zaten opgesloten, maar ik denk dat we dat aan de fantasie van de kijker over moeten laten. Jammer dat sommigen delen van de film verklappen, zoals SPT en Daan 258.

Alledaags low-budget filmpje dat op zich wel aardig wegkijkt. Het verhaal lijkt op het eerste zicht vrij spannend maar al gauw blijkt dat het weinig tot niet is uitgewerkt. Daardoor wordt de film al snel zeer standaard en voorspelbaar. Het zogenaamde "dodelijk kat-en-muis spel" stelt maar weinig voor en zit vol van de gebruikelijke clichés. Enkel aan te raden voor liefhebbers van het genre of wanneer je niets anders te doen hebt.

Deze film heeft me niet aangenaam verrast. Niet dat ik dat verwachtte, maar het is altijd wel leuk om in zulke dingen ongelijk te krijgen.

Allereerst ergerde ik me aan het hoofdpersonage die de ene na de andere fout maakte. Zijn handelingen waren wel realistisch (je komt natuurlijk niet dagelijks terecht in dit soort benarde situaties), maar ze zijn daarom niet minder dom. Ik had vaak de neiging om hem eens goed door elkaar te schudden.

Ook het verhaal zelf was flets. Spanning was nagenoeg afwezig, de ‘twists’ zag je wel aankomen en daardoor boeien ze ook niet. Toch kijkt Hush eens leuk weg en ik was wel benieuwd naar het einde. Vooral omdat ik met het idee zat dat de film niet met een happy ending ging eindigen, dus dat wilde ik zeker wel te weten komen. Maar ook dat einde hebben we al vaak gezien en deze leek ineens té makkelijk voor het hoofdpersonage.

Aan het einde wordt ook niet gezegd waarom de vrouwen werden ontvoerd, maar zelf kan je de conclusie wel trekken. Vrouwenhandel gebeurt jammer genoeg maar al te vaak en helaas konden de makers deze wrede praktijk wel meer in de kijker zetten. Nu is het een film die al zo weinig lijkt te entertainen en daarbovenop kan het human trafficking niet eens in de schijnwerpers plaatsen. Helaas. Dan hadden we er meer aan gehad.

Het was eens anders om Britse acteurs aan het werk te zien in dit soort film, maar de prestaties van de acteurs reiken niet tot op een hoog niveau. Clichés stapelen zich langzaamaan op, net als mijn ergernissen. De hoofdacteur weet de film moeilijk te dragen en ook zijn vriendin weet niet te imponeren. De bad guy straalt zeer weinig dreiging uit en ook zijn handlangster leek maar gewoontjes. Misschien kwam het mede doordat je zag aankomen dat ze geen slachtoffer was.

2.5*. Nipt.

Een redelijke Britse thriller en een beetje een kruising tussen Joy Ride en Breakdown.

Een eenvoudig verhaaltje, dat zonder al te veel zijwegen wordt uitgewerkt. Ondanks de clichés is het allemaal wel sfeervol en op sommige momenten een beetje spannend, al had het vooral op dat gebied wat beter uitgewerkt kunnen worden. De personages waren verder niet zo heel bijzonder. Wel zit er nog een paar aardige twists in, die redelijk goed werkten.

De locatie op het einde is ook wel mooi, al was het einde uiteindelijk wel iets te gemakkelijk. Hierdoor is het een optelsom van plus en minpunten, die de score uiteindelijk ergens in het midden doet belanden. Soms best leuk en onderhoudend, soms wat minder, maar wel behoorlijk sfeervol.

2,5*

Tsjah, ''onderhoudend'' is dan het clichématige sleutelwoord. Simpel, maar relatief doeltreffend kat-en-muis spelletjes. Uiteraard vergelijkbaar met tig titels, maar belangrijker is hoe Hush het zélf doet. Mark Tonderai is dus gewoon een eenvoudige, maar solide regisseur. House at the End of the Street (2012) blijft namelijk ook een beetje hangen op hetzelfde punt (vermijden van risico's). Kudo's voor de belichting, die zorgt ervoor dat Hush vooral heel sfeervol en verzorgd eruit ziet.

Het paartje met ruzie in het begin maakte me bloednerveus, mede dankzij het accent. Traag moet daar doorheen gebeten worden maar gelukkig wordt dit verstoort door een ontdekking waarop ons tweetal reageert. Na twintig minuutjes komt er wat spanning vrij en trekt het verhaal door een wending je aandacht.

Het verhaal is flinterdun maar zet de lijnen strak uit ook al tart het menigmaal de wet van de toevalligheid. Het wil allemaal niet sterk worden, alles riekt naar middelmaat. Origineel is het al helemaal niet maar de prent heeft zo zijn punten, beeld en geluid staan er prima op en het acteerwerk zie je vaak veel slechter in dit genre. En met hele simpele middelen (low budget) wordt er toch nog wat redelijks van gemaakt, het kat- en muisspel wordt leuk opgezet.

De conclusie als volgt: het verhaal wordt prima opgebouwd maar het is echt flinterdun en niet origineel. Toch is alles boeiend gedaan en blijf je bij de les omdat de gebeurtenissen rap op elkaar afspelen. Eigenlijk is alles prima verzorgt, maar dat maakt het nog geen klapper. 3**/6.5, een leuke prent.

Een nobody

Hush heeft een prima plotomschrijving, prima start van het verhaal, en een aantal aardige plottwists voor de kijker in petto. Waar de schoen hem echter wringt is de lage productiewaarde amateuristisch geschoten beelden en het met momenten waardeloos acteerwerk van bepaalde personages.

Hierboven genoemde nadelen zijn wellicht het gevolg van een beperkt budget, maar ook inhoudelijk valt er nog genoeg op te merken. Zo begint het verhaal na een redelijk prima opzet behoorlijk stuurloos en eentonig aan te voelen. De killer en de de protagonist blijven om elkaar heen draaien, waarvan ik best geloof dat het spanning bij de kijker op moest wekken (steeds net de ultieme confrontatie kunnen ontwijken) maar dit kan men niet de hele tijd blijven herhalen. Nog een nadeel vond ik dat je als kijker de gevaarlijke maniak nooit te zien kreeg, deze werd altijd op een bepaalde moment gefilmd waardoor je zijn gezicht net niet zag (meestal van achteren over de schouder) of op een manier waarop je het gezicht eveneens net niet zag omdat er altijd een hoodie gedragen werd. Ik snap dat dit gedaan was om de identiteit van het personage niet vrij te geven en zodoende mysterie rondom hem te creëren maar omdat er praktisch niks over zijn motieven bekend werd gemaakt bleef de meedogenloze vrouwenhandelaar(?) een nodbody. Net zoals de hele film trouwens.

De uiteindelijke finale waar de film zorgvuldig naartoe probeert te bouwen voelt daarnaast als een sof en bepaalde personages die het verhaal een zogenaamd extra laag moesten geven (de twee politieagenten) hadden er net zo goed uitgelaten konden worden omdat ze grotendeels overbodig waren. Daarnaast wordt de film steeds voorspelbaarder, dus hoe langer ik keek, hoe verder mijn interesse wegzakte. Uiteindelijk blijft er dan niet veel te genieten over.

2,0*

Deze Thriller, die klaarblijkelijk een klein budget heeft genoten, kijkt op zich aardig weg. Buiten een aantal gaatjes in het verhaal, steekt de algehele uitvoering toch redelijk in elkaar. Vermakelijk filmpje om eens gezien te hebben. Niet hoogstaand, maar voor een keertje wel aangenaam kijkvoer. 2,5 Ster.

Toch wel aangenaam verrast van deze Hush. Film wist me van begint tot het einde te boeien. En de spanning zat er met momenten wel goed in. Ok wel cliche en niet zo een groot budget. Maar heb er toch elke minuut van genoten. Heerlijk mysterieus ook dat we het gezicht van de bad guy nooit zien . Deed me daardoor erg denken aan duel van spielbergh waar deze natuurlijk wel niet aan kan tippen. 7/10

Had mijn bedenkingen in het begin van de film, kwam ietwat goedkoop over en de bewegende camera stoorde. Stilletjes aan werd de film toch wat spannender dus bleven we kijken. Het laatste half uur werd gerokken, we bleven ook met vraagtekens zitten. Er is zeker niet veel nagedacht over deze film, het werd tijd dat hij gedaan was.

Best nog cva thriller on the road. Je merkt wel dat dit een zuivere bfilm is en het verhaal is nou niet echt je dat, maar is toch bepaalde spanning aanwezig, die de kijkervaring nog best boeiend maakt. Zeker leuk vr een keer.

Een leuk speelfilmdebuut van regisseur en schrijver Mark Tonderai, dat misschien niet altijd even origineel is, maar wel voor dynamisch en spannend vertier zorgt. Ik heb nog geen ander werk van Tonderai gezien. Dat gaat na het zien van deze film zeker gebeuren.

Als protagonist Zake een merkwaardige waarneming doet is zijn reactie een hele passieve. Hij wil zich er niet mee bemoeien. Ok, nog wel de politie bellen, maar verder niks. Hij wil verder gaan met zijn ingezakte doodse leven. Goed van Zake, want het is juist aan deze begrijpelijke maar ook passieve instelling te danken dat hij daardoor juist wel betrokken raakt bij hetgeen hij heeft waargenomen. Die betrokkenheid komt weliswaar tot stand met wat toeval en veel pech maar wordt heel geloofwaardig uitgespeeld.

Hush is een hectische en rusteloze film. Opvallend goed camerawerk zorgt voor een dynamisch kader waarin het verhaal met zijn vele wendingen perfect past. De film is steeds in beweging. Rustmomenten zijn amper aanwezig en de weinige momenten dat de wind even gaat liggen zijn van korte duur. Misschien soms iets teveel van het goede. Ik pak tijdens het kijken graag even een momentje om het voorafgaande te recapituleren. Als de film me intrigeert tenminste. Daar kreeg ik amper de gelegenheid voor. Daar staat tegenover dat de film zonder de onrust en de hectiek niet zo intrigerend en spannend was geweest.

Uiteraard heeft het verhaal ook een aandeel in de spanning. De kern van dat verhaal bestaat uit een kat- en muisspel tussen Zake en de man bij wiens boosaardige praktijken hij betrokken raakt. Een fijn nachtelijk duister sfeertje maakt het af. Hush is een goede thriller. Niet zo goed als Duel (1971) of Spoorloos (1988), die vermoedelijke bronnen van inspiratie zijn geweest, maar gewoon goed.

Redelijke thriller, niet echt en niet echt slecht.

"Remember me you CUNT!"

Persoonlijk nog best wel vermaakt met deze film hoor. Tuurlijk het is allemaal geen hoogstaand werk, volledig volgens het boekje, lichtelijk cliché en soms gewoon irritant. Toch deed het me wel wat. Duidelijk veel inspiratie gehaald uit Amerikaanse voorgangers die beduidend wat succesvoller waren maar, als je een Joy Ride en/of The Hitcher er bij gaat halen dan komt deze film toch wel redelijk in de buurt. Eigenlijk is dit gewoon de Engelse versie van Joy Ride, en het was nog verdomd lachen.

Want de film is onwijs duister, begint best spectaculair maar, weet op een gegeven moment inderdaad behoorlijk irritant te zijn dankzij dat stelletje. Wanneer de film een andere richting in slaat dankzij de ontvoering van Beth knalde de film direct door, werd het zelfs nog gore met vlagen wat het ook wel echt afwerkte. Spannend kon de film zeker zijn, al zat je nergens echt op het puntje van je stoel. De film raasde vrij lekker voorbij, de kidnapper was best geinig maar, nergens uit de hoogte of heel nadrukkelijk aanwezig.

Het einde vond ik misschien wat af, deed me weinig en hier werd het wel heel duidelijk dat we met een B-film te maken hadden. Toch bleef het wel leuk, en regelmatig wel gewoon spannend genoeg dat je bleef kijken.