The Stepfather (2009)

Te gelikt.

En ik vind daarom het origineel beter.

Ook O' Quinn is beter dan Walsh, al doet hij het zeker niet slecht. Eerstgenoemde is een stuk creepier. Daarbij vond ik het origineel een licht vleugje humor hebben, iets wat ik in deze film niet terug zag en e.e.a. ten goede had kunnen doen komen.

Dit is geenszins een horror.

Redelijk.

David Harris rijdt een Toyota, snijdt zich bij het scheren en eet graag tosti met pindakaas. Goed. Een beetje eigenaardig is hij wel, maar verder is hij de perfecte vrijgezel.

Of lijkt dat alleen maar zo...

Natuurlijk lijkt dat alleen maar zo! Schijn bedriegt, duh. David zeult een hels verleden met zich mee en weet niet waar hij die overtollige bagage kwijtkan. Of minder abstract: hij verliest z'n vrouw en dochter bij een auto-ongeluk, heeft het daar moelijk mee, sticht ter compensatie stiefgezinnetjes en, als die stiefgezinnetjes niet genoeg voldoening geven, stuurt die stiefgezinnetjes naar het hiernamaals.

Dat alles is het uitgangspunt van deze film, niet de clou. Al in de openingsscène trakteert regisseur McCormick de kijker op een paar lijken en introduceert hij het wondere leefwereldje van Harris. En daar is het genieten geblazen. Van doorzichtig gemanipuleer, slechte oneliners en de rotkop van die gladjanus.

De film boet na het eerste uur met de mintuut aan kracht in en de ontknoping, waarin niemand het onderspit delft, is natuurlijk te braaf voor woorden, maar voor een uurtje op stap met zo'n verknipte wannabe-huisman heb ik dat wel over. Vooral de momenten tussen Harris en z'n stiefzoon zijn te lollig.

Heerlijke creep, die Dylan Walsh. Het intro is fantastisch, maar zodra het kat-en-muisspel tussen Michael en z'n stiefvader David begint, wordt het al snel een wat onevenwichtige bedoeling.

Vermakelijk is het opzich wel en bij vlagen - vooral naar het einde toe - ook best spannend, maar er valt genoeg op te merken. Zo maakt David zichzelf op de meest belachelijke manieren verdacht en wimpelt Kelly de verdenkingen van Michael veel te makkelijk af. Sowieso geen goed samenspel tussen Heard en Badgley. Heb de film vooral ook om Heard gezien, maar buiten wat heerlijke bikini shots om stelt haar optreden niet veel voor. Ben beter gewend van haar, op acteervlak.

Gelukkig kent de film z'n grappige en foute scénes, die maken veel goed; ''what's up Michael, looks like you've seen a ghost''. Kon er bij vlagen wel om lachen. Voor de rest een aardige soundtrack en een paar fraaie shots, maar geen memorabele thriller.

Zoals verwacht; erg matig en voorspelbaar..

Het begint allemaal wel goed, die Dylan Walsh heeft echt de juiste kop voor zo'n rol. Helaas bied de film weinig kansen om dit goed uit te laten pakken. Het standaard en voorspelbare verhaal word wel erg irritant wanneer het laatste uur in gaat, had het zelf precies zo in kunnen vullen. Al hoopte ik stiekem wel op een ander einde. Verder is Amber heard wel het hoogtepunt.

Iets meer luguber bijvoorbeeld, het is wel allemaal heelhappy-end achtig en daar hou ik absoluut niet van, verras de kijker eens!
Een paar fraaie scénes maken het een gemakkelijke zit en de overall feel zit wel goed bij deze over het geheel gezien erg matige en voorspelbare thriller.

2.5*

ooit al eens een film gezien die goed start en naar het einde toe niet veel meer voorsteld ? NEEN !!!! dan heb ik goed nieuws voor je dit is de film die je daarvoor moet zien.

man wat had deze film er toch alle schijn van dat hij zo goed zou zijn ik was me al aan het verheugen op een mooie finale en de film was nog maar 20 min bezig.helaas een zeer zwak einde een einde dat zo'n film zeker niet moet hebben.

2,5*

Hele goede spannende thriller.

Erg goed geacteerd en een open einde (deel 2 remake ???)

4 sterren

Redelijk onderhoudende thriller over een stiefvader die niet zo aardig is als hij lijkt.
The Stepfather is echt zon filmpje om eens weg te kijken en waar je na afloop eigenlijk al niet meer aan denkt. Het is geen beste film, maar voor de anderhalf uur dat hij ongeveer duurt is het best te kijken.
Dit komt mede door het aardige acteerwerk en het feit dat de stiefvader wel aardig tekeer gaat. Hij maakt er toch wel een paar dood. Zijn rol is wel een heel behoorlijke. De andere rollen waren niet boeiend. Het vriendinnetje van de zoon was trouwens wel een mooi meisje.

Ondanks de voorspelbaarheid was het soms best spannend en aardig. Ik had dan ook 3* willen geven, tot dat ik het einde kreeg te zien. Echt vreselijk hoe ze het grootste cliche in een horror of thriller weer erin verwerken: De stiefvader wordt neergestoken en uiteraard loopt dan iedereen weg waarna hij toch nog leeft. Ik vind dat altijd zo onzinnig. Steek hem dan nog 5x in zijn nek. En of dat niet stom genoeg was blijkt hij het ook nog eens te overleven doordat hij kon ontsnappen (na weer een clichemoment aan de dakrand waar hij toch niet vanaf gevallen was in 1e instantie. Dat einde levert de film toch nog een onvoldoende op.

2,5*

Best aardige thriller die wel behoorlijk cliche aanvoelt. Hoewel de film soms best spannend is en er nog redelijk wordt geacteerd, voelt het einde een beetje vreemd aan. Hoewel het niet eens vreselijk is een einde volgens de clicheregeltjes af te werken, wordt het hier toch niet goed gedaan. Het is geforceerd, snel en totaal niet spannend.

Overigens ben ik het met de meeste eens: Amber Heard is een prachtige griet!

Beste schrikmoment uit de film: die klote kat

Best een verrassing deze film. Had er niet veel van verwacht, hier en daar klopt het niet helemaal en is het wat voorspelbaar, maar hij heeft me zeker weten te boeien. Sterke opening, maar naarmate de film vordert kakt het een beetje in.

Ach, niet teveel over nadenken, ik heb me vermaakt.

Hmm.. niet zo leuk als ik hoopte. Heb het origineel nooit gezien dus kan daar niks over zeggen.

Het idee is best leuk en het is heeft bij vlagen wat leuke vondsten. Erg eng is het verder niet, schrikmomenten zijn niet om van te schrikken, en het is is allemaal niet bijster origineel of onvoorspelbaar. Doordat de stiefvader er de hele tijd is hangt er wel een lekker sfeertje.. alleen het word allemaal teveel uitgesteld en er gebeurt soms te weinig wat die sfeer een beetje verpest. Ook is het voor dit onderwerp toch ietsje te braaf voor mijn gevoel.

Cast best redelijk. Amber Heard is inderdaad een stunning lady, maar wat irritant is ze toch.. dat je in eerste instantie niet geloofd in een evil stepfather, maar ze moeten er in deze film echt in doordrijven. Nu ik er over nadenk, Amber Heard heeft voegt eigenlijk heel weinig toe aan deze film behalve wat kijkvoer en het cliche-momentje op het eind met de mobiel waar de batterij van leeg is..

Einde is ook best wel gaar, alleen daarvoor al een half puntje aftrek. Jammer, hier zat veel meer in.

The Stepfather

Een redelijke score op MovieMeter heeft mij doen beslissen deze film te gaan kijken. Zonder verwachtingen ben ik deze film ingegaan en het heeft me verrast!

Vanaf het begin een erg leuke, vlotte, en bovenal spannende film waarin een seriemoordenaar op een slinkse wijze uit handen weet te blijven van de politie. Als mevrouw Harding verliefd op hem wordt, trekt hij bij de familie Harding in en wordt stiefvader van haar 3 kinderen. Langzamerhand krijgt Micheal Harding, de oudste zoon, steeds meer argwaan over zijn nieuwe stiefvader.

De uitwerking kan naar mijn mening soms wat beter. Ik had op wat meer confrontaties gehoopt tussen de stiefvader en Michael en haar moeder. Op het eind na gebeurt dit weinig. Soms denk je dat er wat gaat gebeuren (keer op keer bouwen ze hier de spanning goed op!), maar elke keer is het net niet. Dit is uiteraard wel een goede opbouw naar een mooie climax, die uiteraard komt.

De spanning is gedurende de hele film erg goed en houd je je op het puntje van je stoel. De acteerprestaties zijn daarnaast ook goed, en een leuk puntje van deze film is natuurlijk Amber Heard.

Vermakelijke thriller.

3,5*

Standaard filmpje.

De TV-cast weet het aardig te brengen (behalve de altijd duffe Badgley) en het verhaal is wel redelijk. Spannend wordt het nooit en intelligent zijn de stiefvader's daden absoluut niet. Gewoon lekker wegkijken.

3,0

Films over een nieuw gezinslid dat de andere gezinsleden op slinkse wijze tegen elkaar opzet, ik mag ze wel. Zo heb ik niet lang geleden nog erg genoten van Orphan en The Uninvited. De verwachting dat The Stepfather ook zo'n beklijvende thriller zou worden, is helaas niet helemaal ingelost.

De ingrediënten zijn hoe dan ook aanwezig, maar worden niet ten volle benut. De stiefvader overtuigt te weinig in zijn rol van achterbakse smeerlap en de spanningen binnen het gezin lopen zelden of nooit hoog op. Beide factoren zorgen ervoor dat de film te weinig baadt in een onderhuidse spanning die je op het puntje van je stoel krijgt.

Door de redelijke vertolkingen en het uitgangspunt blijft The Stepfather wel boeien, maar de conclusie is dat er in dit genre al veel betere thrillers gemaakt zijn.

Heb me hier best nog mee vermaakt. Ook mij deed dit filmpje denken aan Disturbia, hoewel ik die toch beter vond. The Stepfather is meer de straight-to-dvd variant, maar op zich redelijk genietbaar. Jammer wel van de laatste 10 minuten.

Echt goed geacteerd wordt er eigenlijk evenmin, maar Dylan Walsh en Penn Badgley spelen toch aardig. Amber Heard loopt er hier maar voor spek en bonen bij, maar doet dat gelukkig schaars gekleed.

Geen grootse cinema, wel een vlotte wegkijker. Nipte 3*.

Stepfather begon echt heel stijlvol, alleen jammer dat de lijn niet goed werd voortgezet.

We kennen weer het standaard gezinnetje met 1 het oudste kind dat de scheiding van zijn ouders niet goed verwerkt, grow up dude! Zijn jongere broertje+zusje kunnen het ook prima aan. Erger me altijd dood aan dit soort gastjes. Daarnaast is het ook weer lachwekkend dat die moeder zo even met een gozer gaat trouwen waarvan ze helemaal niets van af weet. Ze heeft zelfs nog nooit zijn paspoort o.i.d. gezien, een beetje nieuwsgierigheid naar je toekomstig man zijn verleden zou wel op z'n plaats zijn.

Op dit soort idioot slechte momenten na is Stepfather wel een aardige thriller, met een sterke Walsh als psycho stepdad. Prima gespeeld, voor de rest veel beeldvullers zoals de constant in bikini verschijnende Beard.

Kortom: weinig nieuws onder de zon met soms vervelende personages. Gelukkig is er her en der nog wat spanning en is Walsh prima in vorm!

2,5*

Ondanks wat plotgaten en veel onwaarschijnlijkheden een redelijk vermakelijke prent, met een beeldschone Amber Heard.

Aardig tussendoortje. De 'stepfather' is niet erg overtuigend en heeft meer de uitstraling van George Bush dan van een psycho, (komt misschien in de buurt, maar toch). Echt spannend wordt het nergens, maar kijkt lekker weg.

Eindelijk nog eens een goede thriller gezien.

Het verhaal is wel nogal standaard: je hebt wel het gevoel dat je het allemaal al eens gezien hebt. Grote plotwendingen moet je dus niet echt verwachten in deze film.

Toch slaagt de regisseur er in om af en toe een leuke dosis spanning te creëren (tevens met dank aan de ondersteunende muziek).

Er wordt ook goed geacteerd naar mijn mening, vooral Dylan Walsh doet het aardig als de perfecte echtgenoot met zijn vele geheimen.

Wat ik wel nogal onrealistisch vond, was het feit dat David (Dylan Walsh dus) zo gemakkelijk aan een nieuwe vrouw raakte, die dan nog eens toevallig alleenstaande moeder was. Maar hard heb ik mij hieraan niet gestoord...

Aardige thriller dus !

Dit is typisch weer een film die bekendheid geniet, maar waarvan het grootste gedeelte van het volk waarschijnlijk niet weet dat we hier met een zoveelste remake te maken hebben. Mensen die dan ook roepen dat ze meer van dit willen of Walsh zo'n ongelofelijk creep vinden heb ik maar één tip: ga het origineel zien.

Die is geheel in de lijn der verwachting een stuk beter. Om niet helemaal het bewandelde pad te belopen zijn er een paar extra personages ingeplakt die hun eigen dingetje afwerken. Een groot verschil met de jaren '80 versie is dat daar de onheilspellende band tussen stiefvader en dochter enorm bijwerkte aan de sfeer. Hier is gekozen voor een zoon die ook nog eens van een militaire school afkwam en dat is meteen een stuk minder geloofwaardig. Hij zou immers makkelijk voor zichzelf op kunnen komen, terwijl Stefanie in het origineel maar een kwetsbaar meisje is die ook nog een hechte band heeft met haar moeder. Michael heeft ook nog een broertje en een zusje die echt geen enkele meerwaarde hebben, evenals een paar andere personages.

Alleen Amber Heard is daar de moeite van. Niet omdat ze zo'n boeiend personage is, maar wel een lekkere verschijning. Als er geen spanning in de film aanwezig is moet je je gram maar ergens anders halen. Walsh doet zonder meer zijn best, maar de prestatie van Terry O'Quinn evenaren is een onmogelijke opdracht gebleken. Er heerst een minder beklemmende sfeer in het huis en het ontbreken van spannende achtergrond muziek is ook een gemis. Het hele verloop van de film is zeer voorspelbaar, maar het einde ronduit slecht. Zo heeft de boel plotsklaps afkappen zoals in veel oude films gebeurd toch nog een voordeel.

De film keek best weg, maar dat is te danken aan de aardige prestaties van Dalsh en het lekkere lijf van Heard. Het ontbreekt nogal aan een spannende sfeer. In dat opzicht past de film precies in deze tijd. We worden 'verwend' met flauwe schrikeffecten, veel te veel onnodig drama en wat bliksem, maar een goede spanningsopbouw ho maar. Daarom nogmaals: zoek dat origineel eens op.

Lekker spannende thriller, erg van genoten.

De 4e in de Stepfather reeks, maar het concept blijft het goed doen en gaat niet vervelen.

Deze stiefvader deed het ook weer heel goed (hij deed me bij momenten denken aan Jeff Bridges in The Vanishing ) Zich voordoen als de ideale gezinsman.. maar beetje bij beetje komen z'n gestoorde trekjes naar boven. Heel leuk vind ik dat altijd.

Met het einde was ik ook erg tevreden, precies waar ik op hoopte

Gewoon een goeie thriller zoals het hoort. Zeker eens kijken dus.

4 sterren

Een vermakelijk filmpje van begin tot einde.

Het is hier en daar wat vergezocht en ook niet echt eng of origineel, maar het verveelt geen seconde. Walsh zet de boze stiefvader behoorlijk goed neer. Ook de rest van de cast doet het redelijk. Amber Heard is hier vooral gekozen voor haar verschijning, want ze mag constant in andere bikini’s komen opdraven. Helemaal niet erg, want ze is een erg prettige verschijning.

De tweede helft verloopt voorspelbaar en met de nodige clichés, maar het blijft leuk, dankzij Walsh. Op het einde werd ik toch nog enigszins verrast. Ik had niet verwacht dat Walsh ermee weg zou komen. Dat vond ik wel leuk gedaan. Verder had het allemaal best beklemmender en beter uitgevoerd kunnen worden. Vooral met de personages wordt uiteindelijk maar erg weinig gedaan. Maar aan de andere kant blijft de vaart hierdoor hoog, en heb ik me mede daardoor prima geamuseerd.

Ik zou het origineel trouwens wel eens willen zien, eens kijken of ik die nog ergens kan vinden.

3,0*

Een thriller die mij deed denken aan Disturbia (die wel eerder al eens gezien) maar The Stepfather viel me erg tegen. Het is meer een standaard type thriller, waarin de mogelijkheden eigenlijk nauwelijks benut worden. Er gebeurde niet echt veel, er was sprake van weinig spanning en dus legt deze film het aspect meer op het psychologische vlak. Jammer van de spanning, had wat mij betreft veel meer ingezeten voor deze thriller.

Flauw voorspelbaar suf verhaaltje dat eigenlijk alleen boeit door de vraag of het nou wel of niet goed afloopt. En door de aanwezigheid van Amber Heard, die de halve film in haar bikini rondhuppelt. Dat maakt wel wat goed, maar niet genoeg om het geheel de moeite waard te laten maken. De beelden zijn op zich wel in orde, maar de soundtrack is een aaneenschakeling van missers - vooral door de verkeerde timing van de liedjes.

Ohja, het einde is echt helemaal te stompzinnig voor woorden. Echt een vergissing.

Tja het zal allemaal wel, een erg middelmatige thriller. Jammer dat het liefdesverhaaltje van de zoon met een - zucht.. uiteraard - mooie blonde vriendin erin vervlochten zit. Een totaal overbodige toevoeging (ook al is Heard lekker natuurlijk). Krijg je weer het standaardgeleuter van zij gelooft er niets van en hij weer wel, en een tenenkrommende cliché moeder erbij. Verder is het wel redelijk om te zien als je echt niets anders te doen hebt.

Hier en daar is het slecht gemonteerd (drukke muziek en dan opeens vanuit het niets een compleet stille scene en dan weer drukte) maar de finale mag er best zijn, al mag de hele aankleding en sfeer niet de veters strikken van het origineel uit de jaren tachtig. Gisteren gezien maar morgen grotendeels vergeten. De eindscene mag er wel zijn maar de langzaam opkomende muziek werd helaas hinderlijk abrupt onderbroken door de reclame maar dat kan ik de film zelf natuurlijk niet aanrekenen.

Dit is natuurlijk niet minder dan een remake van de film The Stepfather uit 1987 die ik persoonlijk beter en vooral spannender vond.

Hoogstaand is het allemaal niet, maar de film keek zich nog lekker weg. Dat laatste komt mede door Dylan Walsh die rol van de gestoorde stiefvader best leuk en goed speelt, maar ook door Amber Heard. Ze mag dan wel een matige actrice zijn, maar het is niet bepaald een straf om naar haar te kijken en zeker niet als ze vrijwel continue met een bikini rondloopt. De uitvoering was overigens ook wel redelijk en de film wist ook enigszins te boeien hoewel het verloop redelijk cliché was. Het einde was helaas matig en flauw.

Al met al is dit aardige thriller voor een doordeweekse dag maar meer ook niet. Ik twijfel tussen een 2,5 en 3,0, maar vanwege Amber Heard ga ik voor het laaste.

Op het eerste gezicht lijkt dit allemaal vrij standaard en cliche maar de uitvoering is alleraardigst. Echt spannend wordt het nergens maar de acteurs maken het boeiend en de soundtrack met songs van Seether en Filter is zeker voor mij een pluspunt.

Verder doet Sela Ward het altijd aardig en zijn Penn Badgley en Amber Heard een leuk stel. Vooral de specifieke kwaliteiten van de dame in kwestie worden goed uitgebuit.

Boven gemiddeld.

Erg basic.

Het verschil tussen een standaard horrortje en een standaard thrillertje? Zo'n 0.6* gemiddeld denk ik. Toch apart dat een énorm basic dingetje als dit eenvoudig boven de 3* kruipt, daar waar de betere horror vaak al geen 3 gemiddeld meer haalt.

Meer dan de intro heb je niet nodig om de rest van de film uit te plotten. Vraag is alleen nog hoeveel mensen er gaan omkomen. Dat blijkt uiteindelijk redelijk beperkt te zijn en zelfs niemand van de hoofdcast. Erg makkelijk dus.

Walsh lijkt op een goedkope Jason Bateman, is ook niet geheel geknipt voor zijn rol. Vooral wanneer zijn personage het wat moeilijker krijgt vervalt Walsh al snel in genante overacting, wat de geloof waardigheid en spanning geen goed doet. Niet dat er verder veel spanning is, buiten een finale (inclusief regenbui en wat bliksem) doet de film niet eens veel moeite om echt spanning op te bouwen.

The Stepfather is een thriller die zonder al te veel poespas de nodige stapjes richting het einde aframmelt. Het tempo is nog wel vlot en Walsh' personage an sich is wel leuk, maar de invulling is redelijk duf en stoffig.

2.0*

Matige film over een jongeman die twijfelt over de werkelijke aard van zijn nieuwe stiefvader. Een onnodige en niet alleen daarom mindere remake van de gelijknamige film uit 1987. Nergens echt spannend en vooral Dylan Walsh haalt het niet bij Terry O'Quinn in de titelrol. Verder allemaal nogal clichématig gebracht en de rock-georiënteerde soundtrack is vaak te nadrukkelijk aanwezig.

Mwa.

Het origineel heb ik nog niet gezien. Waarschijnlijk is dat zo'n beetje precies hetzelfde. Vandaar dat dit ook een remake is natuurlijk, maar wat ik hier zie is toch typisch een voorbeeld van een film die makkelijk opnieuw gedaan kan worden.

De uitkomst is niet perse slecht. Fijn dat Heard hier gecast is, want ze ziet er weer ontzettend leuk uit. Badgley was een vrij standaard karakter en dat wist hij niet perse goed uit te voeren. De stiefvader zag er ook wel weer overdreven Amerikaans uit, maar ja.

Het verhaal is bij vlagen nog wel spannend, en vrij boeiend om te volgen, al faalt het wat in het horrorgenre. Daarvoor is het simpelweg niet sfeervol, dreigend of spannend genoeg. Ik ga denk ik het origineel eens bekijken.

Ook al was deze thriller voorspelbaar toch vond ik het aardig in elkaar gezet. Misschien omdat ik geen vergelijkingsmateriaal heb omdat ik het originele niet gezien heb..? Acteerwerk was ok.

Qua schieten van de beelden was het ook ok. Vaak wordt er vanuit de POV gefilmd in dit soort segment wat als storend ervaart kan worden. Dat was, naar mijn mening, gelukkig nu niet tot zelden het geval.

Leuk filmpje.

Dylan Walsh is perfect gecast als emotieloze stiefvader. Altijd als ik Walsh zie moet ik aan Congo denken. De knullige dokter. Dat karakter schud hij hier wel van zich af.

Het verhaal is simpel. Vader trekt bij een nieuw gezin in, en dan gebeuren er dingen die niet helemaal in de haak zijn. De opening van de film vond ik ook erg goed.

Het had allemaal wel wat bloederiger gemogen met wat meer gore, dan had de film zich zeker kunnen onderscheiden. Nu is het niks meer dan een aardig tussendoortje.

3*

Matig. Het wordt ons meteen duidelijk gemaakt dat de stiefvader niet deugd, maar we moeten erg lang wachten tot de andere personages hier ook achter komen, en dat terwijl de stiefvader behoorlijk klunzig is; hij heeft niet eens zijn achtergrondverhaal in orde. Ondertussen pleegt hij ook nog eens wat andere moorden, waar hij makkelijk mee wegkomt. Kortom, het voelt allemaal niet bepaald geloofwaardig aan en dat gaat flink ten koste van de spanning. Verder weinig inspirerend acteerwerk, waardoor ik weinig met deze film kan. 1*.

Wel spannend, maar het origineel is beter!