Arrival (2016)

Casablanca heeft een moordend tempo juist, zelfs The Godfather waarin ook vanalles gebeurt, itt dan tot deze film.

Verder snap ik je opmerking wel hoor. The Beatles zouden nu een indierockbandje zijn met beperkte aandacht en wat optredens op lowlands. Geldt hetzelfde voor.

Nou ja, The Godfather 2 of een Rear Window dan . Alfred Hitchcock zou anno 2017 waarschijnlijk door iedere studiobaas worden uitgelachen. Te eigenzinnig, te excentriek en te moeilijk om in een hokje te stoppen. En zijn films zouden zeer waarschijnlijk te weinig geld opleveren. Om over Stanley Kubrick nog maar niet te beginnen. Kubrick zou worden verplicht om een superheldenfilm of een remake te maken . Maar het gaat iets te off-topic...

Geboeid van het begin tot het einde door deze intelligente sf film. Naast het idee over tijd niet lineair maar circulair vond ik de boodschap van een universele taal erg mooi. Toen de soldaten een bom hadden geplaatst was dat naar mijn mening mede door de vele (negatieve) aannames die werden gedaan vanuit de nieuwsberichten, praatprogramma's etc. over het waarom van de aanwezigheid van de aliens. Ook zag je een fragment van een soldaat die een telefoongesprek had met zijn vrouw die erg bang was dat hem iets zou overkomen, zijn dochter had namelijk gevraagd of de aliens hem zouden doden.
Men kan vanuit allerlei foutieve aannames de bedoeling verkeerd interpreteren en dat kan ernstige gevolgen hebben.

Hoe Arno hem verwoordt is inderdaad mijn punt. Maar goed, dat is nu ook wel gemaakt, lijkt me.

Zeker geen slechte film maar de spanning was helaas niet om te snijden. Het einde vond ik ook vreemd.

Net als Passengers een aardige film die echter niet beklijft.

Ben een fervente liefhebber van scifi, maar dit was wel een zeer verrassende film met inhoudelijk something complete different.

Sinister, sfeervol en verhalend sterk. Was volop genieten!!

Zit nog een beetje in dubio met deze film. Was absoluut een mooie film. Ik ga er voor het gemak even vanuit dat je geen 'end of the world' spektakel verwacht, want dat moge duidelijk zijn na het zien van de trailers. Stijlvol, prachtige shot, maar wel ontzettend traag!Iets té, als je het mij vraagt. Kon af en toe met moeite mijn aandacht erbij houden. Als ze dan ook nog onnodig moeilijk gaan doen over de tekens en taal, dan kan ik mij voorstellen dat je afhaakt. Ik trok het nog nét!

Maar na een tijdje krijg je het gevoel dat er meer achter zit. Ik voelde zelfs dat ze mij een grote twist gingen voorschotelen a'la the 'Sixth Sence' (zal nooit het moment in de film vergeten waarbij toen letterlijk en figuurlijk het kwartje viel). En als er dan inderdaad een twist uit de hoge hoed word gehaald, dan denk je.. ah ja... leuk... En nu? Het valt een beetje tegen. Het klopt, dat wel. Maar het gaat mij iets te ver. Ik kan het verhaal over haar dochter, en dat zij belt met die Shang nog wel slikken. Maar ook daar weer. Je weet op dat moment dat ze nog nooit getrouwd is geweest, en je voelt aan je water dat Renner de vader van haar dochter zal worden. Als dan de vader vaag in beeld komt, duurt het een eeuwigheid voordat je duidelijk ziet dat het Renner is. Alsof ik dat op dat moment pas zou moeten doorhebben!?

Kan ook aan mij liggen hoor. Vond 'm gewoon onnodig complex. Heb ook het gevoel dat alles in de film ontzettend doordacht is en dat achter elk woord, elk shot, elke beweging een 'idee' achter zit. En dat hoeft voor mij niet. Dat maakt de ervaring van de film voor mij niet beter.

3,5 *

De film heeft me wel geboeid maar was langdradig en het einde niet echt een einde dat op mij een indruk maakte. Dacht eerst dat ik hem niet begrepen had en ben hier komen lezen, maar ik heb het wel begrepen maar het heeft me niet geholpen dat ik het een mooiere film vond. Hij was saai en langdradig maar hield je wel in spanning omdat je dacht dat er nog iets ging gebeuren. Maar wat er gebeurde was saai. Ik ben geloof ik de enige die hem vond tegen vallen dus een 5 2.5ster

Wat een slechte filmmmmm..... had er zoveel meer van verwacht en het begin was echt wel spannend
niet wetend hoe en wat een uur lang.... maar het vervolg erna en het einde bahhh... snap er nog steeds niks van.

Kennelijk snappen heel wat moviemeters mens het wel.. tumbs up... maar ik niet echt
wat gebeurde er nou aan het einde dat ze alleen omhoog ging enz enz enz
En waar gaat deze film eigenlijk over met die dame haar flasfbakkss en toekomst gedoe enzooo....
en in wat voor verhouding met die aliens?? En die cirkeltjes allemaal...

Die film is precies zoals de trailer... Aan het eind gaan ze weg, de ""aliens'' en heb je nog geen clue hoe of wat.. en blijf je over met een soort van iemand die de toekomst kan zien... en kinderen die ze niet gehad heeft maar wel ziet... errg vaaag ..

Special voor deze video heb ik een account gemaakt op movie meter. Want ik cheak altijd op deze website de films die ik wil gaan kijken en of huren.

De Amerikanen zijn natuurlijk weer de intelligente goeieriken in deze film

en de Chinezen, de Russen en het leger de oorlogszuchtige dommeriken.

Op het einde heeft men er nog snel het obligatorische liefdes verhaaltje in weten te proppen

want anders geen kans op een Oscar, zo redeneert men.

Doorsnee Hollywood bagger dus.

Een 1 voor de moeite, meer kan ik er niet van maken.

Interessante film maar mij wat te traag.

Zoals ik verwachtte vond ik het niet al te best. Het hele verhaal raakt kant noch wal. Het lijkt me onmogelijk om een buitenaardse communicatievorm op zo'n korte tijd onder de knie te krijgen. Ook het telefoontje met de Chinese generaal komt volledig out of the blue... dat ze net op dat moment dit toekomstbeeld had... goh wat een toeval. Maar het sterkste moet nog komen: dat ze zo lang niet doorheeft dat de flash forwards geen herinneringen van haar zijn . Er is iets grondig mis met dat mens zou ik denken. Er zijn natuurlijk positieve dingen: Ja, mooi gefilmd, op zijn Villeneuve, sober en minimalistisch, mysterieus en cryptisch, en toegegeven, het eerste uur zat ik muisstil de film te volgen maar eens de aap uit de mouw kwam, kwam ook de teleurstelling. De eerste film van Villeneuve die me is tegengevallen.

Ik sluit me aan bij de kritieken van oa eRCee en Onderhond. Het is dat de film er visueel erg strak uit ziet, de soundtrack bij wijlen sterk is (dan heb ik het niet over het gewichtige gejengel op het einde), en Villeneuve er het eerste uur in slaagt de interesse vast te houden, mede dankzij het boeiende concept. Wat volgt is een 'Amerikaanse troela redt de wereld' verhaal, waarvan de clichématigheid verbloemt tracht te worden door een wat gewichtig liefdesplot dat tussen neus en lippen door in de film verweven wordt. Waarom het trouwens voor sommigen niet duidelijk zou zijn dat het om flash-forwards gaat is me een raadsel, kon er haast niet dikker opliggen.

Kortom, veelbelovend begin stevent af op een hoop ingewikkelddoenerij die overkomt als een geforceerde poging om diepzinnigheid te lanceren. De dramatische stukjes tussendoor werken niet en culmineren tijdens het slotakkoord in een ongekende meligheid, de ongeloofwaardig- en toevalligen verdienen een paar alinea's apart. Wat rest is een aardig eerste uur en een sterke cinematografie die film redelijk overeind houdt. Maar meer dan een hele krappe 3* zit er niet in, en da's eigenlijk al coulant.

Wat verklaart dat dan?

Een gedownloade film geeft nog steeds dezelfde ervaring

Het draait allemaal om symboliek.

En hier dan vooral letterlijk en soms figuurlijk.

Het is het eerste uur die voorbij vloog.

Maar net als je denkt nu komt het echte filosofische gedeelte,weet Denis Villeneuve het niet waar te maken.

Ik heb een enorm zwak voor de muziek van Max Richter ,die mij enorm melancholisch maakt.

En het is niet zo beduidend slecht dat het een onvoldoende waard is .

Maar hier en daar bekroop mij toch het gevoel van onnodige pretentieus gedoe.

Alle hoop op :het kan toch niet gaan tegenvallen, maar Blade Runner 2049 word DE sf film van het jaar.

Deze film deed me om één of andere reden denken aan 2001 Space Odyssey (de monoliet)

Dit is een moeilijk te beoordelen film. Langs de ene kant vond ik het concept van niet-lineaire tijd wel origineel en degelijk uitgewerkt. Langs de andere kant vond ik de drama niet zo sterk, hoewel er zeker een goede chemie was tussen Renner en Adams, maar misschien eerder vriendschappelijk dan. Soundtrack was soms erg prachtig en ingetogen, anderzijds soms totaal niet mijn ding.

Een film dat mij dus met gemengde gevoelens achterlaat, waarvan gezegd moet worden dat die heel prachtig geschoten is en waarin prima geacteerd wordt. De film ging ook iets te lang duren vond ik met het analyseren van dat koffiekring-taaltje zoals ze het hier weleens noemen.

Jammer genoeg op IMDb dus wat overgewaardeerd waardoor ik toch een film verwachtte van het niveau Interstellar. Dat was nu toch niet het geval hoewel Arrival wel een film blijft dat iedereen is gezien moet hebben. De score op MM komt daarom ook overeen met wat ik zou geven, hoewel dat vooral voor de originaliteit is en de schitterende cinematografie.

Valt echt tegen, schiet niet echt op. Weer standaard scenario van onbekende monsters onderzoek.

Zonde van met tijd, en flup einde. Snap er echt niets van dat dit een 8 scoort....

Ik weet niet of het al gepost is: Linguistic relativity/Sapir-Worf Hypothesis

Nog iets meer over de relatie tussen muziek en de film:

Casting a Spell for Peace: On ‘Arrival,’ Max Richter and Our Unending Need for Violence – Vague Visages - vaguevisages.com

En ik heb maar eens een bundel besteld van schrijver Ted Chiang, op wiens verhaal "The story of your life" de film is gebaseerd. Hij is flink in opkomst als cultschrijver: een paar oop novelles staan voor idiote prijzen op Abebooks. Ben benieuwd. Meer iets voor Boekmeter

"What is your Purpose on Earth?"

Villeneuve neemt het stokje van Christopher Nolan over in het maken van slimme blockbusters. Hoewel de films van Nolan erg vermakelijk zijn, weet Villeneuve wel beter om te gaan met de elementen die het publiek aan het werk moeten zetten tijdens het kijken.

De eerste drie minuten maken meteen een behoorlijke impact. Erg goed gebracht door Villeneuve en ook zeer goed gespeeld door Amy Adams. Arrival heeft een erg mooi verhaal, een onderwerp die je tot denken aanzet en een aantal zeer interessante ontwikkelingen. Arrival is zeker geen perfecte film. De aanloop is erg mooi gedaan en de uiteindelijke clue is erg mooi bedacht. Het is echter zeer jammer dat Villeneuve de Nolan kant op gaat in het einde. Ik vind dat hij daar zijn publiek toch wel een klein beetje onderschat. Dat had het publiek niet echt nodig aangezien. In ieder geval niet op deze wel zeer uitgebreide manier. Hoewel de epilogue weer bloedmooi is. Ook enorm geholpen door de muziek van Max Richter. Ik krijg meteen weer kippenvel als ik aan die scenes denk. De ontwikkelingen in de rest van de film zijn wel zeer zorgvuldig door Villeneuve en zijn team opgezet. Niets is makkelijk en telkens wordt er weer een nieuwe vraag aan het publiek gesteld. Arrival is een film die dus best wel wat aandacht van de kijker vraagt.

Op het plot kun je erg lastig ingaan zonder iets van de film weg te geven. Alles in de films staat in verbinding met elkaar. De gebeurtenissen, de personages, de ontwikkelingen. Dat is ook het doel van de film. Maar het zijn niet alleen de elementen die je op het scherm ziet wat in verbinding met elkaar lijkt te staan. Dat geld ook met wat er achter de schermen is gedaan om een symbiose te vormen. De editing, de muziek, de manier waarop het gefilmd is. Arrival zit gewoon erg goed in elkaar. Het enige waar de film de symbiose wat lijkt te ontwijken is in de personages en hun relatie met elkaar. Alles draait natuurlijk om Louise, maar de rest van de personages krijgen wel erg weinig tot geen ontwikkeling mee. En dat is erg jammer. Had de film net dat beetje meer gegeven. Zeker in het geval van Ian.

Het is fantastisch wat Adams hier laat zien. Wat een fantastische performance. Geef haar eindelijk eens die Oscar! Renner en Whitaker doe veel met weinig. Ze voelen hier wat underused. Dat ligt meer aan het script dan hun spel. Ik had zeker graag meer van hen willen zien, al is het werkelijk een genot om Amy Adams op dit niveau te zien spelen.

Ik wil meteen even de muziek noemen. Wat een fantastische score heeft Jóhannsson hier afgeleverd. Er zit zoveel emotie in een bijna volledige ambient score. Ik kijk er heel erg naar uit hoe hij de nieuwe Blade Runner film gaat aanpakken. De nieuwe koning van de slimme blockbusters is dus Denis Villeneuve. Hij is hierin verder dan Nolan ooit zal zijn. Waar Nolan's films erg uitleggerig en soms houterig aanvoelen, doen Villeneuve's films dat totaal niet. Alles verloopt zeer vloeiend. En dat geld voor alle films die ik tot nu toe van deze regisseur zag. Verder is alles van een zeer hoog niveau. Hoewel de cinematografie wat simpel en saai oogt, is het alles behalve dat. Het gaat helemaal mee in wat en hoe Villeneuve iets wil overbrengen. De editing is erg goed en de sound design is ook erg zorgvuldig gemaakt. Ook weer een geval, simpel maar zeer effectief.

Ondanks de genoemde minpunten, al kun je het moeilijk echte minpunten noemen, is Arrival een genot om naar te kijken. Een film die in de toekomst nog kan groeien. De film vergt veel van je als kijker, maar je krijgt er ook heel veel voor terug.

boeiende film, maar de laatste 20 minuten wat afgeraffeld wat mij betreft.

Het begin is wat zwaar, maar legt de basis voor de rest van de film. De dramatische scenes zijn sleutelscenes en de filmmakers willen hier meer mee dan alleen voor het effect. De karakters Adams en Renner zijn wel erg serieus en op een enkele keer na zit er bar weinig humor in. Wat relativering had wel gemogen.

Desondanks zetten zij sterke rollen neer; toch is het goed geschreven verhaal de echte troef. Het verhaal is goed gevonden, sterk uitgewerkt en creatief ingevuld. De muziek, setting en cgi is sterk en zorgt voor enkele spannende scenes zeker de eerste encounter is knap gemaakt.

het 'tijdreisprincipe' gaat ook hier weer niet helemaal lekker. Twee sleutelscenes kloppen m.i. niet. Allereerst kun je niet hetzelfde leven leiden als je weet wat er gaat gebeuren, al wil je het (onbewust). Daarnaast krijg je te maken met een paradox, Louise weet wat Shang zegt op dat gala en daarmee kan ze hem overtuigen. Maar dat gala (happy end) kan er nooit zijn als ze Shang niet weet te overtuigen. Kortom: ze moet eerst Shang overtuigen wil dat gala plaatsvinden, maar daarvoor moet dat gala plaatsvinden..

Wat een ontzettend fijne intelligente film!

“Remember what happened to the aborigines.

A more advanced race nearly wiped them out.”

Sciencefiction is een genre dat ruimte laat voor ideologische visies en verzonnen toekomstbeelden. Een technologisch fantasieverhaal als het ware. Bij “Arrival” is dit eerder van toepassing op menselijk vlak. In dit geval de poging van de mensheid om te communiceren met een buitenaardse beschaving. Dat was in mijn ogen al fictie genoeg. We zijn niet eens in staat als mensheid onderling op een fatsoenlijke manier te communiceren. Laat staan met een buitenaards ras dat zich verstaanbaar wil maken door gebruik te maken van oerklanken. Het is alsof je een conversatie voert met een surrealistisch ingesteld muzikant die via zijn polyfonische synthesizer vernuftige geluidseffecten voortbrengt. “Arrival” heeft ook niet het grafische uitzicht van wat een doorsnee mens verwacht te zien in een SF. Geen door sterrenstelsels voortstuwende reusachtige ruimteschepen. Geen ruimteveldslagen waar zich massale lasergevechten afspelen. Nee, hier zijn het gewoon 12 reusachtige zwarte ruimtetuigen, die op enorme zwarte cashewnoten lijken, die schijnbaar roerloos een paar meter boven het aardoppervlakte zweven, verspreid over onze aardbol.

Het centrale thema is dan ook de schier onmogelijke opgave om een communicatie tussen mens en buitenaardsen tot stand te brengen. Een opdracht onder leiding van de taalkundige Louise Banks (Amy Adams). Het is een hele uitdaging voor deze linguïste om samen met de wiskundige Ian Donnelly (Jeremy Renner) de semantiek gebruikt door de buitenaardsen te doorgronden en de met buitenaards inkt gespoten cirkels die geproduceerd worden door de octopus-achtige aliens juist te interpreteren. Haar werk wordt dan ook nog eens bemoeilijkt door weerkerende herinneringen over haar overleden dochter.

Je zou al snel kunnen concluderen dat dit een trage en oersaaie, ernstige sciencefiction oplevert. Een film waar letterkundigen enthousiast op reageren. Maar geloof me vrij, “Arrival” is zo ingenieus opgebouwd en meeslepend dat je aandacht geen moment verslapt, zelfs als er een Masai krijger naast je divan een spring-ritueel zou opvoeren. Het melodramatische begin met een kort, ingetogen overzicht van Louise’s leven waarin het noodlot verschroeiend hard toeslaat, gaat moeiteloos over in het gedeelte waar de bezoekers geïntroduceerd worden en Louise’s hulp wordt ingeroepen om deze als immigrant beschouwde nieuwelingen een inburgeringscursus te geven. Dat alleen de VS blijkbaar openstond voor een open dialoog terwijl anderen zoals China en Rusland maar al te graag die koffiebonen uit hun luchtruim wilden knallen, vond ik dan wel weer een romantisering van de huidige situatie op mondiaal vlak.

De nadruk ligt dus wel op het didactische aspect waar Louise in samenwerking met Donnelly tegen de klok tracht een dialoog op te starten. Onderwijl krijgen we flashbacks te zien over Louise’s dochter. Een ingrijpende gebeurtenis die als een rode draad doorheen de film loopt. Maar als de onthulling duidelijk wordt, blijkt de boodschap achter het geheel veel groter te zijn dan de schijnbaar simplistische verhaallijn. Als de ware reden van het buitenaards bezoek onthult wordt en de implicaties duidelijker, krijgt de film een heel andere betekenis. “Arrival” is dus een SF met een filosofische inslag die stof biedt tot nadenken. Uiteindelijk is het communiceren an sich de centrale boodschap. En dit op alle vlakken. Petje af voor de met tentakels voorziene buitenaardsen. Zo een ellendig lange trip maken om de mensheid daar op te wijzen. Je moet er maar zin voor hebben.

“Arrival” is geen actierijke Sciencefiction afgeladen vol indrukwekkende CGI. Maar de getoonde beelden zijn onwaarschijnlijk mooi. De summiere fictie-elementen zien er minimalistisch en tegelijkertijd verbazingwekkend. Zoals onder andere het betreden van het ruimteschip met zijn kantelende zwaartekracht. Het sfeergehalte van de film is meeslepend dankzij de ondersteunende soundtrack. Voeg daar de toch wel superbe vertolkingen aan toe en een doordacht script, en je krijgt dan ook een schitterende film. “Arrival” is niet een exceptionele SF, maar weet toch indruk te maken dankzij een magistraal concept. Villeneuve-waardig met andere woorden.

3.5*

Mr Arri ik zou het niet beter kunnen zeggen

Arrival: A Response To Bad Movies

Ik vind de positieve reacties zwaar overtrokken. Ik heb "lekker weg gekeken" maar meer ook niet. Er is geen enkele logische wetenschappelijk verantwoord gevoel bij de acties en het verhaal te krijgen. Okay... het is maar een "film", maar er kom toch echt te veel onzin in voor.

Verder goed gefilmd en leuk idee....

En dat nota bene bij een science-fiction. Het is ronduit schandalig.