Arrival (2016)

Arrival is net als Sicario gemaakt door een regisseur waar velen nogal gecharmeerd van zijn. Bombastische overdreven geluiden gepaard gaande met overdreven harde scènes in een setting die neigen naar camcorderbeelden. Tel daarbij op een bij tijd en wijle retevaag verhaal met onzinnige teksten. Ik krijg het gevoel dat het een trucje gaat worden. Lekker vaag handelen en de kijker met vragen overladen. Tja. Zoals. Wat dacht je toen? Wat ging er door je heen? Als je ervan houdt, prima. Maar wees bedacht op wat je voorgeschoteld krijgt bij deze regisseur. Zo goed vind ik t allemaal niet. En deze film al helemaal niet. De hoge score wordt m.i. voornamelijk veroorzaakt door fans van deze regisseur. Zij stemmen massaal en positief. De personen die ik sprak vonden deze film matig of zelfs helemaal niets. Maar zij stemmen hier niet. De toekomstige kijker is gewaarschuwd.

Bombastische geluiden? Harde scènes? Camcorderbeelden?

In de war met een andere film? Of heb je een hele slechte illegale kopie gezien?

Ik denk dat het hier inderdaad écht om een andere film gaat. Kan haast niet anders. Subtiele soundtrack, zeer strakke cameravoering en een focus op drama; Arrival is zo ongeveer 180 graden anders dan hierboven geschetst. En ook het verhaal is in mijn ogen juist heel uitvoerig uitgelegd, volgens velen zelfs té.

Heb je de film(s) eigenlijk wel gezien? Zo te horen niet. Je plaatst dezelfde, algemene, tekst bij beide films... Die tekst kun je wel bij elke film plaatsen want over de films zelf praat je niet. En op Arrival slaat het als een tang op een varken.

Wat je zegt van de regisseur herken ik ook niet. Maar goed, je hebt alleen op deze twee gestemd en van Arrival is het wel duidelijk dat je die niet gezien hebt. Geen idee of je Sicario hebt gezien maar op basis van een film kun je niets over een regisseur zeggen.

Ik kan denk ik weinig regisseurs/composer combinaties die ik beter vind dan Villeneuve/Johannsson. Aronofsky/Mansell misschien. Buitengewoon goede soundtrack dit.

Maar ja, mijn mening telt niet, want ik ben een fanboy?

Die begin- en eindstrijkers zijn van een subtiele schoonheid die je zelden hoort.

Dat was Max Richter. Zijn muziek is nog geweldiger in Leftovers!

Morgen voor een 2e keer bekijken. Weet nog niet helemaal wat voor een cijfer ik hier voor moet geven

Welke plaat is dat?

Jammer dat je net niet begrijpt wat ik bedoel. Ik heb het over het geluid. Niet de soundtrack. ... ik heb het inderdaad over de regisseur, ja. Niet over de film. Daarom staat het ook bij beide films. Mening over de Arrival had ik al eerder gegeven. Maar goed het blijkt maar weer dat je snel tegen andere schenen aan kan schoppen...

En tot slot. Ja ik heb beide films gezien.

En jammer een fanboy gelijk denkt dat hij daarom geen mening mag geven. Mijn verhaal wordt wel weer behoorlijk uit elkaar getrokken. En nee, ik voel geen schoppen tegen miijn schenen

pierre18

Tja, als je er nou een paar inhoudelijke woorden tussen zet word je misschien wel juist begrepen, maar die staan ook bij je laatste reactie niet. Wat zijn 'overdreven geluiden' bijvoorbeeld? Hoe kun je überhaupt Sicario en Arrival over één kam scheren terwijl die films op bijna alle vlakken zo ver uit elkaar liggen?

En kom nu alsjeblieft niet weer aan met dat fantasieloze fanboy-gezever terwijl anderen de film juist wél inhoudelijk bespreken terwijl jij je door etiketten laat leiden.

Het komt van The Blue Notebooks, Zwolle. Maar Memoryhouse en The Leftovers soundtrack zijn ook de moeite waard.

Mooie, interessante, best pittige film om te begrijpen. Maar als je er voor 'open' staat en het begrijpt is dit een zeer goede film. Amy speelt sowieso altijd al erg fijn. Ik vind haar een sterke actrice. De special effects zijn supergoed. Er worden een aantal kwesties verder niet uitgelegd, maar dat is niet storend. Je kunt met je eigen 'fantasie' hierover verder speculeren wat dat nou zou kunnen zijn. Bijvoorbeeld over het stukje van 'we hebben jullie nodig over 3000 jaar'. Erg mooi.

Goed verwoord. Het is een zwaktebod als films concepten of gevoelens met woorden gaan uitleggen in plaats van uitbeelden - daarvoor hebben we boeken.

Ik heb Arrival niet gezien, en zal mn geld waarschijnlijk ook op zak houden na t lezen van rake kritiek als deze. Ik ben een purist als het aankomt op SF, en elke film die een alien bevat of post-Interstellar (ook zo'n gedrocht) quasi-interessant met de tijd moet gaan spelen, is niet per se SF. De kracht van SF is dat het de mens verkent, en hoe subtieler de methodiek hoe krachtiger de film.

Gisteren naar Bios geweest, ik had me veel voorgesteld van de film maar het viel vies tegen. De film kwam langzaam op gang met weinig actie. Veel onduidelijke gebeurtenissen met 2 wazige "Aliëns" die ook niet al te spectaculaire boodschappen te melden hadden. Ik heb geprobeerd om mee te denken met de raadselachtige cirkels maar ik heb niet kunnen begrijpen wat de boodschap nu was. Gelukkig waren ze in de film wel wat slimmer... Kortom, de popcorn was lekker!

Net niet.

Na Sicario and Enemy heb ik wel een hoge hoed op van Villeneuve maar zijn liefde voor sci fi heeft er niet tot geleid dat hij ook in deze genre uitblinkt. Thematiek is goed en voldoet aan mijn verwachtingen aangezien ik geen Independence Day tafarelen verwacht had in de eerste plaats van Villeneuve. Interactie met de Aliens is mooi en de duistere score zoals we van Villeneuve gewend zijn is weer aanwezig. Film gaat ten onder met Amy Adams die met haar emotionele beerput de film ten gronde richt.

Jammer had veel meer in gezeten.

Zo vaag is het niet en vragen! Met wat soort vragen zit jij dan? Misschien kan ik ze voor je beantwoorden!

Het is nogal een aanname om te zeggen dat de hoge score volgens jou veroorzaakt wordt door vooral fans van de regisseur en niet door de filmliefhebber.

Een aanname van mijn kant, jou 1 1/2 lijkt op een proteststem van iemand die de film misschien niet helemaal snapt!

Een kanttekening: om communicatie met E.T. mogelijk te maken komen de meest vooraanstaande wetenschappers bij elkaar, oké tot zo ver, maar waarom plaatsen die wetenschappers geen vraagtekens bij het feit dat E.T. absoluut geen moeite doet om te communiceren om zichzelf duidelijk te maken?

Hoe weet je dat ze niks spectaculairs te melden hebben als je wát ze melden niet begrijpt?

Villeneuve, tja, hij intrigeert me wel maar hij laat ook telkens zoveel steken vallen. Alleen Sicario ontkomt aan dat lot.

Wat ik erg aan Villeneuve waardeer is de grote lijn: het type script dat hij kiest, de insteek van het verhaal. Hij is ook heel sterk in losse scenes neerzetten. Zijn stijl is fijn, strak maar zonder te overdrijven. En hij kan een breed palet aan van films.

Wat ik zwak vind is de vaak tamelijk onbeholpen uitwerking van de verhaalontwikkeling. Ook qua personage-psychologie is Villeneuve weinig subtiel. Veelbelovende elementen worden al snel platgewalst en verliezen hun potentie.

Voor Arrivals geldt bovenstaande allemaal. Het uitgangspunt is gewoon heel interessant. Het shot waarmee Louise komt aanvliegen in een helicopter op die basis, geweldig. En ook de ruimteschepen zien er fenomenaal uit, zowel van binnen als van buiten. In Arrivals zijn aliens ook echt aliens, niet zomaar wat slijmerige varianten van de engste dieren, en hun intelligentie ligt op andere gebieden dan de onze. Dit gegeven is sterk genoeg om de film te blijven dragen.

Andere zaken zijn weer zo plat als een dubbeltje. Dat Luise blijkbaar niet alleen linguïst is maar ook vertaler van de meest uiteenlopende talen is op z'n minst gemakzuchtig, al valt het nog te vergeven. Maar dan, ze mag op een bandje naar geluiden luisteren van buiten onze aarde en dan wordt er verwacht dat ze dit kan begrijpen. En ze wint de selectieprocedure doordat ze een woord uit het Sanskriet kan vertalen. Dat is allemaal grote flauwekul, te danken aan oppervlakkig schrijfwerk. Ook de psychologische geloofwaardigheid wankelt bij momenten, bijvoorbeeld nadat Louise alleen het schip is binnengegaan en er ook weer uitkomt. Blijkbaar interesseert niemand zich vervolgens voor wat er is gebeurd, wat ze heeft gezien en mogelijk ontdekt?

En dan de bedorven kers op de taart, de slotdialoog waarin het hele concept van het ontmoeten van een andere levensvorm van hoge intelligentie maar bijzaak blijkt te zijn in het liefdesverhaaltje tussen twee eenzaten. Blergh, hoe verzin je het. Natuurlijk, het is aardig dat je daarvan dan de afloop al weet, maar dat zeemzoete gesprek hadden ze in elk geval weg mogen laten.

Ik ben blij dat ik de film in de bios heb gezien en bepaalde beelden zullen nog wel even blijven hangen. Maar uiteindelijk toch weer een gemankeerde film. Villeneuve zou eens een stapel goede romans moeten doorwerken om te zien hoe je dat nu doet, een verhaal vertellen zonder telkens uit de bocht te vliegen.

Grotendeels mee eens eRCee! Die minpunten verwijt ik alleen meer scriptschrijver Heisserer dan Villeneuve. Heb mij daar ook behoorlijk aan gestoord. Alleen komt natuurlijk wel eerder dan in de slotdialoog die 'bijzaak' naar voren, of je moet nog op een ander soort wending hebben gehoopt?

De 'bijzaak' zelf vind ik niet zo erg, maar de lompe manier waarop het wordt neergezet vond ik beneden peil en zo'n film echt onwaardig.

Maar daar wordt toch geleidelijk met fragmenten over de film verspreid naar opgebouwd? Dat zou ik juist niet lomp noemen.

Mwah, zo expliciet als ze elkaar aan het einde de liefde verklaren, waarbij Ian dan dingen zegt als dat hij vaker zijn gevoelens had moeten uitdrukken en dat zijn ontmoeting met haar bijzonderder is dan met de aliens en zij op haar beurt opmerkt hoe fijn zijn omhelzing toch aanvoelt, dat is het prototype clichématige romantiek waar Hollywood niet zonder lijkt te kunnen.

Dat gaat wel ver inderdaad. Moet zeggen dat ik de (specifieke) inhoud van het einde ook alweer was vergeten.

Deze vraag hield me ook bezig. Als je zo "ontwikkeld" bent dat je interstellair kan reizen, kan je wellicht ook communiceren op een andere manier.

Wellicht deden dat ze dat met opzet niet om de mensen op de aarde te laten samenwerken.

Rmie

Dat lijkt mij idd de rede v/d aliens, maar waarom vragen de aardse wetenschappers zich dat niet af?

Leuk begin, zwak einde. Film laat teveel vraagtekens open staan.

De vraag is meestal interessanter dan het antwoord, Rickazio.