Bronson (2008)

Volgens mij leent veel symfonische filmmuziek slechts effecten uit klassieke muziek en is daarmee als muziek vaak wat arm aan substantie. Als dat er persé in moet, heb ik dat meestal liever dan gebruik van bekende klassieke muziek die het bij mij sowieso vaak wint van het beeld. (extreem voorbeeld: Gurotesuku, al werkt het daar net provocerend)

Uiterst geweldadige film over het leven van de evenzo geweldadige Charlie Bronson. Tom Hardy zet dit larger-than-life-personage neer als een krankzinnige, geweldadige en bij vlagen geestige madman. Echt diepgaand wordt het niet, we zien voornamelijk hoe Bronson keer op keer op de vuist gaat met de bewakers. Door middel van een aantal surrealistische beelden en de bombastische muziek weet de regisseur een naargeestig sfeertje te creeeren dat de film wel ten goede komt.

Sorry hoor maar echt gewelddadige vond ik Charles Bronson niet in deze film. Hij deelt wat klappen uit en dat is het. Moet wel zeggen dat Tom Hardy prima speelt in deze film. Verhaal is best aardig en de uitvoering ook, maar ik had eigenlijk grof geweld verwacht..

Tjonge, geen goede film! Een waargebeurd verhaal??
Pff, een vechtpartij is vreselijk, in de gevangenis...
Biopic verhaal is mijn smaak niet.
Wel een mooi penis gezien... wel klein..
Dus 2 sterren, en slecht cijfer 4!

Erg artsyfartsy geflipte misdaadfilm.. duidelijk een erg dikke greep gedaan uit Clockwork Orange, maar waar daar de combinatie kunst-geweld perfect lukt, doet het hier achterhaald en onovertuigend aan. Maar desalniettemin wel een pluim voor de hoofdrolspeler die prima gecast is en deze gast een eigen gezicht weet te geven..

Film is er één van uitersten die binnen no-time schakelt van walging naar shockering, humor en zelfs schoonheid. Bruut geweld en smerigheden worden juist heel erg gestileerd in beeld gebracht en het figuur Bronson is komisch, eng en triest tegelijk. De film is haast even nihilistisch als hemzelf en wordt bijgestaan door een fragmentarische opzet, sfeerimpressies, tegenstelling in beeld en geluid, knotsgekke acties. Er valt denk ik ook niet veel te vertellen over Bronson, de man was gewoon knettergek. Film bleef soms net wat te veel hangen tussen verveling en fascinatie, maar vond het op zijn minst een interessant experiment.

Sinds de laatste keer nog een paar keer gezien en ik moet zeggen dat ik de film steeds beter begin te vinden. Tom Hardy speelt geweldig en de muziek is ook vaak genieten. Geweldig toen die gekken begonnen te dansen op de muziek (it's a sin) van de Pet Shop Boys

Ik verhoog hem dan ook met een halfje.

Je wordt qua emoties van hot naar her geslingerd in deze film. Zowel emotioneel, irritant, humorvol, boeiend, langdradig enz. enz. Knappe acteerprestatie.

Mmmm weet het niet zo goed met deze film.

Vond het maar een grimmige film zonder ook maar enige inhoud.

Alleen die kop alleen al van die kerel whahaha met z'n overdreven Ted de Braak snor! Op een gegeven moment werd het zelfs een soort agressieve Salvador Dali (het moment dat hij zijn tekenleraar vastbind).

Weet niet of dit een ode is, of dat het een belediging is aan zijn autobiografie?

Nee, dit was niet mijn film.

2,5 ster

Wat een ongelovelijk sterk acteerwerk was dit zeg. Ik heb zelden iemand zo goed en krachtig een rol zien neerzetten. Jemig, ben echt onder de indruk. Dit is ook een grote reden waarom ik zo'n hoog cijfer geef.

Verder kan ik het komische randje om de film heen wel waarderen. Ook de scène's waarin Hardy in de camera spreekt vond ik heel goed gevonden. Een minpunt vond ik de stukjes tussendoor waarin hij een soort "standup comedian" is. Ik vind dat helemaal niet in contrast staan met de rest van de film. Het paste naar mijn idee totaal niet. Ja, ik ben wel onder de indruk van deze film.

Sluit me aan bij m'n voorgangster.

Behoorlijk indrukwekkend portret van een nihilistische gek, want een andere benaming kan ik voor Charlie Bronson zo niet meteen bedenken.

Verpakking is erg mooi, met stukjes stand-up comedy, voice-overs, heerlijke muziek (veelal klassiek) en heel wat harde gevechten.

Inhoudelijk is het allemaal net wat minder. Tja, de man gaat van gevangenis naar gevangenis naar gekkenhuis naar gevangenis etc...

Film wordt uiteraard voor de volle 100 procent gedragen door Tom Hardy die zich dan ook echt he-le-maal geeft. Uitermate sterke acteerprestatie.

Film in z'n geheel deed me wat denken aan Chopper, ook zo'n beruchte crimineel, zij het dat deze film wel wat stijlvoller is en net wat minder inhoud heeft.

Prima.

Hmm, een beetje geforceerd allemaal. Ik vind Refn's eerdere werk een stuk beter. Een oninteressante sociopaat interessant proberen te maken... bij mij kwam het niet binnen.

Verassend creatieve film die ergens wel wat weg heeft van Clockwork Orange maar er tegelijkertijd totaal niet mee te vergelijken is. Belangrijkste troef is de uitstekende hoofdrolspeler Tom Hardy. De beste man doet eigenlijk niets fout in deze film.

Daarnaast is de structuur en creativiteit ook een erg groot pluspunt maar op de een of andere manier zakt de aandacht toch af en toe wat weg omdat de film iets te weinig dynamiek bevat om echt indruk te maken.

Ik heb deze film nu een week of twee geleden gezien en wat ik mij vooral ervan herinner zijn losse fragmenten die wel indruk maakte maar over het geheel genomen is er helaas weinig echt blijven hangen.

Desondanks is deze film het zeker waard om eens te proberen.

Tegenvallende film van een man die zo zot is als een achterdeur

De film zelf stelt niet veel voor, maar misschien is dit wel de juiste weergave van die persoon.

Vergeleken met Chopper was het verhaal veel minder interessant.

2,5 sterren.

Voor de liefhebbers van Clockwork Orange (ik dus).

Lijkt me wel een aardige vent die Charlie

dit zijn niet echt mijn soort films,

ik viel er bijna bij in 't slaap

Super nice, geen moment verveeld.

de clockwork orange van de 21ste eeuw..........?

nee, daarvoor is het verhaal te simplistisch, heeft de film te weinig lagen.

maar de theatrale stijl komt een eind in de buurt!

erg genietbare film, mooi geschoten vooral.

Tom Hardy zet geniaal de rol neer van een man die zo getekend is door zijn eigen agressie en nihilisme dat er nooit meer een leven in de normale maatschappij mogelijk is. We zien hem van cel naar cel gaan, terwijl hij steeds meer gaat geloven in de bespottelijke waan dat hij bezig is om iets van faam op te zetten. En toch leer je hem waarderen en ontstaat er zelfs iets van sympathie naar iemand die eigenlijk knettergek is. De beste fragmenten zijn die waarin Charles Bronson probeert om zijn agressie en frustratie te temmen. Hij zet dan zo'n extreem subtiel spel van ingehouden woede neer, dat ik het als kijker zo nu en dan Spaans benauwd kreeg. Wat dat betreft hebben iconische schurken als Hannibal Lecter en The Joker een nieuwe rivaal erbij. Ik ben wat minder te spreken over de manier waarop ze de richtingloosheid in het plot op hebben willen vangen met kunstzinnig gedoe. Om de een of andere reden wordt elk fragment dat zich buiten de gevangenis afspeelt gevuld met homo-erotische zijsprongetjes naar de meest enge nichten denkbaar. Ik werd er op den duur bijna homofoob van.

Ik had nog nooit van deze man gehoord, maar in elk geval heeft hij zijn doel wel bereikt. Er is een film over hem en dus heeft hij toch wel wat beroemdheid verworven. Ik kan helaas niet zeggen dat het ook een goede film is. Tom Hardy acteert prima en de film bevat ook enkele goede scènes, vooral het feestje in het gekkenhuis is een erg mooie scène waarbij de muziek en beelden perfect in harmonie zijn. Voor de rest is de film nergens echt heel goed, al wordt het gelukkig ook nooit echt slecht, al voegen de scènes waarin hij voor een publiek staat maar weinig toe. Maar er had volgens mij ook veel meer met dit personage gedaan kunnen worden dan enkel tonen hoe hij van de ene gevangenis naar de andere gaat en daar telkens voor dezelfde soort problemen zorgt. Als ik even op Wikipedia ga lezen zie ik bijvoorbeeld dat Bronson nog eens getrouwd is, een hoop boeken heeft geschreven, nog een naamsverandering heeft gehad en zich ook nog eens tot de islam heeft bekeerd. Ik ga ervan uit dat deze informatie allemaal juist is en dus was het interessant geweest om dit soort zaken in de film te verwerken. De film zou er in elk geval niet slechter van worden. Ik heb dan ook het gevoel dat deze man interessanter is dan het wilde beest dat we hier te zien krijgen. Bronson wordt afgebeeld als een gevaarlijke gek die schijt aan alles en iedereen heeft en dat lijkt me een veel te simplistisch beeld.

Ook een opvallende fout in de scène wanneer hij weigert te werken in de gevangenis. De bewaker spreekt hem aan met Charlie terwijl hij op dat moment zijn naam nog niet heeft veranderd en nog steeds Michael Peterson heet.

Vage film, die realistisch zeer goed in beeld is gebracht.

Op deze manier vond ik persoonlijk de film erg tegenvallen, maar dat is voor iedereen anders.

De beelden van de realiteit zijn goed getoond.

Alleen is deze film een soort mix van documentaire en verfilming.

Dat trok mij niet zo erg, maar verder is het wel een aardige kijk van een beruchte crimineel op zijn levenswijze.

2,5 ster.

Waaaanzinnig.

De keuze was vanavond gevallen op Bronson, een mepgrage nihilistische stuiterbal genaamd Charles Bronson. Hij wil maar 1 ding, chaos. Het verhaal wordt in stand up comedian style gepresenterd door Hardy, twee gezichten, een angstaanjagend en o zo schitterend lachje.

Ik ben zelf niet bekend met Michael Peterson, maar wie een serieus en psychologisch drama/thriller verwacht zal zand gaan happen ipv peijnenburg. Wel peijnenburg voor men die houdt van onconventionele, donker getinte humor cinema.

Refn bewijst ook hier weer een uitstekend regisseur te zijn geworden, met name de soepele editing en melige soundtrack toveren deze peijnenburg om in een sneltrein. Visueel ook erg aantrekkelijk overigens, een aantal gave shots, maar ook de belichting, die Bronson zijn mood bestempeld is van hoge klasse.

4.5* met kans op verhoging bij herziening.

Welkom to the Charles Bronson show, of beter gezegd de Tom Hardy show.

Een fantastische prestatie van Hardy. Heel anders dan zijn andere rollen. Ik herkende hem er ook helemaal niet in. Helemaal opgaan in je rol. We gaan nog hele mooie dingen van deze man zien. Verder visueel een hele fijne film. Mooi gebruik van kleuren, mooie shots en een perfecte samensmelting van beeld en muziek. De film toont veel overeenkomsten met Chopper (2000), al was die man iets gestoorder nog, en ook verwijzingen naar A Clockwork Orange zitten er genoeg in. Het lijkt een ode aan die films te zijn, toch heeft Bronson zijn eigen unieke insteek om zich weer van die films te onderscheiden. Het stand up comedy is een leuk gegeven, en geeft de film een beetje het vaudeville gevoel mee. Helaas wordt het nooit echt helemaal duidelijk waarom Bronson het doet. Enkel dat hij beroemd wil worden en dat toen alleen in de bak was. Veel diepgang zul je dus niet echt in Bronson vinden, maar door de andere genoemde elementen een fantastische film ervaring.

Ongelooflijke acteerprestatie van Tom Hardy, zeker als je het vergelijkt met zijn rollen in Rocknrolla en Inception.

Hij is gewelddadig, onhandelbaar, krankzinnig en geinig.

Nu ik dit gezien heb, verheug ik me nog meer naar zijn rol als Bane in de volgende Batman-film.

Ook lekkere muziek trouwens zoals ''It Is A Sin'' (Petshop Boys) en ''Digital Versicolor'' (Glass Candy).

Ik begrijp niet echt waarom veel mensen zo moeilijk doen over deze film. Maar aan de andere kant vind ik Transformers 1 en 2 (vooral deel 2) echt klote films. Als je van actie en ongelooflijk domme humor houd dan vind je Transformers helemaal het einde. Nu kun je Transformers en Bronson onmogelijk met elkaar vergelijken, maar dat is ook het niet het punt wat ik wil maken. Ik hou van dikke actie en ik hou van humor, maar het is toch ook de context wat erg meespeelt. Een overkill aan bepaade factoren bijvoorbeeld wordt soms echt funest voor de film. De humor in Transformers is bijvoorbeeld zo slecht en overdreven, dat valt met geen pen te beschrijven.

Bronson kan zich wat mij betreft prima meten met films als Chopper, al is Chopper wel een betere film vind ik. In grote lijnen vertelt de film over de op dit moment in de gevangenis zittende Michael Peterson. Natuurlijk kun je er een film van 3 uur over maken, want er is genoeg wat onder de aandacht mag komen over deze bijzondere man. Enderzijds moeten ze misschien niet teveel hooi op de vork nemen en anderzijds had het misschien wel interessant geweest om ons zoveel mogelijk over deze man te weten te laten komen. In bijvoorbeeld Public Enemy had ik best wat voorgeschiedenis willen krijgen over de tijd dat John Dillinger nog in de gevangenis zat en daar veel leerde van medegevangene. Ook dat was vast en zeker een boeiende tijd voor ons.

In ieder geval is duidelijk dat Michael Peterson zich erg duidelijk onderscheid van de doorsnee mens en dat komt in de film duidelijk naar voren en dat vind ik wel belangrijk. Aan de ene kant is die man knettergek, maar aan de andere kant is hij een vrij man die doet wat hij wil en echt schijt heeft aan de autoriteiten. Misschien kun je er lang en breed over nadenken dat hij iemand is die wakker is en dat de rest van de mensheid maar een slaafje is van de maatschappij. Maar onze grote vriend Peterson draaft misschien ook wel weer wat teveel door.

Prima film dus met fijne dialogen en wat de meeste beweren klopt ook. Tom Hardy zet een knap staaltje acteerwerk neer. De film speelt zich grotendeels af in de gevangenis, maar ook even daarbuiten. De stukjes waar hij zich aan een publiek vertoont vind ik ook van toegevoegde waarde. Echter de stukken waar hij tegen de camera praat vind ik wat minder geslaagd. Zijn rebelse geest komt uitstekend en heel overtuigend naar voren in de film en dat is een groot pluspunt. Ik vraag mij af hoe Jason Statham het gedaan zou hebben. Hij had deze rol moeten krijgen, maar dat kon hij niet combineren met een ander schema. Ik denk dat hoewel Statham als The Monk in Mean Machine ook wel lekker gestoord kan zijn, hij het niet beter had gedaan dan Hardy!

3,5*

een hele simpele film met weinig tot geen diepgang.

Toen ik de omschrijving van deze film las had ik echter wel diepgang verwacht en een sterk en boeiend verhaal, maar helaas is dat er niet van gekomen.

De film speelt zich af in de gevangenis (met uitzondering van een paar scenes) waarbij je Bronson elke keer opnieuw gestoorde dingen ziet doen, wat elke keer weer uitloopt tot een gevecht met de bewakers. Verder komt er geen ontwikkeling bij kijken, en zou je het verhaal dus in principe van achter naar voor kunnen kijken, of halverwege de film kunnen beginnen met kijken, zonder dat je essentiële gebeurtenissen hebt gemist.

Op een of andere manier heeft de film toch wel iets in zich, waardoor ik het toch nog een 2,5* geef.

merkwaardige persoon in een rara film , maar wel funny....

Ik blijf het een idiote film vinden.

Het deed me niet zoveel. Het bleef een beetje te oppervlakkig en de eentonige manier van filmen sprak me ook niet echt aan. Het was steeds weer zo'n zelfde medium shot van Bronson met zijn kale kop en moustache. Hier en daar zit een mooi kiekje tussen van de gevangenis maar het voelde allemaal niet zo goed en dat komt vooral door al die korte scènes die ook nog eens een slechte verbinding met elkaar hebben. Bronson is hier, Bronson is daar, Bronson laat niet met zich sollen, Bronson wordt opgesloten, Bronson beland in een gekkenhuis à la One Flew Over the Cuckoo's Nest.. Op een gegeven moment zaten er een paar agenten te wachten voor de deur met een radio alsof ze zich geen raad wisten. Zij hebben totaal geen invulling gekregen en de vechtscènes zijn eveneens belabberd. De toneelstukjes met een autobiografie waren leuk opgevoerd maar het lijkt wel of de meeste aandacht van de crew naar de make-up afdeling is gegaan en dat vind ik jammer. Visueel prima in orde maar alles bij elkaar vind ik het helaas onder de maat.