Inglourious Basterds (2009)

Hoe bedoel je? Ik snap deze reactie niet echt eigenlijk. Castellari's versie is over-the-top, maar al helemaal braaf in vergelijking met deze film.

Ik heb het ook niet over de expliciete aard van geweld, maar hoeveel geweld er in de film in beeld komt. Er kwam natuurlijk geweld in beeld in Inglourious basterds maar meestal heel kort en heftig ( denk aan de beginscéne en de caféscene). Niet dat ik liever gehad had dat het in dezelfde stijl als Castellari´s versie zou zijn, dat past immers helemaal niet bij Tarrantino.

Ah, dat is dus wel wat ik dacht na je ''inderdaad'' reactie op yeyo, die deze film maar braaf lijkt te vinden. Dat associeer ik niet met een hoeveelheid geweld, maar met de manier waarop. Daar is deze film veel bruter in.

Daarnaast zet ik overigens nog steeds vraagtekens bij opmerkingen dat deze film gepromoot zou moeten zijn als een ware over-the-top nazi slachting, want dat valt best mee. Dat was gewoon het - onterechte/misplaatste - verwachtingspatroon van velen.

[/quote]

Dat associeer ik niet met een hoeveelheid geweld, maar met de manier waarop. Daar is deze film veel bruter in.

[quote]

Dan zagen we het allebei anders

Gepromoot is inderdaad misschien niet het juiste woord en ik wil zeker niet de indruk geven dat ik deze film afreken op zijn gebrek aan actie.

Ik vind het echter wel bizar dat bloederige taferelen niet zo talrijk aanwezig zijn in een oorlogsfilm die zich afspeelt in het Tarantino-universum, vooral omdat de nadruk daar eigenlijk volledig op ligt: aanvankelijk wordt er een enorme ophef gemaakt over zaken als de naziscalpen en het personage Hugo Stiglitz, maar heel die opbouw wordt teniet gedaan, aangezien we nauwelijks iets zien krijgen dat scalperen en Hugo Stiglitz nogal teleurstellend van kant wordt gemaakt. Ook de groots opgezette hinderlaag in de bioscoopzaal wordt nogal snel afgehaspeld.

Het lijkt alsof Tarantino expres het geweld wat ingedijkt heeft en meer voor een 'mainstream' aanpak gekozen heeft, waarschijnlijk omdat zijn Grindhouse project bij het grote publiek behoorlijk slecht onthaald werd.

Ik kreeg ook zeker niet de indruk dat het de bedoeling was om er veel geweld in te stoppen en aangezien ik Tarantino wel associeer met geweld, vind ik dat hij zich behoorlijk heeft ingehouden voor Jackie Brown. Hij had er evengoed wel veel geweld in kunnen stoppen, maar dat heeft hij niet gedaan en dat vind ik niets voor hem. Das al.

Vinden jullie Jackie Brown trouwens net zo goed, beter of slechter dan Inglourious Basterds? Ik heb hem in de kast staan en nog niet gezien . Maar ik heb 80 andere films uit mijn collectie ook nog niet gezien en nu wil ik weten of ik deze boven aan de lijst moet zetten.

Dank je, ik moest er nog op stemmen zag ik.

Ik geef hem een bescheiden 3,5* Inglourious Basterds vind ik iets beter.

Ik vind het een uitmuntende film, maar het is, zoals Jaco Baco al aangeeft, een film met een iets andere stijl dan de rest van Tarantino's oeuvre.

Heb je het hierbij over de hoeveelheid geweld? Want in Death Proof zaten juist veels te veel dialogen en veel te weinig geweld, dat was er juist mis met die film.

Voor een oorlogsexploitationfilm met een speelduur van 2,5 uur zit er veeeeeel te weinig geweld in. En het geweld dat er wel in zit is voornamelijk niet-plotgerelateerd (wat flashbacks en dergelijke). Lijkt me een degelijke klacht.

Lijkt me ook.

En in Death Proof zit net zo veel geweld als in de gemiddelde 70's slasher hoor. Valt best mee.

Het was voor mij even wennen om historische personen (zoals Hitler) in een niet waargebeurd verhaal te zien. Later bedacht ik me dat Charlie Chaplin dit ook al eens heeft gedaan zo'n 80 jaar geleden.

De personages worden goed gespeeld en ik had sterke sympathie en sterke antipathie met betrekking tot de neergezette rollen van een aantal spelers. Voor mij betekent dit, dat men dus erg goed een rol speelt.

4* voor de film

plus 1* extra voor christoph waltz. werkelijk fenomenaal!

Dan zit er in de gemiddelde 70's slasher ook te weinig geweld Nee, maar het zal wel komen doordat ik de gesprekken tussen de dames oervervelend vond, dat de dialogen zo erg de overhand leken te krijgen. Dan waren de dialogen bij Inglourious Basterds interessanter.

@ Yeyo en Naomi Watts

Dat Pitt zo Italiaansachtig sprak, expres, dat snap ik uiteraard. Toch heeft het meer iets belachelijkmakends in zich voor de spreker zelf. Mijn visie hoor. En wat betreft dat extreme geweld. Het is jammer dat in een steengoede film als deze het hoofd van de Duitse nazileider zo beschoten wordt en het hoofd van een andere nazi haast losgeslagen wordt en beide zie je toch aardig goed. Veel mensen haken daardoor af (van het kijken of wellicht kopen!) en dat is een grote tegenslag voor deze film, vrees ik. Maar daarom is het natuurlijk ook een film van Tarantino. Ikzelf heb er eigenlijk niet zo heel veel moeite mee. Meesterwerk? JA.

Wat is daar zo 'jammer' aan dan? Naar de maatstaven van geweld in hedendaagse films is dit toch helemaal niet zo een uitschieter? Van die vele afhakers merk ik weinig, aangezien deze film een regelrecht kassasucces is.

Ik respecteer je mening volledig, maar Inglourious Basterds is allesbehalve zo gewaagd of controversieel als jij het voorstelt.

Je hebt gelijk met het kassasucces en geweld e.d maar toch wil ik hier nog even op in gaan. Inglourious Basterds is in mijn ogen toch behoorlijk gewaagd van Tarrantino. Het oorspronkelijke plaatje van slechte Duitsers die goede joden afmaken zonder reden gaat niet meer helemaal op. Tarrantino gooit het door elkaar: Joden vermoorden op een gruwelijke manier Duitsers en begaan vele oorlogsmisdaden, er is dus geen oud vertrouwd zwart-wit plaatje meer (die is er in de werkelijkheid uiteraard nooit, maar werd voorheen wel veel vaker zo neergezet in films).

Het neerzetten van Joden als gruwelijke oorlogsmisdadigers is naar mijn mening toch behoorlijk gewaagd en controversieel. In ieder geval iets wat je tot voor niet al te lang geleden beter niet kon proberen.

Ik heb niet echt het gevoel dat ze in deze film neer worden gezet als oorlogsmisdadigers. Eerder als een groep die boven de wet staat om dat stelletje Duitsers een koekje van eigen deeg te geven, zeg maar. Erg veel ruimte voor nuance is er juist niet: het blijft erg zwart-wit.

Klopt, maar ze begaan wel oorlogsmisdaden, en dat klopt niet met het overheersende plaatje en interpreteer ik toch als gewaagd.

Wat is er daar zo gewaagd aan? Die WO is al een hele tijd geleden. Het zou pas gewaagd zijn als mensen zich durven uit te spreken over de oorlogsmisdaden die er zich sinds 1967 afspelen in Palestina, dat zou heel wat commotie veroorzaken. Het algehele beeld van de brave hulpeloze jood uit de 2de wereldoorlog is allang gepasseerd, toch in mijn geval.

Het gaat ook niet om het oprakelen van de WO2 en hoe lang het geleden is. Maar om het feit dat dit de eerste film is over de WO2 waar joden op gruwelijke wijze nazi's vermoorden. Dit past nogmaals niet in het plaatje zoals je dat ziet in andere WO2 films. Het lijkt me dat dit onder o.a nabestaanden of overlevenden van de shoah wel een voedbodem voor kritiek zou kunnen zijn.

Omdat dit de eerste oorlogsfilm is waarin joden duitsers pijnigen en niet andersom vind je dit grof? Ik dus niet, ik vind het trouwens zeer makkelijk. Tarantino kiest voor de underdog om zijn kitscherig epos glans te geven en wie anders dan de joden? Lijkt me eerder logisch dan gewaagd.

Niet grof, maar wel gewaagd, laten we de discussie beindigen want het is wel duidelijk dat we een andere mening hierover hebben, voor we 10 pagina´s hierover vol lullen.

Zou dat? De eerste? Ik geloof het niet hard.

Ooit de originele versie gezien?

De 'bastards' van de eerste film zijn alleszins geen Joden..

Hmm.. ik vind Jackie Brown minder. De film is opzicht prima uitgewerkt, maar vergeleken met IB veel te behouden voor een Tarantino-film. Ik vind Jackie Brown sowieso zijn minste na Death Proof. Die comedy heb ik nog niet gezien, maar daar heeft hij niet zo'n groot aandeel in.

Ik vond Brad Pitt helemaal niet op zijn plaats in deze film, niet grappig en niet geloofwaardig. Voor de rest een zeer vermakelijke film met een geweldige openingscene.

Wat is er dan verder wel geloofwaardig aan deze film?