Wong Fei Hung III: Si Wong Jaang Ba (1993)

Ook dit deel weer erg leuk.

Al is het wel duidelijk z'n donkere edge kwijt. De film richt zich steeds meer op het typische good guy/bad guy gevecht met een stevige streep silly humor.

Ook minder typische kung-fu gevechten, al was het begin met "Clubfoot" wel erg gaaf. In de plaats krijg je mooie leeuwendansen. Chaotischer en wilder maar ook erg gaaf.

Wie Hark en Li kent, of wie de vorige delen gezien heeft weet ongeveer wat hij mag verwachten. Net wat anders maar denk niet dat de film daarmee veel zieltjes zal winnen, noch verliezen.

Erg mooie martial arts film weer, de reeks behoort zeker tot de betere in het genre. Erg vermakelijk en bij momenten lekker spectaculair, hele dikke 3.5*. Heb toch liever iets meer "echte" gevechten.

Stùkken minder dan deel I en II. Foon is minder grappig, de romantische strubbelingen tussen nicht Huppeldepup en Wong Feihung beginnen zo langzamerhand te vervelen en er zijn minder gevechten.

De leeuwendansen vind ik wel hoogst origineel (nou ja, ìk had het tenminste nog nooit zó in een fim gezien), maar hebben als nadeel dat het een ondoorzichtig zooitje wordt. Je ziet door de bomen het bos niet meer, of in dit geval: je ziet door de leeuwen de kungfu niet meer!

De scènes met IJzervoet vond ik nu juist over the top. Daarnaast zag ik af en toe duidelijk touwtjes waaraan onze held Wong Feihung vloog en als ik dat wil zien dan ga ik wel naar het circus!

Maar ondanks alle tekortkomingen toch nog steeds vermakelijk en spectaculair...

Weer een erg leuke Once Upon a Time in China film.

Erg leuk om de ontwikkelingen te zien als de invloed van de 'buitenlanders' steeds meer wordt. De invloed is hier echter wat meer naar de achtergrond gedrukt. Nu zijn het rivaliserende bendes chinezen die het met elkaar aan de stok krijgen door die invloed. De film heeft een veel hoger tempo dan de vorige twee films, en dat is zeker geen slechte zet geweest. Erg jammer dat de gevechten het wat laten afweten en er niet zo fantastisch uitzien als in 1 en 2. Wat we wel krijgen is een fantastisch schouwspel van een leeuwendans. De ontwikkelingen tussen nicht Yee en Wong Fei Hung zijn echter niet meer zo interessant om te volgen. Sommige scènes zijn net iets te lang uitgerekt om echt boeiend te blijven en de bende komt niet echt heel dreigend over. Toch blijft er genoeg genietbaar in deze film. Enkele gevechten zijn nog steeds erg leuk om te volgen het olie gevecht en het drukke slot gevecht , maar echt een stuk minder dan in de voorgaande delen. Het camerawerk is wel weer weergaloos, erg mooie shots en bewegingen weer.

3.5*

Uiteindelijk na de weergaloze twee voorgangers een behoorlijke tegenvaller. Niet alleen is het verhaal veel minder interessant, de chaotische leeuwendans actiescenes komen vooral rommelig over en zijn in vergelijking met de voorgaande delen veel minder spannend om te zien. Het gemis van een sterke slechterik was eveneens een grote domper.

Gelukkig stelt Hark Tsui nooit compleet teleur en valt er weer genoeg te lachen om het gestuntel van Foon, laat Jet Li nog steeds zien een weergaloos martial artist te zijn en ontbreekt de fantastische introsong niet. Meer dan leuk is de film echter niet te noemen.

Het 3e deel uit de reeks en Jet Li is nog steeds in vorm. Dit is een reeks vol Chinese traditie met flitsende actie. Vooral die leeuwendansen zijn prachtig en zonder denigrerend te doen zou dit volgens mij mooi zijn als Jet Li ooit in de Muppetshow te gast zou geweest zijn.

Het 3e deel mist wel het epische van z'n voorgangers en de massagevechten zijn toch minder boeiend dan we van Jet Li gewoon zijn. De verhaallijn blijft wel wat behouden, maar de film mist daardoor het frisse en vernieuwende. Daarom toch iets minder qua score, maar zeker nog een dikke voldoende. Het blijft een aangename film waar de liefhebbers van de twee eerste delen zeker van kunnen genieten.

De minste tot nu toe

De Once Upon a Time in China reeks kon tot nu toe wel op mijn sympathie rekenen. De eerste film was een klassieker in het genre en ook de sequel bevatte erg veel goeds. Van dit derde deel had ik echter wat mindere verwachtingen doordat Woo-Ping Yuen hier niet meer aan mee werkte voor de stunts. Dat was toch wel bijna de hoofdreden waarom ik de voorgangers erg geslaagd vond maar ik moet toegeven dat ik wel benieuwd was naar wat Tsui en de zijnen hier van gingen terecht brengen.

En het resultaat mag er wezen maar het moge duidelijk zijn dat dit net iets minder is dan zijn voorgangers. De score die ik hier aan geef is nochtans wel hetzelfde als bij deel II maar waar die meer tegen de 4* aanzit, zit deze meer tegen de 3*. Het 'probleem' bij dit derde deel is dat er deze keer voor een andere opzet qua vechten wordt gekozen. De focus ligt veel meer op de leeuwen en minder op martial-arts zelf. Toch blijft het stuntwerk van een hoog niveau maar het sprak me net iets minder aan. Het is me soms ook allemaal net iets te chaotisch, al begon ik er naar het einde toe wel gecharmeerd door te geraken. Dit gegeven was trouwens naar mijn gevoel ook wat beter uitgewerkt in Jackie Chan's The Young Master maar dat terzijde. Once Upon a Time in China III voelt door deze factoren dan ook een beetje aan als een buitenbeentje in de reeks maar vooral ook omdat het verhaal hier ondergeschikt is aan de vechtscènes. Deze keer geen boeiend plot rond de intrede van Westerlingen in China maar meer een standaard film waarin verschillende Chinese scholen het tegen elkander opnemen en waar de Russen er maar wat met de haren worden bijgesleurd. Nog allemaal wel vermakelijk maar na de eerste twee delen waren mijn verwachtingen iets te hoog gespannen vrees ik.

De gevechten met de leeuwen zijn dan misschien niet zo spectaculair als de vechtscènes uit de voorgangers maar dat betekent niet dat hier voor de rest niets heerlijks is te bekennen. Het gevecht op de geoliede vloer is werkelijk geweldig en ook de scènes met Clubfoot in het begin zijn erg leuk. Jet Li blijft dan ook ideaal voor de rol van Wong Fei-Hung en weet deze met verve in te vullen. Rosamund Kwan als nicht Yee krijgt ook meer screentime doordat Tsui er voor kiest om het romantische aspect tussen haar en Wong meer te benadrukken maar dat vond ik op zich niet erg. Ze vormt een charmant duo met Li en het plezier spat er van af. Gelukkig is Siu Chung Mok als Foon minder nadrukkelijk en storend aanwezig dus dat is ook mooi meegenomen.

Nog altijd een leuke film van Tsui, dat staat als een paal boven water. Nodigt ook uit om de rest van zijn oeuvre eens te gaan doorspitten maar eerst maar eens gaan kijken wat ik hier nog van hem heb liggen. Li is zoals gewoonlijk erg sterk, Rosamund Kwan is op haar plaats en met Xin Xin Xiong hebben we nog een leuke henchmen.

3.5*

Aardig. Ook hier moet ik even wennen aan de slechte nasynchronisatie, maar per deel lijkt me dat makkelijker af te gaan.

Waar in de vorige delen het verhaal slechts als excuus diende voor de gevechten, dient het verhaal hier vooral als excuus voor de leeuwendansen. Het ziet er erg kleurrijk en vrolijk uit, ondanks dat er onder de tafel flink gevochten wordt. Ik kan me er in ieder geval erg mee vermaken. Wel gaat het enigszins ten koste van de kwaliteit van de gevechten. De vorige delen hadden echt behoorlijk gave gevechten, met name het eerste deel. Hier valt dat een beetje in het niet, omdat het overzicht matig is door al die leeuwenkoppen. De gevechten met Club Foot mochten er overigens wel zijn.

Qua sfeer voelt het wat minder serieus aan dan de vorige delen, waardoor de humor ook wat beter uit de verf lijkt te komen. Mooi om bijvoorbeeld al die Chinezen met hoofd scheef naar de film te zien kijken omdat het beeld op z'n kant staat. En voor Kwan blijf ik een zwak houden. 2,5*.