Nocturnal Animals (2016)

Ja, en vooral dat einde he, hahaha..

Nachtelijke dieren. Ze schrijven ’s nachts, zoeken ‘s nachts naar ocharme een paar uren slaap, schuimen gewestwegen af op zoek naar een misdrijf. Allemaal nachtelijke dieren in ‘Nocturnal animals’ - film die tegelijk roman is. En niet zomaar een roman, wel de roman van een bestaan dat er nooit echt geweest is. Edward gebruikt het personage Tony om te schrijven over zijn leven, het leven, een leven waarin hij een vrouw en een kind verliest – waarna hij zichzelf van kant maakt. Die noodlottigheid dringt pas tot Susan door wanneer hij niet komt opdagen. Een ultieme daad van artistieke sterkte is het, als verweer tegen het grootste verwijt dat hem werd aangewreven: “weakness”. Ah, een film die allesbehalve “weak” is. Ja, je wordt er als toeschouwer week van. Gedurende een week of wat.

PS: Er valt nog veel meer over te zeggen, maar dat heeft TheDiningDead al fantastisch gedaan. Hulde!

3,5*

Smaken verschillen. Bij deze drie zou ik zeggen:

1. Nocturnal Animals

2. Nightcrawler

3. Demolition

Maar de beste van Gyllenhaal blijft voor mij sowieso Donnie Darko.

Gemiste kans.

Een mengsel van spanning en totale verveling. In de kern wordt een (weliswaar fictief) verhaal verteld, een roman van Gyllenhaal wordt daarbij effectief uitgebeeld en deze doet denken aan de betere highway thrillers zoals The Hitcher en Breakdown, hoewel bescheidener in bloederigheid en actie. Hieromheen is er een compleet slaapverwekkend verhaal over het hervonden contact tussen de mislukte en ongelukkig getrouwde "kunstenares" Adams (die exposities maakt met dikke reten) en haar ex, de romanschrijver. Aan het eind wordt je nog even tot nadenken aangezet...poeh zou Gyllenhaal zelfmoord gepleegd hebben? Maar eigenlijk boeit dat je dan al niet meer.

Verder weer zo jammer dat Jena Malone met zo'n piepklein bijrolletje genoegen moest nemen...oh en waar bleef Michael Shannon....echt een halve minuut in beeld geweest en dat was het...wat een verspilling van deze talenten!!!

Je denkt dat de film beter was geweest als Shannon een minuut in beeld was geweest?

Hm, deze vond ik toch ook wat minder. Ik vond hem nogal langdradig en kon me maar matig boeien. De film zag er nochtans goed uit en ook wel een bekende cast, maar het verhaal viel wel tegen.

Adams kan voortreffelijk spelen maar de films waar zij in speelt zijn soms uitermate traag en gezocht. Aan de ene kant was deze flm boeiend aan de andere weer te ver doorgeschoten in het zoeken naar cohesie in de verhaallijnen. De lege rijkdom waarin zij zich nu begeeft wordt uitstekend weergegeven geholpen door uitermate bijpassend muziekthema. Dan volgt de keiharde realiteit in een verlaten omgeving waar rijkdom niet aanwezig is. Het schuldgevoel dat boven komt bij Adams is goed weergegeven bij het lezen van het boek. De dubbele rol van haar ex slaat goed aan en ook de invloed van haar ouders. Maar uiteindelijk bleef ik met een onbevredigend gevoel zitten. Geen vragen maar gewoon met een gevoel van mwahh is dit 't?

Eigenlijk was ik lange tijd de mening toegedaan dat het verhaal een gelijkaardige gebeurtenis uit haar vroeger huwelijk weer voor de geest zou brengen maar dat blijkt dan zo niet te zijn is en brengt het verhaal wel het besef bij van vroeger onheus gedrag tov haar partner en dit werd dan uiteindelijk verduidelijkt met de mislukte date in de slotscene.
Dieper bedacht dan verwacht maar al bij al een mooi in beeld gebracht en suspensvol verhaal.
Jake Gyllenhaal en Amy Adams : best in orde.

Een goede misdaad/drama/romantiek/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Michael Shannon, Jake Gyllenhaal en

Michael Sheen ...

En ook een bekende actrice Amy Adams...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Wat een ge-wel-di-ge film.

Nocturnal Animals is voor mij de beste film die ik tot nu toe dit jaar gezien heb en aangezien ik me niet kan voorstellen dat er nog een film overheen gaat, de beste film die ik dit jaar gezien heb.

Alles klopt aan deze film.
Allereerst een geweldig meeslepend verhaal. Twee verschillende verhalen worden door elkaar vervlochten. Nooit wordt echt duidelijk wat de relatie tussen de verhalen is. Meerdere theoriën zijn mogelijk, waardoor het de moeite waard wordt, deze film nog eens te herzien. Ook de intensheid van de scènes is geweldig. Er bovenuit springt de scène waar de familie van Tony vast komt te zitten langs de weg. De scène duurt wellicht tien minuten, maar blijft constant boeiend.

Ook de prachtige cinemafotografie was dik in orde, net als het geluid. De score past perfect bij het mysterieuze randje van de film.

Veel lof voor Amy Adams voor haar acteerprestatie in deze film, maar laten we toch vooral stil staan bij die geweldige Jake Gyllenhaal. Wat kan die vent acteren zeg!

Al met al werd ik echt weggeblazen door deze film en kan ik niet anders dan hem iedereen aanraden en hem de hoogst mogelijke notering te geven.

Erg mooi gespeeld en in beeld gebracht, maar het verhaal sprak me wat weinig aan staat me nog bij - het is alweer een tijdje geleden dat ik de film zag ondertussen. Gelijk aan wat mijn voorganger noemt is het wellicht verstandig om de film meerdere keren te zien om alle nuances er uit te halen, maar om die moeite te nemen moet er wellicht wat ook wat meer zijn dat je er in aanspreekt.

Niettemin, Gyllenhaal en Adams zetten mooie rollen neer.

Had deze film even laten liggen in de veronderstelling dat ik hem wellicht te ingewikkeld zou vinden. Valt reuze mee. Inception is voor mij de nog steeds de enige film waar ik nog weinig van snap, maar die heb ik ook maar een keer bekeken.

Afijn Nocturnal Animals dan. Tom Fords tweede film pas, maar ik moet zeggen uitstekend gemaakt. Had wel een beetje de sfeer van The Black Swan. Film heeft feitelijk twee prachtige verhaallijnen die mooi door elkaar lopen. Moet zeggen de misdaad boeide mij net iets meer dan de lezer Susan Morrow. Het gegeven dat zij een manuscript kreeg van haar ex, na 20 jaar is best interessant. En de daarbij de vele invalshoeken voor de kijker maakt Nocturnal Animals een boeiende film die ieder vanuit zijn eigen perceptie mag beleven. Zelfs na het zien van de film is het leuk om in discussie te gaan hoe jij de film hebt beleefd. Is het boek gewoon een fantasie van een schrijver (uitstekend gespeeld door Jake Gyllenhaal? Is het een biografisch stuk van hemzelf maar dan kloppen de eindjes niet helemaal meer of is het boek van een ooit verliefde man die zijn verhaal juist aan haar heeft willen geven met op het eind zijn zelfmoord?. Het kan dus alle kanten op. Leuk dat de kijker zo in het ongewisse gelaten wordt. Eindelijk ook weer eens een film met veel diepgang.

De twee verhaallijnen zijn overigens keurig in elkaar geweven, met mooie gestileerde beelden strak mooi artwork en de heldere felle kleuren van het boek op de nachtelijke gebeurtenissen na. Allemaal prima in beeld gebracht. Vond de personages ook prima vertolkt. Zowel de criminelen als de sheriff wisten de spanning erin te houden. Verder is de soundtrack prima verzorgd. Overigens is het woord weakness een belangrijk woord in deze film.

Kortom wie houdt van mysterie mooie verhaallijnen en stof tot nadenken zit zeker goed bij deze Nocturnal Animals.

TOP film plus plus plus mensen niet zo zeuren Gyllenhaal is geweldig (Adams een tutje helaas) KOMPT DAT ZIEN!!

Een 3 krijgt deze film omdat hij sterk begint maar langdradig wordt. Ook vind ik hem niet subtiel en diepgaand genoeg. De twee hoofdpersonages passen ook totaal niet bij elkaar qua uiterlijk, ik kan ze zeer moeilijk samen zien.

Gyllenhaal is een goede acteur en hij speelt hierin niet slecht maar ook niet echt goed. Ik vond het einde ook een beetje rommelig, niet goed afgewerkt.

Op sommige vlakken beviel Nocturnal Animals uitstekend, maar echt een voltreffer werd het helaas ook niet. In Nocturnal Animals zien we eigenlijk twee, misschien drie verhalen terug die met elkaar verweven zijn. Het kaderverhaal draait voornamelijk om Susan Morrow (een prachtige Amy Adams); een redelijk succesvolle vrouw die echter toch niet helemaal lekker in haar vel zit. Maar vervolgens krijgt zij een manuscript krijgt van haar ex-man, een niet bijzonder succesvolle schrijver die ze al heel lang niet gezien heeft en die ze op niet zo leuke wijze ooit gedumpt heeft. Het boek, genaamd Nocturnal Animals en opgedragen aan Susan, is een donker verhaal over een gezin, duidelijk gebaseerd op Susan, dochter en ex-man, die geterroriseerd worden door een paar rednecks, met moord en verkrachting tot gevolg. Waarna de man met behulp van een lokale sheriff wraak neemt. Dit verhaal, wat een grote impact op Susan heeft, vormt eigenlijk ook de hoofdmoot van de film, waarna we ook nog vele flashbackscenes zien over de vroegere relatie van Susan en Edward (Gyllenhaal).

Om maar eens positief te beginnen, eigenlijk is het acteerwerk zonder uitzondering goed - Adams en Gyllenhaal zijn sterk zoals ze eigenlijk meestal wel zijn, maar ook Michael Shannon en vooral de hele nare redneck Ray (gespeeld door de Brit Aaron Taylor-Johnson) leveren puik werk. En van begin tot einde ziet het er visueel ook allemaal goed uit. Waar ik wat minder van onder de indruk was, waren de verhalen an sich. Het verhaal-in-het-verhaal was een aardige thriller, maar niet heel erg origineel of interessant en met helaas een verhaal dat piekte in het begin bij de oorspronkelijke aanrijding/moord/verkrachting. De kadering in het heden vond ik verder weinig interessant, de flashbacks waren al weer wat pakkender - maar desalniettemin zat er qua verhaal niet zoveel vlees op de botten en voelde het allemaal wat lichtgewicht aan. Toch, het kon er alsnog wel mee door, en het film- en acteerwerk maakten een hoop goed en hebben er voor gezorgd dat ik alsnog met veel plezier de film uit heb gekeken. Een klein 4.0-tje.

Zeer goede film. Tom Ford heeft weer prachtige plaatjes neergezet. Ook mooie muziek. Het verhaal blijft boeiend. Amy speelt zoals gewoonlijk weer zeer sterk. Die moeder is ook geweldig, helaas maar één scene. Deze film is niet beter dan 'A single man', maar komt wel dicht in de buurt. Ik was moe toen ik deze film opzette, maar de bijna twee uur vlogen voorbij. Dat is een goed teken. Het einde was een beetje abrupt. Verder zeker de moeite waard om te kijken.

Zelfmoord voor de ontmoeting? Heb ik iets gemist? Ik zag het niet afkomen op de afspraak als een kleine wederwraak...

Mooi hoe twee verhalen verweven worden, hoe vreselijk ook het gegeven. Ford geeft z'n acteurs de ruimte waardoor met name Amy Adams goed tot haar recht komt... alweer.

Deze sprak me destijds niet aan, inmiddels wel gezien, maar helaas niet echt overtuigd van deze film. De aanpak van twee verschillende verhalen met een hele andere stijl werkt niet omdat er een te groot contrast is tussen die twee. Enerzijds heb je een op momenten spannende thriller (met hoogtepunt de erg goed geslaagde en opgeboude scene op de afgelegen weg), maar dat wordt anderzijds om de zoveel tijd onderbroken, alsof het reklameblokken zijn, door en heel ander soort dramafilm. Dit kan werken als er verband is tussen de twee verhalen, en als ze hetzelfde tempo en stijl hebben. Wanneer dat niet zo is dan werkt het bij mij een stuk minder. Datzelfde probleem had ik onlangs met Elser (2015), het is net alsof je tegelijk naar twee films zit te kijken. Kleine 2,5*, ik hoop dat dit geen trend wordt. Mixen van genres zie ik graag, maar niet zo.

Nogal doorzicht eigenlijk. Het verhaal is zeer mager en wordt dan aangekleed als een script met de nodige flashbacks. Amy Adams zit naast ons op de bank als het publiek en geeft zo aanwijzingen dat het spannend of ontroerend is. Ook Gyllenhaal stelt wat teleur moet ik zeggen. Michael Shannon maakt nog veel goed gelukkig. Het geheel is op zich niet slecht gemaakt, maar te mager om echt te boeien.

Was ik niet bepaald wild van moet ik zeggen...

Kan niet beter ! Kijk en zie.

Het kan nochtans een half punt beter.

Kan dus toch misschien wat beter

De intro van de film..zo memorabel.. (en beetje afstotelijk)

In de Lynchesque drama/thriller Nocturnal Animals worstelt de sombere Susan met haar succesvolle doch holle bestaan, waarbij door het lezen van een roman (geschreven door haar ex-man Edward) haar een spiegel voorgehouden wordt. Hoe de twee verhalen precies in elkaar gevlochten zijn, is niet altijd kraakhelder. Maar wanneer je ontbrekende puzzelstukjes vindt en op hun plek legt, geeft het gehele verhaal in ieder geval stof tot nadenken. Een tikkeltje pretentieus, maar verder sfeervol in beeld gebracht met prima acteerwerk.

mooie poster wel