Nocturnal Animals (2016)

Gebaseerd op het boek Tony and Susan van Austin Wright

Yess....nieuwe film met Jake Gyllenhaal,die man is ook lekker bezig het laatste aantal jaar.

Geen enkele film met hem in de hoofdrol is mij tegengevallen dus laat maar weer komen.

Guardian

Vanaf 1 december in de bioscoop (Universal)

Overigens moet ik bekennen dat ik A Single Man nog stééds niet gezien heb...

Niet alles geloven wat Verhoeven zegt

Die moet je echt gaan zien. Ford's stijl is heel eigen en gedistingeerd. Daarom ben ik ook zo benieuwd naar hoe een thriller van zijn hand zou zijn

Raamvertelling en acteurs overtuigen niet en als regisseur heeft Ford vrij weinig te vertellen. Zijn debuut overigens niet gezien.

Ehrlich geeft 2,5 ster. Nogal wisselende reviews dus. Paar maandjes geduld nog dan maar voor we kunnen kijken wie ik 'gelijk' geef.

Ehrlich ist Ehrlich

Moest ook aan een bepaalde film van Lee Daniels denken toen ik hem zag. Veels te onevenwichtig. Won uiteindelijk de Zilveren Leeuw ... Je zou bijna gaan denken dat jury's en (het verdelen van) prijzen gewoon niet samengaan. Dat ze uit gekkigheid gewoon de slechtste films uit de hoofdcompetitie kiezen omdat ze er samen niet uitkomen over de beste films.

Sneak Peek, morgen volledige trailer.

Het is slechts een teaser maar het vakmanschap straalt er van af

Deze trailer van een trailer doet het anders al wel! Vrees dat de echte trailer weer te veel gaat spoileren! En met Tom Ford als regisseur en een Zilveren Leeuw ben ik al meer dan overtuigd!

Wat een vreselijke poster zeg.

Trailer

Trailer voor de helft gekeken, ik weet genoeg. Het antwoord is een volmondig 'ja'.

Hopen dat de film dat waarmaakt!

Goed om te zien dat Michael Shannon hier in mee speelt, dat vind ik toch zo'n geweldige acteur! Trailer is ook veelbelovend!

Wat een geweldige trailer! En gaat gelukkig ook bij Pathé draaien.

Erg sterk acteur inderdaad.

En ook de tweede trailer is geweldig. Ik zou bijna vooraf al een plekje in m'n top 5 van 2016 reserveren.

Hier zit ik nog het meest op te wachten!

Guardian (2)

Volgens mij wordt dit de film van 2016

'Do you ever feel like your life has turned into something you never intended?'

En dat is twee. Je zou denken dat het niet meer de vraag is óf Amy Adams die Oscar wint, maar voor welke rol ze dat doet; die in Arrival of Nocturnal Animals. Het is mij om het even, op deze vrouw staat momenteel geen maat.

In Nocturnal Animals speelt ze Susan, een emotioneel kwetsbare eigenaar van een kunstgalerij die vastzit in haar midlife crisis. Tegelijkertijd draait de film over een verhaal dat zich afspeelt in het eerste boek van haar ex-man. Op een Arrival-achtige manier lopen beide verhalen constant in elkaar over, alleen is het me bij Nocturnal Animals achteraf niet duidelijk hoe.

Je kunt er allerlei theorieën op loslaten, gevoed door subtiele en minder subtiele details die Tom Ford ons meegeeft. Is het heel letterlijk zo dat zij daadwerkelijk dat boek leest en dat alles wat je in beeld ziet ook 'echt' zo gebeurt? Is het haar ex-mans manier om wraak - het woord vormt een schilderij dat Susan al dan niet zelf heeft gekocht - te nemen vanwege de brute manier waarop zij hem dumpte?

Of bestaat het boek en/of haar ex-man wellicht niet en weet Susan door haar slaapgebrek niet meer werkelijkheid van fantasie te onderscheiden? Zijn het haar eigen onzekerheid en de druk van haar kritische moeder die ze op deze manier een plek probeert te geven? En wat is echt: haar eigen abortus, de dood van de dochter uit het verhaal of allebei (niet)?

Zo blijf ik met 1.001 vragen zitten na afloop en voelt het ergens wel bevredigend dat ik het écht niet weet en het antwoord zich waarschijnlijk bij een volgend kijkbeurt ook niet openbaart. Die tweede kijkbeurt gaat er overigens hoe dan ook komen, want ook los van het plot weet Nocturnal Animals flink te overtuigen.

De prestatie van Amy Adams had ik al genoemd. Ze legt wederom zoveel gevoel en nuance in haar vertolking van Susan dat je in elk shot aan haar lippen hangt. Hetzelfde kan gezegd worden van geweldenaar Jake Gyllenhaal, die tot in perfectie een personage neerzet dat verscheurd wordt door ingehouden woede richting de misdaad die hem is aangedaan, maar nog belangrijker: richting zichzelf. Uiteindelijk komt dat eruit middels een oerschreeuw die Gyllenhaal uit zijn tenen haalt en die qua nare intensiteit in de buurt komt van Andrew Garfields ontlading in Never Let Me Go.

Maar eigenlijk hadden we natuurlijk ook niet anders verwacht van zowel Adams als Gyllenhaal, twee acteurs die al langere tijd in bloedvorm zijn. Een veel grotere verrassing is Aaron Taylor-Johnsons vertolking van Ray. Je vraagt je bijna af of er iets met de acteur zélf aan de hand is als je ziet wat voor maniakale blik hij tevoorschijn weet te toveren.

Dat alles is voorzien van beelden die net zo prachtig zijn als de soundtrack. Western-achtige, dorre vergezichten worden afgewisseld met sfeervolle nachtshots die in combinatie met de muziek op momenten intens naar zijn. Zo maakte het moment waarop het drietal 's nachts wordt aangevallen door de etterbakken me op een Eden Lake-achtige manier oprecht kwaad, terwijl de latere 1-op-1-ontmoeting tussen Tony en Ray de meest beklemmende scène van het jaar is.

Wel haalde het vele geschakel tussen de verhalen de vaart er regelmatig uit. Dat zal ongetwijfeld zijn doel hebben voor het plot achter het plot, maar een beetje storend was het wel. Het is ook om die reden dat ik ondanks al die pluspunten niet op een 9 uitkom, maar een prachtfilm is het hoe dan ook.

Denk dat het Annette Bening (20th Century Women), Isabelle Huppert (Elle), Ruth Negga (Loving) of Natalie Portman (Jackie) gaat worden.

Kun je eigenlijk dubbel genomineerd worden (voor twee rollen)? Of is het echt op actrice?

Als hoofdrolspeler (Arrival) en bijrol (Nocturnal Animals) wel maar niet in dezelfde categorie meen ik.

Ah ja, dat kan natuurlijk ook nog.

Een cijfer ben ik nog schuldig, maar kan wel zeggen dat Nocturnal Animals een erg fascinerende kijkervaring is. Ik zat eerst in mijn hoofd met het literaire als een bepaalde vorm van wraak/emotie, maar ik denk dat dit nog wel dieper gaat dan dat. De film voelt eerder aan als een soort van aanklacht/kritiekpunt op de vorm en functie van kunst. Abstractie, abstracte kunt, kan nog altijd zo mooi en diep zijn maar is anders dan een boek wat met hart, ziel en emotie is geschreven en daardoor meeslepender is. Dit vind je ook terug in de verschillende persoonlijkheden van de personages. Susan en Edward, beiden intellectueel maar wat een contrast van kilheid en warmte! Nochtans zie je ook dat een persoon als Edward wel zijn mankementen heeft (zijn zwakte is een bepaalde angst om dingen onder te ogen, vandaar dat hij ook niks doet om de verkrachting tegen te gaan). Fascinerend om te zien dat je in kunst dan zo'n persoonlijkheid weer volledig tot zijn recht kunt gebruiken.

Een van de beste films van 2016.

Donker, duister en mysterieus.

Een film waarover je na afloop nog een tijd na zult praten en fylosoferen.

Het mooie is dat het niet op een "irritante" of onduidelijke wijze mysterieus blijft, regiseur Ford weet dat te bereiken en toch een fatsoenlijk en voldoenend einde te geven aan de film.

Verder is alles perfect: acteerprestaties, omgevingen, muziek etc.

Wat mij betreft een schot in de roos en een must see film.