Drag Me to Hell (2009)

Zeer aangename film, al was het einde wel heeeeeel erg voorspelbaar. Ochja, ik heb enorm genoten van de film en het was eens iets anders. Best leuk bedacht die scene met die gore vieze oma in ondergrondse parking. De film had voor mij wel wat griezeliger gemogen, maar dat is persoonlijk. Zeker een van de betere films die ik afgelopen dagen heb gezien.

Met deze film had ik aangezien de reacties hier een hoge verwachting vantevoren. In het begin dacht ik van: zo dit kan een mooie film worden met het goede camerawerk en het goede geluid dat uit de home cinema kwam.

Op een paar schrikmomenten na dacht ik bij deze film vaak echt van: waar blijft de horror nou. Ik had met deze film verwacht op een cliche horrorfilm en dat kreeg je ook zeker wel. Hij was heel voorspelbaar, maar dat zijn veel horrorfilms. Alleen kon ik het bij deze film niet waarderen en was ik eigenlijk blij dat deze was afgelopen.

1,5-2*

Als je die verwachting had heb je de reacties hier écht niet goed gelezen .

Ik wou net zeggen. Als je goed had gelezen hierzo wist je wat je te wachten staat. Daar gaat die ellenlange discussie nou de hele tijd over.

Nou ik had ook niet alles gelezen maar heb ook naar de waardering gekeken. Een gemiddelde waardering voor een horror van 3 sterren of meer betekend dat het over het algemeen een vrij goede horror is, en vandaar had ik een hoge verwachting,

Hoge waarderingen zeggen niks over de inhoud van de film, behalve dat het waarschijnlijk goed is. Verder kun je vanalles op je bord krijgen.

Dat is wat ik zei. Ik zag een redelijke waardering dus had ik een vrij hoge verwachting die helaas niet is waargemaakt voor mij.

Was de moeite maar wel een te wreed einde

hehehehe dat einde is zwaar terecht

leuke film kijkt goed weg paar schrikmomenten

Een film met veel te veel schrikmomenten, de vaart zat er meteen in, nergens een spanningsopbouw te bespeuren. Een horror moet niet teren op schrikmomenten maar op sfeer vind ik.

Al bij al heb ik wel wat aardige momenten gezien maar ook veel domme stukken die eerder een komische inslag hadden.

Toch voldoende.

O my god, weten jullie zeker dat dit geen komedie is? Lig al heel de film in 'n deuk!

Dat wordt hier juist de hele tijd beargumenteerd .

Had geen zin om 35 pagina's te lezen. Was namelijk ook ondertussen de film aan 't kijken, snap je.

Inderdaad horror/thriller met een knipoog.

Jah sorry, ik vond t gewoon een leuke film. T was geen horror maar een comedy. Ik bedoel een bezeten geit, hoe verzinnen ze het En die oude vrouw was enorm eng, ik heb t sowieso niet zo op ouderen om t maar zo te zeggen dus deze film was voor mij wel scary

Voor Amerikaanse begrippen een goede Horror, en ook grappig. De mensen die dit niet grappig vinden of het niet kunnen waarderen, jullie hebben zeker nooit naar the evil dead gekeken, aanstellers.

Goede film! 3.5 ster

wyatt earp schreef:

(quote)

Komt er op neer dat er een paar users zijn die de film veel te serieus nemen, wat uiteraard helemaal niet de bedoeling is. Daar gaat die hele discussie over .

Hoe kun je deze film in hemelsnaam serieus nemen... Moest gewoon vreselijk lachen, vooral om die geit, maar wil niet zeggen dat ik 'm dan maar meteen 3 sterren of meer ga geven.

Als een komedie grappig is, beoordeel je 'm laag? Logica...logica...ik blijf zoeken maar vind het niet.

Eh... als je effe hierboven kijkt, zie je staan: horror/thriller en geen komedie...

Lag destijds ook helemaal krom om Titanic, was ook geen komedie...

By the way, als je in mijn geval op zoek bent naar logica, kun je lang zoeken... hahaha

Dat neemt niet weg dat Drag Me to Hell duidelijk grappig bedoelt is.

Drag Me To Hell

Sam Raimi returns to the horror genre! Na Evil Dead, Evil Dead 2 en Army Of Darkness kon ik natuurlijk niet wachten om Drag Me To Hell in de bioscoop te zien. De film begint goed en spannend. Verschoten tijdens de éérste minuten, komt ook niet veel voor. Het décor is prachtig in beeld gebracht en de soundtrack is fantastisch. Eén van de beste horror film soundtracks tot nu. De nummers worden meestal met strijkers bespeeld, maar ook met piano. Beste nummers zijn Familiar Feelings, Brick Dogs A La Carte, Concert To Hell en Mexican Devil Disaster. Het acteerwerk is goed. Allison Lohman is ook niet echt bepaald vervelend om naar te kijken, prachtige vrouw. Ook Justin Long doet het lang niet slecht in deze film. Ook Lorna Raver, die vooral tv series doet denk ik, doet het goed als creepy oud vrouwtje. Spijtig genoeg zat ik van de éérste tot laatste minuut op het puntje van mijn stoel waardoor ik toch een aantal keren van mijn stoel viel van het verschieten. Denk bijvoorbeeld aan het moment dat ze in de auto zit en de zakdoek op de ruit komt vliegen. Of aan de scéne in het bed. Wanneer ze gaat liggen en Mevr. Ganusch naast haar ligt. De film geeft goede sfeer. Donker en duivels. En de humor zit al even goed. Ik denk bijvoorbeeld aan de geit scéne. Ik moest me echt kapot lachen. ' You tricked me, you black hearted whooore! '. Drag Me To Hell blijft van begin tot eind interessant, en de Lamia scéne's bij haar thuis worden goed in beeld gebracht. Het einde had ik niet verwacht, eerlijk niet. Veel mensen zagen dit aankomen. Maar ik dus echt niet. Vanaf dat de knoop werd getoond had ik het wel door. Maar aan het trein station dacht ik; ' Ok, de film duurt nog twee minuten. Nu gebeurt het toch niet. Alles zit goed. ' Blijkbaar niet dus. Samengevat is Drag Me To Hell een geweldige film en een instant classic. Kon geen enkel minpunt vinden, buiten het feit dat het verhaal wat minder is. Erg genoten van deze film. Ik wil meer Raimi horror films!
And get your filthy pig knuckle off my desk!

Om te voorkomen dat ik mezelf in slaap zou huilen na het zien van het verschrikkelijke Yamagata Scream besloot ik om nog even een horror er in te gooien waarvan ik zeker weet dat hij me wél kon bekoren. Het was tijd voor een herziening van Drag Me to Hell!

Sam Raimi is natuurlijk vooral bekend door zijn Evil Dead films. Ook Drag Me to Hell is een horror die doorspekt is met zwarte komedie, precies de humor die ik in een horror wil zien. Geen flauwe situaties, maar ernstige zaken die zo over de top worden gebracht dat het grappig wordt. Dat was briljant gedaan in Evil Dead en dat wordt weer briljant gedaan in deze film.

Het verhaaltje is leuk gevonden al stelt het niet gek veel voor. Het is echter de uitwerking die deze film geweldig maakt. In veel bovennatuurlijke horrors wordt subtiel kennis gemaakt met een geest. Een wapperend gordijn, kloppen op de muur of een verschuivende stoel moet de kijker doen geloven dat er een vreemde verschijning in de buurt is. Daar had Raimi blijkbaar geen zin in want in Drag Me to Hell komt het kwaad met volle vaart keihard in je smoel. Niks wordt aan het toeval overgelaten. De special effects zijn zodanig hard dat je niet schrikt van de beelden maar van het geluid. En soms van beide, wat me meer de bedoeling lijkt. Soms een tikkie irritant want dan zet je de tv wat harder om de gesprekken te kunnen verstaan en vervolgens mag je hem weer zachter zetten door het enorm harde geluid. Dat geluid en de manier van filmen werkt wel mee aan de chaotische sfeer die zo'n geest scene met zich meebrengt. Een beetje zoals Evil Dead dat ook heeft. Lawaaierig.

Het acteerwerk vond ik vooral van Lohman uitstekend. Ze is sowieso leuk om naar te kijken maar ik durf best te stellen dat ik haar deze film net zo vond dragen als Campbell een Evil Dead draagt. Ik vond Christine af en toe naar een vrouwelijke Ash neigen. Eerst bang maar uiteindelijk stoer met een dosis zwarte humor waar ik meerdere malen om heb gelachen. Long heb ik niks mee, die staat vaak een beetje op de automatische piloot heb ik het idee. Raver als oude heks is geweldig gecast en is vanaf het begin tot het einde heerlijk creepy.

Om toch maar even schoolvoorbeeld Evil Dead er weer bij te halen; Drag Me to Hell bevat eigenlijk alles wat de beroemde klassieker heeft. Sommige shots en zooms zijn typisch Raimi, de make-up van de demons lijkt echt als twee druppels water en de stem van de geest is hetzelfde evenals sommige zinnetjes. Ook wordt de Evil Dead-auto in deze film weer gebruikt. Maar ik ben vooral over de humor erg te spreken. Die is niet voor iedereen weggelegd maar Raimi weet naar mijn mening precies de juiste toon aan te slaan. Als je de humor in Evil Dead kunt waarderen dan zit je hier ook goed; heerlijk overdreven. Neem bijvoorbeeld de scenes bij papa en mama aan tafel of op het werk. Heerlijk moment ook met het aambeeld, erg cartoonesk waar ik goed om heb gelachen. Ook zitten er weer genoeg geniale oneliners in.

Het einde is mooi gevonden al weet het niet echt te verrassen. Ik ben me er van bewust dat ik veel de vergelijking maak met Evil Dead, maar daar ontkom je niet aan. Ik zou ook haast zeggen dat we hier met Evil Dead 3.5 te maken hebben. Heb me in elk geval geen seconde verveeld. Ik denk dat ik binnenkort die trilogie ook maar weer eens ga herzien. Drag Me to Hell krijgt er een halfje bovenop. En nu bidden dat Raimi horror blíjft maken.

Ik vind er echt niets aan. Geen leuke grappen, voorspelbaar en slecht geacteerd. Dat deze film een 3.13 heeft is de grootste tegen valler van moviemeter tot nu toe. Misschien begrijp ik heel de film niet maar het is in iedergeval niets voor mij. En zet in de info A.U.B dat het een komedie is want dit geeft echt een fout beeld van de film. Komedie moet met grote letters op het begin staan en het woord Triller is overbodig.

Dat krijg je ervan als je films in hokjes gaat stoppen .

ik vind het ook meer een comedie hoor

Absoluut een aanrader in het horror genre als je de balans tussen horror en humor kan

waarderen. De film bevat schrikeffecten en een hoop ranzigheid om het zo te verwoorden.

Voor mij zeker 1 van de betere films in de laatste 2 jaar. Aanrader voor bluraybezitters, het geluid is super.