Drag Me to Hell (2009)

Kudos voor Alison Lohman, wat een strijder is 't toch. Kan me voorstellen dat deze rol fysiek (en mentaal) zijn tol heeft moeten eisen.

Erg leuke teruggooi naar de jaren '80 films zoals er werd gezegd, het is al weer een tijdje geleden sinds ik echt heb kunnen genieten van die ouderwetse horrorcliche's maar anderzijds toch wel weer fris aanvoelen. Die eerste controntatie in de garage was gewoon ge-wel-dig, zag het niet aankomen.

Helaas werd het rondom de uitdrijving van de vloek allemaal iets minder, maar het geweldige einde haalde me net over om dit een kleine 4 sterren te geven.

Wazige figuren moeten leren films niet met andere films te vergelijken iedere film heeft zijn eigen verhaal, ook anderen aanvallen op hun mening is triest geef gewoon je eigen mening en basta LOL tis niet de tweede (kinder)kamer.

Niet echt goeie film slecht verhaal uit de ouwe schoenendoos, aardige schrik momenten acteurs middelmatig eind cijfer 2.5 niet echt des Raimi had er meer uit kunnen halen.

Wij zijn hier via de Veronica voorpremiere geweest. Ondanks dat ie daar veel sterren kreeg was ik nog niet echt warmgelopen door het lezen van het plot. Maar ach, gratis griezelen, wie zegt daar nou nee tegen?

Als de film begint wordt je meteen getracteerd met een van de beste scenes. Ik was meteen weg van het huis, de Spaanse vrouw en de Spaanse taal. Daarna moest ik helaas weer even terug naar het hier en nu. Gelukkig al snel onderbroken door mevr. Garnush. Ik vond haar ook meteen al leuk. De actrice speelde haar de hele film geweldig (ik wilde bijna gezellig tikken ) en haar grime was ook leuk gedaan. Laat je niet misleiden door trailers of foto's. In de film is ze stukken leuker en enger.

Ik ben achteraf het meest blij met de sfeer binnen het 'Spaanse huis'. De andere waren ook best aardig, maar ik kreeg ook vaak het idee dat ik het al eerder en beter had gezien. En ik kon vrij vaak voorspellen wat er ging gebeuren. De eerste seconde dat ik haar lieve kitten zag wist ik dat die het niet ging overleven. - De autoscene na het doekje. Doekje en de scene waren verder wel leuk. - In de garage met mevr. achter het doek. - De bedscene.

De schaduw- en herriescenes vond ik minder geslaagd. Ik heb er niet mee gegriezeld en ook niet mee gelachen. Wel beter was de grafscene waar Christine een arm van mevr. om zich heen kreeg en een tik kreeg van het kruis.

Deze film is vooral een aanrader voor de mensen die mevr. Garnush beter willen kennen. Verder ook nog voor wat vieze- en schrikmomenten. Mijn broertje schok op andere momenten. Dat was wel grappig. Verder was al het Spaanse een flinke plus voor deze film.

Pover.

Gore zit er inderdaad niet in, maar erg spannend of eng is het al helemaal niet. Misschien stond het geluid in de zaal ook wel een beetje té hard, maar de schrikeffecten waren ronduit goedkoop. Plotse herrie waar je wel degelijk van opschrikt, maar waarbij je je achteraf wat bekocht voelt omdat de angst die van de beelden moet komen er gewoon niet is. Schrikken van lawaai is geen bijster goede cinema.

Dan maar de humor? Ook niet al te veel soeps. Sporadisch grappig, maar doorgaans nogal belegen. Inderdaad wat "back to the 80s" momenten erin die niet bepaald lekker meer vallen en waar de hoofdrolspelers ook echt niks mee aankunnen. Vervelende vent ook trouwens.

Film moet het dan hebben van een enkele individuele scene en smerigheid zoals een zabbelend vrouwtje zonder tanden. Als dat uiteindelijk het boeiendste is aan je horror/comedy heb je als regisseur in mijn ogen toch best gefaald.

2.0*, in slaap vallen was er niet bij, daarvoor is het allemaal véél te lawaaierig, maar verder weinig opzienbarend, met een werkelijk bedroevend einde dat je een half uur van tevoren al aan ziet komen. Zeer matig!

Ik weet het niet goed...

Ik vond het verhaal weinig origineel. Maar toch boeiend. De schrikeffecten kwamen bij ons idd als oorverdovend aan, dus vraag ik me af of ik als ik hem op dvd zou kijken nog steeds zo spannend zou vinden. Verder vond ik hem wel goed en interessant. Alleen jammer van sommige humorfragmenten die me te veel aan Army of Darkness deden denken. Het hele concept over Lamia en de hel vond ik dan wel weer heel tof

Ik ben er niet echt uit... Maar voorlopig houd ik het op een kleine 4*

Zag deze film in avantpremiere en ik vindt hem echt goed !

Vooral het geschenkje die we erbij kregen en pas na de film mochten opendoen: Dezelfde knoop !

Zou het wel niet zozeer een echte horror vinden, maar er zijn wel spannende momenten in de film. Bovendien zijn de 'actiescenes' erg wreed, maar humoristisch.

Een aanrader !

Kent net zoals Raimi's Spiderman films een geweldige opbouw. Het camerawerk is perfect, acteertalent redelijk tot goed (al heeft Lohman soms moeite om kwaad over te komen), maar in het laatste halfuur loopt de film over van clichés en is het sprankje geloofwaardigheid er ook helemaal van af.

Van af het moment waar 'Mw. Ganush' haar ogen uitspatten op die van Christine, gaat de film berg af. De séance is zo voorspelbaar als het maar kan en de als je denkt dat de sprekende geit al erg is, kijk dan maar naar het achterlijke geitendansje van de 'Laima', die me trouwens qua personage veel deed denken aan de Dahaka uit de Prince of Persia games, volgend jaar ook op het grote scherm.

Anyway, er zijn leuke momenten en het braakuitwisselingsritueel is een leuk terugkerend element, de acteerprestaties van Raver en Long zijn goed, maar het laatste halfuur was zo belachelijk qua special effects, script (de scène in het graf van Ganush, Christine die om de een of andere reden achteruit deinst wanneer haar liefje plots - o, hoe onverwachts! - de knoop blijkt vast te hebben en op het spoor valt) en opbouw dat deze film echt niet boven de 3* geraakt.

Was dat laatste deel er niet geweest, was het zeker een 4* geweest. Je mag zeggen dat ik Raimi's humor niet snap, maar ik kan gewoon niet appreciëren dat een film die een uur lang probeert serieus genomen te worden (of toch een beetje) het in de laatste minuutjes alles overboord gooit en voor het belachelijke gaat.

Hehe, erg grappig. Met name de scène in de parkeergarage (het gevecht met de oude vrouw) wist mij en de rest van het publiek erg aan het lachen te brengen. Alleen jammer dat de meeste schrikmomenten vooral afhankelijk zijn van het geluid dat opeens verschrikkelijk hard is.. Toch een vermakelijke mix van komedie en horror.

Ik ging heen met goede verwachtingen na het lezen van een aantal reviews en ik was zeker niet teleurgesteld. Deze film mixt horror en humor bijzonder goed. Een film die naast de nodige horror elementen op subtiele en soms wat minder subtiele manieren gewoon humor met zich meebrengt wat voor mij op geen moment echt misplaatst voelde. Het einde van de film zag ik dan wel al mijlenver aankomen maar dat mocht de pret niet drukken.

Het grote dilemma waar Christine aan het einde van de film voor komt te staan was ook heel vermakelijk om te zien. Je gaat gewoon met der meedenken en uiteindelijk komt ze dan tot een beslissing die haar karakter in de film ook weer van een hele andere kant laat zien. Na lange tijd eindelijk weer eens een verfrissende en vermakelijke horrorfilm die eens wat nieuws probeert.

4,0

Euhm ikke dus ook, problemen mee? Kutgrap van die gozer zeg, als je het al een grap mag noemen!



Ik ben het part eens met je recensie.
Inderdaad wel te gek voor woorden dat ze ervan uit gaat dat haar knoopje erin zit, maar aan de andere kant, waarom zou ze vermoeden dat het muntje erin zit? het voelt hetzelfde en het zit in dezelfde envelop, best lullig allemaal.

Ik ben het niet eens met het feit dat de film het moet hebben van de sound effects om de mensen te laten schrikken.

Herinner bijvoorbeeld de scene dat Christine al haar spullen aan het pakken is voor het verpanden van haar eigendommen. Ze trekt de gordijnen weg en opeens staat die oude heks daarachter, heerlijk..
Verder kwamen vaak op de meest onverwachtse momenten de schrikeffecten, dan kan je wel mieperen over het geluid, maar het is gewoon effectief en je wordt er totaal door verrast, wat in mijn ogen het belangrijkste is bij dit soort momenten(voor zover het schrikeffect uberhaupt alleen afhankelijk is van muziek).

De film heeft verder wel de nodige zwarte humor, ranzige momentjes(vooral van die brakende oude heks)en ook spannende momenten zoalshet zenuwslopende getik van Stu zijn vingers op de tafel die veranderen in de vingers van de zigeuner heks. Prachtig uitgewerkt.
Of het moment dat ze voor het eerst thuis komt en dat het gaat spoken, het hekje dat lawaai maakt, het lawaai van boven.
Voor mij zijn dat dus de positieve kanten van het gebruik maken van de sound effects. Heerlijk zenuwachtig met een verhoogde hartslag in de bios zitten.

Dit heb ik eerlijk gezegt niet bij zoveel films tegenwoordig. Eden Lake wist hetzelfde gevoel bij me los te maken, al is dat meer een thriller en is dit een heerlijke ouderwetse, oververvalsde horror.

Eindelijk is iemand die wel weet hoe je met een simpel verhaal als dit een bijzoner effectieve horrorfilm kan maken, zelf het exorcisme gedeelte vond ik bijzonder spannend, waar ik het normaal geen reet aan vind(vb. The Unborn).

Sam Raimi, maak alstublieft nog meer horrorfilms

4 sterren!

Als Raimi-fan van het eerste uur heb ik hier maanden naar uitgekeken, maar deze film is gewoon standaard Hollywoodwerk zoals de meeste Amerikaanse Horrorfilms van de laatste jaren.

Ik had nog hoop omdat velen dit vergeleken met Raimi's debuut, maar het primaire en vernieuwende van Evil Dead is hierin totaal niet te vinden. Een nieuwe Ash is spijtig genoeg niet geboren met deze film!

Had vooraf geen hele hoge verwachtingen van deze film en ging na afloop dus ook niet teleurgesteld weg. Er waren een paar schrikmomenten, maar de film was in zijn totaliteit niet echt eng ofzo.Er zaten wel aardig wat ranzige scenes in deze film, maar die waren zo over de top dat ik er wel om kon lachen. Verder zag je het einde natuurlijk al wel aankomen vanaf het moment toen ze in de auto effe de envelop kwijt was maar al met al een redelijk horrorfilmpje dat zichzelf niet al te serieus neemt.

een behoorlijke tegenvaller. Veel goedkope schrikeffecten maar die voel je al minuten aankomen omdat het voornamelijk door het harde geluid komt. Een horrorfilm met 'humor' kan gewoon niet samen, hierdoor wordt de film gewoon nooit eng en grappig al helemaal niet.

Raimi is geestig

Hij is niet mijn horror idool zoals die bij velen horror fans wel is. Maar ik waardeer hem toch wel, ook hier zie je dat hij toch wel er houdt van het genre. Het verhaal is simpel, vrouw (heel leuk gespeeld door Lohman) kiest voor carrière en geeft vrouw niet weer een uitstel op haar lening. Dit blijkt niet de beste dame te zijn om dit bij te doen en ze raakt vervloekt. Te debiel verhaal natuurlijk, maar Raimi weet dat zelf ook best en stopt er dan ook genoeg humor in. Vooral heerlijk gespeeld door Lohman wanneer ze verteld bij de ouders van Long dat katten "come and go".

Qua hardheid blijft Raimi altijd wel ruim binnen de lijnen van het toelaatbare. Als je Franse shit gewend bent is dit natuurlijk voor pussy's! Maar toch weet Raimi door zijn liefde voor het genre een aanstekelijke film te maken met een perfect einde.

Scene in de parkeergarage was de beste, 3.5 sterren!

Raimi produceert weer als vanouds. Heerlijk over de top horrorverhaaltje met vreselijk veel komische scenes en daarbij ook nog eens een hoop schrikmomenten die bij vlagen ook nog erg goed werken. Soms iets te dik aangezet met veel geluid, maar vooral gewoon erg grappig, smerig en absurd.

Top vermaak. 4*

Een dag voor de film nog even evil dead gekeken om weer in de stemming te komen...

Goede combinatie horror/komedie, erg fijn om naar te kijken.

Leuke sfeer, niet over de top dolkomisch waar vele de mist in gaan, maar gewoon nog spannend en af en toe lachen om "gore" momenten.

De ouderwetse scary violen als vanouds heb ik al een tijd gemist in hedendaagse thrillers/horror, dus echt een pluspunt!

De film komt lekker snel op gang, geen onnodig lange inleidingen.

Naar het einde toe vanaf het moment dat die geit in beeld komen is echt goed vermaak! (verder uiteraard ook)

Wel jammer dat er af en toe van die onnodige schik momenten in zaten, waarbij je alleen schikt van het geluid en niet van het beeld wat je voor je ziet.

Een vermakelijke film.

Aanrader,

Senne

heb hem zaterdag in de bios gezien en vond hem zeker een van de betere komische horror films die ik in enige tijd heb gezien...mooie special effects en goede (maar soms ook enigszins voorspelbare) schrikmomenten..de pratende geit was misschien niet helemaal op zijn plaats..die had misschien beter in Narnia ondergebracht kunnen worden

Typische horror van Sam Raimi met behalve schikeffecten en gorigheid ook veel ruimte voor humor. Daarmee is Drag Me To Hell vergelijkbaar met Evil Dead en Darkman, films die Sam Raimi maakte lang voordat Spiderman uitkwam. Vooral de oude vrouw die de vloek van Lamia uitspreekt is verantwoordelijk voor de beste momenten. En dat de slachtoffer Alison Lohman zo lief en onschuldig is, heeft tot gevolg dat we echt met haar meeleven.

Evil Dead 4.

Gelukkig maar, want ik was al een beetje aan het afhaken na Spidey 2 en 3. Wist Godzijdank ook helemaal niets inhoudelijk over deze film (fuck trailers en plot-omschrijvingen).

Natuurlijk is dit niet het 4e deel van de beroemde trilogie, maar de flick deed me er wel sterk aan denken. Fijn ook weer die scheve camera's, goedkope schrikmomenten en foute humor. Ik kon het i.i.g. zeker waarderen. Het voorspelbare einde en matige intro ten spijt.

Hopelijk gaat Raimi verder op dit vertrouwde pad.

Zeer goed.

iedereen heeft kritiek op het einde, terwijl ik het net een hoogtepunt vond in de film en superakelig, de laatste beelden die je krijgt van de heldin waar er net wat extra gebruik wordt gemaakt van make-up, supergriezelig om nog dagen nadien angst van te hebben

Ik vond hem geweldig en op het begin van de seance na ook goed overkomen. De erg goede, luide soundtrack en de sublieme regie zorgden voor genoeg schrikmomenten in de film. De humor was goed en ook het acteerwerk was meer dan behoorlijk. Het einde was absoluut briljant.

Ziet er wel gaaf uit deze horrorfilm, die laat zien wat de gevolgen (kunnen) zijn van de kredietcrisis. Vooral wanneer er weer een lading stront te verwerken valt door onze Christine of wanneer ze belaagd wordt door Ganush: wraaagh. Het zag er smakelijk ranzig uit :9. Die vriend van haar vond ik echter een grote droeftoeter. Dat spirituele gedoe vliegt na een tijdje eveneens uit de bocht. Het verhaal had veel meer pakkend mogen wezen, maar het kan er mee door, zullen we maar zeggen.

Kon toch beter. Het leek allemaal zo voor de hand dat het, ondanks enkele serieuze schrikmomenten, nergens erg spannend was. Een opeenvolging van goedkope, klassieke effecten was het en ook het verhaal vond ik allesbehalve uitblinken. Het deed me ook te veel denken aan andere films die ik heb gezien. Thinner in de eerste plaats, met wie deze film heel wat gelijkenissen heeft het terugbrengen van de vloek aan degene die hem uitsprak bvb . Ook Evil Dead kwam aan bod, en het einde leek recht uit A nightmare on Elm Street afgekeken . Dat Sam Raimi in de regiestoel zat verandert niks aan de middelmatigheid van het geheel.
Drag me heeft me entertaind, maar ook niet meer dan dat.

Eindelijk weer een horror van Sam Raimi waarin hij z'n handtekening zet: een vloek, wat gedrochten, rondtollende geesten, bezeten stemmen, gore lijkvloeistoffen
en (af en toe) snelle actie. Het begint al goed in de parkeergarage, super!

Ik had er alleen veel meer van willen zien, ik hoopte (tegen beter weten in) op een niet te stoppen achtbaan zoals in de legendarische Evil Dead (2), maar dat niveau wordt lang niet gehaald. Drag me to Hell heeft wel een paar snelle leuke scenes van bezetenheid, maar daartussen valt het te lang stil.

Het moet natuurlijk toegankelijk zijn voor het grote publiek.. De schrikmomenten zijn dus ook standaard en eigenlijk alleen door de bak takkeherrie, iets te gemakkelijk allemaal. Gelukkig valt er nog genoeg te lachen.

Het einde was helaas geen mokerslag, dat gedoe met de envelop in de auto was veel te uitgekauwd in beeld gebracht. Wel een passend einde overigens.

Die Christine mag er tot slot wel wezen, en dan nog zo'n hete zigeunerin erbij

Na een avondje stappen had ik vanmorgen zin eens een lekkere horrorfilm te kijken. Drag me to hell leek me wel een goede keus.

En jazeker, het was een goede keus. Drag me to hell mag dan wel formulewerk zijn waarbij je een hoop situatie's voor ze goed en wel beginnen vooruit kan voorspellen, maar het stoorde me zeker niet. De openingsscene van de film was echt subliem en je zat ook meteen goed in de film. Ook de keuze om alles lekker mysterieus en apart te houden met zigeuners, Spaanse taal en boze geesten was een goed idee. Ik heb altijd een zwak voor films met geesten, vloeken en andere bovennatuurlijke zaken. Het is ongeveer het enige subgenre in het horrorgenre dat me nog kan verontrusten.

De film kent een hoop beklemmende scene's die nooit te lang duren zodat het allemaal heftig en erg spannend blijft. Soms is het geluid beklemmender dan wat er echt gebeurd, maar dat maakt niet uit. Gelukkig zien de effecten er gewoon goed uit zodat alles wel ''realistisch'' blijft.

Wel vind ik de film in het laatste half uur iets minder. Minder mysterie en de oplossing was ietswat gemakkelijk. Wel een compliment voor de allerlaatste scene! Heerlijk! Ik had wel iets verwacht maar ik vond dit einde echt lekker.

Tot slot nog even vermelden dat de dame die Christina speelde echt een plaatje was zeg. Wat een leuk koppie!

Ik twijfelde een tijdje tussen 3,5* en 4* maar ik geef de film het voordeel van de twijfel en rond omhoog af.

4*

Buitengewoon bovengemiddeld horrorfilmpje dat geen tijd verdoet met een lange intro maar meteen het verhaal opstart. Vies vrouwtje was een heerlijk personage en Lohman zelf is een p-l-a-a-t-j-e, een grote grijns mijnerzijds toen ze van überschattig geel jurkje meisje transformeerde in de boos kijkende returning the favor bitch. Wel zielig voor het katje...

De effecten zijn prima in orde, de gore voldoende aanwezig en met schrikmomenten (geluid!) zat het ook wel goed, dit is gewoon een prima gemaakt werkje. Heb ook nog eens smakelijk om een paar scenes kunnen lachen. Strafpuntjes eigenlijk alleen voor de bank-setting (sullig) en de grote verwisseltruc (extreem doorzichtig), voor de rest zeer puik.

3,5*.

Veel schrikmomenten, bombastische muziek en een uitstekende hoofdrolspeelster. Dat zijn de grootste pluspunten van deze Drag Me to Hell. Prima, sfeervol filmpje van regisseur Raimi, al is het voor de rest niet écht bijzonder.

Erg sterke prestatie van Alison Lohman, die haarzelf met deze rol goed op de kaart zet, voor zover ze dat nog niet stond. De score van Christopher Young was ook prima verzorgd, al is zijn geweldige muzikale bijdrage voor The Uninvited nog steeds mijn favoriet. Uiteraard zijn veel schrikscénes te danken aan zijn bombastische score en dat werkte prima. Jammer dat de film naar het einde toe wat ontspoord. De séance scéne, maar vooral het makkelijk gezochte einde met de verkeerde envelop. Eerstgenoemde scéne was zelfs nog wel een lachje waard, naast het moment dat Lohman die vuist in haar smoel gedrukt krijgt. Wel slechte effecten dan trouwens en een komedie is dit echt niet. Voor de rest was de cameravoering prima en ook het montagewerk goed gedaan.

Ik heb me prima vermaakt met deze film. Lekker vlot verhaaltje, wat leuke ranzige, gore effecten, maar erg jammer van het cliché einde. Toch zeker leuk om eens gezien te hebben. De scéne in het graf is wel gaaf trouwens. Nu maar afwachten hoe lang deze film me bij zal blijven, ben benieuwd. Voor nu een makkelijke voldoende.

Jeetje, wat een dramatische film weer

Was het echt de bedoeling dat sommige dingen zo knullig over kwamen ? want als dat waar is hebben ze het redelijk goed gedaan.

En als de regisseur zichzelf echt serieus nam bij deze film moet hij toch heel snel aan zijn pensioen gaan denken.

Ik geef niet snel deze scores aan films waarvan de Special effect nog wel redelijk goed zijn.

Maar daar is het ook wel gezegd. Het acteerwerk is alsof ik naar een duitse porno film aan het kijken ben.

Ik moest mezelf steeds weerhouden om de film niet vroegtijdig uit te zetten.

Het is niet zo dat bepaalde dingen niet kunnen, want dat maakt me niets uit, ik houd wel van een flinke dosis fantasy.

Maar hoe mensen daarop reageren, de emotie's en gesprekken van de mensen, werkelijk hilarisch.

Nee, het spijt me ik kan de film echt niet serieus nemen.

De film krijgt van mij enkele punten voor de special effects en het verhaal was (standaard) maar ook nog best wel leuk.

Verder heb ik me gewoon dood geërgerd aan alle acteurs en het kinderlijke van de regisseur.

2*

PS: nu moet ik er wel bij zeggen dat ik Horror en Humor de slechtste combinatie vindt die mogelijk is in een film.

Toch apart dat zoveel mensen de combinatie komedie / horror niet kunnen bevatten. Alsof er kortsluiting in de hersens ontstaat zodra deze twee genres zich aandienen. Maar goed, laten we het over de film hebben, die is namelijk geslaagd.

Een leuke terugkeer naar de roots voor Sam Raimi in deze geslaagde horrorkomedie die niet overal even goed werkt. Zo moet Christine lekker veel doorstaan (net zoals Ash in de Evil Dead reeks) maar is er soms wat te overduidelijk CGI gebruikt. Old school smurrie op je hoofdrolspeler gooien zou veel beter hebben gewerkt, bij de scène met het aambeeld bijvoorbeeld. Ook vond ik het einde niet helemaal geslaagd. Het is overduidelijk dat er wat met de envelop gaat gebeuren maar als je echt erg graag niet naar de hel wil gaan zou ik toch zeker dubbelchecken of de knoop er wel in zit. Bovendien zou je zeggen dat je het wel zou voelen of er een muntje of een knoop in de envelop zit.

Het zijn slechts kleine minpuntjes. Scènes zoals de opening, in de parkeergarage, met het katje of tijdens de seance maken het allemaal goed. Hier en daar wat gore, humor, schrikeffecten (beetje goedkope, maar ze werken wel) en een heldin die een hoop moet doormaken maken van Drag Me to Hell een geslaagde film. Een deel twee waarin Christine monsters in de hel te lijf moet gaan zou wel leuk zijn .

4*

Ben niet zo'n fan van de mix tussen horror en humor, hoewel Raimi het hier eigenlijk best goed aanpakt: de overvloed aan scares wordt verlicht door de komische momenten.

Leuk acteerwerk ook van Alison Lohman (het prototype van een "girl next door") en de angstaanjagende Lorna Raver. Justin Long mag dan nog een ondankbare rol toebedeeld krijgen, hij valt echt uit de toon als onwaarschijnlijke zoutzak.

Visueel niet slecht maar natuurlijk veel te generiek om in het voordeel te spelen bij de puntenindeling. Mocht allemaal wat unieker wat mij betreft.

Eigenlijk best fun deze Drag Me To Hell, maar net geen 3* aangezien dit niet mijn soort cinema is.