Drag Me to Hell (2009)

Ik vond dit echt een heerlijke film. Raimi's humor en combinatie met Horror vindt ik altijd zeer aanstekelijk. Ik heb hem in de bios gezien en ik heb echt dubbel gelegen van het lachen. Zeker met de bezeten geit! Deze film is gewoon een licht neefje van de Evil Dead films. Niet zo goor en bloederig, maar wel enorme lol met cliches binnen het genre.

Erg goeie horror film met voldoende spanning erin.

Acteren is goed en verhaal leuk.

4 sterren

Gezien de vele positieve recensies hier, had ik er nogal wat van verwacht. Helaas is de terugkeer van Raimi naar zijn roots mij toch echt zwaar tegengevallen.

Iedereen zegt dat Raimi's terugkeer naar de horror erg geslaagd is en durft deze film zelfs in één adem met Evil Dead te noemen. Wat mij betreft ook de enige horrorfilm van Raimi, want ED II was ook meer een slapstick comedy dan horror, maar toch nog erg geslaagd, om nog maar te zwijgen over het vreselijke Army of Darkness. Het verhaal is vrij simpel, een zigeuner vrouwtje spreekt een vloek uit over iemand, en die gaat haastig opzoek naar middelen om die vloek op te heffen. Dit belooft wat te gaan worden dacht ik bij de parkeer garage scène helaas verkiest Raimi al snel weer de slapstick boven de echte naargeestige horror die volop aanwezig was in ED.

Ok er zitten nog wel een aantal leuke schrik momenten in, maar echt heel spannend of eng vond ik het nergens worden. De spanning wordt nergens echt goed opgebouwd. Geluid in een horror is hierin heel belangrijk. Krakende geluiden, dingen die klapperen en dat soort dingen wil ik horen. Dat wordt in Drag Me to Hell ruw verstoord door de veel te aanwezige en bombastische score van Christopher Young. Een verkeerde keuze gewoon van Raimi. Hiermee verpest hij veel van de sfeer en komen de echte scares niet goed tot zijn recht. De muziek was trouwens verder wel dik in orde alsmede de make-up desing. De manier waarop Raimi het geheel in beeld brengt doet af en toe nog wat aan ED denken, maar verder wel een erg standaard Hollywood horror filmpje.

Af en toe een leuk moment maar verder heel ergerlijk om naar te kijken en kan echt niet tippen aan ED. Het einde was trouwens ook erg voorspelbaar.

1.5*

Ik heb hem gisteren voor de 2e keer bekeken.. (eergisteren ook, maar toen was ik half in slaap gevallen, dus dat was niet zo handig) en hoewel ik me maandenlang op deze film verheugd had, viel hij me toch erg tegen.

Het is af en toe wel spannend, en je schrikt ook wel.. maar daarna word het weer een tijdje saai en langdradig, totdat er een volgend schrikmomentje komt. Beetje jammer.

Justin Long zat nog vers in mijn hoofd van 'He's just not that into you' en in deze film vond ik hem ook niet overtuigend overkomen.

Het einde, tsja, hartstikke voorspelbaar.. Maar wel oké, zonder zo'n einde was het helemaal niks geweest.

3* dan maar.

Heerlijk filmpje. Had er niet geweldig veel van verwacht vanwege wat reacties van kennissen, maar had ook nog niet door dat het een film van sam raimi was.

Plot is goed, schrikmomenten en effecten mogen er ook zeker wezen.

De ietwat aparte en vaak ook lachwekkende stijl van sam raimi is duidelijk te merken in deze film. Maar dat is wat het voor mij juist iets extra's geeft.

De cast heb ik niet veel op aan te merken, alleen Justin Long had er niet in gehoeven van mij. Lorna Raver zat wel erg goed in haar creepy rol, en ook Alison Lohman vond ik erg leuk gecast.. haar topmoment in de film vond ik dan wel dat ze net de oude dame die envelop terug had gegeven, en er een camerashot van beneden was waar je haar onder de modder zag staan en iets zei van: suck on it bitch of zoiets.. geweldig stukje

Eerst dacht ik dat ze me met een standaard horror open einde zouden laten zitten.. maar gelukkig was het einde toch iets beter uitgewerkt

Al bij al een uiterst vermakelijke film, als je rekening houd met de aparte horror met wat humor bij vlagen.

Persoonlijk mag er van mij wel een deel 2 komen, is weer een tijd geleden namelijk dat ik een vermakelijke horrorfilm heb kunnen bewonderen. En dan het zelfde verhaal herhalen of verdergaan waar deel 2 eindigde (en dan met de nadruk op Christine die zich in de hel begeeft) zou allebei kunnen

Spannende film in dit genre. Met een vleugje humor en horror als verbindend element.

Zwakke film van Sam Raimi met hier en daar wat Evild Dead invloeden. Het verhaal stelde niet veel voor en de hoofdrol spelers waren dramatisch slecht (vooral Justin Long). Er zitten hier en daar wat schrikmomenten in maar eng of spannend wordt het eigenlijk nooit. Het beste van de film is nog het begin met de oude vrouw (de speelde eigenlijk nog het best) daarna wordt het snel minder.

Matig. Ik vind het best wel goed gevonden allemaal en het weet uiteindelijk wel te vermaken, maar veel meer dan een popcornfilm is Drag Me To Hell uiteindelijk niet. Dat hoeft zeker niet negatief te zijn, maar ook als popcornfilm brengt deze film niet altijd wat je ervan mag verwachten.

De combinatie tussen horror en humor, ik heb het er nog altijd moeilijk mee. Raimi stond mee aan de wieg van deze combo en werd daarvoor ook uitdrukkelijk geprezen, maar wat mij betreft onterecht. De enige goede horrorfilm die hij ooit gemaakt heeft was dan nog een serieuze, namelijk de eerste Evil Dead. Ik denk dat meer ernst en minder kolder van Drag Me To Hell uiteindelijk een veel betere film hadden kunnen maken. Nu blijft het balanceren op de koord van middelmaat.

Op het script valt niet zoveel aan te merken. Ik ben waarschijnlijk een van de weinige sukkels die het einde niet had zien aankomen, dus ook op dat vlak was ik best aangenaam verrast. Maar het is eraan te zien dat Raimi al een tijdje in Hollywood vertoeft, want op audiovisueel vlak is dit toch een regelrechte stijlbreuk met zijn roots. Een gevolg van die carrièrewending zijn onder andere een veel te lawaaierige soundtrack, goedkope schrikmomenten en spuuglelijke cgi die te pas en te onpas gebruikt wordt. Voor iemand die in de jaren '80 met weinig middelen zoveel kon bereiken, is dat een droevige zaak.

Gelukkig verveelt Drag Me To Hell geen seconde. De film is, ondanks de vele minpunten, onderhoudend tot aan de aftiteling en dat is op zich ook een verdienste. En toch overheerst het gevoel van een gemiste kans. Een dertig jaar jongere Raimi had met dit sterke script een meesterwerk gemaakt.

Matige film!

Ik had van tevoren op een spannende film gehoopt, maar dat viel behoorlijk tegen. Afgezien van het geluid dat bij de beoogde schrikmomenten wel erg hard was, valt het allemaal erg mee. Ik lees bij sommigen dat er twijfel is of dit nu bedoelt is als serieuze horror of als horrorkomedie. Als serieuze horror faalt de film in elk geval. Ik bedoel, zo’n scène waarbij Lohman op kantoor ineens bloed begint te spuiten uit haar mond, alles en iedereen er onder zit maar daarnaast gewoon weer doorgaat alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat zoiets gebeurt, moest ik gewoon letterlijk om lachen.

Helaas houdt het dan verder met de leuke bedoelde of niet bedoelde humor wel op. Ook de personages zijn niet echt bijzonder. Lohman doet het nog redelijk, maar Long en die baas van Lohman zijn gewoon tergend slecht. De scènes met het oude vrouwtje zijn nog wel aardig met de goede grafscène als hoogtepunt. Helaas waren deze momenten schaars en zitten er verder een hoop lawaaierige en goedkope schrikmomenten in en bevat de film erg weinig spanning. Daar komt nog eens bij dat ik het erg zwakke einde al een tijdje aan zag komen.

Jammer ik had op een ouderwetse Raimi gehoopt, maar dat zat er helaas niet in.

2,0*

Best een aardige film met een aantal zeer grappige stukken en een paar gore stukken, alleen er waren ook veel stukken waarin niet veel gebeurde helaas.

Het eind was ook wel een beetje voorspelbaar. Niettemin best vermakelijk.

Sam Raimi is eigenlijk degene die mij geïnteresseerd heeft gekregen in horrorfilms, jaaaaaaren geleden (Weet het nog goed) huurde ik Evil dead en dat gevoel dat die film me gaf, de sfeer en de humor, dat heb ik net weer ervaren.

Hij weet van dit simpele gegeven iets geniaals te maken, sfeervol, vol met humor en allerlei andere kleine dingen die het speciaal weten te maken.

Opzich kijk ik er niet zo van op dat de film hier niet hoog scored, het is typisch raimi en daar houd niet iedereen van.

(Hopelijk laat hij vanaf nu definitief het spinnenpakje liggen en gaat hij hier mee door)

Niet zo goed als evil dead, maar deze behoord zeker tot 1 van de betere van de afgelopen jaren.

Verder acteerwerk goed, sterke regie, soundtrack dik in orde, etc etc het is gewoon weer genieten.

En wat een einde, zoals het hoort

4.5*

Tja.. gisteren gezien. 'k had er iets meer van verwacht.

Ik vond de film qua horror effecten goed, maar jammer dat het weer zo;n goedkoop verhaal is. Lijnen in de film kloppen niet en zijn overdreven. K'heb beterefilms gezien in deze scenre

Daarom 2 sterren.

zozo filmpje.

Heb hem gezien voor justin long (vind ik een goeie acteur) en hier deed die weer wat er gevraagd was.
Veel gore stukken erin en een paar schrikmomenten wat wel vermakelijk was.
Enigste waar ik mij aan irriteerde waren de laatste 20 min, die hele zooi in de huis en vooral het einde, een afknapper voor mij, heel origineel uit de hoek gekomen natuurlijk maar had gehoopt op degene waar ik aan dacht. Ok, horrors zijn niet zo maar dan nog, het is altijd ook plezant om een good end te zien.

Raimi's comeback to horror. Het was een veelbelovend gegeven met in de gedachte dat de beste man ons ooit Evil Dead bracht. De verwachtingen weet ie niet in te lossen.

Weer die typische slapstick Raimi humor, niet echt aan mij besteed. En occulte horrortjes, ze zullen me nooit kunnen bekoren. Spannend, eng of goor wordt het nergens, het enige wat deze film brengt is wat goedkope schrikeffecten en dat verwacht ik niet van een Raimi. Ik verwacht niet dat ie zich verlaagt om gimmicks te gebruiken die eigenlijk het hele horror genre heeft verneukt.

Ook die humor valt totaal uit de toon, wel typisch Raimi. Vooral die pratende geit killt de film behoorlijk. Qua performances valt eigenlijk Lohman niet door de mand. Film faalt eigenlijk dus op comedy gebied en ook op horror gebied, en dat is een pijnlijke constatering. Wel weet de film die jaren 80 horror feel weer tot leven te wekken en dat weerhoudt me net om Drag Me to Hell een hele dikke onvoldoende te geven.

Deze heb ik begin juli gezien in de cinema...

Sam Raimi heeft begin jaren '80 een ware revolutie ontketend in het horrorgenre met zijn "Evil Dead" films, deze hadden een ongekende visuele vormgeving met groteske "gore"-scènes en inventieve grappige situaties, ik was en ben nog steeds een grote fan van die films.

Bij het grote publiek is hij bekend geworden met zijn "Spider-Man"-films waarvan vooral de 2e een indrukwekkend actiespectakel is, de 3e was ondermaats.

Met deze Drag Me to Hell (2009) keert hij terug naar zijn voorliefde voor Horrorfilms met een komische noot.





Plot : Christine werkt als bankbediende, zij beslist of iemand al dan niet een lening krijgt. Ze is het prototype van het voorbeeldige, aantrekkelijke en doodbrave meisje met een hart van goud die haar zinnen heeft gezet op het openstaande postje van "Assistant Manager" bij de bank.

Als op een dag een oude sigeunervrouw een derde verlenging van haar lening komt vragen is het aan Christine om te laten zien dat ze ook harde beslissingen kan nemen die in't voordeel zijn van de bank en niet enkel in die van de klant, anders kan ze wel fluiten naar die promotie. Voor deze ene keer maakt ze van haar hart een steen en weigert deze oude dame de lening waardoor ze haar huisje verliest waarin ze al 30 jaar woont.

Het oude besje werpt zich aan haar voeten en smeekt Christine om de lening, zij schrikt hier erg van en roept er de bewakingsagenten bij. Deze vernedering komt hard aan bij de sigeunerin en later op de dag spreekt ze over Christine een vloek uit. Binnen 3 dagen zal de demon "Lamia" haar meesleuren naar de Hel om er voor eeuwig te branden !

De volgende 2 dagen wordt Christine nog de duvel aangedaan door deze Demon die haar te pas en te onpas doet verschieten en slaagt. Ze gaat op consultatie bij een ziener die haar misschien kan helpen.

Zal Christine er in slagen om de vloek af te wenden...?
En haar vriendje, gelooft die haar wel en zal hij haar steunen...?
Kijk en weet






Wel wel wel, die goeie Sam Raimi is na al dat superhelden-geweld teruggekeerd naar zijn "roots" : het genre van de Horror-Komedie
Momenteel is hij bezig aan de tweede remake van zijn cultklassieker "The Evil Dead (1981)" om dan hopelijk vol frisse ideeën te beginnen aan de 4e Spider-Man film.

De Trailers van deze Drag Me to Hell deden het beste vermoeden, maar toch vond ik hem wat tegenvallen. Visueel gezien is het knap gedaan, Sam's gedurfde camerastandpunten zijn ook hier overvloedig aanwezig. Het verwerken van slapstick-toestanden tijdens horrorscènes is hij ook nog niet verleerd Dit alles maakt het tot een aangename kijkervaring die echter iets te standaard aanvoelt voor een ouwe filmrot als ik.

Ik herbekijk jaarlijks zijn meer dan 20 jaar oude Evil Dead films en kan je verzekeren dat die nog steeds vermakelijker zijn dan zijn nieuwste Drag Me To Hell. De special effects zijn bij deze laatste uiteraard stukken beter dan in die oude films, maar het plezier en originaliteit van deze klassiekers is hier ver te zoeken.

Het is een "crowdpleaser" geworden, voor het grote publiek, waar horrorfanaten gerust hun wederhelft naartoe kunnen nemen zonder achteraf zo'n blik te krijgen van: "Wat voor een gestoorde gek heb ik hier aan de hand als hij/zij zulke films graag ziet....?"

6,5/10.
Een Horror-Komedie die door zijn visuele pracht en humor iets boven de middelmaat uitstijgt. Absoluut de moeite om eens te zien maar een tweede kijkbeurt zal moeten beslissen of hij in aanmerking komt om in mijn filmcollectie te belanden

Filmsite : Drag Me To Hell movie on Unrated Blu-ray, DVD & Digital Download | Available now | Watch The Drag Me To Hell DVD Trailer, bonus features & more - dragmetohell.net

Super geinige film.

Het genre wordt hier en daar erg leuk geparodieert. B.v. de scene in de parkeergarage...gewoonweg geweldig. De schrikmomenten zijn voorspelbaar maar toch wel vermakelijk. Helaas acteerde de hoofdactrice wat matigjes. Verder zaten er ook wel wat spannende momenten in.

Leuk voor een avondje vermaak...* 3,5

Christine Brown has a good job, a great boyfriend, and a bright future. But in three days, she's going to hell

Drag Me to Hell was alweer zo'n titel die op mijn verlanglijstje stond. Evil Dead is gewoon fantastisch en ook de vervolgen zijn stuk voor stuk goede films. De spider-man franchise kon me in mindere mate boeien (moet ze wel eens nodig herzien) maar deze film intrigeerde me omdat hij over het algemeen werd bekeken als Raimi's terugkeer naar het genre dat hem heeft grootgebracht...

En wat een terugkeer! Drag Me to Hell is in alle opzichten gewoon ontzettend vermakelijk, zowel qua humor als qua horror. Raimi weet effectief een leuke balans te vinden. Vooral de scène waar de oude vrouw in de auto bij Christine Brown zit en ze beginnen te vechten is hier een goed voorbeeld van. Tegelijkertijd vrij vies met de oude vrouw die maar ligt te bijten maar dan ook weer hilarisch met Brown die haar aanvalt met een nietpistool. Het is gelukkig wel de horror die overheerst. Jammer genoeg maakt Raimi te vaak gebruik van goedkopere schrikeffecten door bijvoorbeeld het geluid loeihard open te zetten wanneer er iets gebeurt. Daar staat dan wel tegenover dat die effecten er goed uitzien. De eerste 80 minuten zouden niet meer als 3.5* hebben gekregen maar dankzij het einde komt er toch nog een halfje bij. Dit is echt hoe een horror moet eindigen. Eerst de kijker laten geloven dat het allemaal goed komt met Christine en dan uiteindelijk even een blok laten vallen door haar vriend die doodserieus komt zeggen dat hij haar vervloekte knop heeft en zij zijn muntje dat ze in de gipsey haar bakkes heeft geramd. Om dan uiteindelijk voor een trein te vliegen en al roepend in de grond worden getrokken. Al vond ik het wel wat goedkoop dat ze niet eerder op het idee zijn gekomen om het muntje weg te geven. Mij zou het persoonlijk niet veel kunnen schelen of ik daar nu een klootzak mee vervloek maar dat zal dan wel weer mijn karakter zijn zeker.

Acteerprestaties hebben wel eens de gewoonte om tegen te vallen in horrorfilms. Vaak is dat jammer want dat haalt heel de film naar beneden maar gelukkig is er bij Drag Me to Hell weinig tot geen sprake van. De zwakke schakel is toch Justin Long, in Dodgeball was hij ook al niet zo fantastisch. Alison Lohman is dan weer heel aangenaam om naar te kijken al ziet ze er op de poster wel veel cooler uit dan in de werkelijke film. Hoewel Lorna Raver het halverwege de film begeeft speelt ze haar rol van gestoorde zigeuner wel met verve. Rest van de cast was op hetzelfde niveau als de hoofdrollen.

Persoonlijk zie ik niet zo bijster veel horrors dus kan het goed zijn dat dit allemaal al bijzonder uitgekauwd is, dat neemt wel niet weg dat ik me gisteren goed heb geamuseerd.

4*

Goed plan! Helemaal mee eens... Maar verwacht ook weer niet dat het een echte komedie is.

Het is gewoon een heerlijk over-the-top Horror spektakel, zoals ik het ook verwacht had. Als je de Evil-dead reeks kunt waarderen, dan zit je hier ook aan het goede adres! Ik heb enorm genoten... lang geleden dat ik tijdens een film echt keihard 'WOW' riep omdat er iets gebeurde wat ik echt totaal niet zag aankomen.

+ Veel verrassende ranzigheid!

+ Lekkere spanning en schrikmomenten

+ Goed acteerwerk

Kortom... Lekkere B-film horror in een A jasje! Heerlijk!!!

Wat Drag Me To Hell doet is de kijker van schrikmoment naar schrikmoment slepen. Daar is op zich niets mis mee, ware het niet dat alles wat tussen de schrikmomenten in zit gekenmerkt wordt door een gebrek aan spanning (en een gebrek aan interesse bij mij, de kijker) en dat de film simpelweg niet eng is. Hoe langer de film duurt, des te absurder hij wordt - het eind was ook eerder lachwekkend dan wat anders. Ik kan slechts één goed moment voor de geest halen, en dat was de onthulling dat het oude vrouwtje in de auto zat - hoe voorspelbaar dat ook moge wezen. De begrafenisscène was ook erg geslaagd, maar dan eerder als komediemoment (wel behoorlijk goor).

2,5*

was een goede film,had er minder van verwacht ,voor mij een van de beste horror's van het jaar.voor mij dan ook 5 op 5

Had hier meer van verwacht. Zag er op zich goed en vakkundig uit. Maar iets te klassiek. Oude horror in een nieuw doch bekend jasje. Dus ook voorspelbaar voor zij die er bekend mee zijn. Het klopt eigenlijk allemaal maar het schokte me niet. En da's wat een horror film toch eigenlijk dient te doen... Heb er echter wel een aardige avond mee gehad...

Don't piss off old gypsey ladies.

Sam Raimi heeft me nog maar eens aangenaam verrast, Drag Me to Hell blijkt voor de verandering nog eens een originele horrorfilm te zijn die afsteekt tegen de meeste andere films binnen het genre. En dan richt ik me vooral op de clichématige misbaksels van de laatste jaren zoals House of Wax, My Bloody Valentine 3D en The Hills Have Eyes 2, films waar steeds opnieuw hetzelfde groepje 'highschool-tieners' één voor één afgeslacht worden. Drag Me to Hell is anders, net als bij The Skeleton Key speelt hier slechts één personage de hoofdrol, een personage dat met zwarte magie te maken krijgt. Alison Lohman vult die hoofdrol met overtuiging in.

Wat een goede horrorfilm nodig heeft zijn enkele, geslaagde schrikeffecten en een creepy sfeer, vooral met dat eerste zat het goed. De film slaagde me er toch minstens één keer in om me te doen verschieten. Wat de creepy sfeer betreft zat het hier ook niet slecht, al doet de film toch onder voor films als The Skeleton Key en The Ring, (misschien ook vanwege de humoristische kant die de film af en toe opzocht) maar er zaten beslist wel enkele spannende, beangstigende scènes in, vooral de kerkhofscène op het einde is een klassieker die ook hier voorkomt en nog steeds beangstigend werkt.

Niet slecht dus, al was het hier en daar wel wat voorspelbaar, vooral op het einde zat ik voortdurend met het gevoel dat er nog iets moest gebeuren. Special effects zijn typisch voor dit genre nogal matig, het leek er zelfs op dat Sam Raimi zijn oude trucjes uit The Evil Dead af en toe nog eens te boven haalde, een horrorfilm die al bijna 30 jaar oud is. Maar verder geen kwaad woord over de effecten aangezien ik al erger gezien heb. Eén van de betere horrorfilms van de laatste jaren..

3.5 sterren

Machtige schrikmomenten, zwakke film.

'Drag Me To Hell' is absoluut niet "The Return Of True Horror" die het beloofd te zijn, althans, tenzij echte horror harde geluiden inhoud. Want dat is zo'n beetje het enige wat de film te bieden heeft. Eerst alles stil, dan het geluid vol aan met een schreeuw en je hebt de hele schrikfactor. Het nare er van is dat het wel degelijk werkt. Je schrikt je gewoon kapot, al is het maar omdat je koptelefoon telkens weer ontploft.
Helaas is de film verder een zwakke vertoning. Het verhaal is overdreven en simpel. Het concept mag dan leuk zijn, de oude vrouw is zo standaard en de "goorheid" die sommige scènes betreft is ook niet alles. Plus leid de film ontiegelijk aan het feit dat sommige effecten er gewoon niet uit zien (met 'District 9' vanmorgen is dat ook een beetje moeilijk te evenaren, maar toch). En dan is de lol er snel af. Het engste in de gehele film is een oud vrouwtje en een zakdoek. Plus zodra iemand een dier dood is het wat mij betreft gedaan met de sympathie, laat d'r lekker naar de hel gaan, alleen zonde van het mooie gezichtje.. Wel erg goed is de muziek, die overspant de film prachtig en is een van de weinige pluspunten.

Nee, niet het meesterwerkje dat ik er van verwacht had, maar vermakelijk zeker.

2,5

Erg slechte horror.

Script is te debiel om los te lopen en plotprogressie boeit totaal niet door een gebrek aan binding met het personage (weer zo'n dom wicht) of voor mij enig interesse in het concept. Dat Raimi dit probeert te relativeren met wat humor is erg leuk maar hier best kut aangezien dit 9 op de 10 keer doel mist (oud vrouwtje dat wilt bijten terwijl haar gebit eruit is gevallen ).

Qua sfeerschepping scoort Raimi hier ook erg slecht en de scares moeten vooral komen door de lompe soundmix zoals hier al wel vaker gezegd. Voor de rest is de film bovenal erg saai.

1* heeft deze nog vooral te danken aan het einde en 1 of 2 leuke one-liners.

Heel leuk. Zou zelfs willen beweren dat dit zijn beste film is op de eerste Evil Dead na. Raimi weet humor en horror weer geweldig te combineren, hoewel dit nooit eng wordt. Wel een paar aardige schrikmomenten. Het zijn vooral de absurde situaties die dit een must maken. 4 sterren.

[edit] gezien de vele reacties van mensen die deze film niet vatten, zou ik toch willen adviseren Horror/komedie bij het genre te zetten.

Eindelijk na de Exorcist een geweldige horror van het jaar en formaat

Best een goede horror. Er waren weinig momenten waar ik van moest schrikken, maar over het algemeen waren alle momenten spannend. Het spoken in het huis, de Lamia, de vloek en het oude zigeuner. Een film waar er veel over nagedacht is.

Wel is het een erge smerige film. Bah, bah!

De score is ook een pluspunt. Lekker freaky soms, met dat vioolmuziek. Alison Lohman vond ik ook een erg aantrekkelijk vrouw die erg onschuldig acteer; heerlijk en lekker ondeugend!

Vooral het einde was een zeer verrassend ervaring. Eerst dacht ik dat ze de verkeerde envelop pakte, maar je kan duidelijk een afdruk van een ronde voorwerp zien. Bleek het uiteindelijk toch de verkeerde te zijn en werd ze toch meegenomen. Zonde en droevig.

_______________________________________________________________

Begon allemaal heel erg leuk, lekker spannend en creepy met al die geluiden enzo. Acteerwerk was goed, het was allemaal histerisch en ook erg grappig. Tot op een gegeven moment het allemaal een beetje op een duffe achtbaanrit begint te lijken, dan komen we bij het gedeelte waarin men de geest gaat verwijderen, wat wel erg leuk was, en het einde was ook erg leuk (heerlijk Sam Raimi). Verder vond ik het toch een beetje magertjes en had ik wat meer gore gewild, de CGI is afschuwelijk lelijk en draait sommige scènes echt de nek om. Het hele ideetje was wel erg leuk, en de vaart zat er lekker in. Toch had ik wel wat meer gewild en vond het allemaal maar een beetje te kort.

De grappen waren erg leuk, de horror was af en toe geslaagd, de schrikmomenten waren ijzinwekkend leuk. Verder allemaal een beetje mager en niet heel erg origineel, dan komt de lelijke CGI om de hoek kijken wat erg jammer is en daarom kom ik toch neer om een dikke 3*

Prettig gestoorde horrorkomedie, die helaas naar het einde toe wat onbevredigend aan gaat voelen. Wel leuk hoe ze het spelletje tussen ratio en spiritualiteit spelen.

Heerlijk, zo een film. Af en toe een schrikmoment, dan weer een hilarische scene, geweldig voor een zaterdagnacht. Het verhaal is interesssant en ondanks de knipoog blijft het de hele film lang boeiend. Acteerprestaties zijn niet van erg hoog niveau, maar dat was niet eens nodig. Alison is een lief meisje en Justin kan er ook wel mee door. Zeker genoten.