Drag Me to Hell (2009)

Je zou jezelf eens moeten horen. Je stelt je uiterst defensief en agressief op

Eén van de beste 2009 horrorfilms.

Speciaal voor AC1 en consorten die geen antwoord willen geven op mijn vragen die ik toch echt als eerste stelde. Zal proberen uit te leggen waarom dit een film is waar ik blij mee ben.

Raimi behoorde in de jaren '80 tot een van de grootste talenten van Hollywood. Met Evil Dead maakte hij een uiterst amusante horrorfilm, waarin een perfecte combinatie van horror (in dit geval campy gore en spanning) en humor aanwezig waren. De films die daarin slaagden zijn op een hand te tellen. Wat deze prestatie onderstreepte was het waanzinnige camerawerk. De film is echt heel knap in beeld gebracht. En dat maakt hem dus meer dan een degelijke regisseur met gevoel voor humor (een categorie waar bijvoorbeeld Peter Jackson later in zou vallen). Hij heeft die grote belofte nooit helemaal in weten te lossen. Evil Dead II en Army of Darkness waren alleen nog grappig, Darkman was ook amusant en zo kan ik de meeste films wel langs gaan. Leuk en aardig, maar nooit meer echt geweldig. Met de Spider-man trilogie begon zijn handtekening langzaam te vervagen. Dit hadden nog wel 50 regisseurs gekund. Slechts op momenten zie je wat van the fun terug (bijvoorbeeld de cameo's met Bruce Campbell). Punt dat ik probeer te maken is dat zijn werk steeds inwisselbaarder werd. Het plezier leek er een beetje uit te gaan. En daar worstelde ie mee. Hij gaf ook aan dat ie weer terug wilde naar de basis. Een film wilde maken die hij zelf had geschreven. Een horrorfilm. Een film in de stijl van Evil Dead.

En in samenwerking met de onafhankelijke filmstudio Ghost House Pictures werd dat de semi low-budget film Drag Me to Hell. Hij kon alles doen wat hij al jaren graag wilde. Hij had elke grote blockbuster kunnen maken, inclusief Spider-Man 4, maar dat deed ie niet. Hij maakte een film zoals hij die wilde zien, een film zonder compromissen.

Wat vind ik zo goed aan Drag Me to Hell? Dat de film fun uitstraalt. Je ziet gewoon het plezier terug in het werk van een benadigd filmmaker. De films die daaraan voldoen zijn nog steeds op een hand te tellen. Replex noemt er een aantal, maar de meeste zijn niet de campy horrorfilms die ik bedoel, in de verste verte niet. Ik ben een horrorliefhebber die naast angstaanjagende films ook dit soort films wil. En dat aanbod is er te weinig. En dus ben ik blij met dit soort films.

Die fun, komt het beste terug in individuele scenes, daarom haalde ik ze al aan. Geweldsexplosies zoals in de parkeergarage zijn grappig (I've beat you you bitch, had zo uit de mond van Bruce kunnen komen) en uiterst onderhoudend. Een lange scene waarin ik juist verwacht dat horrorliefhebbers hun hart op kunnen halen. Zitten schrikmomenten in, veel geweld, aantal gore dingen (sowieso was dat ouwe vrouwtje heel goor met dat gebid, bij die begrafenis etc.) en vooral veel humor. Ik snap niet dat mensen die zich horrorliefhebber noemen daar niets mee kunnen. Want zo gaat het de hele film door. Ik vond die pissige geit leuk (voor de vormgeving gaat ie trouwens terug naar zijn evil dead periode), de bloedneus, de scene in het graf, het moment dat ze uitzoekt aan wie ze de knoop door zal geven. En ik ben ongetwijfeld nog wat momenten vergeten.

Raimi cast een extreem lief meisje (dat is echt geen toeval) die de meest verschrikkelijke dingen moet doen om aan de dood te ontsnappen. Die scene met dat katje vond ik echt geestig. Natuurlijk is zij vegetarisch en de voorspelling van de waarzegger (waar ie niet voor in zijn glazen bol heeft hoeven kijken) komt meteen uit. Niet kunnen lachen om die klungelige dialoog bij haar schoonouders ('you know how cats are, they come and they go')? Sowieso vond ik die scene wel een geestige variant op mislukte ontmoetingen met schoonouders.
Verder vind ik dat de film een perfect tempo heeft. Geen inkakmomenten, alles volgt elkaar in hoog tempo op. De film knalt er meteen in met een sterke scene. Drag Me To Hell eindigt op het hoogtepunt. Raimi voldoet daarmee aan mijn wensen. Ik wil niet dat de film nog 10 minuten voortkabbelt na het laatste hoogtepunt. Ik vind spanningsopbouw prima, maar zo een film moet er van mij direct in knallen. Perfect dus. Genrecliches worden effectief uitgebuit, door ze als zodanig te benoemen en gewoon onderdeel te maken van het geheel.

Verwacht alsjeblieft niet dat Raimi met een happy Spider-Man eind komt. Hij heeft nog een grote fuck you klaar om te breken met conventies die hij van studio's kreeg opgelegd. Daarom vind ik deze film leuk. Er wordt niet binnen de lijntjes gekleurd. De kritiek van Mint... klopt eenvoudig weg niet.


Dit is een film die ik gewoonweg keer op keer kan gaan kijken. Film is uiterst prettig in beeld gebracht. Wat gepolijster dan Evil Dead, maar dit is dan ook een film anno nu. Eenvoudige artdirection en cinemaografie, maar prettig om naar te kijken.

Lang verhaal kort; Wanneer mensen zeuren dat deze film niet eng zou zijn, is dat net zoiets als zeggen dat Dumb and Dumber niet eng genoeg is. Onzin. Maar omdat ie hier horror bij staat moet dat er in zitten? Mag ik dan vinden dat je een beperkte kijk op horror hebt? De kritiek die ik tot dusver hier hoor is nonkritiek. Ik maak me daar druk over. Dat doe ik lang niet bij alle films. Mensen moeten immers zelf weten wat ze goed vinden. Hier is de kritiek echter niet fair. Mensen verlangen de verkeerde dingen. Hadden zelf een verkeerd verwachtingspatroon. Noem tussen al de films uit 2009 een filmmaker die er in slaagt om zo een geestige horrorfilm te maken. Dit soort films worden te weinig gemaakt en als ze dan gemaakt worden, krijg je dit gezeur. Vandaar mijn ergernis.

Maar goed, het is makkelijker om je te verschuilen en de aanval zelf te openen dan gewoon antwoord te geven. Ik heb nu duidelijk gemaakt waarom ik de film goed vind, denk ik zo. Nu jullie.

Nu ik dit stuk lees wil ik hem nog een keer zien .

Ik weet niet of dit klopt, mister Blonde. Drag Me To Hell is toch een horror/komedie? Het is toch duidelijk dat de film zowel goor als grappig wil zijn? De fans van de film zeggen dan toch ook: "Ik vond het goor en grappig." Welnu, de nee-zeggers zeggen: "Ik vond het niet goor of grappig." Aan de andere kant, Dumb And Dumber wil niets anders zijn dan een komedie. Het zou een beetje raar zijn als mensen zouden zeggen dat de film niet griezelig genoeg is. Dat was namelijk niet de bedoeling.

Nogmaals, of er nu 'horror' of 'komedie of 'horror/komedie' bij staat, het maakt gewoon niet uit. De film werkt niet voor mij, op geen enkel vlak. Voor jou werkt ie wel. Dat betekent dat jij en ik een ander kijk op dingen hebben. Ik begrijp niet hoe het vertellen van scènes (of zeggen hoe geweldig het allemaal in beeld is gebracht en dat Raimi een begenadigd filmmaker is) een mening kan veranderen in waarheid. Ik kan niet begrijpen waarom het daardoor voor mij wel grappig en griezelig wordt. Wat ik wel kan opmaken uit ons debat is dat jij het een grote fan bent en dat je het misschien daarom onmogelijk acht dat een ander dat niet is.

Kijk, en ik baseer me nu op vele van je uitspraken, jij gelooft en beweert dat de mensen die de film niet goed vinden kwaad of teleurgesteld zijn omdat ze zuivere en serieuze horror hadden verwacht. Waarom?! Kunnen wij ons soms niet aanpassen? Hier demonstreer je toch dat je een beperkte kijk hebt op de gemiddelde filmfan. Ten eerste ben ik geen horrorfan maar een filmfanaat. Als kijker eis ik geen horror. Ik wil een film die me entertaint, het maakt niet uit hoe. Meer nog, ik vind het fantastisch als een film iets brengt wat ik niet had verwacht. Er zijn voorbeelden genoeg. Maar wat ik voorgeschoteld kreeg in Drag Me To Hell kon me simpelweg niet boeien. Niets, geen enkel aspect, maakte indruk op me. Vandaar mijn lage score. Eerlijk gezegd, ik herinner me de film bijna niet eens meer. Wie weet, misschien zal ik over 10 jaar een heel andere mening hebben. Films can be different things on different days.

...

Ik heb het over ENG. Hier is dat evenmin de bedoeling. Mijn hemel. Heb je werkelijk niets begrepen van mijn betoog of heb je het gewoon niet echt gelezen? Er staat heel duidelijk in wat er beoogd werd en waarom dat voor mij werkt.

Je bent nog steeds een discussie over een discussie aan het voeren en geeft geen antwoord op mijn vragen. Je bestrijd alleen mijn punten die je uitkomen. En nu herinner je je de film opeens amper. Tja.

Het gaat er nogmaals om dat de film niet bedoeld is als enge horrorfilm en dat kritiek over het ontbreken van engheid nergens op slaat. Wat snap je daar toch niet aan? Je hebt amper een woord over de film zelf gezegd. Er komt nu niet meer uit dan de film was niet goor, grappig en eng genoeg.

Daarmee sla je dan ook de spijker op z'n kop, je wordt hier doodgesmeten met allerlei opmerkingen over het 'niet eng zijn'. Terwijl dat niet iets is waar deze film om draait, totaal niet zelfs.

En daarbij wordt je ook doodgesmeten met allemaal reacties over dat het eerder grappig is.. die dus niet snappen dat het een horror/komedie is

Of juist wel.

Dat zeg jij. Er zijn mensen die sommige aspecten wel eng of goor of griezelig vinden. Pin niet alles vast in één hokje, Mr. Blonde.

Daar ga jij automatisch van uit maar dat geldt echt niet voor iedereen. "Verkeerde verwachtingen" hoeven niet per se een film te verbrodden.

Ik zei ook dat jij de filmkijker onderschat. Ik zei ook dat ik het onverwachte, het genre-overstijgende verwelkom. Met andere woorden, ik ben het bewijs dat je deze film ook slecht kun vinden ongeacht "verkeerde verwachtingen".

Trouwens, alles wat jij zegt is subjectief. Uiteindelijk zeg jij ook niet veel meer dan "scène X vind ik grappig". Ik ga mijn tijd daar niet aan wijden. Ik zou alleen maar een scène beschrijven en besluiten dat de humor ervan me ontgaat. Tijdverlies!

Ik vind je vragen nutteloos. Dat heb ik al drie keer uitgelegd. Jouw betoog maakt de film voor mij ook niet beter, niet grappiger of wat dan ook. Inderdaad, met lach en griezelfilms zoals Drag Me To Hell kun je zeggen: Het werkt het of het werkt niet. Hou op met alles toe te wijden aan "verkeerde verwachtingen".

Dat toontje van jouw is best wel ergerlijk. Is dat echt zo raar dat ik me niet veel herinner? Films die me totaal niet boeien vergeet ik gauw. Ik herinner mij wel waarom ik het niet goed vond. Maar daar hecht jij geen waarde aan. Jij vind dat ik scènes uit de film moet vertellen en zeggen WAAROM ik het flauw of banaal vind. Het zou mijn subjectieve mening zijn. Wat voor nut heeft dat?!

...

Ik heb nou niet echt een Bassie en Adriaan-gevoel aan de film overgehouden destijds. Ik vind het maar vreemde discussies over het genre. Dat sommige scenes grappig overkwamen is denk ik niet eens altijd de bedoeling van de makers geweest. Ik bleef ook wel met een onbevredigend gevoel achter(op een goede manier) na het einde. De meeste(zelfs keiharde horrorfilms) eindigen vaak nog goed ook. Deze regisseur durfde nou weer wel eens een slecht aflopend einde te maken. De geest die in de geit ging en het kickboxgevecht met Ganush in de autogarage mag je voor mij wel zeker onder de noemer komisch plaatsen, maar om dan meteen de hele film het genre Komedie mee te geven gaat erg ver.

Ik ga hem binnenkort nogmaals herzien om elke scéne een beetje omhoog te brengen maar dat Raimi het als komisch heeft bedoelt mag eigenlijk geen twijfel over bestaan .

In grote lijnen eens met je uiteenzetting. Echter véél gepolijster dan Evil Dead die ik in die tijd beschouwde als meesterwerk (als het gaat om gore & humor), en nog, zij 't wat gedateerd. De beelden zijn inderdaad aangenaam en daar moet de film het dan ook grotendeels van hebben. Net iets te weinig wat mij betreft om 'm compleet te maken. En ja, als er 'horror' bij staat, de naam "Drag Me to Hell' draagt en van dezelfde regisseur is als Evil Dead mag je wel degelijk wat horror verwachten. Maar wél in een mix met een goede dosis humor. En die combinatie is hier gewoon goed doch 't horror gedeelte destijds in Evil Dead veel strakker was. Zoals ik eerder schreef, het voelde als kijken naar een oude horror/humor in een nieuw jasje. Da's voor mij, en persoonlijk natuurlijk, niet goed genoeg.

En in zowel Evil Dead 2 als in Army of Darkness zitten wel spannende stukjes. Zoals de achtervolgingsscene waar Ash uiteindelijk bij de molen terecht komt. In de Director's Cut is deze scene trouwens een stuk langer (en beter).

[sarcasme]Tja... volgens mij kén ik niet eens 2009 horrorfilms... bij lange na niet zelfs...

Makkelijk dan te zeggen dat 'Drag Me to Hell' één van de beste daarvan is...[/sarcasme]

Het enige discussiepunt waar ik mister blonde gelijk in geef is de redenering dat deze Raimi een terugkeer is naar de old-school Raimi. Oftewel de Evil Dead films (m.n. de eerste twee dan) en niet de Spiderman flicks en The Gift. Jammer dat de discussie zich niet op dit punt is gaan bezig houden.

Maar eisen om de film ook echt grappig te vinden, incl. voorbeelden, is toch iets te veel van het goede, zelfs ergerlijk. Het grote probleem van humor is dat het voor de een wel werkt en voor de ander niet. En dat is nu toch wel meerdere keren hopeloos uitgedrukt.

Frappanter is natuurlijk wel dat iemand (ik ga niet meer terugzoeken hoor) beweerde dat de Evil Dead wel ontzettend eng was (en niet grappig). Een herziening na een eerste bezichtiging tijdens de basisschool-jaren is dan wel gewenst.

Off-topic gezeur verwijderd, graag de discussie inhoudelijk houden.

De inhoud van Drag Me To Hell?! Dat is pas gezeur!

Maar goed, de film is ontzettend populair bij Amerikaanse critici dus ik zal het wel bij het verkeerde eind hebben.

Dat zegt op zich niks, maar inderdaad.

Eindelijk na de Exorcist een geweldige horror van het jaar en formaat

Tussen The Exorcist en Drag Me To Hell zijn vele goede horrorfilms verschenen, dus niet overdrijven. En dit is geen horrorfilm.

Best een goede horror. Er waren weinig momenten waar ik van moest schrikken, maar over het algemeen waren alle momenten spannend. Het spoken in het huis, de Lamia, de vloek en het oude zigeuner. Een film waar er veel over nagedacht is.

Wel is het een erge smerige film. Bah, bah!

De score is ook een pluspunt. Lekker freaky soms, met dat vioolmuziek. Alison Lohman vond ik ook een erg aantrekkelijk vrouw die erg onschuldig acteer; heerlijk en lekker ondeugend!

Vooral het einde was een zeer verrassend ervaring. Eerst dacht ik dat ze de verkeerde envelop pakte, maar je kan duidelijk een afdruk van een ronde voorwerp zien. Bleek het uiteindelijk toch de verkeerde te zijn en werd ze toch meegenomen. Zonde en droevig.

_______________________________________________________________

Daar zit toch zo'n 36 jaar tussen... Bovendien is de Exorcist van een griezelig ander kaliber.

Goeie film, enige minpunt is dat het een beetje rense is

Binnekort maar eens kijken, ben erg benieuwd, ik hoop op een mix van gitzwarte humor met de nodige gore, spanningsopbouw en natuurlijk enge monsters. Waar ik niet op hoop is tamme specialeffects à la Evil Dead en over the top humor à la Evil Dead II (een beetje over the top is niet kwaad, als het maar niet te erg is)

Trailer ziet er iig veelbelovend uit

Ik vond dit echt een goede horrorfilm! Heb me zelden zo hard verschoten bij een film. Weet iemand nog gelijkaardige films die even goed zijn?

Aangename film, met soms wat over the top momenten, maar ik heb me wel vermaakt.

Hier had ik ongelovelijk naar uitgekeken.

Deels ben ik tevreden en deels ook niet.

Vond de special effects en de humor geweldig, vooral de scenes met de ouwe zigeunerin, en dan vooral de scenes in de autogarage en met de bijgezette zigeunerin.

Heb echt kromgelegen, goor en zwaar komisch tegelijk.

Maar verder qua verhaal had ik meer verwacht.

En vind ik het aan het eind het wel heel veel van evil dead weg hebben.

Zelfs de geluidsfragmenten lijken rechtstreeks uit deze klasieker weg te komen.

Maar ok.... vind drag me to hell niet slecht, maa het is ook niet de topper die ik verwacht had.

Laat raimi maar gauw nog een horrorfilm te maken, want hij is wel weer goed op weg

Na de sof van Spider-Man 3 besloot Raimi maar weer eens onbekommerd lol te maken en terug te gaan naar z,n roots. Deze film draagt dan ook echt z,n stempel. Het plot is misschien niet hemelschokkend, de uitwerking ervan is wel plezierig om naar te kijken. Veel leuke vondsten, originele scenes, gorigheid en een lekkere Evil Dead achtig sfeertje. Film kijkt lekker weg en het einde mag er zijn. Lohman en Raver zijn goed op dreef net als de bijrollen. Alleen Long komt niet goed uit de verf.

Maar van mij mag Raimi er nog een paar van deze maken.

****