Drag Me to Hell (2009)

Die geit blijft meesterlijk haha!

Dit was een matige film met goede en slechte aspecten. De goede aspecten van deze film was het acteerwerk en het visuele gedeelte. Eng kon ik deze film over het algemeen niet vinden en was in sommige scenes zelfs komisch te noemen. Ook het verhaal vond ik mager. In het begin vond ik het verhaal nog wel oké, maar hoe verder in de film hoe minder ik het verhaal vond. Zeker de laatste minuten mochten ze van mij meer aandacht aan schenken.

Een jaar na het zien van deze film heb ik de gehele trilogie gezien, hierdoor begrijp ik achteraf de - komische - stijl van Sam Raimi wel. Al blijft het nog steeds niet mijn ding; ik hou meer van serieuzere horror. Hierdoor vind ik enkel The Evil Dead (1981) echt de moeite waard, de komische vervolgen kunnen me gestolen worden.

Ik vind het alleen raar dat de meeste mensen deze film prijzen om zijn 'engheid', want dat zag ik helaas nergens terug. Tenzij je de harde geluidseffecten meerekent.

Ik hoop hiermee voldoende antwoord op je vraag te hebben gegeven.

Eng was hij zeker niet. Maar ja, welke film is dat wel eens je de 14 voorbij bent?

Leuke film waarin de hand van de meester ( Raimi ) duidelijk zichtbaar is.

Spanning, vleugje humor en gore, eigenlijk zit alles er wel in. Tempo van de film ligt lekker hoog waardoor hij nergens afzwakt en lekker doorkijkt.

Lomp en leuk, alhoewel hoe het verhaaltje vorm en kleur wordt gegeven me niet helemaal aanspreekt. Buiten Lamia om een beetje halfslachtig. Zit dichter tegen een iets te onnozel sfeertje aan dan dat het daadwerkelijk lollig wordt. Zo hoef je het ook niet serieus te nemen, dat scheelt dan weer.

Het past heel wat beter wanneer Raimi met de vloek aan de haal gaat. Vooral vanwege de geagiteerde, vurige en furieuze stijl waarmee hij z'n horror inpakt. Driftige klankband eronder en zo staat het intro al meteen bol van de agressie. Vervolgens heeft het met Ganush een dikke troef in huis.

Eng wijf op kantoor, nog enger in de parkeergarage. Lekker sabbelen. Geweldige scène met het nietje en het gebit. Dat wordt helaas niet meer overtroffen, maar met dat krediet op zak blijft het voldoende voor wat heftige horrorgein met een knoopje, een duivels dilemma en een mekkerende geit.

goede film maar wel triest dat ze om het einde toch in de hell wert getrokken ik hoop op een vervolg

Prachtig werkje van Raimi, heerlijke humor als kapstok voor een griezelfilmpje.

Wat zullen ze genoten hebben op de set want sommige rollen waren gewoon geweldig bedacht en hadden vaak een enorm hilarische script mee.

Vooral de scene in de parkeergarage is fantastisch! De rol van de oude heks, Lorna Raver, is magistraal uitgevoerd en heerlijk smerig maar Lohman is zeker ook super hier. Goed, de vloek is uitgesproken en het is overleven in een compleet nieuwe wereld voor onze protagonist. Justin Long zou ik nu niet zo snel een rol gegeven hebben in deze (elke) film maar ach, er moet een eikel in de film zitten dus why not.

Voor de horror, tja dat zit er ook nog in, heeft de regisseur een puik werk geleverd in beeld en geluid. Helaas dat de humor de horror hier soms neutraliseert maar dat neemt niet weg dat Raimi de combi in mijn ogen goed te pakken heeft. Vooral de smerigheid werkt hier goed voor wegkijkmomenten. Ikzelf ben geen fan van zijn Evil Dead serie maar dit werk kan ik zeer waarderen.

Heerlijke stereotype rollen maken het geheel compleet, voorspelbaarheid is daardoor een gegeven maar puur met opzet. Je kunt je aardig inleven met Christine, ze wil goed maar krijgt fout met alle frustratie daar. Vechtend gaat ze de vloek van de oude bitch aan en onderweg neemt ze raad aan van een allerstandaard Boeddhist met kennis over zwarte magie.

Prima film die ik nu meerdere malen heb gezien en dicht tegen 4** aanzit.

Prima horror filmpje met een vleugje humor en gore.

En het einde vond ik ook sterk.

zwak, kon mij niet boeien zie liever iets meer realistische films, verhaal toen ik de hoes van de film las leek het me te kunnen boeien, lekker iemand vervloeken, een oud gestoord wijf, maar de uitwerking kon allemaal veel beter, vond het onrealistisch, en bij momenten een komedie (iets wat in mijn ogen niet echt een goede combinatie is) alhoewel die scene met de geit wel hilarisch was (was voor mij het hoogtepunt van de film)

Niet mijn soort horror maar heb hem toch tot het einde gekeken. Echt eng vond ik hem dan ook niet maar toch aardig...een 6 minnetje geef ik.

Leuke horror. Drag Me to Hell is een film die enkele effectieve schrikeffecten heeft en ook een zekere mate van smerigheid. De film voelt vrij origineel aan en hierdoor krijg je niet het idee dat je deze film al eens eerder hebt gezien. Toegegeven, de film moet het vooral hebben van een sterk eerste deel. Eigenlijk alle film tijd met de "charmante" mevrouw Ganusch is erg goed. Engheid en smerigheid wisselt elkaar af. Daarna wordt het helaas wat minder en krijg de film naar het einde van de film zelfs een komische noot. Iets waar ik persoonlijk niet zo blij van word.

Prima rol van Alison Lohman. Duidelijk een van haar betere rollen. Mevrouw Lohman heeft de gave om, naarmate de film vordert, niet irritant en eentonig te worden. Dat wil nog weleens gebeuren bij vrouwelijke slachtoffers in horrorfilms. Lorna Raver steelt de show als de mysterieuze vrouw Ganusch. Wat moet dat een interessante rol zijn om te spelen zeg: een vies, oud, creperend en eng vrouwtje. Haar plezier in de rol zorgt voor de meest interessante scènes in de film.

Drag Me to Hell is een film die ik als horror fan kan waarderen. De insteek van de film is toch net iets anders dat de gemiddelde horror. Er zit een vaart in de film die er voor zorgt dat het niet verveelt. Het simpele verhaal is goed uitgewerkt en de aankleding is prima. Tevens zijn de special effects ook goed, al zagen ze er soms nep uit. De sfeer is in ieder geval duidelijk aanwezig. De film eindigt zoals een horror moet eindigen. Ja, ik heb me prima vermaakt met deze film.

3,5*

Horror is niet mijn genre. Enkele klassiekers als The Shining, The Exorcist en Hellraiser kan ik dan nog wel waarderen. Niet zozeer omdat ik ze zo eng vind, maar voornamelijk door de geweldige sfeer. Vroeger meed ik de films uit dit genre uiteraard vanwege de slapeloze nachten die het gevolg waren, maar tegenwoordig eerder omdat ik ze vermoeiend vind. Dan denk ik vooral aan die films met schreeuwerige tieners waar ik wel eens flarden van voorbij zie komen. Toch kreeg ik van de week spontaan zin in een horrorfilm.

..En dat werd Drag Me to Hell. Ik was van tevoren niet op de hoogte van de zogenaamde stijl van Sam Raimi, omdat ik The Evil Dead nooit gezien heb (wel zijn Spider-Man films). Ik kreeg echter halverwege wel al zo'n vermoeden dat er met opzet humor in verwerkt was. Hoe het ook zij, ik vond het niet echt bijzonder. Ik zie wel dat de regisseur iets anders doet dan de gemiddelde horrorfilm maken, maar het sloeg niet aan. Doe mij dan maar een film die zichzelf volledig serieus neemt. De humor die erin zat vond ik niet lachwekkend en de horror was niet angstaanjagend... Dan houdt het voor mij natuurlijk gauw op.

Het verhaaltje en de poster vond ik best wel veelbelovend, maar bij die eerste scène namen de twijfels al toe. De film beleeft een kleine opleving op het moment dat Christine het aan de stok krijgt met die oude vrouw en als ze net vervloekt is en daar de eerste gevolgen van ondervindt, maar daarna wordt het allemaal behoorlijk flauw. Hier en daar zitten wat goedkope jump scares om je eraan te helpen herinneren dat je nog steeds naar een horrorfilm zit te kijken, maar het wordt er niet bepaald beter op. Het acteerwerk is verder niet van het hoogste niveau, maar gelukkig nog wel redelijk. Alison Lohman doet het goed, evenals Lorna Raver. Van het visuele gedeelte was ik persoonlijk ook niet onder de indruk; ik vond het er bij vlagen zelfs behoorlijk nep uitzien. Wel een complimentje betreffende de uitstekende make-up van Raver.

Nee, Drag me to Hell was niet helemaal mijn ding. Ronduit slecht wil ik het nu ook weer niet noemen; er zitten immers hier en daar best aardige momenten in. Zo'n twist op het einde kan ik dan bijvoorbeeld nog wel waarderen (a had ik helaas wel al zoiets verwacht). Bovendien schijnt er een publiek te zijn die deze combo van horror en komedie(?) te gek vindt, maar ik kan mij daar niet bij aansluiten. Het grote gebrek aan spanning zorgt ervoor dat ik het eigenlijk maar een suffe bedoening vond.

2*

Gewoon lekker gezellig kijkvoer.

Ik zie hem nu voor de 3e maal. Geweldige film rammelt wel een beetje van in sommige scene,s maar toch de scene in de parkeer garage is ronduit super en ook wel een beetje lachwekkend .

Heb weer geweldig genoten omdat de acties goed zijn geregiseerd dus geen goedkoop kijkvoer .

Vermakelijk filmpje maar niet echt top. Als je puur een horror verwacht zal dit enorm tegenvallen, want het is toch meer komedie-horror. Het verhaal op zich is niet bijzonder maar de uitwerking ervan is wel redelijk goed en sfeervol. Het oude vrouwtje ziet er lekker eng uit, en is met momenten wel grappig om naar te kijken. Ook goed zijn de schrikmomentjes, al hadden die er gerust nog meer mogen zijn. Bijzonder spannend wordt deze film nooit al is de scene op het kerkhof toch wel redelijk eng en voor mij één van de hoogtepunten van de film, net zoals de geweldige scene in de parkeergarage. Voor de rest allemaal redelijk sfeervol en nooit echt slecht, al kon die uitdrijving met die geit o.a. mij minder overtuigen. . Het einde was dan weer goed (hou wel van slechte eindes), alleen jammer van die slechte special effects. Het acteerwerk was ook wel degelijk. Maar echt vernieuwend is deze film niet en bijna alles hebben we toch al vaak in andere films gezien.
Al bij al vond ik deze Drag me to hell wel leuk om eens bekeken te hebben maar echt blijven hangen zal hij niet. Leuk tussendoortje maar nu ook weer niet zo bijzonder.
3/5
***

Leuk voor een Goldman Sachs personeelsavondje.

Best een origineel filmpje, maar te makkelijke scares. Beetje lawaai maken en dan zal er altijd wel iemand schrikken. Meh, mij niet meer. Maar de film heeft best zijn momenten. Enkele leuke ideeën die vooral best grappig zijn en de muziek maakt het een best sfeervol geheel. Het einde is wel echt te simpel en gewoon niet leuk. Kleine voldoende.

Raimi maakt ouderwets lol en dat is aanstekelijk om te zien. Helaas: iets te hoge verwachtingen door alle juichende verhalen. Niet eng en ook niet écht grappig: een paar leuke momenten waarbij ik meer dan eens aan Braindead moest denken, maar hardop gelachen: nee. Evengoed een erg fijne film waarvan ik het jammer vind dat er zo weinig van zijn.

3,5*

Ik snap alleen het 'Comedy' gedeelte volgens IMDB niet.

Echt waar niet??

een leuke film van regiseur sam raimi.ik hou er wel van .sam raimi heeft heel veel leuke films/serie's gemaakt waar ik me altijd super mee vermaak.en deze film is daar 1 van.

Deze film bevat een paar sublieme angstaanjagende ongemakkelijke scenes, alleen daarom al de moeite waard. Het verveelt geen moment. Het vleugje humor dat in de film zit, voegt voor mij niets toe, het breekt het verhaal zelfs een beetje af. De zigeunervrouw is echt fantastisch uitgewerkt en in beeld gebracht, het is eng omdat ze echt is, geen fantasiemonster. Een van de beste films die ik dit jaar gezien heb.

Drag Me to Hell

Ik vond deze titel niet bepaald speciaal, hoewel mijn kameraad zei dat dit echt een topper was vond ik hem nog wel mee vallen (en hij achteraf ook). Deze film kent gelukkig zijn jumpscares, zo ben ik op geen moment geschrokken maar zat de pit er goed in. Toch doen de Jumpscares als : Het vliegend doekje bij de auto, in de parkeergarage wel spanningen in de film brengen maar echt ‘spectaculair’ was het natuurlijk niet!

Ik ben de laatste paar dagen weer volop films aan het kijken, erg leuk maar de meningen komen nu allemaal tegelijk en dat is best wat op 1 zo’n dag, dus ik houd deze even lekker kort!

De film begint eigenlijk heel erg lekker, we volgen Christine Brown een medewerker van de bank die een mysterieuze vrouw ontmoet: Mrs. Ganush. Een vrouw met lange kalknagels en een oog ‘veminkt’ oog dankzij een infectie. Mrs. Ganush komt langs om te vragen of ze nog uitstel kan krijgen op haar betalingen van haar huis. Christine weet dit niet zeker of het kan en vraagt het na aan haar manager, die daarop wijst dat ze zelf mag bepalen wat er gebeurd met haar huis. Om een bepaald functie te kunnen bemachtigen slaat Christine het verzoek af van Mrs. Ganush, die daarop heel overdreven begint te bidden. Wanneer Mrs. Ganush een beetje te aanstotelijk word roept Christine de secuirity die vervolgens Mrs. Ganush verwijderd.

Wanneer de werkdag voorbij is komt Christine de auto van Mrs. Ganush tegen waarna een gevecht ontstaat in Christine haar auto, tussen haar en Mrs. Ganush. Mrs. Ganush vervloekt Christine als een soort ‘Payback’ en die word nu bezeten door een kwade demoon die haar het leven zuur wilt maken. Christine wilt natuurlijk de kwade vloek van haar afkrijgen en bezoekt hier verschillende mensen voor, en toen eenmaal die geit kwam hielt ik het bijna niet meer droog, geniale scene! Toch is dit de enigste scene die echt een beetje mijn aandacht wist te werken.

Eigenlijk een best simpel verhaal waarvan mijn nekharen niet meer rechtop gingen staan, het was niet bepaald bijzonder. Toch was het kijken niet misselijkmakend en kon je de film prima wegkijken, al is dat het wel zo’n beetje. Acteerwerk was prima.

2.5*

Leuke film, niet teveel bijna nadenken. Humor en horror is niet helemaal mijn ding maar het einde vond ik fantastisch!

Leuk!

Hele leuke film! het idee is niet erg origineel, een vrouw die een vloek over der heenkrijgt. Maar dit wordt ook duidelijk door Raimi uitgewerkt. Een beetje gek, soms bruut en heel vermakelijk. De cast doet het prima, niet ontzettend goed op sommige momenten. Verstand op 0 film.

Ik heb alleen de Evil Dead van 2013 gezien (die ik ook erg goed vond) dus van andere Raimi films heb ik geen verstand maar ik ga ze denk ik wel doen na het zien van deze film. De zigeuner oma ziet er soms angstaanjagend uit.

Naast spanning zitten er ook een aantal erg lollige scenes in zoals de geit en heb ik regelmatig moeten grijnzen. Een paar minpuntjes zijn de CGI. Maakt de film ook weer een stukje minder. Zal wel aan mij liggen