The Bishop's Wife (1947)

Bitter bijsmaakje.

Een vermakelijke kerstklassieker die heden ten dage de vullingen in het gebit spontaan doen openspringen. Al moet gezegd dat de hier gepresenteerde kerstengel nogal aanstuurt op overspel, hetgeen de zoetigheid een bitter bijsmaakje geeft. Nogal gedateerd inmiddels, maar nog steeds goed genoeg voor een gulle lach.

Goed.

Heaven must be missing an angel...en die engel is Cary Grant die liefde, verdraagzaamheid en vrede komt prediken in deze lieftallige, supreemzoete kerstfilm. Een grappig, aanvaardbaar (jawel) plot met goede dialogen en naast Cary ook nog meerdere puike vertolkingen.

Een charmant en zoet desert na het kerstdiner.

Op zich een gezellige kerstfilm, maar wel een film die naar mijn mening zijn houdbaarheidsdatum toch wel wat gepasseerd is. Het acteerwerk is natuurlijk goed verzorgd, zoals je dat van een topcast mag verwachten. Enkel David Niven valt wat dat betreft een beetje uit de toon. Dat overkomt hem wel meer, vind ik. Het is daarentegen telkens weer een genot Elsa Lanchester aan het werk te zien, ook al is het maar in een bijrolletje.

De film toont in de kern sterke gelijkenissen met de echte kerstklassieker It's a Wonderful Life (1946), maar blijft daar kwalitatief toch een stuk van verwijderd.

Een film die zich zonder enige moeite kan meten aan het hoogst gewaardeerde It's a Wonderful Life die een jaar eerder uitgebracht werd.
Geen idee of Gary Grant dacht dat hij na Stewart ook niet kon achterblijven, maar blij toe dat hij deze rol besloot te spelen.
Cary Grant & Loretta Young hebben een mooie chemie samen en spelen zichtbaar met plezier hun rollen, de film heeft een mooie warme (kerst) sfeer en kijkt ondanks de speelduur van 1 uur en 49 minuten nog steeds makkelijk weg.
Het hoogtepunt is voor mij persoonlijk toch wel de schaats scene waarin ze de chauffeur die bijna de hoop op de mensheid had opgegeven meetrekken.


Heeft deze film dan helemaal geen nadelen? Jawel, voor mij persoonlijk vond ik de rol van David Niven als Bishop het minst interessant terwijl hij toch een belangrijke schakel in het verhaal hoort te zijn. Ik denk zelf persoonlijk niet dat dit aan de acteur zelf ligt, maar puur aan de rol die hij speelt.

Zonder twijfel een aanrader voor de kerstdagen die zeker niet onder doet aan It's a Wonderful Life.

3,5*

Uniek in zijn soort...

Jammer dat ik geen 5 sterren méér kon geven.

Mijn nummer 1 film en het bewijs van Goethe's wijsheid:

"Tussen het leven en de dood is alles relatief"

Deze diep menselijke prent weerspiegelt de eenvoud van het leven.

Het voor sommigen letterlijk terugkeren met beide voeten op moeder aarde.

Zijn wie je bent, niet welke titel of rijke beurs je prominent maakt.

Wij staan er te weinig bij stil dat geluk vaak ligt in kleine simpele dingen.

Een vriendelijk woord, een warme begroeting of een subtiele aanraking kan wonderen verrichten en bergen verzetten.

Deze film is een eerbetoon aan alle mensen van goede wil

Zeer klassieke kerstfilm.

Enige voordeel is dat het wel erg luchtig en feelgood is, waardoor het nog best makkelijk wegkijkt. Grant doet het best aardig als engel (en is veel beter te pruimen dan Stewart) en alles speelt zich af met een brede glimlach.

Het kerstsfeertje is aardig al is het toch een beetje taai in zwart/wit. Bij de buitenscenes werkt het nog wel, maar ergens verwacht je toch een hoop groen en rood, iets wat deze film niet echt kan bieden. De effecten zijn ook echt melig, allicht dat ze daar ook iets subtieler mee hadden mogen omspringen.

110 minuten is wel wat aan de lange kant, waardoor vooral het middenstuk hier en daar een beetje saai wordt. Op zich niet moeilijk te zien waar deze kerstfilm z'n status vandaan heeft, maar echt genieten van dit soort films zit er voor mij niet in vrees ik.

1.5*

Aardige film over een bisschop met een overvolle agenda die hulp krijgt uit een onverwachte hoek. De film zou vergeleken kunnen worden met de kerstklassieker It's a Wonderful Life, echter heeft deze de tand des tijds wat mij betreft toch minder goed doorstaan. Begint best goed, maar het wordt allemaal wat te zoetsappig en voorspelbaar.

Deze kerstfilm moet het vooral hebben van het acteerwerk en het charisma van Cary Grant. Verhaaltechnisch stelt het erg weinig voor, geen al te boeiend verhaal. Ook geen al te sterke rollen verder. Wel bijzonder dat de engel zo nadrukkelijk achter de vrouw van de bisschop aan zit. Niet verkeerd voor een keertje, maar er zijn genoeg betere kerstfilms.

Ik ging blind de film in en wist niet dat dit een kerstfilm was. Het verhaal ligt wel mooi in de lijn van oa It's a wonderful life en Scrooged. Cary Grant en David Niven zijn goed gecast, te bedenken dat ze origineel elkaars rol hadden. The BIshop's Wife is een feel good film met de nodige humor, heel gezellig en met een leuke cast is het best de moeite om te kijken.

Ook hier zijn weer de verhalen achter de schermen even boeiend als de film zelf. Zoals Grant en Young lieten weten dat ze niet op hun mooie kant van hun gezicht werden gefilmd, waarop de regisseur van buiten door het raam de scène filmde. Als de producer vroeg waarom dat zo gefilmd werd en Grant en Young vertelden over de 'goeie kant' van hun gezicht, riep hij dat als ze maar de helft van hun gezicht mochten filmen, ze ook maar voor de helft betaald werden. Waarna de acteurs er nooit meer over begonnen.

Een oprecht en menselijk verhaal dat veel gelijkenissen heeft met het superieure It's a Wonderful Life.

Hoewel het wiel zeker niet opnieuw wordt uitgevonden, is The Bishop's Wife nog steeds een warme film met de juiste hoeveelheid kaas. De uitmuntende prestaties van Cary Grant, Loretta Young en David Niven maken de film nog beter. Misschien een beetje te lang en een beetje te sentimenteel, maar het heeft zeker mijn hart verwarmd.

3,5*

Het is lang geleden dat ik deze film voor het eerst zag, en nu ik hem in de nacht van eerste op tweede kerstdag nog eens heb bekeken, vraag ik me af waarom ik hem zo zorgvuldig had weggestopt, want dat idee had ik er toch een beetje bij: dat het een film zou zijn die maar niet echt leuk wordt, op z'n Amerikaans op sentiment speelt - kortom: beetje mat en flauw.

Nou, daarmee zat ik er goed naast. Dit is een heerlijke feel good komedie, met stille romantiek en mooie plaatjes. Gary Grant is perfect gecast als de engel met magnetische aantrekkingskracht. Een mooie chemie met Loretta Young, die de wisselende emoties van haar personage meesterlijk onder controle heeft. David Niven steekt daar wat houterig bij af, maar ik heb om zijn reacties een paar keer echt moeten lachen. Hij speelt zijn rol mooi onderkoeld, de bisschop houdt zich in, het liefst zou hij...

Dat levert een mooi en wat mij betreft voortaan klassiek geheel op. Achteraf verbaast het me dat de film bijna twee uur duurt - voor mijn gevoel ging het veel vlotter. Deze mag net zo bij mijn kerst gaan horen als A Christmas Carol en mijn vier Miss Marple-verfilmingen met Margaret Rutherford.

Ik verhoog van 3,5 naar 4*.