Martyrs (2008)

Hoezo dwingend? Je kunt er natuurlijk ook gewoon een sensationele gore-shock film in zien, als een film die dat levert wat Hostel en Saw beloofden, maar niet konden waarmaken.

Overigens haal ik dat chr. er niet bij door analyse, leek me meteen in de tunnel al evident, zoals ook hetgeen daarna volgt eraan relateerbaar is, wellicht niet met expliciete symboliek, maar wel met associatie naar beelden en thematiek (scene met de handen is opmerkelijk)

.

Nochtans schrijf je op imdb: "It's a bleak, depressive but all the more impressive look in the darker depths of the human condition".

Absoluut, omdat ik het "religieuze fanatici" deel nog wel geloofde. Maar waar ze nu eigenlijk mee bezig waren vond ik minder boeiend. Het martelaarschap uit de titel vind ik dus vooral sterk door de scenes waartoe het leidt, maar thematisch oninteressant.

Nee dan draai je het om. Ik zoek geen antwoord op de vraag achteraf via het chr, ik vond de vraag en methode (lijden) al chr. van meet af aan. De vraag zelf houdt me amper bezig.

Belachelijk is niet het uitgangspunt van het clubje. Jij en ik kunnen er beide geen uitspraak over doen of uitzichtloos lijden uiteindelijk niet in enkele gevallen tot waarheid en transcendentie leidt. Weten wij veel, ik ga niet kijken.

Belachelijk is de gedachte van dat clubje dat meent "gratis" antwoord te kunnen krijgen. Zielige lafaards die menen: "ga jij us ff kijken, en vertel ons dan wat je ziet". Nog te meer daar men met een beetje literatuurstudie dergelijke "antwoorden" al kan vinden. Even Ecco bellen, die weet vast meer.

Wat hebben "religieuze fanatici" nu met "human condition" van doen?

Vind dat dan toch meer een "interessante zin" dan dat je hem zelf erg serieus neemt.

Dat is zo'n sec kijken naar een film. Beetje abstraheren en je komt tot thema's en beelden die wel aan "human condition" te relateren zijn. Of dat de film dan zo goed maakt, is een andere vraag.

Veel lijkt mij, aangezien zij een bestaand en reëel deel van de mensheid vormen. En ook het effect dat dat heeft op de twee meisjes vond ik imposant.

De aanleiding en het effectieve ideeëngoed dat aan de basis ligt vond ik gewoon niet de moeite om verder serieus over na te denken.

Nah, volgens mij verwijst "human condition" toch naar fundamenteler zaken.

Als je doelt op de hele existentiële, filosofische kant van de "human condition" heb je gelijk. Al kan ik dat bezwaarlijk fundamenteel noemen.

Ik heb het meer over het zichtbare zijn van de mens. Wat mensen drijft om bepaalde zaken te doen en te geloven.

is wat mij betreft ook heel wat 'erger' en pijnlijker om te zien.

Ik heb de film in bezit, ga hem 1 dezer dagen een kijkbeurt geven.

Zag net de lange trailer nog, best grof.

Die trailer zie ik nu pas, spoilt echt belachelijk veel.

Ja dat vond ik ook. Heb zon idee dat ik het verhaal nu wel voor 80% al weet....

Bijna 3 minuut trailer is bij een horrorfilm vaak te lang.

Nee, ja,uhm... niet perse zwaar filosofisch of intellectueel. Het fundamentele zit niet in het singuliere (ik ben ziek en lijd) maar in het algemene. (ziekte en lijden als deel van het leven) Daar kan iedereen met zijn eigen bagage wat mee. Ik betwijfel of Martyrs je wat wil vertellen over het concrete bestaan van rare genootschappen of gekken en daar zijn shock uit wil halen, zoals bij Hostel.

Vreemd ook: iedereen roemt de film omdat hij ie goed is omdat hij zo'n heftige reactie losmaakt. Vervolgens stopt men of maakt er een ver van mijn bed show van:




Ik denk dus dat de film in het laatste deel meer te bieden heeft dan heftige shock-cinema over gruwelijke gebeurtenissen die uiteindelijk slechts een ander aangaan. Laugier lijkt me gelijk te geven:


bron, cursief van mij



Sluit aan bij mijn beleving van het laatste deel van de film, zij het dat ik verschillende emoties tegelijk geïrriteerd verworpen heb, maar in de aftermath toch doorwerken.

Punt is dat Laugier meer wou dan slechts een sensationele gore-shock film te maken, geen film die dat levert wat Hostel en co slechts beloofden en niet konden waarmaken. Het laatste deel is dan ook geen uitnodiging om voor een scherm geshockeerde ramptoerist te spelen.

Lijdensweg van Anna is een onvrijwillige, maar dat is die ook bij een langdurige, terminale ziekte. Die beukt even hard in op het individu. Martelcontext van een genootschapje is uiteindelijk maar een plotmiddel en is vehikel voor "human condition". Niet in eerste instantie gericht op intellectueel inzicht, maar op een beleving . Niet van shock, maar beyond the shock. lijden, troost, volledige overgave, naakt zijn, verlichting, verlossing.

nou, deze dus ook gezien.

Wou hem al even zien, maar wachtte tot hij op dvd uitkwam. Uiteindelijk kon ik het toch niet laten en heb ik hem nog voor de dvd-release gekeken.

En ik vond het allemaal zeer goed, hoor. Zeer verzorgd en subtiel schokkend filmpje, maar door er zoveel over gelezen te hebben, over het verschrikkelijke schokkende, vond ik het eigenlijk allemaal best meevallen. Tuurlijk is het een vreselijk verhaal, en zijn er afschuwelijke scenes, maar overall vond ik het best wel iets poetisch hebben.

Ik vond het vaker mooi dan dat ik het eng of gruwelijk vond, laat ik het zo zeggen.

Daarom eigenlijk aangename verrassing; verwachtte schokken om te schokken, maar het was veel meer dan dat.

4* voor een zeer goede film die waarschijnlijk nog wel even in mijn hoofd gaat rondspoken.

Intense, bijzonder nare kijkervaring waar je uiteindelijk toch enigzins gelouterd uitkomt. Onvergetelijk, in ieder geval, door het schokkende, zeer overtuigend in beeld gebrachte extreme geweld en het bizarre, intrigerende verhaal. Technisch briljant in elkaar gezet, vooral de montage en het geluid zijn verpletterend goed. Duidelijk geen film voor mensen met een zwakke maag, maar de film heeft inhoudelijk meer te bieden dan je aanvankelijk denkt. Regisseur Laugier maakt met zijn tweede film een flinke sprong voorwaarts, al was zijn debuut, Saint Ange, ook niet verkeerd.

Ik denk dat we het daar in ieder geval samen over eens kunnen zijn

Maar wat mij betreft staat die organisatie wel symbool voor de angst en de overtuiging die ons drijft om bepaalde zaken te doen. Het martelaarschap is daar een sterke invulling van en maakt de film er wel beter op, maar blijft voor mij niet meer dan een invulling en als onderwerp zelf niet zo bijster boeiend.

Dit is absoluut geen huis, tuin en keuken horrorfilm.
Het is er inderdaad 1 die je niet voor de fun kijkt. Pretentieloze horrorfilms met een monster, schrikmomenten, gore en slechte acteerprestaties. Ja dat zijn de horrors waarbij je een pilsje pakt en geniet van alle aangename onzin die je krijgt voorgeschoteld.

Martyrs daarentegen is relatief realistisch in vergelijking met de standaard horror. En ik moet toch eerlijk toegeven onder de indruk te zijn van Martyrs. Als doorgewinterde horrorliefhebber ben ik al aardig wat gewend, maar deze weet mij toch positief te verassen zoals Eden Lake dat ook deed.

Natuurlijk heb ik horrorfilms gezien waarin ergere dingen gebeuren, maar omdat Martyrs zoveel realisme uitstraalt, heeft zo'n film een hele andere impact. Een aangrijpende film. En Het is triest om te zien hoe ver mensen willen en kunnen gaan om met een soort wetenschappelijk bewijs te komen wat er na de dood is.

Eigenlijk blijft hij bar weinig hangen. Begint nu al wat af te brokkelen. Van 4 naar 3.5*

Naar, schokkend en toch heel mooi. Kan dit samen?

Jep, en dit is het bewijs

Goed.

Na zo'n 5 minuten knalt de film lekker binnen, om je vervolgens een uur lang niet meer los te laten. Sterke sfeer aldaar. Het minste deel van de film is het moment dat de groepering binnenvalt en de herhalingsoefeningen die volgen.

Vooral omdat mijn aandacht daar wat verslapte, maar ook die binnenval..riep bij mij eigenlijk alleen een wtf-gevoel op. Vond dat nou niet echt een meesterlijke inslag. Ook dat al die omaatjes op het eind langskomen is imo vrij overbodig. Mja, dat is een detail. Het in your face einde vond ik dan wel weer sterk. Toch heb ik het idee dat het beter had gekund met een iets andere insteek.

4.0*

De meest shockerende en zieke horrorfilm die ik ooit heb gezien....

Ik was er gisteravond laat na het afkijken van de film zelfs wat ontdaan over. Waarom kijk ik zoiets eigenlijk? Moet ik zon film niet gewoon een 0,5* geven? Is het vermaak? Nee, verre van. Het kijkt soms zelfs heel onprettig. Is het informatief? Nee, dat ook weer niet. Wat is het dan wel dat zo enorm heeft gefascineerd tijdens het kijken? Ik kan het moeilijk zeggen, maar dat ik zeer geboeid heb gekeken moge duidelijk zijn.

De film die me tot nu toe het meeste heeft geraakt is de horrorfilm The girl next door uit 2008. Die was soms echt te gruwelijk bijna om te kijken. En toen kwam deze....
Ik had op de helft van de film genoeg vragen over het hoe en waarom terwijl ik het met de gruwel nog wel mee vond vallen. En toen kwam het 2e deel van de film die en antwoord gaf op het hoe en waarom en toch wel de grens van horror leek te overschrijden.
De film begon erg strak en de scene waarin Lucie aanbelt en met een shotgun meteen de hele familie afmaakte was echt heel intens. Sowieso schrok ik goed omdat ik niet verwachtte dat dit zou gebeuren meteen. Zeker toen pa de deur opende en overhoop geknald werd...sterk schrikmoment! Eerst denk je, is dit wat overdreven? Maar als je later in de film merkt wat haar is aangedaan, dan is het niet meer dan heel logisch.. Sowieso was de hele scene in dat huis erg boeiend. Maar het viel op zich met de gruwel wel mee. Wel enkele nare dingen gezien, maar het begon pas echt toen je Anna het meisje zag bevrijden en zag dat ze volledig kapotgemaakt was. Zeker de scene in bad waar het masker met pinnen uit haar hoofd werd gehaald, erg ranzig! En dacht je toen de meest vatsige dingen wel te hebben gezien, dan moest het ergste nog komen. Ik vond het nog mee vallen in het begin hoe ze Anna aanpakten. Ze werd geslagen enzo maar pas een tijdje daarna zag je de werkelijk gruwel. Toen ik haar levend gevild zag werd ik wel bijna naar. Hoe verzin je het....
Nog bizarrer vond ik de verklaring die we later hoorden, dat de mensen die dit de anderen aandeden een sekte waren die mensen zo gruwelijk toetakelden omdat ze mensen zover heen wilden laten gaan zodat ze van hen konden horen wat ze zagen als ze eigenlijk dood waren. Oftewel, een kijkje in het hiernamaals. Vond je de reden van de martelingen in Hostel al bizar; dit is dus 10x meer bizar...

Ik was erg onder de indruk van de film. Ook omdat het acteerwerk erg overtuigend was en de opbouw in de film erg sterk was.
Alleen raad ik hem niet iedereen aan. Niet geschikt voor tere zieltjes, zeker het 2e deel van de film.

4,5*

Vond dat echt heel ver van een schrikmoment. (Gelukkig maar ook, schrikmomenten zijn )

Ik vind het allemaal maar overdreven gedoe hoor.. dat 'niet voor tere zieltjes' en ontzettend gruwelijk enzo. Vond ik zelfs A L'Interieur nog erger. Mijn 4* is aan de wankele kant trouwens. De film is intens, sfeer is sterk, maar briljant of zeer gruwelijk: Neen. Mja, misschien bekijk ik het te veel van een afstand, of ben ik te verhard?

Ik weet niet, maar als je niet schrikt van een gevild meisje of een meisje met een stalen masker in haar hoofd gepind, dan ben je wel erg hard en kil in mijn ogen. Het is geen komedie horror wat je zag....

En daarbij, gelukkig dat iedereen de film op zijn eigen manier beleefd.

A l'Intérieur is wat goorder, maar verder ook gewone juich-horror. Denk dat je redelijk makkelijk kan inzien dat deze film inderdaad niet "voor tere zieltjes" is.

Ach, ik vind A l'Intérieur ook niet voor tere zieltjes. Ik snap wel wat je bedoelt hoor, maar A l'Intérieur vind ik als film en qua horror geslaagder. Sfeer en intensiteit zijn daar ook nog eens beter, mja niet voor niets dat ik die film dan ook hoger op heb staan.

Maar goed, dat stalen masker.. Zelfde idee als Saw.. daar kijken ook genoeg tere zieltjes naar. Ik vind het iig overdreven, al lijk ik anderen misschien te overschatten qua gehardheid.

Edit: Dat gevilde meisje is an sich wel hard, maar ook dat heb ik wel eens eerder gezien. Daardoor vond ik het minder gruwelijk

Sowieso gaat het in Martyrs ook niet zozeer om het tonen van nieuwe dingen, wel de droge en kille manier waarop het getoond wordt.

De vergelijking met Saw is overbodig omdat er daar met cameras gedraaid wordt en met veel bombarderie en lawaaierige soundtrack alles een lollige draai krijgt. Martyrs is bitter, waardoor de continue afranseling al veel harder te verteren is voor vele mensen dan de goorste gortigheid die de regisseurs van Saw en A l'Intérieur op het beeldscherm kunnen toveren.

Daarbij blijft ik ook vinden dat Martyrs, door het tweede deel, geen horror pur sang meer is.

Om maar even een simpel voorbeeld te geven. De film Braindead is ook smerig, vies en goor. Maar dat is inderdaad een horror/komedie.

Zodra een film een hele serieuze ondertoon heeft, er wordt goed geacteerd, de sfeer is luguber en het word ook nog is heel realistisch uitgewerkt, dan benader je zo'n film al heel anders.

Ik kan ook best begrijpen dat mensen heel naar worden van deze film.

Saw is anders. Dat zie ik meer als amusement. Zeker deel 2 tot de rest. Alleen de 1e was nog wat schokkend, maar dat kwam omdat het concept redelijk nieuw was voor de massa (waaronder ik)...

Maar ik heb nooit een film gezien waarin ze zo toegetakeld zijn tot het allerlaatste beetje leven bijna uit hen ging....

Ik kan veel hebben maar ik vond dat toch wel onmenselijk wreed. Niet dat ik er niet van kan slapen of over ging geven ofzo, zeker niet, maar het is wel schokkend. De film doet waarvoor ik ging kijken.

Bwa ,iedereen doet zo over de gore van Braindead en ja, er zijn liters bloed. Maar op een of andere manier kon de gore van Braindead mij niet echt bekoren (goedgemaakt weliswaar, daar niet van !). Dan prefereer ik toch de gore van een Hills Have Eyes , een Saw-film en inderdaad, zelfs van een Hostel. Kan mij veel meer overtuigen. En van hetzelfde met een Martyrs : bevat een goede doch gelimiteerde hoeveelheid gore-scenes (niet zoveel als in zo'n zombiekomedie), maar de gore-scenes die hij bevat zijn ranzig realistisch en ze bevatten punch.

Voor mij is dat echt onbegrijpelijk. als ze zo lomp gestompt wordt en zo nutteloos en methodisch in elkaar geslagen wordt door zo'n laffe kerel vind ik echt talloze malen meer indruk maken dan dat villen of zo'n masker, dat zijn van die overdreven onzindingetjes die eerder lachwekkend overkomen. Dat slaan vond ik echt veel gruwelijker. Komt veel realistischer over.