The House of the Devil (2009)

Deze film zegt het allemaal: Ti West gaat een horror-regisseur van de toekomst worden. De film kan zo uit de jaren 70' of jaren 80' komen door het ijzersterke sfeertje, de manier van film-maken en het kleurrijke intro. Verder vond ik de personages ook zeer boeiend.

Ik heb een paar recensies gelezen dat de film haar spanning verliest eenmaal wanneer Samantha aan het oppassen is in het grote huis, maar persoonlijk ben ik het daar niet mee eens. Ik vond daar juist de sfeer extreem sterk en de dreiging maakte het zelfs griezelig. Dat komt met name door de heerlijk enge locatie die is gekozen en natuurlijk door dit grootse spookhuis an sich.

Het einde vond ik dan weer zeer apart. De enge shots van de "demon" zitten echt in een beetje in mijn grote hersenpan. Ik schrok. De film heeft schrikeffecten, sfeervolle momenten en ook nog een hoeveelheid gore. Ik vind dit een topper van een horrorfilm en makkelijk een van de betere moderne horrorfilms.

Met een titel als House of the Devil weet je eigenlijk wat je te wachten staat, dus waar het allemaal toe leidt kan zich laten raden. Dan wordt het dus heel erg belangrijk hoe er naar dat moment toegeleefd wordt. Meer dan goed zou ik zeggen, want ik heb me zelden zo vermaakt bij een 'slow burn' film als HotD, een film die het echt moet hebben van sfeer in plaats van slechte schrikmomenten.

Het hele 80's sfeertje met walkmans, munt-telefonen en foute kapsels spraken me erg aan. Ik ben een grot fan van horror uit de jaren '80 en ik vond de sfeer uitermate goed getroffen. En hoewel er in het begin weinig gebeurt verveelde ik me nooit, vooral door de sterke personages die zo rustig de tijd kregen om te groeien zodat ik me echt een klein beetje aan ze ging hechten.

Jocelin Donahue is sterk in de hoofdrol, en ze is niet onaangenaam om naar te kijken. Het was af en toe net of ze niet eens hoefde te acteren; ze kwam super-natuurlijk over. Als het eenmaal enger wordt is ze erg sympathiek en hoopte ik in elk geval op een goede afloop. De ietwat trage gang van zaken kwam voor mij de personages erg ten goede.Greta Gerwig is ook erg leuk als Samantha's beste vriendin Megan. Ze is erg knap, praat aan één stuk door over de meest banale zaken, en zelden was het zo leuk om iemand pizza te zien eten. Zonde dat ze een tijdje later een kogel door haar kop krijgt, trouwens één van de meer schokkende en abrupte dingen die ik de laatste tijd gezien heb.

Noonan en Woronov spelen hun rol met verve; sympathiek maar tegelijkertijd weet je dat ze iets in hun schild voeren, ook al heeft Heather daar geen enkel benul van, iets wat de spanning ondraaglijk maakt; je weet dat er wat gaat komen, maar wanneer? Je voelt echt mee met Donahue's personage omdat wij weten waar zij nog achter moeten komen.

Het huis is om met een cliché te spreken een personage in zichzelf. Het heeft bizar veel kamers en de meest noranale zaken krijgen iets engs. Het wasgewoon leuk om Jocelin Donahue door het huis te zien lopen en in één van de leukste non-horror scènes te zien swingen op de muziek op haar walkman. De muziek was trouwens ook al te gek; het waren recente nummers maar allemaal met dat jaren '80 sfeertje dat de hele film zo'n genoegen maakte om naar te kijken.

Als het na rustig de spanning opbouwen eenmaal echt eng wordt zijn alle zekerheden van de baan en komen de enge mensen te voorschijn. en erg goede reveal, ook al weet je van te voren dat het het echtpaar en de pizzakoerier zijn. De offerscène is ook echt nagelbijtend spannend, want zoals ik al zei, alles kan nu daadwerkelijk gebeuren. En de film weet dit echt tot het eind aan toe vol te houden en eindigt met zo'n lekker venijnig laatste 'fuck you' momentje. De gore wordt tegen het einde ook wat explicieter, wat paste bij de totale ommekeer in het verhaal.

Of de film bij meerdere kijkbeurten overeind blijft is maar de vraag, maar na zoveel meuk te hebben gezien de laatste tijd verdient deze film van mij gewoon de perfecte score; een film die één grote hommage is aan de horror van weleer, ook al is dat pas een jaar of 25 geleden.

Uiterst aangenaam verrast door deze horrorfilm! De spanningsopbouw vond ik erg geslaagd. Dat er tot de laatste 10 minuten een sfeervol, beangstigend verhaal verteld wordt en geen bloed in het rond spat is wat mij betreft een stuk aangenamer dan wat we vandaag de dag allemaal zien. De introductie van levensechte (freaky) personages, decors en plottwists en de afwezigheid van bloed en grootse special effects dragen hier wat mij betreft uitstekend aan bij. De laatste 10 minuten gaat het wat meer los maar dit gaat gelukkig niet ten koste van de sfeeropbouw in het eerste gedeelte.

Als je niet zou weten dat de film slechts een paar jaar oud is, zou je ook daadwerkelijk denken dat de film in de 80's is opgenomen. De manier van filmen en verhaalopbouw is echt perfect nagedaan! Denk dat er tot nu toe weinig films zijn uitgebracht die zo dat 80's gevoel bij mij hebben doen opwekken.

Juist omdat de film NIET groots uitpakt en op subtiele manier een rustig en tegelijkertijd beklemmend verhaal verteld, vind ik dit eigenlijk wel echt een topper. Jammer dat ie in Nederland niet te krijgen is want anders had deze echt een plaatsje in m'n collectie verdiend!

4*

Goede film, die oude man was erg eigenaardig

Had er wel iets meer van verwacht maar hij kan er meer door

Film is best saai, komt heel traag op gang en eigenlijk is het de laatste 10 minuten pas echt spannend

Was aan het twijfelen tussen een 5 en een 6 maar ik geef hem toch een 5 omdat ik er toch meer van verwacht had en het eigenlijk best een saaie film was, maar wel met een sterk verhaal

70s?

Meningen, The House of the Devil (2009)

Lees deze recensies eens door en turf even hoe vaak je het woordje jaren 80, 80s of eighties tegenkomt

Inderdaad, beter dan die al die horrorfilms die al na 10 minuten met schrikmomenten komen. Voor mij draait het allemaal om de sfeer. Liefhebbers van deze film zouden ook eens de klassieker Rosemarys Baby moeten kijke. Pas geleden voor het eerst gezien en erg onder de indruk van dat oude filmpje. Traag maar sfeervol.

Heel vet gedaan die 80s stijl,redelijk spannend filmpje.

Toch jammer want hij piekt eigenlijk nergens,ik had iets meer spanning of gore verwacht.

Jammer,toch een 3,5 voor het subliem neerzetten van de 80s

Foeilelijke jeans, typische kapsels en een walkman. Niet het enige dat het tachtiger jaren schilletje markeert. De film wordt dan weer gekenmerkt door een ellenlange opbouw richting het satanistische kookpunt. Onderweg wel een klap die een daalder waard is, maar verder veelal shotjes die net even langer blijven hangen, inzoomen op al dan niet onbeduidende dingen, pov shotjes en meer van dat.

West lijkt te plagen, dan te sarren en uiteindelijk te teisteren met z'n uitgebreide exercitie in opbouw van spanning. En het werkt ook nog. Het sleept niet, heeft een nuchter sfeertje met een beheerste score, Jocelin Donahue is geknipt voor dit rolletje en zo rolt er zonder al teveel grafische horror een behoorlijk zenuwslopend filmpje uit de koker. Net geen homerun, maar wel een mooie drie honkslag. Zoiets.

Weer eens lekker genoten van één topper.

Duidelijk veel haters en lovers van deze film. Ik reken mijzelf tot die tweede categorie. Veel heeft ongetwijfeld te maken met mijn voorliefde voor al wat jaren tachtig ademt. Want The House of the Devil komt inderdaad traag op gang, maar juist die 80's-sfeer (de pellicule, retro kledij, muziek, walkman, pizzatent ... het plaatje is af) maakt het toch bijzonder aangenaam.

Ook de spanningsopbouw in het huis is van een hoog niveau. Subtiele en minder subtiele maar altijd mysterieuze close-ups, snerpende violen. En de scène waar Samantha door het huis danst is natuurlijk ook geweldig.

Kortom, een topfilm voor deze horror- en 80's-lover.

Inderdaad. Veel te lang saai stuk in een verder cliche horrortje. En ik hou van horror maar ik vond dit flink te kort schieten. 1 ster voor de moeite.

Vrij simpel filmpje, maar wel eng hier en daar! Ik had een beetje zo'n bui dat ik van de kleinste dingetjes al een hartaanval zou kunnen krijgen (gelukkig is dat niet gebeurt ), dus had wel een paar keer wat kippenvel. Ik vind de 80's sfeer wel lekker hoor! Steekt er niet met kop en schouders bovenuit tussen z'n 'genre-genoten'. Gewoon een lekker tussendoortje!

Tja, wat moet ik hier nu van zeggen. De spanningsopbouw was zonder meer goed, dat wel, maar de laatste 20 minuten wat het hoogtepunt had moeten zijn vond ik toch enigszins een teleurstelling. Ik heb dat trouwens allemaal al vaker gezien én beter. Neen, voor mij was het hoogtepunt van deze film de moord op Maggie, de vriendin van Samantha . Ook de enigste scène die mij echt een schrikmoment bezorgde. De scènes waarin Samantha het huis verkende, al dansend met haar walkman vond ik best wel mooi en de de plotselinge overgang naar het horror gedeelte vond ik zeer geslaagd. Dat moet gezegd worden. Wat daarna kwam....tja, dat was helaas toch een beetje te voorspelbaar. Misschien was het beter geweest dat Samantha gewoon geofferd werd op die davidster in die offerruimte. Zo iets zou nog enigszins verrassends geweest zijn omdat je dit van te voren nu niet bepaald zou verwachten.
Oh ja, dan nog Greta Garwig. Ik houd van haar stijl van acteren. In Frances Ha deed ze dat ook zo goed. Jammer dat ze hier zo vroegtijdig er tussenuit piepte

3,0*

Een ode aan de '80 horror, waarbij aan ieder detail gedacht is.

Perfect nagemaakt, inclusief alle clichés.

Maar echt bijzonder vond ik het niet, want heb het al eens eerder gezien.

Vraagje! Is dit een remake. Ik heb gevoel dat ik deze film heel lang geleden eerder heb gezien.

wat een vervelende film in het begin denk je ja het word spannend dan gaat alles heel langzaam en sloom om het uiteindelijk tot een heel stom einde te brengen.

ik vond deze film zonde van mijn tijd erg slecht!

Wat gaaf dat dit soort klassieke slowburners nog gemaakt wordt! Ik ga gelijk meer van Ti West checken, hij begrijpt overduidelijk hoe het moet. Ik zie overigens dat hij volgend jaar met een revenge western komt met o.a. Ethan Hawke en John Travolta, ben benieuwd wat dat wordt!

Wow wat een heerlijk sfeerfilmpje zeg. Film moet het absoluut niet hebben van een vlot verhaal of cheap scares maar een heerlijke spanningsboog die de gehele film duurt tot aan de climax. De climax die overigens tof was maar toch niet helemaal bevredigend was. Van mij mocht het nog iets meer bizarder worden, maar dat is persoonlijk.

Heerlijk filmpje!

Na lang geleden alleen nog maar The Roost te hebben gezien van Ti West, die ook fenomenaal was, en zijn kortfilmpjes bij VHS en The ABC's of Death, werd het weer eens tijd om wat van hem op te speuren. Zo kwam ik bij deze, en ik moet zeggen: dit was toch ook weer een meer dan gelukte parel van West, die overduidelijk ook lonkt naar horrorklassiekers uit de jaren 70 en 80...

En dat laatste moet je letterlijk nemen, want ik vergat bij het kijken van de film regelmatig dat het al in 2009 is gemaakt, dus je kan het wel echt beschouwen als een ultieme retro-screamer, met een mooi opgepoetst plot dat nog goed werkt en de kijker wilt weerhouden van de moderne elementen. Al weet je wel al waar het plot naartoe gaat, toch is het mooi opgebouwd. Jocelin Donehau komt erg overtuigend over als een stereotype student genaamd Samantha, die je wel vaker in de oudere horrorfilms tegenkomt, en neemt hier een voorstel aan van een nogal vreemd stelletje in een grote villa, om te babysitten. De film heeft een vrij lange aanloop, maar op een een of andere manier wil het maar niet vervelen, en wordt de film ook steeds beklemmender en spannender, toewerkend naar een lekkere zieke climax, die er toch weer niet om mag liegen. Die grootmoeder zag er ook echt wicked uit.

Om er nog even op terug te komen, de jaren 70/80 sfeer is hier echt iets om U tegen te zeggen. De kleding, de soundtrack, de montage, en ook die typische krekelgeluiden die altijd aanwezig zijn bij de nachtelijke buitenscene's zijn daar het totale visitekaartje van. Ik ben weer zeer te spreken over Indie-horror regisseur West.

4,5*

Toch raar dat de enigszins mislukte retrohorror it follows zo hoog is gewaardeerd en deze totaal niet. (gemiddeld genomen dan). Terwijl waar die andere op veel punten faalde blijft deze horror rechtop in de wind. Strakke regie, constante spanning, retrosfeer en horror. Wat in ieder geval deze film wel heeft is een heldere tijdstructuur. Hoe overleef je de nacht?

sinterklaas, Ga ook eens achter The Innkeepers en The Sacrament aan. Die zijn nog veel beter.

Deze is lang geleden voor mij en ik geloof ook niet dat ik er helemaal bij was toen ik hem zag toen. Maar eens herzien...

The house of the devil vergt wel veel meer geduld van de kijker met die eindeloze 80s spanningsopbouw i.t.t. It Follows waar de spanningsopbouw meer gedoseerd is.

Al moet ik deze ook nog steeds een keer herzien.

Voor zover ik kan herinneren is er in The House Of The Devil een spanningsopbouw die 60 min duurt en waarin er vrij weinig gebeurt waarbij de spanning wordt opgeroepen door 80s elementen in een nieuw jasje. Pas in de laatste 20 of 30 minuten gaat het los. It Follows heeft veel meer afwisseling en dromerige montages ertussendoor. It follows heeft een kleinere opbouw totdat dat meisje wordt ontvoerd en daarna tussendoor nog allemaal scenes van paranoia en inderdaad teen angst wat best wel goed wordt uitgevoerd. The house of the devil speelt de hele tijd in dat huis af volgens mij en die spanningsopbouw wordt de hele tijd uitgesteld en uitgesteld tot het laatste half uur. Vergt veel meer geduld van de kijker en vooral leuk voor fans van 80s spookhuis horror. Die spanningsboog van THOTD is heel persoonlijk. Of je vindt het dodelijk saai of je vindt het ontzettend spannend. Ik vond het saai maar ga deze nog een kans geven binnenkort.

Interessant en sfeervol begonnen, daarna sloeg het nergens meer op. Deze regisseur doet dat wel vaker.

Tegenvaller veel te trage opbouw, wil geen 1.5 uur kijken waarvan alleen de laatste stuk spannend is...