Toy Story 3 (2010)

Beste deel van de 3

Toy Story 3 is een waardige afsluiter voor een mooie reeks. Ik zou het dan ook jammer vinden als er nog een vierde deel zou komen. Op het einde van de film had ik echt het gevoel dat het ‘het einde’ was. Andy gaat naar de universiteit en geeft zijn speelgoed af aan een klein meisje. Voor mij is dit het perfecte einde van een mooie reeks.

Het derde deel vind ik grappiger dan de voorbije 2 delen. Zoals de scènes waar Buzz plots Spaans begint te spreken en Potatohead eerst verandert in een tortilla en daarna in een friet. Ook zaten er een paar leuke figuurtjes tussen, zoals de megababy en de aap uit het kinderdagverblijf.

Deel 3 is ook emotioneler dan deel 1 en 2. Wanneer de poppen in de verbrandingsoven terechtkomen en elkaars hand geven, dacht ik echt dat het gedaan was. Maar dat was buiten de 3 ruimtewezentjes gerekend, die hen uiteindelijk nog weten te redden. Ook het einde was natuurlijk aangrijpend. Andy die (voorgoed?) afscheid neemt van zijn speelgoed.

Verder mocht de gebruikelijke portie avontuur niet ontbreken. De openingscène met de trein vond ik verbluffend sterk. Verder was het kinderdagverblijf goed gevonden, dat sterke gelijkenissen vertoonde met een gevangenis.

Sterke afsluiter van een mooie reeks. 4*

Ik heb echt genoten. Wat een superlleuke film en echt een verbetering.

Prima Pixar-film, een van de beste animatiefilms die ik tot nu toe heb gezien. Stuk beter dan Toy Story 1, ook qua verhaal. Vooral naar het einde toe wordt het echt een prima film. Zou een goede afsluiting van de reeks zijn, zou jammer zijn als ze hier nog verder mee gaan...

Dit was weer een sterk vervolg, die 'k opnieuw niet verwacht had. De cast wordt nogmaals uitgebreid, maar de memorabele nieuwkomer is toch wel Ken. Voor de rest zat de typische humor er ook weer in, maar dit keer geen filmparodieën zoals in deel twee.

Het verhaal was opnieuw verrassend en het einde was erg ontroerend.

'k vond het een geslaagd (laatste) deel die zeker niet voor deel twee moet onderdoen.

Een sterkte trilogie.

Ik heb nooit veel met Toy Story gehad. Deel twee was wel iets leuker, maar toch stond ik niet te springen om weer een nieuw deel. Heb liever dat ze elke film met iets nieuws komen.

Maar geheel onterecht, want dit is echt een geweldige film. Al dat nieuwe speelgoed, het een nog schattiger en grappiger bedacht dan het andere, je kijkt je ogen uit. Al die vondsten, al die grapjes. Dit is creativiteit op het hoogste niveau. Alles is ook zo kleurrijk en vlekkeloos getekend en geanimeerd; ik vind het een lust voor het oog.

De hele ontsnappingsscene uit Sunny Side was heel erg leuk en inventief verzonnen, en ook in de rest van de film zitten echt veel goede spanningsmomenten, je hoopt telkens echt dat ze het halen (ik in ieder geval wel).

De film gaat iets te lang door (de vuilnisbelt had van mij op zich niet gehoeven, hoewel we dan wel het prachtige hand-vasthoud-moment gemist hadden), maar dat is een klein minpunt, net als teveel opvulmomenten om de film op te leuken, zoals de modeshow met Ken die vrij onnodig was (maar eigenlijk ook weer heel leuk), en het stuk waar de film mee opende - hoewel dat gezien het spektakel wel weer te begrijpen was, Pixar wil toch laten zien wat het in huis heeft.

Eigenlijk moet ik dus gewoon niet zeuren.
Dit is een van de leukste en beste Pixars die ik gezien heb, hij overtreft bijna al zijn voorgangers. Sterker nog, ik denk dat dit mijn op een na favoriete Pixar wordt, achter Finding Nemo.

Ik, geen grote Toy Story-fan, moest op het einde toch wel wat traantjes wegpinken. Wie had in 1995 gedacht dat Toy Story, en Pixar in het bijzonder, zou uitgroeien tot wat het nu geworden is. Ik vind ze fantastisch.

4,5* (waarschijnlijk going on 5)

Goede animatiefilm die op een waardige manier het drieluik afsluit. Overigens vind ik dit deel op de graphics na zeker niet beter dan 1 en 2, in tegenstelling tot veel anderen. De openingsscène ziet er natuurlijk magnifiek uit en de details vliegen je de rest van de film om je oren. Maar het gedoe met Ken is bijvoorbeeld wat overdreven. Het einde vind ik, hoewel allesbehalve écht verrassend, domweg fantastisch. De manier hoe Andy nog éénmaal in zijn speelgoed opgaat zorgen ervoor dat ik er een 4* van maak.

Een grappig gegeven: Andy, de jongen des huizes is inmiddels 17 jaar oud en het speelgoed vindt het niet leuk dat niet er meer met hen gespeeld wordt. Dankzij allerlei misverstanden ontstaat een vermakelijk avontuur.

Toy Story 1 vind ik een classic en erg leuk, deel 2 heb ik nog niet gezien. Nu dus dit deel 3:

Goede stemmen, goede sfeer, goede afwisseling tussen rustig en snel, vrij natuurlijke bewegingen in de animatie, leuke karakters, grappige en serieuzere situaties, leuke cartoon-muziek.

De geschiedenis van Lotso binnen dit verhaal vind ik erg mooi om te zien.

De animaties van Andy en zijn familie vind ik ook heel mooi en redelijk realistisch.

Amusant en vermakelijk, maar geen hoogvlieger.

Woody, Buzz en hun vriendjes zijn weer grappig, avontuurlijk en bij vlagen sentimenteel, waarbij dit laatste me werkelijk deed gruwelen. Het concept an sich blijft hartstikke goed en voor kinderen, zelfs in dit digitale tijdperk, leuk om te aanschouwen. Pixar is sterk in het maken van animatiefilms, dat staat buiten kijf. Maar het trucje wordt wel vaak op exact dezelfde manier gedaan, Wall-E vind ik dan nog de aantrekkelijkste uitzondering. Verder is het humor-gehalte in deze film wel relatief hoog, maar nogmaals; niet uniek.

Grootste nadeel van de film vond ik het zeer overdreven sentimentele einde, waarbij een walgelijk piano-melodietje wordt gebruikt om de toon te zetten. Dat deuntje had door een kind ingespeeld kunnen worden. Vervolgens nog de algemene bla-bla en 'ze leven nog lang en gelukkig'. Jaja. Hop.

Ook rekt de film zich wel erg lang, na een uur keek ik eens op mijn horloge en we moesten nog bijna drie kwartier.

Heb de film overigens niet in 3D gezien, iets dat wellicht nogal wat verschil kan maken. 3*

Pixar blijft heer en meester in het maken van prachtige animatiefilms en het verveeld nooit. Na 5 minuten kijken, merk je bijna niet meer dat je naar computer geanimeerde figuren zit te kijken, maar komt alles echt tot leven. Zeker na een bezoek aan de Pixar tentoonstelling in de Amsterdam Expo, ben ik deze films nog meer gaan waarderen. De Toy Story serie is daarop geen uitzondering. Ongelofelijk knap, mooi en vooral met emotie en humor gemaakt.

Erg geslaagde vervolgfilm, waarbij het jeugdsentiment nog meer wordt opgewekt dan bij de eerdere twee. Wederom weten de makers het kwaliteitsniveau te evenaren of zelfs te verbeteren ten opzichte van de eerdere films.

Dit is de eerste uit de reeks met een leeftijdsindicatie van 6+, ongetwijfeld de schuld van die enge babypop, die wel rechtstreeks uit een horrorfilm lijkt te komen. Ik denk dat kleuters na het zien van deze film een stuk slechter zouden slapen als ze zo'n babypop in hun kamer hebben . Leuk ook hoe Ken en Barbie worden neergezet, bijna als een parodie.

Aanrader.

Pixar begon ooit met de film Toy Story en na een vermakelijk vervolg, duurde het 11 jaar voordat deel 3 in de bioscopen verscheen. In die tussentijd heeft Pixar enorme sprongen gemaakt op het gebied van animatie en dat is wel te zien als je deel 3 vergelijkt met de eerste twee delen.

Toy Story 3 is één van de leukste animatiefilms van Pixar. De humor is bij vlagen briljant en wat heb ik weer in een deuk gelegen om Buzz Lightyear. Met name die scène waarin hij recet wordt en wordt teruggezet naar fabrieksinstellingen en daardoor alleen maar Spaans spreekt, is hilarisch.

De leukste en logisch gewijs de mooiste van de drie...ik vind de humor in dit deel verreweg het leukste.

Ook ziet alles er gelikt uit....deze film zal nog vaak bekeken worden in huis door mij en mijn zoon en ik denk dat deze film deze vele herzieningen wel zal doorstaan door leuk te blijven.

zoo leuk ook deze. inderdaad Barbie die Ken martelt door zijn kleding te verscheuren! En het leukste stukje vind ik dat Buzz in het spaans is en hoe hij doet. Meneer en mevrouw aardappelhoofd kortom een goeie animatiefilm en ook door mijn zoons vaak bekeken en ik zelf ben er ook gek op

Toy Story 3

Vandaag opnieuw gekeken. En ik moet eerlijk toegeven dat ik ook van het derde deel erg genoten heb. Wanneer ik Toy Story kijk (1-3) dan begin ik me weer te voelen zoals ik me in mijn kinder tijd ook altijd heb gevoeld. Vroeger geloofde je natuurlijk alles, en ik dacht dat mijn Lego destijds, ook tot leven kwam als ik lag te slapen.. Kwa jeugd sentamiteit zit het helemaal snot, en dan komen de goeie eindelijk is naar boven. Ook van dit derde deel heb ik erg genoten, en ik kan me nog steeds niet bevatten waarom ik deze in eerste instatie een 3.0* heb gegeven. Want ik vind deze toch echt wel net zo leuk als de andere twee, en ik vind dat hij daar ook erg in de buurt zit.. Na The Lion King (1-3) is Toy Story mijn 2e favoriet in de animatie wereld. En heb erg genoten van de film.. Wat ik eerder las is de film te 'duister'. Ik vind dit niet, het is gewoon spectaculair om naar te kijken, ze staan voor een doel. Ontsnappen uit de crèche. Dat de vlam in de vuilnis fabriek te 'duister' is, tja.. Moet je zelf weten.. Een beetje spanning is altijd goed toch? Dat houd je ook aan het kijken... En je moet maar zo denken, bij (BIJNA) elke animatie film is er wel een goed eind..

Woody vind ik van allen altijd al de leukste karakter. Daarna natuurlijk Buzz en daarna de hond !

Het verhaal van Toy Story 3 is leuk bedacht, goed om naar te kijken en het houd je kijklust ook vast. Waar veel films nogal moeite mee kunnen hebben,. Het concept is een keer totaal iets anders, en ook vernieuwend, en iets vernieuwends is altijd leuk. Daarom heb ik ook meer en deels genoten.. Ik vind dat deze film echt 1.5* hoger verdient. Dus van een 3.0* naar een 4.5*. Want ik vind hem echt dicht bij de lijn van zijn voorgangers liggen! En als er een 4e deel uit komt, laat maar komen. Ik heb er zin in!

“So long… partner.”

Toy Story 3 is een ontroerende coming of age film met wederom onze favoriete speelgoed personages Woody, Buzz Lightyear, Jessie, Rex etc. Dit derde deel heeft zoveel herkenbare momenten dat je als kijker op het einde niet anders kan dan met nostalgie en een klein beetje verlangen terugkijken op je eigen jeugd. De film heeft leuke originele vondsten en veel "easter eggs" zodat je bij een tweede of derde kijkbeurt nog steeds nieuwe dingen oppikt die je de eerste keer had gemist.

Andy gaat naar college en moet afscheid nemen van zijn speelgoed. Op het eerste gezicht lijkt het hem weinig te doen en Woody en zijn vrienden belanden dan ook snel in een kinderdagverblijf. Hier beleven ze nieuwe spannende avonturen maar Woody blijft terugverlangen naar Andy. Zij behoren toe aan Andy zo merkt hij op een gegeven moment op. Het avontuur in het kinderdagverblijf zit bomvol met kleurrijke personages en het ziet er allemaal prachtig uit. Ken, Barby, Lotso en Bonnie zijn maar een paar nieuwe personages die ontzettend goed uitgewerkt zijn. Of ze nu grappig zijn of angstaanjagend, ze drukken gelijk hun stempel op het verhaal. Maar Woody, Buzz en hun vrienden blijven natuurlijk het hart van de film en de laatste scene maakt een verpletterende indruk. De combinatie van verdriet om het verlies van een vriend en hoop op een nieuw begin maakt dat deze scene keihard binnenkomt. Toy Story 3 doet je terug verlangen naar je eigen jeugd maar laat ook zien dat niets voor eeuwig is en een nieuw begin best eng kan zijn maar ook bevrijdend kan werken. Een belangrijke en mooie boodschap.

Geslaagd derde deel dat wel een aantal situaties uit de voorgaande delen herkauwt (ze moeten weer eens de weg terug naar huis vinden, en Buzz denkt nu al voor de derde film op rij dat hij een echte space ranger is), maar door de leuke dialogen en geslaagde visuele gags is het nog altijd genietbaar. Toch was alle drie de delen kijken in een tijdbestek van 3 weken iets teveel gevraagd misschien. Mooie afsluiter, en ook zo bedoeld lijkt me- maar lees dat er plannen zijn voor deel 4. Dat lijkt me niet echt nodig maar goed, het zal wel, originalititeit is de laatste jaren sowieso ver te zoeken bij de grote studio's met de eindeloze reeks sequels, prequels en remakes.

Zonder twijfel de beste film uit de reeks; ook na een herzit van 7j (heb de film destijds in cinema gezien, en de voorbije dagen ook de overige delen terug herbekeken). Akkoord, de originaliteit uit deel 1 is er niet meer, maar dat heeft de regisseurs net toegelaten om out of the box te denken met een op eerste zicht niet zo origineel verhaal, maar des te meer uitwerking. De karakters zijn dermate goed uitgewerkt, en de inside jokes goed uitgedacht dat je tegelijkertijd moet lachen maar toch ook niet. Top animatiefilmje!

Het gebeurt niet vaak, maar wanneer je deel 3 op de markt brengt en blijkt dat dit derde deel nóg beter scoort dan de 2 meer dan degelijke voorgaande, dan heb je een toppertje gecreëerd! Best lastig met het reeds gekende concept en toch slagen de makers erin een origineel, amusant en spannend avontuur eraan te breien.

Daar waar deel 2 een beetje stouter werd, gaat men hier helemaal door het lint in het horrorhuis van Sunshine en nog later op de vuilnisbelt. In dit deel staat afwijzing centraal en wat dit kan doen met iemand. Het is een thema dat af en toe terug komt in animatiefilms zoals in The secret life of pets (Huisdiergeheimen) met dat psycho-killerkonijn. Toy Story 3 kent ook zijn nostaligische momenten: de scène tussen Andy en dat meisje was erg aandoenlijk: het is steeds erg fijn als jonge vader om samen met je kinderen te spelen met je oud speelgoed. Soms wou je dat je terug kon gaan naar je kindertijd. Deze film zorgt daar toch een beetje voor ...

De nieuwe personages zijn geweldig. De nieuwe wereld van Sunshine is een openbaring en elk nieuw karaktertje heeft zo zijn kwaliteiten. En ik weet niet hoe het komt, maar die baby vond ik supereng. Beangstigend hoe die babypop tot leven komt, des duivels ... iets te dicht bij de realiteit denk ik, het eens iets anders dan een levend(e) pluchen beest, dino of telefoon.

Woody blijft geweldig en ook de stem van Hanks is hem op het lijf gesneden. Moeilijk om een favoriet karaktertje aan te duiden. Ze zijn allemaal fantastisch en het is net omwille van deze chemie waarom Toy story (3) zo'n succes geworden is, voor zowel jong als oud. Top!

Net zo goed als de voorganger

Alles komt mooi samen in dit 3e deel ook het verhaal vind ik sterk neergezet.

Heerlijk kleurgebruik en een paar leuke vernieuwende karakters.

Maar na zo'n mooi afsluitend einde verwacht ik eigenlijk geen nieuw deel.

en toch komt die er,ben benieuwd...

Dit deel is echter net zo amusant als deel 2,super toffe familie film dus

Zo!

Aan deel 2 was het thema al aan het doorbreken, maar dit is toch wel een heel andere ode in vergelijking met deel 1 en 2. De film is wat donkerder en angstaanjagender, zelfs volwassenen kunnen hier nog vrij aardig van opkijken.

Coming Of Age vermengt met Toy Story, een goede menging als je het mij betreft. Wat vooral opviel is dat de film soms inderdaad door het lint gaat en misschien vrij angstaanjagend voor kinderen kan zijn. Het huis Sunshine begint onschuldig maar gaat op een gegeven moment een hele andere kant op.

Geslaagd laatste deel, keek hier toch aardig van op. Ook de animatie is sterk verbeterd en zitten er een hoop originele momenten in. Jammer dat er een deel 4 komt, dit was wel een deel waar je niet meer verder op moet gaan.

P.S., ik was deze film samen met een paar jongere kinderen aan het kijken, en die hebben toch wel een emotionele optater van deze film gehad. Zelfs ik stond er soms even van te kijken, dus oppassen met de te jongste, al werkt de film toch wel voor kinderen vanaf 7 jaar zou ik zeggen.

Met het opnieuw bekijken van Toy Story 3 ben ik nu helemaal weer voorbereid om binnenkort deel 4 in de bioscoop te gaan kijken. Het komt maar zelden voor, maar bij Toy Story vind ik de reeks per vervolg beter worden. Het origineel was al goed, het vervolg vond ik qua diversiteit en humor nog sterker en bij deze derde film komt alles samen. Inclusief dat het zelfs emotioneel bijzonder krachtig is. Zaken als een volgende stap in het leven, opgroeien, iets af durven te sluiten, groepsgevoel en niet aan jezelf maar aan een ander denken zijn hier heel sterk in beeld gebracht. Je moet sowieso wel een stenen hart hebben als dat laatste deel van de film je niks doet bij de verbrandingsoven en als Andy zijn speelgoed aan het kleine meisje geeft. Dat shot van de groep die langzaam richting het vuur af zakt vond ik echt enorm mooi gemaakt. Bijzonder dat een animatiefilm over speelgoed zo raak over kan komen.

Maar buiten de emotionele impact is het ook gewoon een razendknap gemaakt animatiefilm met bijzonder veel leuke personages en gevatte humor. De oude groep blijft geestig (vooral mr Potato Head en dino Rex blijven geweldig), maar de nieuwkomers zoals Ken zijn ook waardevolle toevoegingen. De film ziet er ook fantastisch mooi uit en de stemmencast blijft van ongelofelijk hoog niveau. Ik heb ervan genoten en verheug me nu al op de nieuwe film.

Ik verhoog van 4* naar 4,5*

Beter dan de voorganger. Nog steeds veel flauwigheden zoals de Spaanse mode van Buzz en een einde vol met ontsnappingen die zich maar op blijven volgen. Wat wel gaaf is, is de scène in het dagverblijf waar de kinderen voor het eerst op ruwe wijze met het speelgoed aan de haal gaan. Het perspectief vanuit het speelgoed is erg dynamisch. Verder zijn kinderen die dezelfde leeftijd hadden als Andy in de eerdere films nu net zo oud als de Andy hier en voor hen speelt de film natuurlijk mooi in op de nostalgie van het speelgoed achter je laten. Ik ben iets ouder dan de generatie die met Toy Story is opgegroeid, maar het raakt mij ook wel een beetje. Tenslotte wel jammer dat Totoro geen grotere rol kreeg. Wellicht in de volgende film. 2,5* voor dit derde deel.

Toy Story 3 voelt in alles als het gepaste einde van de serie aan, al is het dat sinds kort natuurlijk niet meer. Dat neemt niet weg dat deze derde film uit de reeks geweldig leuk is, en in het laatste kwartier heel wat mooie levenslessen en boodschappen naar voren laat komen. Ik hoop dat de vierde film nog wat charmants gaat toevoegen, want dit is in feite wel echt een vrij perfect einde. De rest van de film is vooral fun, met weer de nodige luchtigheid en humor, kleurrijke en grappige personages, en hele mooie animatie. Als je ze alledrie snel achter elkaar kijkt, is de vooruitgang in animatie wel echt ontzettend goed te merken. Ik denk dat ik deel 2 een stukje beter vond, want deze heeft uiteindelijk toch wel een tiental minuutjes teveel 'vet' om het zo te zeggen, maar het zijn en blijven stuk voor stuk heel toffe films. 3.5*.

Nog maar eens bekeken: hier is aandacht besteed aan werkelijk de kleinste details. Vakwerk, erg goed.

Nu Andy [John Morris] op het punt staat om te verhuizen naar een campus, rijst de vraag wat er met zijn speelgoed moet gebeuren. Woody [Tom Hanks], Buzz Lightyear [Tim Allen] en hun speelgoedvrienden komen terecht bij een kindercrèche in de verwachting dat ze daar op dezelfde liefdevolle aandacht kunnen die Andy ze altijd gaf. Daar aangekomen leidt de listige roze knuffelbeer Lotso [Ned Beatty] ze om de tuin waardoor ze terecht komen in een ruimte waar losbandige kinderen hardhandig met hun speelgoed omgaan. Tijd om te ontsnappen dus, in de hoop dat Andy ze een betere bestemming zal kunnen geven. De nieuwe karakters voegen weinig toe (de grappen rondom Ken [Michael Keaton] en Barbie [Jodi Benson] zijn nogal belegen) en het ontsnappingsavontuur bevat slecht een handjevol aardig ideeën (waaronder een ‘reset’ van Buzz), maar de ontknoping bewijst dat deze franchise nog steeds over een flinke dosis magie beschikt en zal menig kijker een flinke brok in de keel bezorgen.

Offers moeten er gebracht worden om de top 250 vol te krijgen, dus zal ik ook aan de animatie en aan de Disney moeten, en op termijn zelfs aan de Harry Potter. Loop ik over van de vooroordelen richting deze genres? Ja, misschien wel een beetje, want eenmaal op gang viel deze Toy Story 3 me toch zeker niet tegen.

Zoeken is het wel even in het hysterische begin met een trein en een moordzuchtig varken, uhm...waar ging dit eigenlijk over? En hoe lang gaat dit duren? Maar waarempel komt de film toch op een innemende wijze opgang wanneer Woody, Buzz en de rest op het punt staan afgedankt te worden. Eerste ingreep was toch wel om de Nederlandse audio zo snel mogelijk met de Engelse audio te verwisselen, want ik wil toch zeker Tom Hanks horen. Het is de som der delen die daarna de poppen te beurt valt, to be played with or not to be played with is de vraag tussen de crèche en de zolder. En wat een kostelijke horrorshow is toch het speelkwartier met de peuters terwijl Woody uit alle macht probeert bij zijn oude eigenaar terug te komen.

Opvallend is toch wel met sterke oog voor detail met hoe de poppen bijvoorbeeld bewegen, mogelijkheden die in bepaald speelgoed zit of bijvoorbeeld het gegok met Monopoly geld. Daar is wat dat betreft echt wel goed over nagedacht. Daarnaast laat het verhaal zich gemakkelijk vergelijken met een soort van micro kosmos met afgedankt worden, nieuwe kansen, niet los kunnen laten, vechten voor je kans, een tiran, en leugens en onderdrukking, het zijn net mensen zou je zeggen. Maar ondanks alle spannende momenten, en dan verraad ik vast niets, komt het allemaal meer dan goed zonder dat dit afbreuk aan de film doet die met dan voldoende presteert en meer dan leuk is voor een keer.

Ik zag deze film één dag na het eerste deel, en wat meteen opvalt is hoe ver de techniek van de computer-animatie in de tussentijd is voortgeschreden: de actie ziet er steeds nèt wat vloeiender uit, de figuurtjes bewegen zich makkelijker, en als Andy's oude speelgoedfiguurtjes ontdekken hoe leuk het is op het kinderdagverblijf kun je op de achtergrond ondertussen aan Woody's gezicht nog perfect aflezen hoe sceptisch hij is. Wat níét is veranderd zijn de humor en de inventiviteit; het tempo ligt hoog, de grappen zijn talrijk en de humor komt bijna steeds voort uit de personages en niet uit een rondslingerende bananenschil (behalve natuurlijk wanneer er halsbrekende toeren moeten worden ondernomen en daarbij onverwachtige hilarische obstakels opduiken). Hoogtepunten zijn de ontmoeting tussen Barbie en Ken, en Buzz' Spaanse transformatie en zijn tango, maar van hoe de soldaatjes lopen (of beter gezegd zich voortbewegen) schiet ik ook nog altijd in de lach. Heerlijk vermaak.