menu

Vredens Dag (1943)

Alternatieve titel: Day of Wrath

mijn stem
3,77 (104)
104 stemmen

Denemarken
Drama
97 minuten

geregisseerd door Carl Theodor Dreyer
met Thorkild Roose, Lisbeth Movin en Sigrid Neiiendam

In een 17e eeuws Deens dorp wordt een vrouw opgepakt omdat ze een heks zou zijn. Nadat ze is gemarteld bekent ze de aanklacht, en vervolgens belandt ze op de brandstapel. Ondertussen is de jonge, tweede vrouw van de dorpsdominee verliefd geworden op diens zoon uit een eerder huwelijk. Op een nacht vertelt ze dit aan haar echtgenoot, en dit leidt tot zijn dood. Wanneer de dominee begraven wordt, staat zijn moeder op en beschuldigt de jonge vrouw van hekserij.

zoeken in:
cempaka
Bij het horen van het openingslied voel ik al dat er niet veel goeds staat te gebeuren. Na de onheilspellende klanken en de daarbij horende zang kom ik in een akelige sfeer terecht. Het acteren is zeer koel en krachtig, en de beelden houden mijn aandacht stevig vast. Voor hartstochtelijke gevoelens is hier absoluut geen plaats. De kille sfeer drukt de kop in van iedere natuurlijke impuls. Het enige vuur dat er schijnt te mogen branden is de passie voor de brandstapel.

Na La Passion de Jeanne d’Arc en deze indrukwekkende film sta ik te springen om Ordet te zien.

avatar van Ramon K
4,5
Dat geloof ik. En Ordet is nog indrukwekkender dan deze film vind ik. Leuk dat er uberhaupt nog mensen op zoek gaan naar het werk van Dreyer. Ik krijg zin om mijn dvd'tjes weer uit de kast te trekken na deze post.

avatar van The Eye
3,5
Ha, mijn 666ste stem (toepasselijk bij deze film ) en mijn eerste ervaring met Dreyer smaakt naar meer!

cempaka
Ramon K schreef:
En Ordet is nog indrukwekkender dan deze film vind ik.

Absoluut! Ordet is bijzonder goed. Het is een prachtfilm!


The Eye schreef:
mijn eerste ervaring met Dreyer smaakt naar meer!

dan moet je beslist La Passion de Jeanne d'Arc en Ordet proeven

avatar van The Eye
3,5
La Passion de Jeanne d'Arc is niet in mijn favouriete videotheek (Sleaze) te krijgen De film is wel te downloaden, dus probeer ik dat maar, al duurt het eeuwen.

Ben wel erg benieuwd naar die film!

avatar van Bas17
4,5
Hele dikke 4.5*. Na Passion of Joan of Arc is dit mijn 2e en weer geniale film van Dreyer. Een kille sfeer, prachtige fotografie en geacteerd met een enorme passie. Top prestatie van de hele cast. Vooral de vrouwen schitteren in deze film (Anna en Marte worden geniaal neergezet. De laatste wist me helemaal in het begin meteen in het verhaal te trekken). Mooi einde ook, dat ik meteen na de film wat minder vond, maar nu hij op me in gewerkt is des te beter vind.

Naast de beelden en de acteerprestaties maken de muziek deze kille, indrukwekkende compleet!

Nogmaals hele dikke 4.5*. Ik zou bijna gaan denken nadat ik 2 films van Dreyer heb gezien dat hij geen onaardige regisseur is

avatar van Toon1
4,5
Dit was, net als velen hier, mijn tweede film van Dreyer. En ik ben, net als bij 'La Passion de Jeanne d'Arc' weer erg onder de indruk.
Ik kijk al uit naar zijn twee volgende films, die Criterion box was zeker geen miskoop denk ik.

Een dikke 4.5*

avatar van Mug
4,0
Mug
ARTE zond gisteren tóch een nagesynchroniseerde versie uit. Ik wist me deze keer over de pijngrens heen te zetten...

Gelukkig maar, prachtig werk. Mooie shots (de plaatsing van Herlof's Marte, de heks, op de brandstapel vond ik zelfs shockerend), uitermate interessant script en fabuleus acteerwerk.

Vier sterren voor nu, de film moet ik herzien met de originele taal. Zoals ik reeds merkte bij 'Gertrud' (die ARTE wél uitzond in het Deens) speelde in die film de intonatie van de woorden een grote rol. Dat kan ik me bij Vredens Dag ook goed voorstellen. Een opwaardering zal dan zeker tot de mogelijkheden behoren.

ARTE zendt volgende week nog Ordet (blijkbaar ook nagesynchroniseerd potdikkie) en Mikael ('silent movie') uit. Vreemd dat deze Frans-Duitse zender niet Dreyers films uitzendt die gemaakt zijn in Frankrijk en Duitsland, respectievelijk La Passion de Jeanne d'Arc en Vampyr.

Nog opmerkelijker is dat Vredens Dag door de censuur van nazi-Duitsland is gekomen. Hedentendage leg je de link (die er ook niet is) heksenvervolging vs Jodenvervolging niet, maar in die tijd 'moest' dat toch wel?!

Fascinerende filmmaker deze Dreyer; ik wil meer!

avatar van Vinokourov
4,0
Lekker luguber deze donkere film. Dreyers Ordet vond ik ook sterk, Jeanne d'Arc heb ik nog niet gezien, ben ook wat huiverachtig voor die film, omdat het veel gepraat en alleen maar close-ups schijnt te zijn.

avatar van Legan
3,5
Een wisselvallige film met meerdere sterke kanten, maar ook zwakheden. Zaken die mij tegenvielen waren het romantische gedeelte, welke mij totaal niet kon boeien, en de andere drie hoofdpersonages; de moeder, de zoon en de vrouw. Vooral Anne (de vrouw) vond ik zwaar tegenvallen met haar constante overdrijving qua blikken die ze gaf. Aan de andere kant zette Thorkild Roose een uitstekende prestatie neer. Zijn personage en diens innerlijke strijd slaagt erin je constant te boeien. Er zitten een aantal sterke shots en scènes is, maar één van de beste is toch wel de sterfscène van de priester waar Absolom bij aanwezig is. Ook het einde, de laatste tien minuten zijn sterk.

avatar van LimeLou
4,5
Wat een duistere, harde film voor 1943, zeg Er is niet echt sprake van naakt, geweld of zo iets dergelijks maar veel van het dialoog is confronterend (zelfs nu) en de kijker kan duidelijk zien dat de regisseur (Dreyer) veel aandacht besteedde aan het realisme tussen de relaties van de hoofdpersonen. Het eerste half uur zet al een sterke basis. Er werd zo onder andere verteld over de zonde van de hoofdpriester. Hij gunt namelijk de vrouw waarvan hij houdt meer het leven dan een oude kennis. Die oude kennis wordt dus aangeklaagd voor hekserij en de priester neemt weinig initiatief om haar te redden. Al vanaf hier begint de film vol pessimisme. De zoon komt aan in het huis en hij wordt zeer welkom ontvangen, maar onder de vriendelijke familiegroetjes en kusjes is de haat voelbaar. Ook de manier hoe het christendom centraal staat in de film vond ik wel mooi. Op de meeste momenten is het oubollig en herkenbaar en soort van nostalgisch terwijl het op andere momenten soms een beetje wordt bekritiseerd lijkt het wel (onschuldige vrouwen zijn slachtoffer van marteling en beschuldiging van hekserij)

De film had een slim en ingetogen verhaal , tel daarbij op dat alle subplotten geleidelijk in elkaar overvloeien zonder onnodige scènes en uitbarstingen. Lekker neutraal acteerwerk en mooie kostuums en sfeer.

*4

avatar van eRCee
3,0
Kan iemand de plotomschrijving misschien aanpassen, want ik snap er geen iota van.

avatar van McSavah
4,0
eRCee schreef:
Kan iemand de plotomschrijving misschien aanpassen, want ik snap er geen iota van.

Wat snap je niet dan?

avatar van eRCee
3,0
Ik snap alleen de eerste zin. (Hoewel ik de voorkeur geef aan 17e boven 17de.)

De jonge vrouw van de dorpspriester wordt verliefd op zijn zoon? (Dreyer schaft hier meteen ook maar het celibaat af?)
Wie gaat er precies dood?
En van wie is de moeder eigenlijk de moeder?

Vragen, vragen, misschien moet ik deze film maar eens gaan kijken.

avatar van McSavah
4,0
eRCee schreef:
Ik snap alleen de eerste zin. (Hoewel ik de voorkeur geef aan 17e boven 17de.)

De jonge vrouw van de dorpspriester wordt verliefd op zijn zoon? (Dreyer schaft hier meteen ook maar het celibaat af?)

Dat klopt inderdaad, de zoon van de priester komt uit een eerder huwelijk waarbij de vrouw overleden is en waarna de priester hertrouwd is met de jonge Anne. Ik weet eigenlijk niet waarom het celibaat in de film niet gold voor de priester.

Wie gaat er precies dood?

De priester gaat dood.

En van wie is de moeder eigenlijk de moeder?

De moeder is de moeder van de priester die overlijdt.

Vragen, vragen, misschien moet ik deze film maar eens gaan kijken.

Dat is sowieso een goed plan!

avatar van eRCee
3,0
Inmiddels heb ik vier van de vijf laatste films van Dreyer (zoals ze op MM staan) gezien, en zo langzamerhand kan ik concluderen dat ik de bewondering van Von Trier voor deze oude Deense cineast niet helemaal deel.
Vredens Dag is een drama uit de tijd van heksenvervolging, maar de echte thematiek is die van een verkeerd huwelijk (een man is getrouwd met een veel te jong meisje). "I'm burning for someone to love", zegt deze Anne op een gegeven moment, waarmee de twee thema's mooi verbonden worden.
Wat me in deze film een beetje tegenstaat is dat het allemaal zo theatraal is. Het acteerwerk, de dialogen, de duidelijke positie van de personages ten opzichte van elkaar, het voelt aan als nogal simpel en eendimensionaal. Niet voor niets vond ik waarschijnlijk de enige stomme film die ik van Dreyer zag (La passion de Jeanne d'Arc) zijn beste; zo'n film vraagt om aangezette contrasten, maar het lijkt alsof de Deen deze techniek heeft meegenomen in het tijdperk van de gesproken film. En dan werkt het niet meer.
Het aardige is dat de eerder genoemde Von Trier recent ook een film maakte waarin heksenvervolging en misogynie een plaats had. Deze film, Antichrist, is zo veel complexer en diepgaander dan wat het 'grote voorbeeld' hier op het doek brengt. Natuurlijk zijn deze twee films verder niet te vergelijken, maar het illustreert wel wat ik vaak mis bij Carl Theodor Dreyer.
Vredens Dag heeft gelukkig ook genoeg goede punten. Met name het begin is beklemmend, de belichting is zoals vaak weer erg mooi, en ook is er een aantal fraaie tracking shots binnenskamers.
Toch stelt de film als geheel me teleur. Misschien nog eens op zoek naar het vroege werk van Dreyer.

avatar van MatthijsGr00t
1,5
De derde film die ik zie van Dreyer, na Ordet en Jeanne D’Arc, maar de eerste die enorm tegenvalt. Vredensdag is een film die me vanaf het begin al kwijt was. Het verhaal boeide totaal niet en het verloop van de film is traag en sloom. Dit alles zorgde ervoor dat het een negatieve kijkervaring is geworden waarvoor ik niet meer 1,5* kan geven. Ondanks sterk acteerwerk en mooie zwart-witte shots.

avatar van Spetie
4,0
Een erg sterke film weer van Dreyer, die me prima beviel.

Vooral Lisbeth Movin weet indruk te maken als de jonge echtgenote van de dominee, die er geen moeite meeheeft om ook zijn zoon te verleiden. Ik vond het een sterk en overtuigend personage, die de verleiding echt uitstraalde.

Het begon allemaal best aardig, waarbij een vrouw wordt beschuldigd van hekserij en uiteindelijk wordt verbrand. De sfeer is sterk en soms ook lekker duister. De onderlinge relaties tussen de hoofpersonages worden door Dreyer goed uitgediept. daarnaast stelt hij heksenverbranding ook enigszins aan de kaak, waarbij hij goed gebruik weet te maken van het Christendom. Cinematografisch valt vooral het mooie zwart-wit gebruik op. Verder is het redelijk statisch allemaal.

Op het moment dat het niveau iets lijkt weg te zakken, breekt het laatste kwartier ineens aan, dat echt geweldig sterk is. Zeer kil en luguber en totaal anders dan ik eigenlijk verwacht had, maar oh zo sterk. Duister met een hoofdletter D en ook behoorlijk indrukwekkend.

4,0* dik

avatar van wibro
3,5
McSavah schreef:
(quote)

Dat klopt inderdaad, de zoon van de priester komt uit een eerder huwelijk waarbij de vrouw overleden is en waarna de priester hertrouwd is met de jonge Anne. Ik weet eigenlijk niet waarom het celibaat in de film niet gold voor de priester.


In het jaar 1623 waarin dit verhaal zich afspeelde was Denemarken Luthers en in de Lutherse Kerk bestond het celibaat niet. Predikanten - zo werden de priesters in de Lutherse kerken genoemd, net zoals trouwens in de Protestantse Kerken in Nederland - mochten dus trouwen.

Over de film verder;
Deze film moet het voor mij hebben van het uitstekende camera- en acteerwerk. Voor de rest is het zware kost wat je in deze film voorgeschoteld krijgt. Het kan haast niet anders zijn dat Ingmar Bergman hier zijn inspiratie vandaan gehaald heeft voor zijn zwaarmoedige drama's. Met het verhaal heb ik net zoals bij "Ordet" nogal veel moeite. Bestond er in die tijd in Denemarken zoiets als heksenverbranding. Ik kan het mij moeilijk voorstellen. Ik dacht tenminste dat het toen in die tijd daar inmiddels was afgeschaft. Niettemin is het krachtige cinema wat ook Dreyer hier weer uit zijn hoed heeft getoverd maar echt vrolijk word je er niet bepaald van. Deze film acht ik daarom niet bepaald geschikt om te bekijken op een mooie en warme zomerdag.

3,5*

avatar van McSavah
4,0
Bedankt voor de toelichting wibro

avatar van John Milton
4,0
Mijn derde Dreyer, na La Passion de Jeanne D'Arc en Vampyr, en ook deze is erg goed. Weinig zaken zo eng als godsdienstwaanzinnigen, religieuze fanatici, of hoe we ze ook willen noemen.

Fascinerend trouwens, het lijkt alsof het clubje users dat een film als deze wil kijken dat reeds gedaan heeft en toen was het stil. Ruim 2,5 jaar niets gezegd hier, wat je ook ziet in de statistieken van het stemmen, het loopt duidelijk terug. De aanwas van nieuwe liefhebbers kan getalsmatig blijkbaar niet op tegen de 'harde kern' van MM die deze film in een tijdsbestek van een paar jaar allemaal een stem gaven. Ik heb geen idee of die tendens bij vergelijkbare films ook zichtbaar is overigens, zou zomaar kunnen.

Edit: ik praat onzin, de verticale as is hoogte van de stem, niet aantal stemmen. Maar dan nog steeds een interessante tendens, dat de users die de film na een aanvankelijke periode van hoge waarderingen hebben gekeken, hem beduidend lagere cijfers geven. Van 2005 tot 2009 blijft het redelijk gelijk, maar er lijkt zowat in 2009 een kentering op te treden. Kan iemand dat verklaren?

Acteerwerk, cinematografie, (de spaarzame) muziek, het is allemaal erg goed. Ik ben wel benieuwd hoe het maken van deze film ging onder Duitse bezetting, trouwens.

Vredens Dag ligt laag qua tempo, dus houdt daar rekening mee met het moment dat je hem kijkt. Maar het is een excellente film voor een druilerige zaterdagmiddag (beetje onorthodoxe keuze voor Valentijnsdag, maar de vriendin is aan het werk)!

Ordet zie ik een beetje tegenop trouwens, hoewel die in de eerste reviews hierboven zo opgehemeld (no pun intended) wordt. 'De kracht van het geloof' (zoals MatthijsGroot het op Ordets pagina noemt) en vroomheid zijn zaken waar ik een beetje wee gevoel van in mijn maag krijg. En als dat de leidende thematiek of conclusie van die film is, vrees ik dat dat mijn plezier toch zal beïnvloeden. In zijn historische context zoals hier kan (en mag) het niet ontbreken, maar Ordet klinkt in mijn oren toch iets teveel pro-religie (Mark15 noemt het Christelijke propaganda) voor mijn atheïstische persoontje. Of valt dat wel mee? Als ik Wibro daar hoor, bevestigt hij mijn angsten een beetje, maar Montorsi zegt dat het blind geloof aan de kaak stelt. Soit, ik moet hem maar gewoon kijken.

avatar van starbright boy
starbright boy (moderator)
John Milton Deze atheïst heeft Ordet op 4.5* staan (en het is zeker een top 50-allertijden film voor me). Je kunt er Christelijke propaganda van maken, maar alleen als je de film heel oppervlakkig beschouwd. Overigens moet ik nog veel Dreyer zien, maar dat komt nog. Dus van mij volgt er oa bij deze film ook nog wel wat.

avatar van Verhoeven
2,5
Hier de twee laatste shots van de film. De linker gaat over in de rechter. Echter wat zou het moeten betekenen? Hier een shot eerder uit de film. Het moment dat de 'heks' op de brandstapel ligt. Hoe heten dit soort 'kruizen met dakjes'? Wat is de betekenis ervan? En waarom koppelt Dreyer dat aan een kruis?

4,0
Met dank aan zij die deze film onlangs in de Top 1000 brachten, want alzo herinnerd aan dit werk van Carl Theodor Dreyer.
Na "Master of the House", "Ordet" en "La Passion de Jeanne D'Arc" zijn vierde film die ik zie en naar mijn mening met kleine voorsprong de beste.
Een mooie film, met stijlvolle zwart-witte beeldcomposities, meerdere impressionante scenes, zelfs hartverscheurend zoals de beoordeling en veroordeling van die oude vrouw, en verder over de ganse lijn uitstekende, erg expressieve acteerprestaties.
Het leven in de 17de eeuw : geloof en bijgeloof, vermeende hekserij en vooral de dominantie van de kerk (onthutsend om te zien hoe het koor een nieuw tekst moest voorbereiden voor een verbranding en het hypocriete hoe nadien in de geschriften de verbranding werd omschreven als "happily") Dreyer brengt het allemaal in een boeiend kijkstuk.

avatar van Flavio
4,0
Flavio (moderator)
Bijzondere film die na blijft spoken. Het begint al met de opening: dreigender klonken de eerste tonen van een muziekstuk zelden. De film doet zowel aan Dreyers meesterwerk Jeanne d'Arc als aan Ordet denken - religie en de dood zijn ook hier belangrijke thema's - maar uiteindelijk is Vredens Dag harder en meedogenlozer.

Anne is een interessant personage, perfect gespeeld door Lisbeth Movin. Zij is bepaald geen engel, maar een vrouw die zich bewust is van haar macht (haar jeugdige schoonheid) maar ook een zekere mate van voldoening toont als ze hoort over haar moeders gave, een gave die ze geërfd heeft (?). Het maakt de scenes tussen haar en haar geplaagde echtgenoot dubbelzinnig, en waar je als kijker eerst makkelijk de kant kiest van het meisje is dat later in de film steeds minder vanzelfsprekend. En dat einde...

Los van de morele dilemma's is er visueel genoeg te beleven: kraakheldere zwart-wit fotografie, shots als stillevens, spaarzaam gebruikte maar daardoor des te opvallender dynamische camerabewegingen. En dat steeds terugkerende muzikale motief dat het onheil aankondigt. Een film die ik ondanks het zware thema graag snel wil herzien.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:12 uur

geplaatst: vandaag om 11:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.