C'era una Volta il West (1968)

Ik weet niet of je een "Boekenvoordeel" in de buurt hebt? Daar is ie vast te koop.

Film met een zeer goede sfeer, erg rustgevend. De sfeer van het wilde westen wordt door deze film beter neergezet dan in het -in mijn ogen- mindere The Good, The Bad and the Ugly. Toch denk ik dat de sfeer behouden had kunnen blijven als er was geknipt in de film. Met name de eerste helft bevat een aantal loze, overbodige scènes, net als tegen het einde. Daarnaast blijft het verhaal te lang vaag.

Het zal nooit mijn lievelingsgenre worden, maar toch...

hele kleine 3,5*

Geniale western met uitmuntende rollen van Bronson, Robards en superschurk Fonda.

Het trage tempo is zo goed verpakt in het totaal van beelden en muziek dat het geheel versterkt wordt en zo een ultieme aanloop naar een zinderende finale vormt.

De close-ups van de gezichten zijn fantastisch net als de ogen van Cardinale.

Goede film met prachtige muziek erg vermakelijk

4*

Mee eens. Ik wil ook nog eens benadrukken dat niet alleen de ogen van Claudia Cardinale fantastisch zijn .

Ik heb zelden een film gezien waar muziek en beelden zo goed bij elkaar passen als in deze film.

dan zou ook die andere Leone/Morricone collaboratie genoemd moeten worden: Once Upon A Time In America (en dan wel de volle versie natuurlijk!) Want in die film moesten de akteurs zoals De Niro op set acteren terwijl hun soundtrack via grote speakers gespeeld werd!

Was dat daar zo? Ik weet wel dat het bij Once upon a time in the west zo was.

Eerste keer toen ik dit bekeek, vond ik hem maar langdradig en kon hem niet in 1 keer afkijken, maar na een paar keer het te hebben herzien, valt het nog wel mee. Stem verhoogt van een 0,5 tot een 2,5*.

Goed verhaal,bangelijke muziek en voor z'n tijd geweldig gefilmd!

Maar voor mij eventjes te lang!

vraagje,
op het einde, die gast die op Harmonica z'n schouders staat met die koord om z'n nek, is het z'n oudere broer of z'n pa?

Briljante zin overigens

Ik wilde deze film eerst nogmaals bekijken eer ik ging stemmen. Prachtige film met nog prachtigere muziek, die de film echt maakt.

Heel traag, maar oh zo mooi!

Wat een trage film.. Ik kon niet eens afkijken. Het acteren was wel goed maar toch was gewoon veel te langdraadig. Ik denk dat ik zal later nog een keer kijken. Dus voor deze keer een 2.

De 1e keer dat ik deze film keek vond ik het ook traag en wat langdradig, maar de 2e keer dat ik hem zag was hij zo voorbij.

Het wordt al wel eens vaker gezegd: cinema is eigenlijk meer poëzie dan proza. Het is meer muziekstuk dan toneelstuk. Dat bewijst deze film vanaf de eerste seconde. Het eindeloze wachten, dat steeds heftiger wordt in z'n verveling. Een prachtige opbouw, tot een uiteindelijk prachtige en bliksemsnelle climax. "No, you've brought two too many." In de scène daarna wordt dit kunstje herhaald, maar dan tragischer maar wellicht zelfs overweldigender.

De close-ups zijn schermvullend, net zoals de weidse landschappen. Wat een gevoel voor ritme, wat een muziek en wat een gezichten die deze wereld bevolken! Dit gevoel voor spanning en opbouw wordt slechts door enkele films overtroffen, waaronder de recente No Country For Old Men.

Waar die laatste namelijk in slaagt, in tegenstelling tot dit epos, is de opbouw doortrekken naar de gehele film. Iedere scene in C'era una Volta il West is een kunstwerkje op zich, maar het mist opbouw. Iedere scene kent dezelfde intensiteit en dezelfde muziekstukken waardoor een échte climax uitblijft.

Dit zorgt ervoor dat Er Was Eens in het Verre Westen niet het grootse meesterwerk is geworden waar de eerste scènes naar hintte, maar dat maakt mijn liefde voor deze film niet minder groots.

redelijke film, maar nummer 6 in de top 250 ik vond met name de muziek erg irritant en de film duurde té lang

Muziek erg irritant? Dat kan je nauwelijks menen. Deze film heeft wellicht de beste soundtrack die ooit voor een film is gecomponeerd.

De muziek maakt de film

Nouja, de beelden toch ook, ernstig zelfs..

De muziek is fantastisch.

En hij duurt fantastisch lang!

Geniale film waarbij de fantastische muziek de indrukwekkende beelden zelfs nog weet te overtreffen.

Vooral de muziek op het einde, wanneer de beweegredenen van "Harmonica-man" duidelijk worden, geeft me iedere keer weer kippenvel!!!

Alhoewel het tempo van de film laag is, weet het verhaal je iedere seconde van de bijna drie uur speeltijd te boeien. De briljante Sergio Leone regisseert het spel van alle acteurs naar ongekende hoogte.

Favoriete quote:

- "Looks like we're one horse short."

- "No, you brought two too many!"

Vooral de openingsscene is prachtig gevonden.

Mooie film maar wel langdradig en ook de muziek is heel mooi.

pas gekocht voor €4 bij de blokker. (nog steeds) een geweldige film.

Voor mij de perfecte film. Hoe zo'n simpel verhaaltje toch zo'n intens diepgaande film op kan leveren. Alles klopt: de muziek, de sfeer, de schaarse dialogen, de actie, etc.

Vanavond eindelijk gezien, wat een fan-tas-tis-che film...Ben (nog) geen echte fan van Spaghettiwesterns maar omdat deze zo hoog staat aangeschreven toch maar ff meegenomen bij de videotheek! Zeker geen spijt van. Claudia Cardinale is echt een droomvrouw daar trouwens Al die close-ups, de muziek, de omgeving, prachtig!

The full 5*!

Drie bandieten, een treinstation, een spoor, gloeinde hitte. Het wachten op de trein duurt voor de mannen tot vervelens toe. Dan horen ze daar echter het geluid waarop ze hebben gewacht. De spanning stijgt, waarna er een man uitstapt en de spanning nog een lat hoger komt te liggen. Er valt een schot, in een flits is de werkelijke actie alweer voorbij.

Sergio Leone is een man van uitersten, langzaam en razendsnel volgen elkaar op. Hier, in zijn grootste meesterwerk, is dat nier anders. De man weet, zoals al eerder in zijn werk duidelijk werd, wat introduceren is. Met de eerste twee hier heeft hij wat mij betrefd ook de mooiste start ooit in zijn hand. Leone weet een bepaalde ongeëvenaarde spanning en intensiteit in deze scènes te leggen die in feite de spil voor de rest van de film vormen.

Maar werkelijk elke scène van deze film is legendarisch. Elke scène voel je mee met de spanningen en emoties die de personages met zich mee dragen, want ja, veel of niet, Leone weet ze in zijn geval meer diepgang dan voorheen aan zijn cast te brengen. Hij geeft ze een geschiedenis die bepalend is voor wat er op het scherm gebeurd, blijkt later. Dat dit verder maar weinig tekst nodig heeft is bijzonder te noemen. Enkel de beelden, enkel de gezichtsuitdrukkingen zeggen genoeg, wat een indruk op me heeft die me dagen lang kan achtervolgen na deze film gezien te hebben. Overigens, als er dan een woord valt, wat een kracht straalt die dan vaak uit, een kracht die alleen Sergio Leone eruit kan halen.

En dan heb ik het nog niet gehad over de muziek die zo ijzersterk in dienst staat van wat we zien. Slechts een paar thema's maken de hele film. Te vaak terugkerend of niet, wat een emotie komt er vrij bij elke scène dat Morricone zijn componeerkunsten laat horen. In de shoot-out komt alles tot een samenvatting, dat waar deze film om draaide komt samen in een beste scènes ooit.

Leone, meester der spanning, meester der cinematografie, meester, dé meester der westerns, geeft hier les in film. Ik zou het niet anders kunnen zeggen. Het is nog heel wat dat deze slechts derde in mijn top10 staat.

Leuk verhaal, alleen echt veel gebeurd er niet in de film.

Het mond harmonica stukje is wel leuk.