Idi i Smotri (1985)

Nu moet ik je toch even corrigeren. Wit Rusland behoorde van 1795 tot 1991 bij Rusland resp. Sovjet Unie. Een deel van Wit Rusland behoorde tot de duits/russische inval in 1939 in Polen tot datzelfde Polen. In 1945 zijn de grenzen van Polen naar het westen opgeschoven, evenals de grenzen van Wit-Rusland, toen een sowjet republiek. Dus Stalin heeft in het kader van zijn "overeenkomst" met Hitler Polen binnengevallen, maar niet Wit-Rusland.

En ja, natuurlijk waren de russen geen lieverdjes, maar bestaan er eigenlijk wel lieverdjes tijdens een oorlog. Ik ben er van overtuigd dat elke natie dat met een ander land in oorlog verkeert zich schuldig maakt aan oorlogsmisdaden. Een schone oorlog bestaat eenvoudigweg niet.

Nee, zo zat het volgens mij ook niet helemaal.

Na de Oktoberrevolutie en WO I werd de zelfstandige staat Wit-Rusland uitgeroepen en deze werd in eerste instantie ook geaccepteerd door de Sovjets. Echter door de Pools-Russische oorlog raakte Wit-Rusland opnieuw verdeeld tussen Polen en de Sovjet-Unie.

Later in het kader van het Molotov-Ribentrop pact met de Nazi's werd alles ten oosten van de rivier Bug toegewezen aan Stalin alles ten westen aan Hitler. Stalin heeft daarna als een beest huisgehouden in zijn nieuw veroverde gebieden. 100.000en burgers zijn geëxecuteerd en afgevoerd naar strafkampen daarna kwamen in 1941 ook nog eens een keer de Nazi's met hun schrikbewind. De Wit-Russische bevolking heeft enorme zware verliezen geleden door het toedoen van twee dictators gedurende WO II. Ook lang niet alle partizanen waren bovendien pro-Sovjet, wat natuurlijk niet zo vreemd is gezien de voorafgaande geschiedenis.

Hierin moet ik je gelijk geven. Ik ben iets te snel geweest met mijn reaktie

Opmerkelijk dat zoveel mensen de eerste helft van de film het zwakkere deel noemen. Dat poëtische en surrealistische is overdreven, maar het is nog altijd stukken interessanter dan het gevolg dat zich vrijwel niet onderscheidt van een willekeurige oorlogsfilm. De soundtrack en close-ups zijn fraai, maar die kwamen in het eerste deel al meer en beter aan bod. Bovendien kunnen ze niet voorkomen dat Idi i Smotri na ruim twee uur geen enkele impact achterlaat.

1.5*

Wat een klap in je gezicht, deze film. Ik denk (ook reagerend op Apollinisch) dat het ontzettend van ieders eigen beleving afhangt, maar ik vond het 'surrealistische' continu aanwezig, ook in de tweede helft. Juist daar zou ik haast zeggen, omdat de opgebouwde spanning zorgt dat de impact des te groter is.

Idi i smotri is een mengeling van Tarkovsky's poezie en mistige sfeer, gecombineerd met Eisensteins drama. Vooral bij die snelle montage aan het eind moest ik echt aan Sergei denken. Wat kunnen die Russen dat toch goed, drama en close-ups...

Even laten bezinken, en blijven hopen dat al die dozijnen andere actie/oorlogsfilms me niet te erg hebben afgestompt.

Beetje onzinnige vraag, maar is dat nou een neger op de poster?

het is een neger met blond haar

Ja sorry ik zie het echt niet.

Het is inderdaad wel een rare poster! Het is overigens geen neger, maar de hoofdpersoon (waarschijnlijk nogal bemodderd)!

Dank.

De horror van de oorlog wordt in Idi i Smotri op een schokkende manier geschetst door de regisseur. Ik denk dat de film zijn status wel heeft verdiend. Dat komt doordat de film een perfecte mix is van een Tarkovsky film en een Herzog film. Enkele scènes zijn niet helemaal geslaagd, (vooral de scène met het eerste gesprek tussen het meisje en Florya), maar verder heb ik weinig kritiek. Met name het acteerwerk van de jongen is ongekend goed.

De Duitsers in deze film zijn op een traan na, nogal eenzijdig gepotretteerd. Maar in veel films heeft de tegenstander niet eens een gezicht, dus wat dat betreft had ik daar weinig moeite mee.

2.5 voor het eerste gedeelte, 3.5 voor het tweede gedeelte.

Idi i Smotri is mijn 2e Russische film en het begin was niet veelbelovend. Het Russische taal en accent deden me meteen denken aan Stalker, waar ik geen goede ervaring mee heb. Maar waar Starkovsky iets had bedacht en dat zo nadrukkelijk mogelijk naar voren wou brengen met theorieen en veel stille momenten, heeft Idi i Smotri een realistisch, pakkend verhaal en prachtige(!) beelden. Ik kan niet eens bedenken welke woorden ik zou moeten gebruiken om die beelden te beschrijven, onbegrijpelijk mooi.

De hoofdpersoon is een genie in het acteerwerk. Vrijwel alle emoties heeft hij zo ongeveer moeten vertonen. De jongeman die transformeert in een oorlogsveteraan en hoe goed dat aan het einde van zijn gezicht af te lezen is. Sowieso was de hele cast goed. De Russen zo irritant en streng mogelijk en de Duitsers wannabe machtig en erg schijterig .

Waar bijna alle oorlogsfilms zo ongeveer standaard zijn is Idi i Smotri dat veel minder. Het leek wel alsof de oorlog steeds stond af te wachten om zich te tonen en als kijker krijg je ook het gevoel dat er elk moment iets kan gebeuren. De film heeft naast de oorlog kleine "dingen" die de film zo mooi maken. Het avontuurtje van de hoofdpersoon en dat meisje bijvoorbeeld. Ik weet niet of dat functioneel was, maar ik vond het ontzettend mooi. Idi i Smotri geeft je het gevoel alsof je de oorlog achter de schermen bekijkt. En niet de oorlog tussen Sovjet en Duitsland, maar alles eromheen, hoe deze oorlog de mensen beinvloedt is zo mooi.

Dikverdiende 4* en later misschien nog meer.

Die gozer kan acteren, niet gezond meer.

Even verduidelijken.

Wie deze film niet realistisch vindt moet terug maar eens de bronnen gaan opzoeken in de archieven, en zelf zwart op wit constateren wat er allemaal is gebeurd. Bewijzen zijn er genoeg dat er dorpen en hopen mensen werden uitgemoord en dit veel met een zo groot mogelijk lijden, op beestachtige wijze, wat we ons zo moeilijk kunnen voorstellen of begrijpen. Vandaar dat sommigen weigeren zich er door aangegrepen te voelen, laat staan toch over enig inlevingsvermogen bezitten. Misschien is empathie niet iedereen gegeven wat ik ten zeerste betreur. Ik druk me dan nog zacht uit. Ik heb genoeg moeten werken over dit onderwerp, en ik heb genoeg documenten in mijn handen gehad om te weten waarover ik spreek.

Zo heb ik ook hier gelezen dat men het onzin vond dat die beelden van de oorlog werden teruggespoeld en dat het jongetje op de foto van Hitler schiet. Ik kan u verzekeren dat de de burgers van de Sovjet Unie goed wisten wie Hitler was. Er was meer dan genoeg propaganda die wees op wie de persoon HItler wel nie was, zodat het jongetje goed wist wie verantwoordelijk is voor zijn lijden! En daar gaat het denk ik ook niet echt om. DIe terugspoeling van die beelden en die foto, daarmee laat de regisseur zien in wat voor een belachelijke wereld we wel niet leven. Hoe is het mogelijk dat één mans haat iedereens ondergang wordt.

De scene op het einde met de gevangen Duitse soldaten drukt goed uit wat voor haat er wel niet in het spel was. Er zijn geen woorden voor.

Deze pakkende film zou verplicht moeten zijn. Aangezien de meeste mensen te lui zijn om boeken te lezen, is een film als dit ideaal om ze nog is iets bij te brengen over een minder leuke kant van de mensheid. Een noodzakelijk kwaad? Maar niet iedereen kan er goed tegen om in de spiegel te zien die zich wordt voorgehouden.

Lang gewacht om deze film te kunnen zien en vanavond was het zover. Jammergenoeg heb ik deze film wel als een tegevaller ervaren. Het begin is ijzersterk en de eerste tocht door het bos alleen van de - uistekende - hoofdpersoon is beklemmend, prachtig en erg meeslepend. De eerste dialogen met het meisje vond ik erg slecht, maar de daarop volgende bombardementen waren weer geweldig en deden me een brok in mijn keel veroorzaken. Jammergenoeg zwakt het na dit eerste deel al snel af naar een onsamenhangend geheel met nog wel een aantal erg indrukwekkende scénes.

Hoet het allemaal precies gegaan is in die oorlog weet ik niet en dus zal ik de film niet op historisch incorrecte ''dingen'' gaan afrekenen, maar heb ik me echt laten inleven in het verhaal. Najah, geprobeerd in ieder geval, want dit ging zo gemakkelijk nog niet. Veel schreewende mensen, irritante Duitse soldaten, amateuristische dialogen en het verhaal springt zo nu en dan even lekker van de hak op de tak. De scénes van de hoofdpersoon en het meisje vond ik trouwens wel erg mooi. Met hun tweëen in het bos en samen in de zelf gemaakte ''hut''. Mooie scene dat die ooievaar de boel daar aan het verkennen is trouwens. Opzich gaat veel goed totdat de mensen hun mond open doen, maar gelukkig zit de film niet boordevol dialoog en dat is maar goed ook.

Over het algemeen leuk om een keer gezien te hebben en misschien blijft ie' wat rondhangen in mijn hoofd zodat ik eens tot herziening over wil gaan. Heb wel het gevoel dat ik deze film vaker moet zien om hem echt tot me door te laten dringen. Erg indrukwekkende scénes, afgewisseld met veel rommelige momenten en een prachtig einde, dat dan weer wel. Dit ondersteund door de geweldige muziek van Mozart en moet eerlijk zeggen dat ik in het begin van dat nummer wel wat kippenvel kreeg. Voor nu drie sterren, maar wie weet wat er in de toekomst nog gaat gebeuren.

3,0*

Als ik je verhaal zo lees HarmJan vind ik het eigenlijk al minstens een 3,5 waard.

Het is voor mij ook niet het verhaal en of dit historisch klopt maar meer dat dit een soort aanklacht van Klimov is en die geloofwaardige en indrukwekkende scenes in de film plaats waardoor de film mij in ieder geval omver heeft geblazen.

En de requiem Lacrimosa zal je nooit meer vergeten na deze film.

Verwacht wel een 4* van je t.z.t.

En over een decenium, zien we een 5* (t.z.t.).

Inderdaad. Ben nu een andere film aan het zien en heb steeds deze muziek in mijn hoofd, geweldig.

Verwacht wel een 4* van je t.z.t.

Denk wel dat dit een groeiertje is, maar herziening zal dat moeten uitwijzen. Het zijn in ieder geval drie dikke sterren voor nu.

Deze film kent een ongekend vreemd begin. Een hoop rare mannetjes (die ook nog eens Russisch praten) die voor de kijker moeilijk te snappen dingen schreeuwen en in ieder geval niet het meest naturelle acteerwerk beheersen.

Het werd voor mij even doorzetten, ook al omdat ik de personages tamelijk laam vond en er geen reet gebeurde. De cinematografie vond ik ook slecht; dat bos zag er mijns inziens teveel uit als ... gewoon een bos. Onzinargument natuurlijk, ware het niet dat dat het als een home-video deed aanvoelen en ik dat nogal amateuristisch vond. Ook zit de eerste helft behoorlijk vol met rare stukken. Het hele personage van Glasha was me te vreemd, en Florya deed niet veel anders dan huilen en lachen, en nog behoorlijk ongeloofwaardig ook.

Gelukkig kwam er wat ellende in de film. Plotseling zijn de simpel ogende camera-voeringen des te indringend, en de film stelt enkele prachtige shots tentoon. Maar het sterkste vond ik nog wel het realisme in de film. Het zou me niks verbazen als het een vette snuff movie is, het sterven van de koe vond ik bijvoorbeeld shocking realistisch. En dat na het low-budget achtige vakantiefilmpje dat de eerste helft was!

De complete 2e helft kreeg een extra lading door het realisme. Het lijkt allemaal veel te echt, vooral doordat het in het begin allemaal zo amateuristisch leek. Het ploeteren, het lijden, het fysiek dan wel psychologisch vermoord worden - zelden sterker dan in de 2e helft van deze film. Het eind was echt beyond me zo sterk - het liquideren van dat dorp door lachende duitsers, het op Hitler schieten en WO II in vogelvlucht (zelden zo indringend aangetoond gezien wat er was gebeurd als Hitler eerder was neergeschoten) - het was een mokerslag. Zonder naar huilmomenten te zoeken. Verdiend een topfilm, al had de 1e helft van mij een stuk minder laam mogen zijn.

Net aan 4*

Mijn eerste Russisch gesproken film en meteen een heftige ervaring moet ik zeggen. Het begin van de film is even wennen met een hoop druk gedoe van een aantal Russen die met een heel raar accent lijken te praten. Christian Bale in zijn rol van Batman zou hier zeker niet tussen misstaan met dat rare gepraat.
Gelukkig komt de film daarna al snel op gang en volgen we de jonge Florya, die echt enorm heftige zaken meemaakt. Aleksei Kravchenko, die deze rol speelt zet echt een ongelooflijk goede rol neer. Zelden iemand zo overtuigend zien spelen in een rol waarbij haast alle emoties wel aan bod komen.
De cinematografie is redelijk goed, waarbij vooral in het tweede gedeelte van de film enkele mooie shots getoond worden. Het tweede gedeelte van de film is ook het heftigst, omdat alle ellende zo enorm realistisch overkomt. Vooral de scène met de Duitsers die als beesten omgingen met de inwoners van het dorpje. waren soms gewoon angstaanjagend om te zien. De film barst daarnaast natuurlijk van de drama, maar zonder te overdrijven en zonder het de kijker op te dringen.
Tenslotte is er zoals sommigen hier ook al aangaven de enorm indringende muziek, die haast net zo heftig is als de film zelf. Enorm goed gekozen en muziek, die net als de film na één dag zeker nog niet uit je hoofd is verdwenen.
Kortom een sterke film die op sommige momenten zeker indruk heeft gemaakt.

4,0*

'Idi i Smotri', een perfecte mix van Andrej Tarkovsky en Werner Herzog? Zeker en vast in de visuele precisie en de inhoudelijke bevreemding. Een Russische 'Apocalypse Now'? Wel in de expliciete weergave van de allesoverheersende "horror" van de oorlog. En toch staat 'Idi i Smotri' als film wat mij betreft ganz allein. Nooit eerder werd zo'n beklemmende cameravoering gecombineerd met een verhaal dat zuivere abstractie in personages binnen concrete oorlogssituaties serveert.

Die symbiose is ontzettend krachtig, maar tegelijk schept het een barrière voor de kijker: moeten we genieten van de verbluffende tableaux en er het vreemde verhaaltje maar voor lief bijnemen? Of dient de uitgekiemde stijl louter en alleen tot het dragelijker maken van een verhaal dat in se niet mag verteld worden, juist omdat er zoveel zinsverbijstering aan te pas komt? De laatste die daarop sluitende antwoorden zal formuleren is Klimov zelf, die zich in zijn eigen enigmatische sfeer nestelt als in een natuurlijke biotoop.

'Idi i Smotri' staat garant voor een "nieuwe", verpletterende kijkervaring: zo ontroerend als leed en lijden in beeld worden gebracht, zo onbekend is het innerlijk van de personages. Ziedaar de kruising tussen Andrej Tarkovsky en Werner Herzog; of hoe visuele ontroering en maatschappelijke waanzin (lees: regelrechte chaos) hand in hand gaan.

3*

Bijzondere film, bestaande uit verschillende delen van imo nogal wisselende kwaliteit. Het begin van de film deed me vrij weinig, tot het overweldigende bombardement in het bos. Zelden werd zoiets zo indrukwekkend in beeld gebracht, je zat er middenin. Maar ook de wat kleinere scènes die volgden, zoals het prachtige douchen tussen de bomen, zijn overduidelijk kunst met de hoofdletter K.

De rest van de film weet jammer genoeg niet meer dat niveau te behalen, hoewel bepaalde momenten tijdens het brandende dorp en de nasleep daarvan nog enigszins in de buurt weten te komen. Meest aangrijpende moment vond ik nog wel als Florya na de brand de blonde dame uit het dorp nog een keer terugziet. Ook daaruit blijkt wel dat voor mij die kleine scènes meer impact hebben dan de grote momenten.

Inhoudelijk wist de film mij dus jammer genoeg niet voor de volle 100% bij de strot te grijpen, maar verder is de film nagenoeg perfect. Soundtrack was voortreffelijk, het camerawerk erg sterk, de make-up effecten zijn van ongekend hoog niveau en de film heeft een bijzonder chaotische en realistische uistraling. Verder ook sterk acteerwerk, hoewel ik in het begin erg moest wennen aan de uitzonderlijke mimieken, met name van de hoofdrolspeler. Maar achteraf wisten zijn tranen mij ook te ontroeren.

Voorlopig een hele ruime 3,5 sterren, maar verhoging sluit ik niet uit.

Eindelijk de film gezien. Ik las ergens dat als Elem Klimov trouw was geweest aan de geschiedenissen van de ruim 600 dorpen in Wit-Rusland waarvan de nazi's de bevolking uitroeiden, dan had hij een film moeten maken die niemand zou durven bekijken. Ondanks de afzwakking van de gruwelen waren de opnames voor de regisseur zo'n beproeving dat hij nadien niet meer wilde werken; Kom en Zie bleef Klimovs laatste film.

In ieder geval is het voor mij een bijzonder aangrijpende film over deze jongen van dertien, die verdwaalt in een landschap vol wreedheden, gedesöriënteerd en volkomen ontreddert. Hoe zijn mensen in staat zoveel onmenselijke gruwelijkheden te begaan.

Ik heb er even op moeten wachten maar dan ook eindelijk dankzij Idi i Smotri gezien.Bij deze eerste kijkbeurt moet ik zeggen dat het een behoorlijke impact op mij gemaakt heeft.Ik was werkelijk overdonderd.

Het begin is even inkomen, het begint met een ietwat rare scène die ik toch niet helemaal vind passen in de rest van de film.het verhaal begint pas echt als Florya word meegenomen om te gaan strijden tegen de Duitsers.Ik raakte op een gegeven moment helemaal in een soort van trans die mij eingelijk de hele film wist vast te houden.Dit komt ook mede door de wat bevreemende beelden, de geweldige muziek en het geluid.Ik stoorde mij geen moment aan al die herrie van de mensen en vond dat juist erg passen bij de film.Het had overall nogal een hypnotiserende werking vond ik, en deed mij zo af en toe denken aan de films van Tarkovsky.

Het eerste gedeelte vond ik het beste van de film.Er word een heerlijke, doch onheilspellende sfeer gecreërd.Fantastische camera voering, een paar hele mooie shots en toch wel heel goed acteerwerk van dat jochie, die je helemaal meeneemt op zijn reis of beter gezegd in zijn ervaringen.Je ziet de Duitsers nooit echt in beeld verschijnen in dit gedeelte van de film, maar je voelt toch wel dat ze er zijn en op de loer liggen.

Dan komt het tweede gedeelte waar het in het midden ietwat inzakt en er eingelijk weinig boeiends gebeurd, wel wordt je opnieuw getrakteerd op nog een paar mooie shots en de heerlijke soundtrack.Het moment dat het weer een beetje opgang komt krijg je een aantal indrukwekkende momenten te zien, die toch wel een klap in het gezicht zijn.De hel die de oorlog was word op een manier in beeld gebracht die je zeker nog een hele tijd gaan nablijven.Wel is het een beetje jammer dat de Nazi's toch wel weer een behoorlijk zwart/wit worden neergezet, en dat word ook echt zo in beeld gebracht.Zij zijn de vijand en dus slecht(Nu wil ik zeker niet zeggen dat ze lieverdjes waren), terwijl de Russen toch minstens zo erg waren, maar aan de hand van de daarbij horende beelden heb ik mij daar verder weinig aan gestoord.Dit word opnieuw gevolgd door opnieuw een hele sterke scène en ik schrok me echt dood toen de russen dood waren en die vermagerde mensen in beeld kwamen.Nu heb ik dat wel vaker gezien maar dit kwam behoorlijk onverwachts en shockerend, maar heeft toch weer een diepe indruk achtergelaten .Het einde is ook erg sterk.

Het matige en wat saai wordende midden stuk.Het rare begin, en de niet altijd evengoede acteerprestaties van de andere spelers, vooral de Duitsers, zijn mijn enige minpunten en zorgen ervoor dat het net geen 5* zijn.

Een hele dikke 4.5*

Een heel erg goede film. De spanning zat er goed in en het verhaal is goed overgebracht.

4.5*

Pfff wat een doffe ellende allemaal weer, bijna niet uit te houden. Het eerste uur vond ik veruit het beste; atmosferisch en onheilspellend. Daarna ( ruwweg vanaf dat het meisje uit de film verdwijnt en de Duitsers komen opzetten ) vevalt Klimov toch te veel in het afreageren van veertig jaar opgekropte woede; begrijpelijk, maar dat de Nazis verwerpelijke zwijnen waren is een feit waar je toch niets meer aan veranderd, hoeveel misere je ook in je film pompt om dit nog maar eens duidelijk te maken.
4* voor het eerste uur, het schitterende steadicam camerawerk en het toch wel indrukwekkende hoofdrolspelertje.

Nogal een tegenvaller. Nergens echt indrukwekkend. De eerste helft is ronduit irritant met een hoop nep gehuil en nep gelach. Het meisje dat het jongetje ontmoet is ronduit irritant. Maar dan zit de 2e helft vol verschrikkelijke dingen die de Duitsers gedaan hebben, ach gut. Dit hebben we vele malen beter gezien, inhoudelijk. Visueel gezien kan ik misschien de hoge rating begrijpen, maar dat was het.

Maar dan vergeet ik wel bijna het geniale gozertje. Wat een uitdrukkingen! Het lijkt alsof dit jochie echt deze oorlog heeft meegemaakt, hij lijkt helemaal rijp voor het gesticht. Prima geacteerd.

Definieer inhoudelijk eens, zou ik zeggen...