menu

Umberto D. (1952)

mijn stem
3,80 (282)
282 stemmen

Italië
Drama
89 minuten

geregisseerd door Vittorio De Sica
met Carlo Battisti, Maria-Pia Casilio en Lina Gennari

De gepensioneerde Umberto Domenico Ferrari woont in een klein pensionnetje, waar hij door zijn kleine pensioen ver achter is met huur betalen. Toen hij nog werkte, werd zijn kamer overdag verhuurd aan prostituees, maar met zijn permanente aanwezigheid is dat niet meer mogelijk, waardoor de tirannieke hospita hem op straat wil zetten.

zoeken in:
Haalt het toch niet bij ladri....omdat de S. hier wat teveel met de botte bijl hakt.Gevoelens worden hier aan de kijker opgedrongen(ook door de muziek) zodat de film gerust sentimenteel mag worden genoemd.Dan nog moet je toegeven dat de manipulatie wel degelijk effectief is.Net zoals Umberto zou moeten toegeven dat hij zijn ellende ook deels te wijten heeft aan zijn koppigheid en arrogantie ,waardoor hij zich niet kan aanpassen aan de omstandigheden van het Italië net na de oorlog.
Overigens doet het slot qua idee sterk aan Rashomon denken.

4,5
Meestal houd ik niet van sentimentele films, maar net zoals bij "Ladre de Biciclette" weet ook De Sica met deze film mij weer goed in mijn gevoel te raken. Zonder de hond Flike zou ik niet zo met Umberto meegeleefd hebben denk ik, want niets kan bij mij immers zo medelijden opwekken als de blik van een hond. Ik moest bij het zien van deze film ook enigszins denken aan het drama "Wendy & Lucy" waarin ook de hond het middelpunt was.
De muziek was ook in "Umberto D" weer goed gekozen en maakte daardoor de belevenis van dit sociale drama voor mij nog intenser, waaruit toch maar weer eens blijkt dat De Sica een meester is in het op het gevoel spelen van de kijker.
De scènes in het "dierenasiel" vond ik erg cru. Honden werden er aan de lopende band aangevoerd en mocht de bezitter van de hond niet op komen dagen of mocht niemand zich over de viervoeters willen ontfermen dan stond de hond een wreed lot te wachten.

4,5*

avatar van Koenr
3,0
Vond het wel een mooi, klein drama. Mooie focus op de personages vooral. Beste scène vond ik het opstaan van Maria, fijn hoe zo'n personage eventjes precies de aandacht krijgt die ze verdient. Zie je niet vaak.

Klein minpuntje was de scène waar Umberto vanuit z'n raam voor het eerst naar het spoor kijkt. Erg lelijke zoom en dan ook nog zo'n debiel suspensemuziekje eronder. Beetje jammer.

Verder af en toe iets te makkelijk meelijwekkend misschien, maar over het algemeen zat dat ook wel goed. Benieuwd naar meer van De Sica.

avatar van Goldenskull
2,5
Droevige film van De Sica met mooi vormgegeven emoties. Helaas kwam ik nooit echt in de film door de slechte muziek. Scheelt de film iig een ster.

2.5*

avatar van simonvinkie
2,5
Deze aardige, onderhoudende film was ergens toch wel een kleine teleurstelling. Mede omdat ik wel een fan ben van de oude italiaanse cinema. Slecht was Umberto D. zeker niet. Bij vlagen was het allemaal erg ontroerend, en leefde je ook best mee met Umberto Domenico Ferrari. Het hondje had daar ook best een grote rol in.

Probleem was dat het erg lang duurde voordat ik in de film zat en ook niet alles even interresant vond. De film kende wel een paar inzakmomentjes, waarom ik mijn aandacht er niet altijd even goed bij kon houden. Wel was de muziek prima en kent de film ook een paar mooie shots. De acteerprestaties waren wel erg goed. Kan niet geloven dat de rollen werden voltolt door Amateurs.

Maar stiekem was ik dus wel een beetje teleurgesteld, alhoelwel de film zeker niet slecht was. Heb ook nog The Bicycle Thieves liggen, dus die is binnekort ook zeker aan de beurt.
2,5*

2,5
simonvinkie schreef:


Maar stiekem was ik dus wel een beetje teleurgesteld, alhoelwel de film zeker niet slecht was. Heb ook nog The Bicycle Thieves liggen, dus die is binnekort ook zeker aan de beurt.
2,5*


Die is echt stukken beter.

avatar van Ramon K
5,0
Extra stroop en traanvocht wordt geleverd door Flike de hond, die met zijn x-factor en snuggere kunstjes zelfs lassie in zijn hemd doet zetten. Toppunt was geloof ik wanneer ik die viervoeter zag bedelen, maar dat kunnen ook die dwingende vioolklanken geweest zijn die me op den duur hallucinaties bezorgden.


En bij Hachiko? Die hond heeft toch ook x-factor? En die draagt de film nog meer dan 't hondje in Umberto D Waarom mag 't hier dan niet?

djelle
Misschien omdat de manipulatie hier sterker/valser aanvoelt (en ik zoiets niet meteen verwacht bij een Italiaans armoedeportret)? Bovendien was de hond hier als ik me goed herinner meteen trouw, volgzaam en met kunstjes en alles zoals ik zei... Hachico is veel eigenwijzer, is niet zomaar een hond die je truukjes leert etc... Het draait om de hond en het wordt opgebouwd naar een climax.

Maar deze film is helaas te lang geleden voor me om nog echt dieper of accurater op de (volgens mij weer kromme) vergelijking in te kunnen gaan.

avatar van Ramon K
5,0
Bovendien was de hond hier als ik me goed herinner meteen trouw, volgzaam en met kunstjes en alles zoals ik zei... Hachico is veel eigenwijzer, is niet zomaar een hond die je truukjes leert etc... Het draait om de hond en het wordt opgebouwd naar een climax.


Umberto was volgens mij al eigenaar van de hond dus daar heeft ie jaren de tijd voor gehad. Toch logisch dat ie trouw is? En heeft zeker een eigen willetje! (je hebt 't einde van de film toch gezien?) Ik zie het verschil echt niet. Hier wordt ook gebouwd naar een climax. Ik stel de vraag natuurlijk niet voor niets.

avatar van Ramon K
5,0
En ook qua muziek. ELKE scene met de hond in Hachiko wordt muzikaal begeleid, dus waarom is het hier dan fout? omdat jij niet van vioolmuziek houdt?

djelle
Zoals ik al zei: om goed te kunnen vergelijken is Umberto D te lang geleden voor me, sorry.

3,5
Net als De Sica's Ladri di Biciclette is ook Umberto D er een van het zelfde soort. En waar het melo-drama in De Fietsendieven perfect gedoseerd blijft slaat de Sica hier enigszins door. 3,5*

avatar van dreambrotherjb
5,0
De film wordt hier en daar lees ik als een tikkeltje sentimenteel afgedaan.
Voor mij voelt hij nergens 'vals' aan. Deze overtuigde mij een stuk meer dan Ladri, die ik wel alweer een 2,5 jaar geleden gezien heb, dus moet hem zeker nog eens kijken om beter te kunnen inschatten.

Maar Umberto D. is voor mij gewoon van een oprechte schoonheid, en daar gaat weinig tot niets boven.

avatar van Filmkriebel
4,0
Ik las over deze film in een artikel over politiek zwaargewicht Andreotti, verantwoordelijk in het begin van de jaren '50 voor de ontwikkeling van de Italiaanse cinema. Hij liet Umberto D censureren omwille van het weinig flatterend beeld dat er gegeven wordt van Italië. Umberto D belicht voortdurend het gebrek aan respect van de maatschappij voor de ouderen en dat kon toen niet door de beugel.

Umberto is een vereenzaamd ex-ambtenaartje met een slim hondje die het moeilijk heeft om zijn huur te betalen en op straat dreigt gezet te worden. Levert een aantal sterke scènes op, zoals wanneer Umberto bedelarij overweegt maar zijn trots toch de bovenhand haalt of wanneer hem in het hospitaal aangeraden wordt om wat te blijven logeren om de huur te verlichten . Sfeervol en redelijk meelijwekkend... en vooral een film die partij kiest voor de kleine man. Het leek me een prima introductie tot De Sica's werk. Het ziet er goed naar uit dat deze Italiaanse klassieker de top 250 zal halen.

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Umberto D is een film met een sociaal thema, dat ondanks z'n ouderdom nog steeds actueel is. Ik moest bij de film eerst denken aan films als City Light van Charlie Chaplin. Al heeft deze Italiaanse film niet die humor, maar een groter realisme. Italië was in de jaren '50 aan het herstellen van de oorlog en er weer op aan het klimmen. Umberto had ook een job en je merkt wel dat zijn leefomgeving niet meteen een getto is. Maar ook nu nog merk je in sommige zuiderse Europese landen (en uiteraard ook elders), dat er toch een gebrek is aan sociale zekerheid, groot pensioen, ouderenzorg, sociale woningen, ...

Het is belangrijk voor de film dat Umberto een man is die gewerkt heeft. Dat maakt het eens zo schrijnend dat hij ondanks z'n jaren werken, toch niet kan rondkomen in een land dat zich geciviliseerd noemt. Zelfs als hij het echt te zwaar heeft, zal Umberto het toch moeilijk hebben met bedelen of misbruik maken van bvb de opvang in de ziekenboeg.

De film is als een sentimentele bal voor de goal die je denkt zo binnen te trappen. Maar de regisseur kan het zo weergeven dat de film niet in goedkoop sentiment vervalt. Als je weet dat acteur Carlo Battisti geen professionele acteur was, sta je nog meer versteld. De interactie trouwens met de dienstmeid Maria is trouwens knap, en met weinig woorden zie je hoe zij worstelt met haar zwangerschap in de positie van dienstmeid. Zeer sterk!

Tijd dus om Ladri di biciclette boven te halen, want van deze regisseur wil ik zeker nog meer zien. Een aangename verrassing.

3,0
Wat mij trof was het contrast tussen de "stijl" (kleding, sereniteit, netheid, correctheid, algemeen respect...) en de armoede... Realistisch?

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
ThomasVV schreef:
Wat mij trof was het contrast tussen de "stijl" (kleding, sereniteit, netheid, correctheid, algemeen respect...) en de armoede... Realistisch?


Op zich logisch en realistisch. Umberto is niet geboren in een arme wijk, maar had een job en een sociaal leven waarbij de presence en status toch wel belangrijk is. Wat niet wegneemt, dat er evengoed armoede is door het gebrek aan sociale zekerheid, ziekteverzekering, pensioen, ... Zeker in de jaren '50 nog meer dan nu. De stijl die Umberto (en eigenlijk die dienstmeid ook) lijkt in contrast, maar is vooral een vorm van zelfrespect en een uiting van de wil om bij die gegoede maatschappij te horen. Achter die levensstijl en die mooie kleding schuilt echter de harde waarheid van armoede.

3,0
Film Pegasus schreef:
armoede door het gebrek aan sociale zekerheid, ziekteverzekering, pensioen, ...

Hij kon zich toch een verblijf in de ziekenboeg "permitteren"? En zijn "pensioenconditie" moet ie toch op voorhand gekend hebben? En had ie dan geen familie?
Ik vind in ieder geval de "bedelscéne" niet erg geloofwaardig...

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Ik weet niet of hij zijn pensioenconditie op voorhand kende. En dan nog is het niet evident om u daar financieel op voor te bereiden. Anno 2014 is het minimumpensioen al iets hoger dan in de 50's. En het verblijf in de ziekenboeg was ook maar het hoogstnodige. En als je het verhaal ziet, had hij niet echt veel vrienden of familie, waar hij na zijn pensioen op kon terugvallen.

avatar van John Milton
4,5
Geweldig film. Bicycle Thieves was goed, maar ik denk dat Umberto D. me net nog iets meer heeft geraakt, al zit er misschien teveel tijd tussen voor een eerlijke vergelijking.

Het is geen vrolijke kost en ik moest een aantal keren vechten tegen opwellend traanvocht, maar toch vind ik dat de Sica daar niet specifiek op speelt. De hoofdrolspelers doen het net als bij Bicycle Thieves weer opmerkelijk goed voor ongetrainde acteurs en het tempo is prima voor een film van anderhalf uur. Mooi gerestaureerd en wat mij betreft uitstekend geschikt als kennismaking met de Italiaanse cinema van begin jaren '50 en het neorealisme. Stukken toegankelijker dan Rossellini als je het mij vraagt.

Zonde dat deze niet wat meer bekeken wordt.

avatar van HarmJanStegenga
3,5
Mooie film weer van Vittorio De Sica, na het nog mooiere 'Ladri di Biciclette'. Al zijn beide films bijzonder. 'Umberto D' kent veel mooie scenes, vooral naar het einde toe. Flike die over het bruggetje terug komt lopen naar z'n baas toe en de afkeer van Flike na de (bijna) zelfmoordactie van Umberto daarna. Armoede, schaamte, eenzaamheid - thema's van alledag komen voorbij, thema's die altijd actueel zullen blijven. De Sica brengt alles op oprechte wijze en ik kan me voorstellen dat veel kijkers echt ontroerd worden door deze prent. Geen mooie decors en geen goedkoop sentiment, maar echte emoties. Knappe film.


avatar van gauke
2,5
De regisseur schetste een grimmig en niet bepaald rooskleurig beeld van de Italiaanse samenleving anno 1952 via dit zogenaamde neo-realistische tijdloze, sobere en troosteloze portret (van een waardig man) van ouderdom, eenzaamheid en onverschilligheid. De cast bestond uit louter amateurs en de film was niet sentimenteel of banaal. En toch raakte ie me nauwelijks of blies me niet omver zoals ik gedacht had.

avatar van BBarbie
4,0
Met deze film laat De Sica zien dat in het woelige Italië van na de oorlog eigenlijk geen plaats was voor improductieve ouderen. Ze lopen alleen maar in de weg en worden overal rücksichtlos weggestuurd (bij de demonstratie, het pension, het ziekenhuis). Echt pijnlijk wordt het wanneer de kamer van Umberto eerst wordt “onderverhuurd” en niet veel later grondig wordt gesloopt terwijl hij er eigenlijk nog steeds woont. De chique mensen, waarmee de pensionhoudster zich omgeeft, geven aan welke kant zij met haar pension op wil. Voor armoedzaaiers is daar geen plaats. De toekomst van het ongehuwd zwangere dienstmeisje ziet er daarom al even bleek uit.
De schaamte over de houding t.o.v. ouderen wordt op straat haast nonchalant afgekocht, wat maakt dat bedelen blijkbaar een lucratieve business is.
Net als in Ladri di Biciclette (1948) gaat De Sica met zijn neorealistische film op de sentimentele toer. Maar dat is met zo’n verhaal volgens mij min of meer onvermijdelijk.
Film was bij mij al een tijdje aan herziening toe. Gelet op een door Filmkriebel e.a. aangekaarte discussie, heb ik dat wat naar voren gehaald, want met hem ben ik van mening dat deze film in de top-250 thuishoort.

avatar van John Milton
4,5
Mooi gezegd. Had je deze nog helemaal niet becijferd, BBarbie? Ik zie niets staan van rating van 3,5 naar 4* ster of iets dergelijks, maar je had hem dus al wel gezien eerder?

avatar van BBarbie
4,0
John Milton schreef:
Mooi gezegd. Had je deze nog helemaal niet becijferd, BBarbie? Ik zie niets staan van rating van 3,5 naar 4* ster of iets dergelijks, maar je had hem dus al wel gezien eerder?

Ja, ik had de film eerder gezien. Voor de laatste keer (op een VHS band) ver voordat ik lid geworden ben van dit forum en daarom had ik niet eerder gestemd. Dat geldt voor nog vele duizenden films trouwens. Mijn "filmleven" is begonnen begin jaren '50, mijn "MM-leven" in 2009. Kun je nagaan.

avatar van John Milton
4,5
Ik zag het net staan op je profiel idd, wist ik helemaal niet
Das het mooie van MovieMeter vind ik ook, totaal niet leeftijdsgebonden.
Maar ik kan me voorstellen dat je dan (nog) niet stemt. Ik doe dat zelf ook niet als ik niet meer goed weet hoe een film ging, dan kan ik ook geen waardering vormen.

4,0
Italiaans neorealisme.
Vittoria de Sica brengt een tedere film met sociale inslag : de armoede met al zijn vernederingen tegenover onbegrip en onverschilligheid en hoe van onwetendheid wordt geprofiteerd.
De weinig bekende acteurs, het hoofdpersonage vooral, presteren uitstekend.
Prima sfeerschepping, eenvoudige en klare dialogen en een effenaf prachtige en emotionele slotscène.

4,0
Armoede is van alle tijden.
Mensen die zich verrijken op de kap van de behoeftigen zullen er ook altijd zijn.
Hoe overleeft de mensheid dan toch?
Door goedheid en liefde.
In deze lievelingsfilm van de Sica (en opgedragen aan zijn eigen vader) zijn het de huismeid en het hondje Flike.
Het is de moeite waard om af en toe nog eens een film te zien die deel uitmaakt van de rijke filmgeschiedenis.

avatar van Flavio
4,0
Weer een prachtige film van De Sica. Ik dacht dat ik daar niet zo gevoelig voor was maar de Italiaanse neorealistische melodrama's van De Sica raken toch een gevoelige snaar, ook eerder al met Ladri di Biciclette.

Misschien ligt het aan de taal, het mooie zwart-wit, de melancholieke sfeer, de geloofwaardige niet-professionele acteurs, het kleinschalige vooral- het zijn eerlijke films die zich bovendien houden aan het aforisme less is more: Umberto D. is arm, maar zijn armoede is onzichtbaar, hij loopt keurig behoed in zondags pak door de Romeinse straten, oude vrienden begroetend. Zijn armoede is vooral ook reden tot schaamte: de vernedering om iemand om geld te vragen terwijl hij heel zijn leven zijn eigen kost verdiend had.

De film zit vol maatschappijkritiek: de geldbeluste huisjesmelkers, de ongeïnteresseerde bestuurders, de respectloze politie, maar concentreert zich toch vooral op de aimabele hoofdpersoon, fantastisch gespeeld door Carlo Battisti, in zijn eerste en enige film.

1,5
TMP
Na Ladri di Biciclette enkele jaren geleden te hebben bekeken, heb ik mij ook aan deze film van De Sica gewaagd, maar deze is mij behoorlijk tegengevallen. Ik kon mij eigenlijk geen moment inleven in het hoofdpersonage en ook niet echt met hem meeleven. Verder ook weinig interessante andere personages. De boodschap die De Sica wil overbrengen is aardig, maar de uitwerking ietwat geforceerd en niet naar mijn smaak.

avatar van Dievegge
4,5
Kort na de Tweede Wereldoorlog had het gewone volk in Italië het moeilijk. Tegen een achtergrond van Romeinse architectuur zien we een maatschappij in heropbouw. We volgen één bejaarde man met wie je gemakkelijk kunt sympathiseren. Uit de nette kleding en het horloge van Umberto kun je afleiden dat hij vroeger iemand geweest is, maar met z'n lage pensioentje heeft hij het nu moeilijk om de huur van z'n kamertje te betalen. Doordat hij zich waardig en hoffelijk blijft gedragen, ontstaat het beeld van de nobele arme die uitgebuit wordt door de verdorven rijke. De grote ogen van het dienstmeisje Maria stralen onschuld uit. De rollen werden toebedeeld aan amateurs die goed bij hun personage pasten en levensecht overkomen.

Het gevoelsregister wordt opengetrokken, met sentimentele vioolmuziek op de achtergrond. Bij het einde heeft menigeen een traantje weggepinkt. Het zien van een tramspoor brengt de ouwe stakker op het idee om zelfmoord te plegen, maar er is één iets wat hem nog aan het leven bindt: z'n terrier Flaik. Hiervoor zijn duidelijk twee verschillende honden gebruikt. De ene is zwart rond z'n ogen, de andere wit. In z'n emotionele toestand merkt Umberto niet eens dat z'n huisdier verwisseld wordt.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:01 uur

geplaatst: vandaag om 02:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.