Hachi: A Dog's Tale (2009)

idd mooie film

Een man vindt een hond, wordt verliefd op de hond, conditionering en dan heel veel sentiment. Het kon mij niet bekoren.

Zakdoeken klaar? Brullen maar.

Overigens een waargebeurd verhaal: bijna een eeuw geleden heeft een Akita 9 jaar op zijn baasje gewacht. Ander land, geen Richard Gere en waarschijnlijk net ff iets minder Amerikaans sentimenteel, maar dat geeft wel een extra dimensie aan de film.

Wat een behoorlijke score zeg. Niet helemaal mee eens, maar ik snap de charme van de film wel. Einde is ook echt zielig.

3,5*

Zeker als je van honden houdt, een ontroerende film die meer dan de moeite waard is.

Prachtige film! Met de altijd goeie Richard Gere.

Heel mooi, echt wel even gejankt.

Indrukwekkend

Met afstand de meest hartverscheurende film die ik de laatste jaren heb gezien. Na afloop moest de brandweer hier even uitrukken om ondergelopen kelders leeg te pompen.

Film zit ook degelijk in elkaar, met prima acteerwerk. Aanrader!

Mooi verhaal, prachtig beest ook

Erg sentimentele film over een man die elke dag door zijn hond van de trein wordt gehaald. Ook na diens overlijden wacht zijn hond hem nog elke dag op. Opzich een aardig gegeven, maar het wordt allemaal wel erg volgens het boekje uitgewerkt. Daarnaast is dat ook meteen het hele verhaal en gebeurt er verder nauwelijks iets. Ook vond ik het hoofdpersonage, vertolkt door Richard Gere, verder niet al te interessant. Wel aardig om zijn interactie met de hond te zien, maar dat wordt na een tijdje ook iets te veel van hetzelfde. Ik vond het ook iets te sentimenteel om me echt te kunnen raken, dus al met al toch matig.

Lief filmpje, maar daar is dan ook alles mee gezegd, want het stelt voor de rest maar weinig voor. Visueel gezien, leek het soms wel ‘The Bold and the Beautiful’ en de pianoscore was ook niet bepaald geweldig. Op zich maakt dat me meestal niet zo uit bij dit soort films, omdat ze toch vaak weten te doen wat ze moeten doen, namelijk ontroeren. Maar ook dat viel – m.u.v. het laatste half uur – nogal mee en dat maakt samen met de visuele lelijkheid het gewoonweg geen bijzondere kijkervaring. Wat ik het eerste uur ook miste, waren de gelaatsuitdrukkingen bij de hond, die werden simpelweg niet tot amper in beeld gebracht, waardoor de hond nauwelijks karakter kreeg. Pas het laatste half uur kregen we daar meer van te zien, en daar werd de film dan ook meteen wat beter, maar vooral ontroerender, waardoor je voorgenoemde kritieken bijna zou vergeten. Maar nee, dat doe ik niet. Ik vond het een redelijk filmpje, bij tijden vertederend, maar een hoog cijfer hier aan toekennen? Nee, ‘Red Dog’ – die ik nog niet zo lang geleden zag – was op de door mij eerder genoemde aspecten allemaal stukken beter. 2,75*

the bold and the beautiful.....

ben het wel met je eens.

het laatste half uur vond ik ontroerend en ook best wel indrukwekkend aangezien het hier

om een waar gebeurd verhaal gaat.

een echte tranentrekker

Deze prachtige film eens opnieuw bekeken, nu op blu-ray.

Het is en blijft een indrukwekkend verhaal en heb bijgevolg niets toe te voegen aan mijn eerdere commentaar, alleen dat ik hem nu de maximum score geef, ondanks het trage begin van de film is ie dat dubbel en dik waard.

Een aandoenlijke film, met een ontroerend verhaal. De uitwerking is iets te vlak, maar dit stoort echter nergens. Verder geeft het de film een extra dimensie, als je er bij na denkt dat het hier een waargebeurd verhaal betreft. Verder goede hoofdrollen van Richard Gere en natuurlijk de hond Hachi. 3,5 Ster.

Hond houdt al zes jaar de wacht bij graf van zijn baas | nu.nl/opmerkelijk | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

So sad

sad en mooi tegelijk. Die honden hebben toch echt een 6e zintuig. Mooi man !

De vorige keer dat deze film op stond kon ik naar Appie H om een paar pakken zakdoeken te gaan halen. Ik blij, had ik gelukkig wat anders te doen. Voor mij 1 ster, de rest stemde 5 sterren. Doen we wel het gemiddelde om de vrede in huis te bewaren.

Trouwens wel een mooie hond.

Haha broodje aap verhaal natuurlijk... kon zo uit de Telegraaf komen

Aangrijpend waargebeurd verhaal dat helaas pas in deze film na ongeveer de helft begon te boeien. Toen nam het verhaal mij zo mee dat ik het matige eerste deel snel vergat.

Het emotionele (idd een echte tranentrekker) gedeelte heeft voor mij de film naar 3,5* weten te tillen.

De film geeft op zeker een andere dimensie aan trouw.

Dat is een Akita.

Zeer trouw aan zijn baas, sterke genegenheid tegenover zijn baas.

Vandaar ook in deze film gekozen.

Erg mooie honden.

Oh ja, de film is voor mij een zeer ontroerende film, zeker doordat ik zelf honden heb die ook voor mij door het vuur gaan.

Ik heb dan ook erg genoten van deze film en met ontroering heb gekeken.

Lachen joh, hoogstaande reply.

Sorry, maar kijk even verder dan je neus lang is.

Blijkbaar ben jij wel een telegraaf lezer, of niet, geen oordeel over.

Maar het is een waargebeurd verhaal.

"De trouw van deze honden wordt duidelijk geïllustreerd in het volgende waargebeurde verhaal. Bij Station Shibuya staat een standbeeld van een zeer trouwe Akita: Hachiko. Hachiko begeleidde iedere ochtend zijn baasje, professor Ueno Hidesaburō van de universiteit van Tokio, naar het station en wachtte dan tot de trein wegreed. 's Middags ging hij dan weer naar het station om zijn baasje af te halen. Op zekere dag wachtte Hachiko weer op de trein, die echter zonder zijn baas in het station arriveerde. Zijn baasje was die dag aan een hartverlamming overleden. Tot zijn dood 9 jaar later ging Hachiko iedere middag naar het station om er op zijn baasje te wachten."

"In april 1934 werd een bronzen standbeeld van Hachiko opgericht op het treinstation waar hij altijd wachtte. Dit beeld werd in de Tweede Wereldoorlog echter gerecycled voor de oorlogsindustrie. In 1948 maakte Takeshi Ando, de zoon van de ontwerper van het originele beeld, een nieuw standbeeld. Dit beeld staat vandaag de dag nog altijd bij het station. De stationsuitgang bij het beeld is naar Hachiko vernoemd: "Hachiko-guchi"."

Misschien een tip: leer eens een hond kennen en geef dan een oordeel.

Honden zijn trouwer, vriendelijker en betrouwbaarder dan menig mens, dat blijkt wel uit jouw opmerking.

Wacht je reactie af, want die zul je wel hebben, maar interesseert me geen "reet".

Hondenliefhebbers zijn altijd zo snel kwaad, merk ik op

Lange, veels te sentimentele film. Lieve hond hoor maar daar is alles meegezegd. Mooie muziek ook. Film is gewoon een RTL 4 woensdag avond film. Niets noemenswaardig verder aan.

Goede film die wel moeite had om op gang te komen. Vooral mooi omdat dit waargebeurd is. Zelfs een kattenliefhebber zou zo'n hond willen hebben!

zielige film bleh vind het sneu dat zon hondje gewoon 9 freaking jaar gewacht heeft zijn baasje die niet meer ging komen. ben zelf trotse eigenaar van 2 american staffords en een enorme dierenlief hebber dus komt dit soort dingen miss wat meer aan denk ik. Ik geef deze film een hoog cijfer omdat dit waar gebeurd is en hoop dat ze beide rust hebben gevonden zowel de hond als de eigenaar