Hachi: A Dog's Tale (2009)

Zondagmiddag, kopje thee, koekje, chocolaatje, kids erbij..... dan is er niks mis met deze film. Prachtig verhaal. Maar ik kan nou niet zeggen dat de acteerprestaties zo geweldig waren. Naar mijn mening is de gemiddelde waardering op dit moment (3.85) dan ook meer gebaseerd op het verhaal (de emotie), dan op de acteerprestaties.

Film vond ik niet echt geweldig uitgewerkt..

Wel prachtig verhaal natuurlijk, ook waargebeurd!

Mooi symbool dat er nu een standbeeld van Hachi staat bij het Shibuya station in Japan

Traag drama over een hond wachtend op zijn baasje bij het treinstation. Soms sentimenteel en droevig, in tegenstelling tot Marley and Me dat veel leuker is.

Vergelijkbaar met de klassieker White Fang van Walt Disney al vond ik die beter, ontroerend en hartverwarmend, hoewel de verhaallijn ietwat saai is toch prima film.

Heel mooie film gebaseerd op een waar gebeurd verhaal uit de jaren '20. Aporteren deed hij niet maar wel zeer trouw aan zijn baas. Na de eerste helft werd de film wat langdradig.

Tis een familiefilm maar wil er wel bij zeggen dat het erg emotioneel kan zijn voor kinderen. Mijn zoon is al 11 en een enorme dierenvriend. Hij kan heel wat hebben, maar om deze film heeft hij toch flink moeten huilen.

Zeer mooie film, zeker de moeite waard!

Onweerstaanbare tranentrekker, vakkundig geregisseerd door Hallstrom. Gere is perfect gecast; de hond overigens ook. Sfeervol camerawerk en een fraaie pianoscore. Sentimenteel, dat zeker, maar je moet een hart van steen hebben als je hier en daar niet wat traantjes wegpinkt. Wat mij betreft wordt precies de juiste toon getroffen.

Hoe zou het eigenlijk komen dat deze film zo lauw is ontvangen? Emotie-angst ofzo?

Misschien ligt dat wel aan het feit dat niet iedereen enthousiast is over een onnodige remake?

Het kan dan best wel een goede, zelfs een prima film zijn. Maar ik had liever gehad dat men het origineel wat meer aandacht zou geven in de vorm van een fatsoenlijke dvd-release.

Ik ga de film uit principe niet zien, maar ik vraag me toch af waar men deze film zich laat afspelen? Het is toch een puur Japans verhaal met een Japanse hondensoort?

Het is net zoiets als Skippy zich laten afspelen in Lapland, of zo?

Het origineel is volgens mij nauwelijks (of niet) te zien geweest hier, en zeker niet door de mensen die hier in Nederland de recensies over geschreven hebben. Dus de lauwe ontvangst zal toch niet gebaseerd zijn op iets wat mensen niet gezien hebben? (neemt niet weg dat ik ook graag het origineel een keer zou zien, maar over het algemeen is dit toch gewoon een mooie, liefdevolle bewerking van een waargebeurd event, ook al is de locatie verplaatst?)

Ingetogen mooie gevoelige film.

Er is gewoon een Amerikaanse versie van gemaakt. Op zich niet storend want het gaat tenslotte om de loyaliteit van een hond naar zijn baasje toe wat overal had kunnen gebeuren. Honden leven tenslotte over de gehele aardkluit. Het gaat echt om de band tussen die baas en die hond en dat is toch een mooie, ontroerende film geworden.

Als ze het in Japan hadden gefilmd met Japans sprekende acteurs zou het waarschijnlijk een kleiner publiek aanspreken.

Wel geven ze aan het einde van de film aan wanneer het verhaal zich afspeelde en laten ze een fragment van het beeld van Hachiko in Japan zien.

Ik had nog nooit voor deze film van Hachiko gehoord en ook de revieuws en de verhaallijn niet gelezen. Ik wilde er blanco in. Alleen de filmposter zei natuurlijk al wel genoeg.

Prachtige film, heb hem nu twee uur geleden gezien en zit nog met wel een triest gevoel in mijn lijf. De tranen hebben echt een paar keer over mijn wangen gerold. Heb je zin in een mooi verhaal en om een uurtje de oude zakdoeken er doorheen te jagen dan zou ik deze film zeker gaan bekijken.

Prima acteer werk van Gere en wat de Hachiko betreft uitmuntend!

En nu maar hopen dat niet de halve wereld ineens ook een Hachiko wil.

Janken, janken en nog eens janken..

Acteerwerk is belabberd, maar het geheel is zeer mooi en pakkend in beeld gebracht. Het raakt je diep.

Niet zomaar huilen, nee gebruld als een klein kind..

Onvoorwaardelijke trouw van een hond nog nooit zo pakkend in beeld gebracht.

Dat lijkt me sterk.

geen tranentrekker, de hond heeft een band met het station opgebouwd. Aardige film. ** 2.5

Prachtige ontroerende film over de oneindige loyaliteit van een Akita voor zijn baas. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ik heb er echt van genoten!!

Prachtig verfilmd.....mijn vriendin zat te snotteren als een klein meisje op de bank....( doet ze niet vaak)....alleen daarom al 4 sterren....Gere trouwens in goede doen.....

tja , ik jank niet gauw bij een film maar deze film heeft me toch wel een aantal tranen laten vloeien .

ook nog is echt gebeurd , wat een prachtig en gevoelig verhaal zeg .

een tranentrekker puur sang .

Gisteren gezien en dit is wel 1 van de meest ontroerende films ooit.Misschien ook wel omdat ik zelf een hond heb. Goed acteerwerk van Gere die nooit verveeld trouwens. Nu zat ie weer samen met Jason Alexander in de film net als bij Pretty Woman.

Film duurt net lang genoeg anders had ik nog een pak tissues moeten pakken.

Als je na het zien van deze film nog niet van honden gaat houden heb je wel een hart van beton....

Sinds The Notebook geleden dat ik nog moest huilen bij het zien van een film.. Geen schande als ik de berichten hier zowat lees ^^

Ik vind juist dat er geprobeerd is er een emotionele film van te maken en dat dát nou juist net niet gelukt is. De film verloopt te voorspellend en hierdoor lukt het net niet.

En ik ben echt geen ijs-konijn hoor, ik heb in 1982 ook nog gehuild bij E.T.

Alle gekheid op een stokje, een leuke film om gewoon te genieten.

ik vind de film iets te langdurig,

knip wat te lang is eruit , en je hebt niks gemist.

toch gaf het me wel een indruk

emoties kunnen naar boven komen

ik ben echt geen emotieel type

maar dit keer haha raakte me het wel

Voor wie geinteresseerd is in nog zo'n verhaal, kan ik jullie vertellen dat in Cadiz (Zuid Spanje) een hond van een zwerver 12 jaar!!!!, jawel, 12, voor de deur van het ziekenhuis (Puerta del Mar heet het ziekenhuis) wachtte op zijn baas. Zoals iedere twee dagen ging de zwerver naar het ziekenhuis voor dyalise maar op een dag werd hij opgenomen en helaas stierf hij een paar dagen later. Naast het ziekenhuis is een straat naar de hond genoemd die "Canelo" werd genoemd vanwege zijn haarkleur (leek op kaneel). Willen jullie een klein filmpje van deze hond zien kan ik jullie devolgende aanraden.http://www.youtube.com/watch?v=In7fBbEnygM

Ik heb (net) niet gehuild, maar wel een heeeele mooie film hoor.

je hoeft heus geen hond te hebben om dit aandoenlijk te vinden.

Dit is gewoon een mooi waargebeurd verhaal over een superhond!!

Heel goed gedaan, Hond en Gere trouwens

Wat maakt het nou uit dat het niet echt in Japan afspeelt?

Als je daarover gaat vallen kun je alle remakes wel afschaffen...en blijft er weinig over.

En nu maar hopen dat het niet net zo'n rage wordt als toendertijd met de dalmatiërs...

Ik kan me inderdaad nog herinneren dat een van de uitgangen van het Shibuya station Hachiko Exit heet. Dat dit met deze hond te maken heeft heb ik echter nooit geweten. Ik denk dat ik deze film weleens gaan opzoeken. Gilbert Grape en Chocolat vond ik ook leuk en ook Cider House Rules ligt al een tijdje klaar om gekeken te worden.

Dan kun je beter het origineel van Sejirô Kôyama gaan bekijken, dat speelt zich wèl af op de juiste plek....

Okee, ik kan me er trouwens maar heel weinig bij voorstellen. Shibuya is echt bizar druk voor zo'n klein hondje.

Ja, maar het verhaal speelt zich af in de jaren twintig van de vorige eeuw...