Hachi: A Dog's Tale (2009)

Grappig zo'n sentimentele film waarbij haast iedereen toch tot een redelijke beoordeling komt. Ik sluit me daar bij aan. Erg leuk om te kijken en erg efficiënt ontroerend. Ook al begaat de film in de tussentijd een aantal van mijn doodzondes (bv. het tonen van een collage van beelden die al eerder in de film zaten als een herinnering of de verbeelding van het vergaan van jaren). Dat zou normaal direct een (halve) punt aftrek betekenen. Maar in dit geval niet. Prima film dus, maar een mooie speelduur, maar ook niet echt goed.

Iets teveel disney ook al is t een true story. Laatste half uur is goed, daarvoor helaas teveel gedoe.

Vrij simplel verhaal die prachtig uitgewerkt is en zeer sterk weet te raken. Echt een mooie film die je als je hondenliefhebber bent zeker niet beroerd zal laten. Zeer goede film. 8/10

Herzien. De 8 blijft staan. Zoals eerder gezegd, hij is sentimenteel, maar het wérkt absoluut voor mij. Deze keer samen met vriendin. Toch wel leuker als iemand solidair naast je zit mee te janken.

Normaal ben ik niet zo van de dierenfilms maar deze 'moest' ik kijken voor goodwill. Mannen weten wat ik bedoel

Ik had er dus weinig zin in en was al blij met de korte speelduur van 93 minuten. Maar wat heb ik me laten verrassen door Hachi. Na 93 minuten was ik niet opgelucht dat hij afgelopen was, maar zat ik een beetje verbouwereerd op de bank met waterige ogen naar de aftiteling te staren.

Hoe kon zo'n simpel verhaaltje me zo emotioneel raken? Ik weet het eigenlijk nog steeds niet, maar Hachi heeft het wel gedaan, en dat is een groot compliment voor Hallstrom.

Ik begrijp wel wat mensen bedoelen met het repeterende deuntje, want dat vond ik ook wat teveel van het goede op een gegeven moment. Verder eindelijk een dierenfilm die me heeft weten te raken!

Haha

wat een rotfilm, heb me ogen uit mn hoofd gejankt op een gegeven moment maar af gezet

Bij het lezen van de plotomschrijving werd ik emotioneler dan bij de film zelf. Het verhaal blijft schitterend, maar moeten ze alles er nu echt zo dik op leggen? Die muziek alleen al...

Nee, ik ga hier geen laag cijfer voor geven, daarvoor is het verhaal te mooi, maar hier had zó veel meer uitgehaald kunnen worden.

Hoi ik vindt dit een zeer mooie film maar ik kan hem niet bekijken op de ze saite

Dat is ook niet de bedoeling van deze site. Je kunt hier stemmen en praten over films en filmgerelateerde zaken. Films zien zul je elders moeten doen

Heerrrrlijke film. Wat opvalt is dat Gere er erg veel zin in had om deze film te doen met deze hond. Voelbaar plezier. Daarom des te verdrietiger dat de liefde kon voortduren. Overigens beweren dierenpsychologen dat dieren een zeer korte termijngeheugen hebben, en dat incl. affectie. Angst, de reflectie om iets te vermijden na een eerdere bad encounter is wat anders. En dan zou dit dus niet echt hebben gekund. Hm, kan me weinig bommen. De waterige oogjes waren er niet minder om. Klein rolletje voor Jason Alexander (George Costanza uit Seinfeld.

Wetende dat het eindigt in een jankpartij (want dat is standaard bij dit soort films) ben ik zo verstandig geweest de film na een tijdje (ergens op de helft) uit te zetten. Wie weet kijk ik 'm nog eens uit wanneer ik daar wél voor in the mood ben. (waarschijnlijk niet, want ik vónd het me toch een partijtje saai!)

wat mooi ik moest ook echt op sommige punten een traantje weg pinken

en de film is simpel en toch hij blijft je raken

mooi

De 1e helft is ook gewoon saai.

Maar de 2e helft maakt alles dubbel en dwars goed, eigenlijk zijn enkele shots in het 2e deel van de film voor mij al genoeg.....

Deze eens meegebracht en 'k vond het een mooie film. 'k had niet echt verwachtingen bij deze film, maar het was een boeiende film die me van begin tot einde in de ban hield. In het begin bevatte de film nog redelijk wat humor, maar dit minderde wel naarmate de film vorderde, toen ging het meer over in drama.

De cast deed het prima en kwam overtuigend over en visueel zat het ook wel snor.

'k vond deze wel het bekijken waard.

Fantastisch! In al z'n eenvoud fantastisch!

Moet ik nog eens herzien , ik heb er immer 5 sterren voor gegeven... volgens mij kwamen toen de traantjes , weet het niet meer zo precies

Vandaag weer kijken

Deze was net op tv. Tijden geleden dat ik zo heb zitten huilen bij een film! Prachtig. Hebben zitten huilen als een kind... Wat een ontroerend verhaal. En wat een mooi beestje ook zeg. Super schattig. En dit is dan nog waargebeurd ook. Er is zelfs een beeld van te zien in Tokio.

Prachtfilm. Helemaal mooi voor in de decembermaand!

Wat een gruwelijk mooi verhaal maar ook heel droevig

Gelukkig lag mijn hond braaf naast me op de bank

Een absolute aanrader.

Film lag op de achtergrond te spelen, ik was niet eens geheel aandachtig aan het kijken, en nog verliest deze film nauwelijks aan impact. De tranen komen er automatisch (niet dat ik echt zal wenen), maar het is de enige film waar ik toch water in mijn ogen krijg. Geen andere film slaagt hierin. Hoe ze het doen weet ik ook niet maar blijkbaar lukt dat sentimenteel gedoe bij mij wel.

Gisteren eindelijk kunnen afkijken , had 'm opgenomen. Heel mooi verhaal ! snikkie snik.

https://www.google.nl/maps/place/Main+Street+Cafe/@42.0033037,-71.5131902,3a,75y,19.38h,90t/data=!3m7!1e1!3m5!1sSZyZ1OHlocVZP-H-uVXopg!2e0!6s%2F%2Fgeo0.ggpht.com%2Fcbk%3Fpanoid%3DSZyZ1OHlocVZP-H-uVXopg%26output%3Dthumbnail%26cb_client%3Dmaps_sv.tactile.gps%26thumb%3D2%26w%3D203%26h%3D100%26yaw%3D14.651758%26pitch%3D0!7i13312!8i6656!4m2!3m1!1s0x89e46a50450c6bd9:0xb2a1432ee52000a8

De regisseur, met alle respect, heeft een steekje laten vallen:

van High St and Walley St., Bristol naar het station (Rhode Island 122, Woonsocket) is toch wel een aardige retour (te viervoetig) voor een hond iedere dag...

tenzij Hachi de buschauffeur lief aankeek, wellicht toch nog enige fictie.

maar respect !

Min of meer tegen beter weten in deze film gekeken. Maar nee, dit soort Disney-achtig sentiment is echt niet aan mij besteed. Alle personages en hun leventjes waren mij veel te perfect. En gedurende de gehele film was muziek hinderlijk aanwezig. Natuurlijk is het een mooi verhaal, maar ik heb sterk het idee dat je het ook in, pakweg, 3 minuten kan vertellen. Daarnaast blijft Richard Gere toch een doodsaaie acteur. De hond acteerde daarentegen wel sterk. 1,5-2*

Jap, die hond deed het hem. Meesterlijke vertolking.

Mooie maar ook wel zielige film.

“I understand how you feel. Hachi, my friend, Parker is never coming home. But if Hachiko wants to wait, then Hachiko should wait. Have a long life Hachi.”

Hachi komt als een mokerslag aan. Dat had ik al verwacht maar toch kan je jezelf hier niet op voorbereiden. En dat wil je eigenlijk ook niet want soms is het gewoon lekker om hevig geëmotioneerd te raken door een film. Raar eigenlijk, al het recente menselijk leed doet me bijna niets meer (murw gebeukt door al het slechte nieuws waarschijnlijk) maar het verhaal over een hond en zijn baasje raakt me diep.

Op Hachiko raak je dan ook vanaf de allereerste scene verliefd, en de band tussen Parker en Hachiko is ontroerend om te zien. Dit soort films kunnen al snel te sentimenteel worden maar Hallstrom weet er een intieme, oprechte en ook zeker sentimentele film van te maken. Gere is goed en de Akita’s verdienen natuurlijk de honden Oscar. De mooie beelden en cinematografie maakt het een erg sfeervol geheel en ook een compliment voor de sfeervolle pianomuziek, die het allemaal nog even lekker aandikt. Heel erg Amerikaans maar voor deze ene keer helemaal niet erg. Echt genoten.

Gisteren op aanraden van mijn vriendin en de hoge punten hier en op IMDB.

Zou zo een film van Disney kunnen zijn, maar dat is het dus blijkbaar niet. Het heeft wel iets aandoenlijks, maar is wel héél melig op bepaalde moment. Over het algemeen valt de film net naar de goede kant, maar het heeft toch niet veel gescheeld. Vooral de hondacteur steelt alle harten. De rest speelt op automatische piloot. Ook de plot was wat mager wat mij betreft. De 90 min speelduur hadden niet veel langer moeten zijn, dus een goed keuze op dat vlak. De muziek is nogal emotioneel en om den duur iets te aanwezig. Over het algemeen een mooie film, maar af en toe iets te veel van het goede en een echte tranentrekker.

Heel zoetsapppig allemaal,wel leuk maar te zoet sappig

Afgelopen zomer nog bij zijn standbeeld geweest op Shibuya.