Green Zone (2010)

Actie film met een boodschap (min of meer) maar met uiteindelijk toch meer actie en minder boodschap.

Green Zone is een oorlogsfilm die ligt in de lijn van bv Black Hawk Down en dus vooral gericht is op de actie en de high-tec, anonieme kant van moderne oorlogsvoering. Echter op het de eerste gevechtsscene (het uitschakelen van de sniper) na is het toch niet echt realistisch lijkt me aangezien in de meeste vuurgevechten tegenstanders elkaar nooit in de ogen (kunnen) kijken.
Er wordt een goede spannende paranoïde sfeer gecreëerd inderdaad en samen met de flitsende montage maakt dat de film werkelijk waar voorbij lijkt te vliegen. Het 'held-hand' camerawerk waarbij het vaak lijkt alsof de cameraman deel uitmaakt van het team soldaten geeft de indruk dat de kijker precies daar is waar de actie plaats vindt. Verder vind ik het wel heel tof hoe downtown Bagdad is 'nagebouwd' hier.

Greenzone lijkt wat te doen aan rehabilitatie van de CIA en de Amerikaanse soldaten die richting Irak trokken in de overtuiging dat ze dat voor de goede zaak deden. Een oorlog win je niet met politici maar met soldaten de eerst genoemde maken er vooral ter eer en meerder glorie van zichzelf een nog grotere puinhoop van.
Wanneer de ergste kruitdampen zijn opgetrokken nestelen de bureaucraten en hun gevolg zich comfortabel en van alle gemakken en luxe voorzien in de Green Zone. Ze geloven bijna zelf in hun eigen mooie praatjes maar zelf ook maar enigszins de handen vies maken is er niet bij. Dat lijkt de boodschap van Greengrass hier maar echt bijzonder of verrassend is het allemaal niet. De film en de karakters (ook al doet Damon het heel behoorlijk) missen daarvoor gewoon de diepgang er wordt teveel geofferd ten behoeven van spectaculaire actie.

Vraag me af wat nu in de toekomst echt gezien zal gaan worden als de golfoorlog klassiekers. Een equivalent van een Apocalypse Now, Full Metal jacket of The Deerhunter ben ik nog niet tegengekomen. Green Zone blijft ook achter bij films als Jarhead en Tree Kings maar is zeker wel de moeite vooral omdat het gewoon een spannende en mooi gemaakte film is.

Een nette 3.5*

Aardige film, maar ik vond het laatste half uur niet te volgen, zwiepende camera, veel te donker, te veel geschreeuw (ja ik weet het, het is oorlog ).

Sterke film die op een ontluisterende wijze nog eens de rol van het Westen in Irak aantoont. Ik vond het niet storend dat we inmiddels het verhaal van de film al via de kranten en het journaal kennen, het maakt de film er niet minder spannend en onthutsend door. Steengoeie rol weer van Damon ook. Speciale vermelding waard: De locaties. Ook al ben ik er zelf nooit geweest, ik waande me echt even in Irak en ik vond het echt lijken op Bagdad, met dat paleis en zo (ook weer van het journaal). Speciaal daarvoor nog gewacht in de aftiteling om te kijken of ze niet echt stiekem op lokatie gefilmd hadden (wat ik mij al niet voor kon stellen).

Van Paul Greengrass en Matt Damon kregen we de afgelopen decenia verassend prachtige vervolgen van The Bourne Identity voorgeschoteld. Matt Damon is zowieso altijd een held met zijn prachtige uitstraling en hij is echt geschikt voor wat voor filmrol dan ook. Paul Greengrass kennen we naast de 2 Bourne films ook van de realistische films als Bloody Sunday en United 93. Met Greenzone krijgen we een combinatie van bijde. En mijn verwachtingen waren ook al erg hoog bij de film, en wat is het resultaat: een ultieme, schitterende, spannende oorlogsklassieker waarin alles gewoon klopt.

Het begin van de film is een mokerslag en je word gelijk al meegezogen in de benauwde oorlogssfeer waarin we zien hoe een groot gezin bezig is met vluchten. De camera schud aan alle kanten en alles is zo chaotisch dat het net lijkt alsof je er zelf bij bent, en de rillingen kwamen echt over mijn rug toen op het moment dat die auto's met vluchtelingen wegreden en de camera langzaamaan omhooggaat en ons de skyline van Bagdad laat zien die aan alle kanten gebombardeerd word. En dan is dit nog maar het begin van de film. Zelden zo'n realistisch en huiveringwekkend begin gezien. En dan zit je ook maar te denken: dat gezin die vlucht.... zo zijn er nog een paar miljoen gezinnen die moeten vluchten met die situatie. Vervolgens gaan we over naar dat Amerikaanse leger, waar het allemaal om draait, die Bagdad binnenrijden en maken we kennis met Roy Miller, die toch echt weer schitterend is neergezet door Matt Damon. En alles begint ook, zoals het bij een leger ook begint en een ding is zeker: misleiding. De missie lijkt op zijn rolletjes te verlopen en de Amerikanen gaan alleen achter de slechterikken aan die handlangers zijn van Sadam Hussein en krijgen zelfs een Irakees hulpje alias vertaler, genaamd Freddy, die ik ook naast Matt Damon het beste van allemaal vind. Vooral die scene waarbij Freddy, Miller uit de brand hielp met dat boek was zeker een onvergetelijke scene. En natuurlijk lijkt het allemaal zo leuk en aardig en dat de Amerikanen heus zo slecht nog niet zijn en er zijn voor de vrede, maar dat is natuurlijk allemaal misleiding, en dat is ook waar Green Zone om draait. Naderhand begint de naieve Miller lucht te krijgen van de zaakjes en op deze manier word er in de film duidelijk gemaakt dat de Amerikanen echt niet in Irak zijn voor vrede of hulp maar enkel en alleen voor de olie en om macht (logisch ook dat ze in het begin die kernwapen niet hadden gevonden). En die mooipraat van vredesmissies is enkel een smoesje om hun doel te bereiken. En zo kom je er toch achter dat ze zo lief en warmhartig nog niet zo zijn. In het begin denk je als kijker ook automatisch: die Amerikanen zijn toch wel goed en helpen de armen en de slachtoffers. Nou, dat maken ze dan nog duidelijk ook waneer we uiteindelijk de Green Zone ingaan en datzelfte leger daar tijdens hun vrije tijd doodleuk hun eigen vermaken in een Villa met een groot zwembad, Amerikaans voedsel en honderden bikinibabes om hun heen.... Want Green Zone is toch wel een stukje Amerika en de rest van Bagdad telt niet.

En het is dan toch ook wel ondertussen duidelijk dat Roy Miller er mooi is ingetrapt in die mooie verhaaltjes. De scene waarbij hij er word ingeluist en gevangen word genomen door die Irakeze handlangers van Hussein is ook de finaletrap. Vooral waneer zijn team hem gaat opsporen en waneer die Freddy die terrorist neerschiet. Matt Damon smeekt hem om terug naar huis te gaan omdat hij zelf al beseft dat hij Freddy gewoon verraden heeft en zichzelf als meeloper voelt van zijn team vol leugenaars. Wat op datzelfte moment ook erg grijpend is is dat het vanaf dat moment dat het vuur gestaakt is alles lijkt op een Happy End. Maar niet veel later gaat de camera weer omhoog en krijgen we weer de skyline van Bagdad te zien waar in elk straathoek oorlog word gevoerd, een happy end zit er dus niet in. Een oorlog heeft geen happy end. De eindshot met die Humvee's door die olievelden was een klap op de vuurpijl en ook zo'n beetje het antwoord is op alles.

Green Zone heeft mij zoals gezegt gewoon buitengewoon verrast. Niet alleen vanwege die prachtige rol van Matt Damon maar ook omdat deze film de kijker gewoon met de neus op de feiten drukt en ook president Bush gewoon terugslaat. Dat was ook te zien bij die scene waarbij bush op die grote scherm te zien was. Verder hoef je na het zien van Green Zone eigenlijk al niet meer informatie te zoeken over de Irak oorlog. Ook is Green Zone veel beter dan The Hurt Locker trouwens. Waarom die film overal bovenaanstaat (zelfs boven Avatar) snap ik echt niet. Green Zone is in ieder geval de nieuwe film die in het rijtje oorlogsklassiekers komt te staan.

5,0*

Gisteren herzien. Geweldige oorlogs film. Geweldige Matt Damon, heerlijk spannend, zowel qua actie als politiek. Anti Amerikaans en slim, jammer dat het einde niet waar gebeurd is. 4,5*

Ik vond een goede actie/oorlog film...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Matt Damon speelt zeer goed...

Prima verhaal...

Zeker mooi uitgewerkt...

Zeker aanrader!

Had hier toch wel iets van verwacht. Greengrass leek me wel de juiste regisseur voor een oorlogsthriller, zeker een waarin vele intriges een rol spelen. Helaas is de film opgebouwd als een mysterie die uiteindelijk met een briljante onthulling tevoorschijn wil komen, ondanks dat iedereen intussen die onthulling al weer een tijdje kent: er waren geen massavernietigingswapen in Irak. Om zo lang daarnaar op te bouwen werkt natuurlijk niet, zeker niet als de film verder weinig te bieden heeft. Natuurlijk weet Greengrass wel hoe hij een actiescène moet schieten, maar erg origineel zijn deze momenten ook niet en het wil nergens echt meeslepend of spannend worden. De wat uitgekauwde dialogen die de intrige met te heldere woorden voor een politieke thriller uitleggen helpen ook niet mee. Vrij goed gemaakt, redelijk vermakelijk, maar nergens bijzonder en verre van de film die het had kunnen zijn.
2,5*

Schitterende film!

Ondanks dat je natuurlijk op voorhand weet waar de film naartoe gaat (er waren geen massavernietigingswapens in Irak), is de film toch enorm boeiend. Dit is in de eerste plaats te danken aan de sterke opbouw en het feit dat de film snel op gang komt. Je komt van de ene intrige in de andere terecht, waardoor je als kijker mee gaat nadenken over bepaalde gebeurtenissen en personages in de film. Voeg hierbij een Matt Damon die goed op dreef is en een amusante actiescène op het einde van de film (die erg sterk in beeld wordt gebracht); en je krijgt een enorm goede film!

Zeer goed camerawerk, zoals het hoort in een film als deze. Van een "bibberende" camera was absoluut geen sprake, je merkte alleen dat ze nauwelijks gebruik maakten van die neppe steadycams (die in dit genre niet thuishoren vind ik). Ik had nu het idee mee te galopperen met de militairen en dat vind ik gaaf.

Bovendien ben ik niet echt het type dat hoofdpijn krijgt van een onorthodoxe manier van camerawerk.

Langzamerhand word ik een fan van Matt Damon. Wat een goede acteur is dat toch! Verder bevat de film de nodige dosis spanning.

Het einde vond ik een beetje voor de hand liggend, maar de achtervolgingen bieden genoeg vermaak om te eindigen op een ruime voldoende voor deze Greengrass.

Oorlogsfilm die het tempo lekker hoog houdt en zo de aandacht van de kijker geen moment laat verslappen.

Nu eens geen oorlogsfilm over WOII maar één die kritisch naar de oorlog in Irak durft te kijken. We volgen Miller, in de persoon van Matt Damon, die op zoek gaat naar massavernietigingswapens. Gaandeweg ontdekt hij een vies spelletje in allerlei regimenten van het Amerikaanse leger en zelfs regering.

De film boeit van begin tot eind. Damon is prima op z'n plek als militair en acteert vol overgave zijn rol die hem op het lijf geschreven lijkt te zijn. De actiescenes zien er erg goed uit, evenals het camerawerk. Vond dat laatste misschien nog wel het grootste pluspunt, want alles wordt met een razend tempo in beeld gebracht zonder dat je misselijk wordt van de grote snelheid waarmee alles gepaard gaat.

'Green Zone' verdiend een dikke voldoende, ook omdat de regisseur geen blad voor de mond neemt door z'n twijfels te hebben over de manier waarop de VS de oorlog in Irak is begonnen.

Ja, sterke film!

Prima oorlogfilmpje, maar was voor mij te weinig speciaal of uitdagend. Vooral de aanpak hoe de dialogen in zo'n schreeuwig-oorlog-taaltje werden uitgevoerd kwam een beetje oppervlakkig over. Ik kan me niet voorstellen dat de interactie er zo ook echt aan toe gaat. En zeker bij deze handheld-stijl, verwacht je streven naar wat realisme. Verhaal en heel complot ging daarom ook een beetje langs me heen. Visueel best een goed ding, maar verreweg van bijzonder en op sommige momenten zelfs een beetje saai. 2 sterren

Uitstekende film waarin het Amerikaanse leger op zoek is naar massavernietigingswapens in Irak. Het besluit van het hoofdpersonage om dit op eigen houtje te gaan doen is wat ongeloofwaardig. Maar het verhaal is spannend en levert een aantal spannende actie-scenes op. Ook oogt de film realistisch o.a. door het snelle camerawerk. De film verveeld in ieder geval geen seconde. Dik verdiende 3.5 sterren.

Pff, wat jammer dat Greengrass aan de slag is gegaan met zo'n futloos scenario. Jammer dat ie zelf niet gewoon het screenplay schreef zoals in zijn beste films. Alle ingredienten van een standaard politieke thriller zitten er in. Heel draaiboekachtig. De man die ontdekt dat er iets niet klopt (die vergeef ik Greengrass nog), de journaliste (natuurlijk een vrouw) met een geweten, de gehele rol van Kinnear met zijn gekonkel, Freddy (sowieso een rol die wel erg nadrukkelijk emoties bij de kijkers moest gaan halen) die toch roet in het eten gooit door de generaal uit onverwachte hoek neer te knallen (dat was zo voorspelbaar en das knap want het sloeg werkelijk nergens op),de hele rol van de cia agent die Damon in vertrouwen neemt (hoe heet die acteur ook al weer), het einde met de confrontatie die uiteindelijk niets verandert (kan ook niet anders), Damon die toch zijn gram haalt als klokkenluider met zijn mail aan alle grote nieuwsbrengers. Het enige waar Greengrass (of de schrijvers) wat mij betreft een streepje voor verdienen is het feit dat hier duidelijk een standpunt in genomen wordt (in plaats van alles in het midden te laten).

Door dat clichematige is het realisme dat zo sterk is in films als United 93, Bloody Sunday en zelfs in de beide Bourne films (geloofwaardigheid heb ik het dan over), niet aanwezig waardoor het onmogelijk is mee te leven met de karakters en hele situatie daar in Irak. Dat de film dan bij momenten technisch ontzettend knap is, is slechts een troost. Het is nu slechts een middel om het flauwe scenario op gang te houden. Erg jammer 2 sterren.

Mja.

Degelijk gemaakt, goed geacteerd, actie, intrige, toffe achtbaanrit. Alleen het scenario is niet zo sterk. Het is alsof ze Titanic hebben gemaakt voor een publiek dat nog niet weet dat de boot gaat zinken.

Het is niet zo heel leuk om te kijken naar een film over een kerel die een plot ontrafelt waarvan je de uitkomst al weet. Daardoor wordt de film ook nergens echt spannend.

Zoals iemand hierboven al schreef moet je de makers credit geven dat ze een keer een standpunt innemen. De meeste films over het Midden-oosten laten dit wat in het midden. Daar kan je tegenover stellen dat het wel het meest populaire standpunt is (de Irak-oorlog was verkeerd). Je kunt daar ook anders tegenaan kijken, maar dat is meer een politieke discussie.

De trailer doet trouwens vermoeden dat de hoofdpersoon, zoals in vele andere films, aan de andere kant komt te staan en opgejaagd wordt door zijn eigen mensen. Dat blijkt dus niet - helemaal - het geval.

3 sterren

Zeer interessante film die wat meer duidelijkheid probeert te scheppen over het doel waarom de USA in 2003 Irak is binnengevallen. Helemaal interessant omdat het publiek dit eigenlijk nooit te weten is gekomen, wat toch wel een van de grootste mysteries kan zijn van het afgelopen decennium. Het is dan ook te prijzen dat de makers de film neerzetten als kritiek tegen de oorlog, maar anderzijds is het weer jammer dat ze daar een deels fictief plot voor hebben geschreven. Maar ach, het is en blijft een film en geen documentaire. Zolang de kijkers maar de boodschap snappen.

Eigenlijk is Green Zone ook helemaal geen oorlogsfilm. Ik wist niet wat ik moest verwachten, dus rekende op een simpel actiefilm, maar kwam toch ‘bedrogen’ uit. Green Zone is veel meer een thriller die zich afspeelt in Irak, en dat is een combinatie die erg prettig werkt. Ook al weet je hoe de vork in de steel zit, is het toch interessant om te kijken hoe het verhaal zich ontvouwt. Misschien is het fictieve plot in dat opzicht toch wel een bonus.

Ook ben ik blij dat de film verder rechtoe rechtaan is. Geen verschrikkelijk liefdesplotje ertussendoor, geen overdreven Amerikaans einde en standaard cliché’s (OK, een paar dan, zoals de vrouwelijke journaliste). Nee, het is gewoon een prima film. Camera vond ik zelf wel prima werken, slechts bij een paar scenes vond ik het shaken te overdreven, maar verder was het prima in lijn met de film.

Leuk voor tussendoor!

Elke film die aantoont dat de The U.S of A niet het beloofde land is en een beerput hebben waar het met de jaren moeilijker wordt om een deksel te fabriceren om het nog af te dekken, heeft bij mij al een streepje voor. Zet die Amerikanen te kakken en ik zorg ervoor dat ik op de eerste rij zit om me te verkneukelen hierover. (Ben dan ook een fan van Michael Moore) Bij deze films heb je dan ook de garantie dat het geen super patriotistische film is waar het Amerikaans leger de hemel in geprezen wordt en dat de "We will prevail" en de "God blesh America"'s kwistig worden rondgestrooid.

Dat de inval in Irak gestoeld was op onwaarheden en valse/verkeerde info, zal een eeuwig geheim blijven. Dat het voor sommigen daar overzee een lucratieve ingreep was, twijfel ik zeker niet aan.
Ik was nieuwsgierig hoe de Amerikanen dit in beeld zouden brengen op een Holywoodiaanse manier. Ik verwachte een open einde waarbij je eigenlijk toch nog zou kunnen twijfelen of het wel zo is gegaan. Uiteindelijk hebben ze naar eer en geweten een realistische film gemaakt, waar de uitkomst als boodschap meegeeft "O.K. we hebben een beetje gelogen, maar uiteindelijk hebben we toch het land gered". Hiep hiep hoera.

Het was een snelle, actierijke oorlogsfilm met een uitstekende Damon in de hoofdrol, doorspekt met politieke/diplomatieke blahblah er tussendoor en dan gooien ze er nog een journaliste en het pentagon mannetje Poundstone in de ring, waarvan de eerste wroeging krijgt van haar verhaal over Magellan zonder haar verhaal te checken , en de tweede op geen enkel vlak wroeging krijgt. Verschrikkelijk cliche.

Dat de Irakees die zich , hoe kom je erop, Freddy laat noemen , de gezochte generaal Al Rawi uiteindelijk zou omver knallen , zag je van kilometers ver aankomen.

Al bij al een mooi uitgewerkte CNN-documentaire ...

2.5*

These weapons of mass destruction cannot be found

Aardig filmpje over wat de hele wereld natuurlijk allang wist maar ervoor koos om dat maar even te negeren. Wat je ook denkt van het hele gebeuren rondom de WMD, dat ze er niet waren is zo langzamerhand wel onontkoombaar, en dat de Amerikaanse inlichtingendiensten nogal aan het blunderen waren ook.

De film is daarbij onderhoudend, echt spannend wordt het niet - want vanuit de moraal is natuurlijk allang duidelijk welke kant het opgaat. Verder ook nergens iets bijzonders, de acteurs zijn voldoende maar blinken nergens uit, met als kopstuk de wat ongeïnteresseerd overkomende Damon.

'k heb al een aantal films van Greengrass gezien en die lagen me wel dus deze ook maar eens geprobeerd. Het was niet mis, maar vind z'n andere films toch beter. Misschien mocht de film ietsje korter geweest zijn.

De cast deed het wel prima en visueel lag de film in de lijn van z'n andere films.

Het is zeker geen traditionele oorlogsfilm, maar voor mij mocht hij iets korter.

Serieus? Serieus. ‘Green zone’ – amai.

De "green zone" als artificiële oase van rust in het hart van een gewapend conflict. Een president die de Irakese oorlog gewonnen verklaart terwijl de gevechten in Bagdad nog niet eens met volle kracht begonnen zijn. En bovendien: de “green zone” van een legitiem excuus om een land binnen te vallen, een tot mislukken gedoemd project ingegeven door economische motieven, omlijst, wat zeg ik(?), gecamoufleerd(!) door een web van leugens.

Amai.

Om dat alles in beeld te brengen, heb je Paul Greengrass’ handheld-cameravoering nodig. Een soort hyperkinetische cinema die je als toeschouwer tot in het hart van de ellende sleurt. En o ja, daar komt nogal wat modder boven drijven. Want achter het bommengordijn en de kogelregens buitenshuis, verschuilt zich binnenskamers evengoed een strijd. Een belangenoorlog tussen Washington en de CIA, tussen special forces en militairen, tussen hebzucht en moraal.

Amai.

Om dan uiteindelijk met het dilemma geconfronteerd te worden hoe de ideale oplossingen voor dit zelfgecreëerde probleem er had moeten uitzien. De knappe koppen van de Intelligence Agency hun gang laten gaan, of toch het volk een stem geven, bijvoorbeeld een stem die weergalmt in de loop van een revolver? Moeilijk. O zo moeilijk. En ja, we zien er vandaag nog de sporen van. Het Midden Oosten is een puinhoop, en de blikschade heeft zich inmiddels ook naar onze samenleving verplaatst.

Amai.

Om al bovenstaande redenen: opzienbarend. En, verdorie, nog spannend ook.

Ik herhaal: amai.

Roger that.

4*

Actievolle oorlogsfilm met meerdere gevechtsscènes en een puike vertolking van Matt Damon.

Film die aanvoert dat de inval in Irak steunde op onjuiste bevindingen en er mogelijks andere elementen meespeelden.(slotscène).

Green Zone

Prima oorlogsfilm met een intrigerend uitgangspunt. Green Zone gaat over Miller (Damon), die er langzaam achter komt dat er heel veel niet klopt aan het verhaal over massavernietigingswapen in Irak. Interessante materie dat Greengrass met wisselend succes verwekt in een actievolle oorlogsfilm.

De acteurs zijn goed en het is allemaal uitermate sfeervol. Allerlei verschillende belangen komen in conflict met elkaar wat een interessant, maar soms ook rommelig verhaal oplevert. De actiescènes zijn verschrikkelijk gefilmd en nagenoeg onnavolgbaar. Vooral op het laatst weet je bijna niet waar je naar aan het kijken bent. Gelukkig word er een mooie, bijna paranoïde sfeer gecreëerd en zijn de acteurs uitstekend.

Green Zone is een degelijke oorlogsfilm met een boeiend onderwerp. Geen Hans Blix te bespeuren hier, dus moet Captain Miller er zelf maar zien uit te komen. Het is een film waar de twijfel stilaan rijst of er nu massavernietingswapens aanwezig zijn in Irak of niet.
Soms neemt de film een loopje met zichzelf, maar de verschillende plottheorieën zijn legio. Je kan niemand vertrouwen, zelfs niet wanneer je onder dezelfde vlag werkt. Vermoedelijk zal ik dit filmpje gauw vergeten zijn. Ik heb het nu al moeilijk om me een week na de film gezien te hebben me wat deftig te kunnen herinneren om hier iets op mijn pc te krijgen. De acteerprestaties vielen mee, maar niet om een wow-gevoel van te krijgen.

Damon als klokkenluider, Freddy die de generaal neerknalt, ... Neen, nogal veel clichés in één film gepropt. Wel geen Damon gezien die het bed deelde met een journaliste (of ik heb iets gemist of ik verwar dit met de twee andere Damons die ik zag deze week).

Blijkbaar was de samenwerking tussen regisseur Paul Greengrass en Matt Damon in de 3e Bourne film enkele jaren eerder goed bevallen omdat ze in deze Green Zone opnieuw samen een film hebben neergezet, en wat voor eentje.

Niet alleen een zeer solide en goed opgebouwde actiefilm die je van begin tot eind vast houdt, maar ook een van de betere films over de beide Irak oorlogen zo niet de beste over de 2e oorlog na 11 september 2001. Ook is deze film mooi gebalanceerd opgezet met diverse verhaallijnen of invalshoeken zowel vanuit het politieke krachtenveld, diverse inlichtingsdiensten die mekaar vaak tegenspreken of tegenwerken als vanuit de gewone soldaat en zelfs de Iraakse legertop.

Irak, met name de 2e, was een vuile oorlog die op basis van leugens begonnen is en dat zet deze film mooi neer. Hoewel niet gebaseerd op ware feiten is het WMD-thema wel een hot item geweest in die oorlog.

Wel is het zo dat je moet houden van Greengrass zijn filmstijl. Zijn uit de losse polse geschoten scenes komen niet altijd optimaal tot zijn recht, met name in de vecht/aktiescenes. Maar echt storend was dat zeker niet.

De bijrollen zoals de CIA man (Brendan Gleeson) en de Iraakse generaal waren erg goed gecast. Heb die laatste eens opgezocht omdat ik hem vaker gezien had, blijkt een Israelische acteur te zijn (Igal Naor) met Iraakse voorouders te zijn. Erg mooie performance van die man. Schijnt wel vaker ook voor Saddam zelf te hebben gespeeld. Eerdere rollen had ie in Rendition (2007) en Spielberg's Munich (2005), in beide een wat foute 'Arab' rol'. Verder was Khalid Abdalla (de tolk) eveneens een bekende van Greengrass, aangezien hij in United93 een van de kapers vertolkde.

Zeer goede film met bijna de topscore wat mij betreft. Ik moet nog een Irak gerelateerde film zien die hier overheen gaat.

Voor de tweede keer gezien na al die jaren, en het blijft een behoorlijke oorlogsfilm. Zeker de moeite waard, maar wel minder goed dan vooraf gehoopt. Grote kracht is dat Greengrass ons, net als bij zijn eerder United 93, met zijn dicht op de huid camera echt het verhaal in sleept. Daardoor krijgen vooral de actiescènes een bepaalde meerwaarde, en wordt tegelijkertijd verhuld dat de intrige wat teleurstelt. Immers, al voordat deze oorlog begon was al duidelijk dat er geen massa vernietigingswapens in Irak aanwezig waren, dat deze zogenaamde onthulling dient als kapstok voor dit filmverhaal doet wat merkwaardig en achterhaald aan. Verder zijn de personages die hier aan ons voorbijtrekken nogal cliché en volgens het schijnbaar verplichte boekje, waardoor Green Zone nooit de echte klapper wordt die er met iets meer durf en originaliteit uit had kunnen rollen. De plichtsgetrouwe, oprechte Miller, de geheimzinnige CIA agent, de journaliste schijnbaar op jacht naar de waarheid en als klap op de vuurpijl de onbetrouwbare regeringsambtenaar(vanaf het eerste moment dat Kinnaer in beeld komt weet je dat dit een foute gast is)……..het zijn allemaal ontwikkelingen die je vooraf kunt uittekenen en waardoor deze film minder goed aanvoelt dan mogelijk was geweest. Behoort voor mij niet tot de top vijf van deze regisseur, maar ook een wat mindere Greengrass is nog altijd het aanzien best waard.

Typische Greengrass.

Greengrass doet het weer, hij maakt weer een film in zijn typische snelle stijl. Zo is ook deze film weer erg snel en erg nerveus gefilmd, maar dat maakt het toch uiteindelijk wel een stuk effectiever. Damon is ondertussen wel bekend geworden met Greengrass en dat is degelijk te merken.

Damon valt niet bepaald op, maar voert zijn rol meer dan keurig uit. Diegene die behoorlijk opvalt is Abdalla als Freddy, die nar mijn mening toch wel degelijk iedereen eruit speelt in deze film. Gleeson heeft te weinig om mee uit te blinken.

Het is allemaal wel spannend en intens gefilmd, en zo weet Greengrass zijn nerveuze bewegingen behoorlijk goed te mixen met de actie. Zo is er altijd een soort dreiging van het gebied, al is het allemaal niet hou-je-adem-in intens gefilmd. Maar met 12+ zal het ook niet heel heftig worden in een oorlogsfilm.

Het is allemaal boeiend en visueel mooi, maar over de geloofwaardigheid was ik wat minder te spreken. Vooral omdat Damon maar wat geruchten in het rond roept en iedereen ze eigenlijk wel gelooft. Het gaat allemaal nogal simpel hier en dat is toch het script dat het één en ander mist.

Maar uiteindelijk is het resultaat van deze Greengrass echt wel meer dan voldoende, en daarmee heb ik me ook prima vermaakt. Het had allemaal nog wel wat harder gemogen, maar dat is gewoon Greengrass waarschijnlijk.

Iets beter dan de gemiddelde Greengrass.

Maar zijn niveau ligt jammer genoeg niet zo hoog. Het is uiteindelijk vooral een film die sterk onderdoet voor soortgelijke films, van een Bay of Scott bijvoorbeeld. Dit soort films schrijven zichzelf, met een klassieke aanklacht tégen de US, maar wel met het Amerikaanse individu als grote morele houvast en redder van dienst.

Damon is niet de beste keuze voor deze rol, maar doet het niet zo heel slecht. Minder is de actie. Greengrass' handheld gebeuren zou ideaal moeten zijn voor een film als dit, maar hij toont aan dat het toch meer is dan wat met een camera zwaaien en hobbelen. Zo heel dynamisch voelt het uiteindelijk niet aan, wat de minder kwaliteit van de camera zelf vooral in de verf zet.

Een vervelende film is het niet, die urban war zones leveren meestal wel aardige actietaferelen op, maar echt opzienbarend is het verder ook niet. Had het gevoel dat ik het allemaal al eerder en beter gezien had, wat degelijke filler die niet al te lang zal blijven hangen.

2.5*

“Your government wanted to hear the lie Mr. Miller... they wanted Saddam out and they did exactly what they had to do... this is why you are here...”

Zoals ik laatst ook al eens vermeldde is dit wederom een film die ik overduidelijk ken (want ik herkende best wat scenes uit de film) maar waarvan ik mijn stem had verwijderd aangezien ik dus mijn statistieken op orde wou krijgen hier op MovieMeter. Dit is bij aardig wat films gebeurt en nu deze bijna van Netflix afgehaald zou worden heb ik hem gelijk maar even gekeken. Ik moet zeggen dat ik hem deze tweede keer toch niet heel spectaculair meer vond.

Geinig. Ik heb van de week al vrij snel twee films van ‘Tom Hanks’ gezien, maar met stomme verbazing kwam ik er achter dat dit ook al de tweede film geregisseerd door ‘Paul Greengrass’ is die ik heb gezien in het zelfde weekend. Geinig, zo komt het allemaal erg dichterbij. Helaas was dit wel een minder werkje van ‘Greengrass’, waar de film ‘Captain Phillips’ die ik gezien heb toch wat beter was.

‘Matt Damon’ deed het in mijn ogen wel leuk als ‘Roy Miller’, militair van het Amerikaanse leger. Voor de rest deed ook ‘Khalid Abdalla´ het leuk als ‘Freddy’, de vertaler van ‘Miller’ die graag wil helpen de rust weer in zijn land toe te laten. Voor de rest kende de film een leuke cast maar allemaal niet bijzonder genoeg om door te nemen.

Het verhaal is wel leuk om te volgen maar niet bijzonder. We volgen dus het team onder leiding van ‘Roy Miller’ tijdens hun oorlogsmissie in Irak waarna ze getipt worden op een ontmoeting tussen hoge leiders van Irak, de vijand van de U.S. Roy kiest er voor om die kant op te gaan en komt bijna oog om oog te staan met ‘Al Rawi’. ‘Miller’ kiest er voor om achter hem aan te gaan maar dit word hem merendeels verboden door zijn leiding. Hij kiest er toch voor er achter aan te gaan en komt zo steeds meer achter informatie wat voorheen niet klopte, en komt er achter dat er een paar hoge heren hebben lopen liegen. Hij zet alles op alles om ‘Al Rawi’ te vinden voordat de neppert het doet en staat zo een hevige strijd te wachten.

Toch wel redelijk vermakelijke film in het midden-oosten gebied. Toch was de spanning ver te zoeken, en buiten de chaotische actie scenes vond ik er niet heel veel te beleven in de film. Zeker tot op het einde duurde het me soms allemaal net iets te lang. Ook vond ik de beelden in het donker slecht en zo werd het te onoverzichtelijk.

Al om al, wel een redelijk leuke film om te volgen maar zeker niet de beste in zijn genre. De film doet geen vlieg kwaad, en is vooralsnog prima popcorn vermaak aan het worden.

3.0*

Een film met Matt Damon, je verwacht een actie film , die was wel aanwezig, het enige wat de film overeind hield.

Wat is er met de camera man aan de hand, is hij dronken, het beeld gaat heen en weer, moeilijk te volgen zo.

En deze film gezien op Blu Ray, maar wat een ruis op het beeld, het duurde zo lang, regiseur wilde zeker een special effect, maar gaat ten koste van mijn beeld kwaliteit, ging door tot het einde.

Kom uit de film met een ontevreden gevoel, had beter gekund met wat ik net op noemde.

Vier weken na de invasie van Baghad heeft een Amerikaanse militaire eenheid onder leiding van Miller [Matt Damon] drie keer achter elkaar met veel machtsvertoon een locatie waar zich massavernietigingswapens zouden bevinden ingenomen zonder iets te vinden. Wanneer Miller kritische vragen krijgt over de informatiebronnen en stelt dat de plaatselijke bevolking zich tegen het Amerikaanse leger keert, neemt de legerleiding hem dat bepaalt niet in dank af. Wanneer Miller afwijkt van protocol en een tip van een plaatselijke informant Freddy [Khalid Abdalla] levert hem dat voor het eerst waardevolle informatie op waar zijn meerderen echter niets mee doen. Greengrass gebruikt dezelfde kinetische stijl die zo effectief was in United 93 maar het verschil is dat Miller onderdeel uitmaakt van een legermacht die bezig is met een zinloze, cynische missie en daardoor ligt de sympathie niet zozeer bij Miller en zijn mannen, maar bij de plaatselijke bevolking.

Afgelopen woensdag voor de herkijk, en dan vooral omdat ik de film gevonden had op Blu-ray en die zeker een kans wilde geven omdat de dvd uitgave die ik had van bijzonder slechte kwaliteit was. De donkere gedeelten, en die zijn er nogal wat, waren ontzettend vlekkerig en niet om aan te zien. En samen met een verbeterde beeldkwaliteit maakte Green Zone best wel een redelijke indruk.

Andermaal is er het beeld van een prima thriller waar men opzoek is naar de WMD's en de instanties en regeringafdelingen praktisch over elkaar heen rollen van bemoeienis in een web van intriges, leugens en paranoia. Daarnaast bezit de film over een sterke en volwassenen Damon, een goede Gleeson en Isaacs in een typische rol, is de actie sterk en mag de soundtrack zeker niet onbenoemd blijven.

Mindere punten vind de film toch wel een beetje in gebrek aan diepgang, dat Miller behalve ballen van staal een manusje van alles is maar vooral ook kwetsbaar gezien de hachelijke situaties waarin hij zich waagt, anders geformuleerd is het allemaal nogal sterk, en grootste minpunt is toch wel camerawerk en de montage typerend voor Greengrass die onnodig chaotisch en onrustig is en wat mij betreft op deze manier niets toevoegt. Net als die kleine momentjes van snel en kort inzoomen op twee pratende mensen om dan weer langzaam uit te zoomen. Het is druk, onrustig en om zeeziek van te worden.

Desalniettemin toont Green Zone zich als prima film die er wel een half sterretje bij verdient.