Låt den Rätte Komma In (2008)

Aparte film die je niet snel vergeet, donkere en rauwe sfeer, sterke dialogen vooral tussen de 2 jonge hoofdrolspelers en toch wel een uniek verhaal in het hele vampierengenre. Geef mij maar dit in plaats van al dat Twilight gedoe!

De bloederige scènes zijn niet talrijk maar wel indrukwekkend en heel echt.

Toch verliest de film punten doordat hij soms wel enorm traag is en er net iets te weinig gebeurde om constant mijn aandacht te houden.

Toch 3,5*

Originele, aparte film die een toch wel vreemde sfeer met zich meedraagt. Niet altijd even boeiend vanwege de ingetogenheid maar weet toch net weer je aandacht te trekken door interessante scenes op de juiste momenten te hebben.

Twøløght.

Eigenlijk beledig ik Låt den Rätte Komma In door het te vergelijken met Twilight, excuses. Een draak als Twilight verdient het niet eens om in de schaduw van deze Zweedse topper te staan. In deze film wordt de relatie tussen de twee kinderen wél goed uitgewerkt en daarnaast sprak dit verhaal mij meer aan.

David Slade blies de vampierenfilm nieuw leven in met het geweldige 30 Days of Night. Maar Tomas Alfredson pakt het heel anders aan. Låt den Rätte Komma In is totaal het tegenovergestelde van 30 Days of Night, maar net zo effectief. Dit is dus geen horrorfilm. Het gaat over de relatie tussen Oskar en Eli. Het enige probleem dat deze relatie met zich meebrengt, is dat Eli een vampier is. Zij kan dus niet tegen daglicht en elke dag moet haar honger gestild worden... met bloed. Ik vond het interessant hoe hier werd omgegaan met de honger van Eli. Erg boeiend dat ze eerst iemand 'in dienst had' die bloed voor haar regelde. En het mooiste vond ik nog wel het knorren van haar maag als ze lange tijd geen bloed heeft gehad. Alfredson laat de kijker duidelijk merken dat dit geen avondje vermaak met schrikeffecten gaat worden. Zodra er wat gruwelijks gaat gebeuren neemt de camera flink afstand. Dit is echter totaal niet erg, ik vond het juist erg mooi. We zien wel wát, maar minder dan dat je bij doorsnee vampierenfilm zou verwachten. Maar meestal is de camera gefocust op de gezichten en de liefde tussen de twee kinderen. Het camerawerk is redelijk statisch, maar daardoor niet minder mooi. Sterker nog, Nederlander Hoyte van Hoytema mocht van mij wel boven aan de aftiteling staan. Zijn camerawerk is werkelijk prachtig. Een variatie van mooie, overzichtelijke camerastandpunten en veel gespeel met de focus zorgt ervoor dat de film visueel een plaatje is. Lina Leandersson, het meisje dat de vampier Eli speelt, verdient net zoveel lof als Hoytema. Ze speelt zeer mooi en overtuigd in elke scène. Hedebrant is daarentegen minder goed. Hij doet het wel aardig, maar komt in een groot deel van de film redelijk emotieloos over.

Låt den Rätte Komma In is een prachtig sprookje met een aantal zeer indrukwekkende en onvergetelijke momenten. Ik noem de scène in het ziekenhuis, als die mevrouw wordt verbrand. De scène in het zwembad is er een om in te lijsten en natuurlijk is die kus een niet te vergeten moment. En nog veel meer, te veel om op te noemen. Enkel de kattenscène was erg zwak.
Ik weet niet zeker wat het gaat worden. Tijdens het kijken zat ik op 4,5*, maar nu neig ik meer naar 4*. Ach schijt, 4,5*. Prachtige film, een tweede kijkbeurt maakt uit of hij zo blijft of toch omlaag gaat. Voor nu verdient deze film alle lof.

4,5*

bah raare film

Dit is een werkelijk heel bijzondere film. Dat het vampiergenre varieert van artistiek tot slasher is bekend maar deze film vind daarin een uiterste. Låt den Rätte Komma In heeft het tempo en gevoel voor emoties en personages zoals dat veel voorkomt in de euro-arthouse en mixt dit op werkelijk briljante wijze met het horrorthema. De film is een sfeervol ijzersterk staaltje filmkunst.Dat laatste shot in het zwembad; fenomenaal. Een van de beste horrorfilms van het afgelopen decennium, ben hier erg van onder de indruk.

Zeer geslaagde film. Oscar en Eli blijven zich tot elkaar aangetrokken voelen zelfs nadat hij erachter is gekomen dat Eli een vampier is ( bloed kruipt waar 't niet gaan kan)..
Hoewel het geen horrorfilm is SPOOKT ie me nog steeds door m'n kop.

Ga op de snelweg spelen.

Let the Right One In is een zeldzame film, die zich niet gemakkelijk in een hoekje laat drukken. Is het nu een horrorfilm, een psychologische thriller, een -coming of age- film, een drama?

De kracht van de film zit er in dat het al van deze zaken is, zonder van de hak op de tak te springen, zonder zijn focus te verliezen (de relatie tussen Eli en Oskar).

Oskar is een eenzaam personage, hoe eenzaam moet je zijn om vriendschap te sluiten met een vampier?, dat constant wordt gepest door enkele van zijn klasgenoten. Het is niet dat hij zich wil verzetten, het is dat hij het niet durft. Hij wilt juist geweld gebruiken. Eli, briljant gespeelt door Lina Leandersson, moet echter geweld gebruiken om te kunnen overleven. Haar bedoelingen met betrekking tot Oskar worden ons nooit expliciet vertelt. Er wordt eigenlijk in de film heel weinig dingen expliciet vertelt.

Misschien dat de relatie tussen Eli en Oskar daardoor constant geloofwaardig blijft. Er zijn immers zeer weinig twaalfjarige die hun diepste gevoelens goed weten uit te drukken, zeker als je zo weinig sociale contacten (kunt) hebben zoals de twee protagonisten. Dingen worden hier duidelijk door blikken, omhelzingen etc..

De regisseur heeft ooit vertelt dat hij wou dat je deze film kunt zien met het geluid uit. En dat is te merken. Hoewel ik deze film nu al een paar keer heb gezien, en al een hele tijd in mijn hoofd blijft rondspoken, kan ik me geen enkele citaat herinneren. Scènes zoals de zwembadscène, de opoffering van Hakan, de ziekenhuis-scène , het onuitgenodigde binnenkomen van Eli etc... waarbij dialoog zeer zeldzaam tot afwezig is, kan ik me echter nog zeer goed herinneren en dat zijn dan ook scènes waar ik de hele tijd aan moet denken.

5 sterren.

Dat de film zich niet makkelijk in een hoekje laat drukken ben ik wel met W.M.J.M. eens, maar ik vind het geen echte horror (je ziet bijvoorbeeld geen enkele vampiertand gedurende de film) en ook geen psychologische thriller (want echt spannend word ie echter nooit) . Het is een vooral een (liefdes)drama, ik kon me vooral goed inleven in de twee hoofdrolspelers (nog nooit eerder had ik sympathie voor een vampier, de scene dat Oskar bloedbroeders wil worden met Eli is haar ''liefde'' voor hem groter dan de drang naar bloed. Denk dat vooral Eli behoefte had aan gezelschap, op een gegeven moment vraagt ze aan Oskar '' Stink ik nou nog?'' dan stelt zij zijn mening toch op prijs. En Oskar vind het al geweldig dat hij eens positiefe aandacht krijgt van iemand anders dan zijn ouders. "t Is eigenlijk ook best een ontroerende film. In welk hokje de film ook zit het is een topfilm.

Hier zou geen horror moeten bij staan wan dat was het totaal niet.

Had zin in een bloederig schrikfilmpje en kwam dan bedrogen uit.

Meer geschikt als drama.

Lul niet over Horror als je niet eens weet wat Horror is.

Geweldige film! ik heb er van genoten. Ik vond het heel mooi gedaan!

Maar ik heb 'm nog niet gezien

Erg bijzondere film met fantastisch acteerwerk van de twee kinderen. Eng vind ik het niet, wel origineel en sprookjesachtig. Er is een kille omgeving en een 'steriele' sfeer. En dat komt het verhaal ten goede, omdat zo het drama van de kids centraal staat zonder opsmuk. Is ook weer eens een andere benadering van vampieren.

De film heeft veel trage en mooie shots. Daardoor komen de harde scenes extra goed aan, maar het maakt de film voor mij bij vlagen ook saai. Gelukkig zijn die harde scenes niet gauw te vergeten, zoals de zelfverminking en de val naar beneden, de zwembadscene uiteraard en de keren dat Eli de gekste verplaatsingen maakt.

Licht tegenvallertje na alle lovende kritieken.

Ik vond hem ook een beetje tegenvallen. Verwachte een horror film te krijgen, maar dit was eigenlijk gewoon drama. Het tempo in de film ligt ook erg laag, daardoor vond ik hem vrij saai. Het einde was echter wel weer ruig.

Van mij mag horror ook uit de genrebeschrijving, er zitten wel horrorelementen in, maar dit is echt geen horror te noemen.

Zoals Epitaph zegt, (liefdes)drama, beschrijft het de film het meest.

Deze film weldegelijk horror. Misschien niet je doorsnee slasher, maar het past geheel in de kwalificatie van horror.

best goeie film,een beetje apart.

ik vond er ook wat meer drama in zitten dan horror.

maar verder een goede film.

Goede film die beter is dan Twilight.

Heb hem nu al 7 keer gezien, maar gelukkig word het nu weer vroeg donker, kan ik hem eindelijk weer terug brengen naar de videotheek

Anders koop je hem gewoon.

Dit is wel degelijk Horror! Maar dan meer van het subtiele en ingetogen soort. Maar wél horror.

Kennelijk hebben jullie nog niet zo heel veel horrorfilms gezien...

PS, geef mij dan eens een definitie van het genre "horror"?

Horror: huiveren in je luie stoel wetende dat je d'r veilig zit.

Leuk bedacht

Volgens mij heeft Horror meer te maken met duistere en/of bovennatuurlijke krachten. En met wezens waarvan algemeen mag worden aangenomen dat ze in het echt niet bestaan, zoals zombies of vampieren...

Maargoed, daarom vroeg ik al: Geef mij dan een correcte definitie van het begrip "Horror".

Nee, cultuurhistorisch gezien is horror, een concept uit de romantiek, 1800-1850, huiveren terwijl je weet dat je veilig bent. Uit dat perspectief zijn toen Dracula, Frankenstein enzovoort geschreven. The Dark Romantics.

Horror is daarom amusement. Vanuit dat perspectief is deze film inderdaad horror maar aan de andere kant kan de horrorliefhebber (iemand die gewoon lekker wilt griezelen) zich bedrogen voelen omdat je deze film inderdaad net zo goed als liefdedrama kan beschouwen.

Aha, je meende het dus. Ik dacht dat je een proefballonnetje opgooide

Maargoed, ik dacht dus dat het ook te maken had met duistere en/of bovennatuurlijke krachten of wezens.

Anyway, deze film laat zich sowieso niet in bepaalde hokjes plaatsen. Ik snap dat dat voor sommigen moeilijk te accepteren is, maar het is niet anders.

Ikzelf heb deze film een kleine twee weken geleden voor het eerst gezien. En ik vond het een prachtige film. Het beste vond ik de goed uitgewerkte personages, vooral die van Oskar en Eli natuurlijk.

Dat is de grootste kracht van de film imho.

Verder natuurlijk het geweldige camerawerk van de Nederlander Hoyte Van Hoytema, die meerdere films in Zweden heeft gedraaid.

Prachtig staaltje cinematografie!

Moet me nog even beraden op mijn stem, maar ik neig naar 5*.

En die muziek!!!!!! Eén van de beste soundtracks die ik ken.

De score vond ik ook mooi ja, maar niet dusdanig dat 'ie is blijven hangen. Maargoed, ik heb de film ook nog maar één keer gezien!

Als ik hem nog een keer kijk (misschien al binnenkort) dan zal ik meer op de score gaan letten.

Wacht ff, bedoel je de score, óf de soundtrack met die jaren '80 muziek?

Ik verwachtte een spannende horrorfilm maar dit is meer een dramafilm die totaal niet tegen viel,integendeel.
De sfeer,acteurs,het verhaal,alles vond ik top en ook een groot compliment voor de muziek die erg bijdraagt aan de film.
De film is erg depressief,mede door de muziek,maar zo´n film is af en toe ook wel lekker,deed me denken aan het ongelukkig meisje in Pans Labyrinth.

Vond de film wel een beetje een open einde hebben en waarom zit in de trein op het laatst?

(Bij toeval) herzien, en een halfje erbij.

Mooi verhaal, maar de sfeer is de smaakmaker, en de eindscenes blijven een knap staaltje film.