Låt den Rätte Komma In (2008)

Meestal subtiel en soms wat minder subtiel horrordrama met een unieke sfeer , de 2 genres zijn

goed met mekaar gemixed en de 2 jeugdige spelers doen het uitstekend .

Ik had de remake al lang eerder gezien en die beviel me ook prima en deze is minstens net zo goed .

Mooie film waar ik even moest inkomen, en ook niet altijd de motieven van de personages begreep. Ik vond dat er nogal redelijk veel verhaallijnen inzaten zoals die van oscars ouders en diens vrienden die ik niet altijd begreep, en ook de verhaallijn rond de pesters vond ik niet al te goed uitgewerkt. Wel sfeervol, mysterieus en subtiel uitgevoerd, met momenten ook sterk. Hoe de vadervampier zichzelf onherkenbaar maakte, en dan uit zijn lijden verlost werd door dochtervampier. Goed, wel niet helemaal mijn ding en ook geen meesterwerk.

Nee eigenlijk viel mij de film tegen, het begin was mijn inziens goed maar het vervolg redelijk, je wist natuurlijk hoe het ging aflopen met etterbakjes, had er echt meer van verwacht......3,0

Mooie film maar op de een of andere manier boeide hij me nergens echt heel veel. Het enige interessante was dat Eli een vampier was. Het einde was wel mooi maar ook wel redelijk voorspelbaar. Misschien had ik net iets te hoge verwachtingen.

Låt den Rätte Komma In

Sfeervolle horrorfilm. Ik zeg horror, maar eigenlijk is dit meer een drama over de band tussen een jongen die gepest wordt en een meisje (hele oude vrouw) die haar eigen bloeddorstige zorgen heeft. Fantastisch acteerwerk van de jonge Hedebrant en Leandersson. Regisseur Alfredson zorgt ook voor een fantastische sfeer met veel sneeuw en scènes in het donker. In het algemeen barre winterse omstandigheden.

Fantastische omstandigheden voor een heerlijke horrorfilm. De film had misschien iets meer tempo kunnen hebben en had sowieso wat subplotjes weg moeten laten. Maar dan komt er zo'n fenomenale laatste scene en ben je dat gelijk vergeten.

Hier en daar subtiel grappig, maar over het algemeen vond ik het eigenlijk nogal saai en langdradig. De mix van vampierenhorror en drama werkt voor mij niet goed - vampierenhorror is veel dichter verwant aan komedie dan aan drama meestal, en deze film geeft me het idee dat dat een betere combinatie is Los daarvan dan wel weer een heerlijke en misschien typisch Scandinavische sfeer, en mooi spel van de kinders. Maar daar ging de film niet om.

Natuurlijk gaat het er wel om Dat is het mooie van een horror als Let the Right One In: geen effectbejag maar goudeerlijk in beeld gebracht, met kinderen die spelen alsof hun leven er van af hangt zo mooi. Schitterende muziek ook.

Vreemd.

BlueJudaskiss quote een stukje tekst van blurp194, en dan staat er dat Martin Van K dat geschreven heeft.

Jaren geleden de Amerikaanse remake gezien, maar gisteravond eindelijk de originele film bekeken. En ik ben er stil van, want wat een prachtige creatie.

Vanaf de eerste tot de laatste minuut geboeid geweest, ondanks het trage tempo dat de film aanhoudt en het toch wel voorspelbare verloop. Daarnaast waren ook de sidestories niet altijd even sterk uitgewerkt en was het soms even zoeken naar verklaringen voor het gedrag van bepaalde personages. Ook vond ik de scene met de katten over de top en niet passend in de algehele sfeer van de film. Maar daarmee zijn naar mijn idee alle minpunten ook echt wel benoemd.

Normaal gesproken ben ik helemaal geen voorstander van films over vampieren, maar deze is absoluut een uitzondering. Er wordt niet geleund op overdreven bloedvergieten, goedkope horrortricks en schrikmomenten. Die zijn door het donkere karakter namelijk helemaal niet nodig. De hoofdrolspelers dragen uitstekend bij aan de duistere sfeer en zetten aangrijpende persoonlijkheden neer. Zij vullen hun rollen sober, maar zo ontzettend sterk in. De prachtige Scandinavische taal heeft hier naar mijn idee ook een positief effect op en maakt het allemaal nog net even iets mysterieuzer.

Een zeer aangrijpende film met een ontroerend verhaal, geschoten op een prachtige locatie. De scènes waarin het vampiermeisje toestemming vraagt aan Oskar om binnen te komen, de zelfverminking van haar vader en het daaropvolgende beëindigen van zijn leven hadden een grote impact op mij en zullen nog lang blijven hangen. Ook de slotscène was fantastisch en maakte op gruwelijke, spectaculaire wijze een einde aan dit meeslepende drama (want het is wel degelijk meer een drama dan een horror).

Of de remake beter is dan deze durf ik nu niet te zeggen, want dat is simpelweg te lang geleden. Binnenkort toch nog maar een keertje opzetten, al verwacht ik niet dat die hetzelfde niveau aantikt.

4,0*

Mooi, vandaag nog eens gezien. Goede jonge acteurs in deze romantische horror.

Cinemaatjes | Låt den Rätte Komma In

Mooie film, met een mooie vrienschap en een gave sfeer

Prachtig.

Ik heb de remake weleens gezien, en die vond ik al goed. Toen ik zag dat het origineel op TV kwam gelijk na de aflevering De Kijk van Koolhoven moest ik hem wel zien. En hij is me veel beter dan verwacht bevallen. Is ook gelijk een van de beste horror/dramas die ik heb gezien.

De film is vrij mild qua horror. Hier en daar is wel een spannende scenes aanwezig, maar het is gelijk duidelijk dat horror niet centraal staat in deze film. De chemie tussen de erg sterk spelende kinderen is zeker aanwezig en blijft boeien.

De film is vrij realistisch in een onderwerp dat totaal niet realistisch is. Ik denk oprecht dat als vampieren zouden bestaan dat dit ongeveer het ideale beeld ervan is. De film verveelt geen moment, camerawerk en locatie zijn subliem en is erg geslaagd in zijn opzet.

Bonuspunten voor die laatste scene bij het zwembad. Zeer geslaagde film van Scandinavische afkomst. Grote aanrader.

Veel beter dan de Amerikaanse versie in mijn ogen.

Wegens de goede commentaren ook deze eens geprobeerd. Let the right one inis een apart horrorfilm die niet zomaar te vergelijken is met de rest van het genre. De film bevat wel wat bloederige momenten, maar zijn eigenlijk puur functioneel voor het verhaal en de film is nooit op zoek naar sensatie of overdrijving. Eli is nu eenmaal een vampier en een vampier moet eten (bloed drinken) om te overleven.

Lina Leandersson en Kåre Hedebrant Doen het uitstekend als kindacteurs en zijn goed op elkaar ingespeeld. Hun vriendschap is puur. Beiden zijn buitenbeentjes, maar ze gaan elk op hun manier hiermee om. Ook de cinematografie en het serene verhaal zorgen voor een bepaalde geloofwaardigheid. De sfeer zit goed met de donkere koude en kille winterperiode. Ook de eindscène in het zwembad is een mooi staaltje van vakmanschap: mooi gefilmd!

Een aantal zijplots deden er echter niet toe en de houding van die katten vond ik er wat over. Niet 100% mijn ding, maar ik kon de film best appreciëren.

De film heeft een nieuwe release gekregen op dvd en blu-ray via Source filmdistributie, dit vanwege het 10 jarig bestaan van de film.

Zonder noemenswaardige toevoegingen.

Eindelijke eens een niet al te overdreven horror film. waarin de beide jeugdige hoofdrolspelers het zeer goed doen. Zeker de moeite waard om te bekijken.

“Eli: You have to invite me in.
Oskar: What happens if I don't? What happens if you walk in anyway?”

Wanneer een film bij joolstein een vijf sterren haalt en zelfs aangeraden word door alexspyforever dan moet ik hem wel kijken, dan kan er maar weinig fout gaan. En dat ging ook niet gebeurden de film is fantastisch. De sfeer is ontzettend duister, de twee kindacteurs zijn een keer niet irritant en wanneer het moet is hij keihard, een echte horror film om van te genieten met een sterk verhaal en vooral geen overdreven gedoe.

En dat laatste is vooral iets wat voor mij in positieve zin heeft mee gewerkt en waardoor het constant interessant bleef. Oskar leek wel continu op een toekomstige seriemoordenaar zeker wanneer hij die pestkop een hengst aan zijn kop gaf met een stok waardoor zijn oor naar de klote ging. Je verwachtte het eigenlijk niet, omdat je bang was dat Alfredson misschien net zo laf was als de menige ‘Hollywood’ film maar hij laat hier maar eens zien dat hij dat zeker niet is. En dat maakt een film voor mij al vaker erg leuk, dingen doen die je niet verwacht omdat je bang bent dat het tonen hiervan ‘te heftig’ zal zijn.

Zoals ik ook al zei zijn de twee acteurtjes echt fantastisch op elkaar ingespeeld en weten de film heerlijk op weg te helpen. Kåre Hedebrant als Oskar leek wel echt op een seriemoordenaar, zeker toen hij zo naar lachte omdat hij die gast had geslagen met die stok. Eigenaardige personage die uitstekend vertolkt werd. En ook Lina Leandersson als Eli deed het leuk en vooral goed.

De film is dus nergens overdreven. Het verhaal is leuk, een vampier die komt wonen in een dorpje en daar maar moet zien te overleven. In dit duistere leven word ze bevriend met Oskar en dat bloeit misschien nog wel uit naar meer. Maar ook het moment dat haar ‘vader’ mensen vermoord voor het bloed. Het is allemaal erg strak en goed uitgevoerd. Een ware klasse film vanuit Zweden die menig vampierenfilm doet zwijgen. Een film die erg goed is onderhouden en er schoon uitzag, scoort de volle punten.

5.0

Een echte horrorfilm is het zeker niet. Verre van dat!

Toch wel een beetje teleurgesteld in Låt den Rätte Komma In. De setting cast sfeer beelden zijn prima voor elkaar. Beeld en geluid prima verzorgd, maar oh wat is deze kleine thriller traag!! Men spreekt hier over drama horror. Well ik zou liever spreken over drama/thriller met kleine horrormomenten. Maar je schrikt in deze "vampieren"film eigenlijk nergens. Er zijn namelijk geen jump momenten. Wellicht toen de vrouw ineens spontaan begon te branden wat er overigens goed uitzag. Maar de muziek zwelt ook nooit op bij spannende momenten. Daar is de film ook helemaal niet naar gemaakt. Zonder de vampier aanvallen (die er nog best normaal uitzien) zou je deze film gewoon op zondagmorgen kunnen uitzenden bij de VPRO. En dan zou het gewoon een kinderfilm zijn van "twee" 12 jarigen. De twee spelen goed maar ik miste een beetje de echte achtergrond van het meisje. Daar had gaandeweg de film veel meer mee gedaan moeten worden. Zo blijft "Let the right one in" toch een beetje een oppervlakkige film. Slechts deels krijgen we wat te horen met teksten als "zo is het nu eenmaal". En dat is toch jammer! Ook de zgn bullenbakken vond ik wel meevallen. En eigenlijk was het maar een snotjongen die je meer kan zien als een pestkop, maar bullenbak? Wat dat betreft kun je beter kijken naar "IT" uit 1990. Grappig is dan ook dat de zgn bullenbak (was er eigenlijk maar eentje, de rest waren meelopers) het zelf niet meer aankon en zijn broer erbij ging halen.

Het eind was an sich grappig dat je ineens een hoofd ziet zakken maar verder wel simpel gemaakt, want de daad zagen we niet. Beetje gek dat we dan ineens 3 lijken zagen Dat het meisje tegen licht kon in het zwembad vond ik wel wat vreemd. Kunstlicht is kennelijk geen daglicht.

De treinscene maakt het dan wel weer mooi af met hun geheime codes! Wat zeker knap gemaakt was waren de dagen en nachten. De film loopt goed door. 's nachts zeg maar 's avonds zien we vooral het meisje in actie en overdag de beslommeringen van Oskar.

Ondertiteling had helaas wat kleine foutjes en zag er soms wat gek uit zonder spaties. Slordig!!

Afijn toch wel eens een keer leuk om een vooral een niet Amerikaanse film te zien, maar een topper is Låt den Rätte Komma In zeker niet.

Let the right one in is qua drama c.q. horror de ultieme balans. Verhaaltechnisch komt het drama genre erg sterkt uit de voeten. Een gepeste jongen die moet omgaan met de situatie zonder steun van zijn ouders. Qua horror is het subtiel maar krachtig. Wauw...Echte goede film. Het decor en de setting zijn overigens ook prachtig!

Ik schaam me niet voor het volgende statement: de film is beter dan het boek.

Ik ben dan ook maar wat blij dat ik eerst de film heb gezien en daarna pas het boek heb gelezen.

De film oogt in eerste instantie, naar goed Scandinavisch gebruik, ijskoud. Geen zon. Geen felle kleuren. Nee, een donker, wat flets toneel waarop een gevoelig horrordrama wordt opgevoerd. De horror neemt niet de overhand - er wordt vooral ook veel ingezoomd op de ongebruikelijke vriendschap die tussen de twee kinderen ontstaat.

(In het boek was het andersom - daarin was alles een stuk sensationeler. Ik verkies het gevoel boven de actie en zodoende vond ik de film een stuk beter!)

Met je volledige bericht eens, maar vooral met deze zin. Vond het boek waardeloos - heb 'm ook naderhand pas gelezen - met veel te veel overbodige extra informatie die alle magie van het minimalistische filmverhaal wegnam.

Wat een topper, wat een sfeertje en een bijpassende soundtrack. Ik was die standaard vampierenfilms helemaal zat, maar deze film had voor mij een uur langer mogen duren. Wat leveren die twee hoofdrolspelers een geweldige prestatie. En het slot, haha, fantastisch!

Nog eens gekeken en blijft toch wel topper. Een subtiele horrorfilm die het vooral vd sfeer moet hebben en die zit er boenk op. Ook dat het Zweeds is, is hier een pluspunt, je bent ff geen Hollywood stuff aan het kijken en dat werkt als een verademing. Dat jongske zet hier trouwens uitmuntende rol neer.

Deze film laat me volledig koud. Misschien is dat ergens de bedoeling, maar als je zowel drama als horror gaat mengen, verwacht ik dat beiden goed tot zijn recht komen. De horror is totaal niet expliciet in beeld gebracht. Er is ook geen enkel schrikmoment en eigenlijk heb ik nergens echte gore gezien. Ook qua drama werd ik gewoon niet emotioneel gepakt. De onmogelijke relatie tussen Eli en Oskar komt ook nergens echt van de grond. Of is het eerder vriendschap? Soit, ze zijn beiden nogal raar en ik kan me daar niet in inleven. Ik vond het verhaal ook te simpel.
Nergens spatte het hele gebeuren op het scherm, buiten misschien een verdwaalde bloeddruppel.
Deze film mag dan misschien al enige status hebben vergaard gedurende het afgelopen decennium, op mij heeft deze geen blijvende positieve indruk nagelaten.

Vreselijk saai. Na een uur afgezet.

Eens geprobeerd vanwege de goede beoordelingen, en dit was zeker geen misser, maar een intrigerende en aparte film.

Typerend Scandinavisch sfeertje wordt gecreëerd met aparte types, wrede kinderen, merkwaardige moorden en een bar klimaat. Hoofdpersoon en moreel kompas is Oskar die het niet bepaald gemakkelijk heeft, een beeld dat mij erg bekend voor komt. Even lijkt de film toch vooral te verzanden in de merkwaardige en niet echt succesvolle daden van Hakan en de sores van Oskar, een beeld dat snel een beetje dood lijkt te slaan.

Maar gelukkig laat het merkwaardige meisje snel zien uit wat voor hout ze gesneden is en verandert de toon van de film totaal wat mij betreft. Op mooie wijze wordt gewisseld tussen kinderlijke eenvoud en best wel aangrijpende pseudo horror momenten die vooral spelen rond de volwassen. De ontbranding in het ziekenhuis is goed, de scene met de katten ronduit fantastisch. Oskar daarentegenblijft een zeker rustpunt en onaantastbaar, behalve voor de pestkoppen maar die krijgen op heerlijk wijze hun eigen rekening gepresenteerd.

De titel zal vooral zinspelen op de fabel dat een vampier niet zomaar binnen mag komen maar uitgenodigd moet worden. Toch zal het vooral slaan op de keuze van het meisje zelf om Oskar bij haar binnen te laten die haar leven uiteindelijk redt. Uiteraard is dat ook een soort van 'de juiste binnen laten' want de gemiddelde zal toch een vampier om zeep willen helpen. De keuze om met zijn tweeën te vertrekken is even logisch als aandoenlijk en voorspelbaar.

Let the right one in moet voor mij even op gang komen maar zodra alle kaarten op tafel liggen trekt er een boeiend verhaal en interessante mix qua sfeer, griezel en drama voorbij in een donker en onvriendelijke omgeving. Prima film en zeker geschikt voor nog een kijkbeurt op termijn.

Schitterende film. Een volksbuurt in Zweden met zijn koude sobere appartementsblokken. Een café dat bestaat uit tafels en stoelen, niets meer. Buiten is het verlaten, af en toe ploetert iemand door de bevroren sneeuw. Ook in de huishoudens is het koud. Warmte wordt gevonden waar alcohol welig tiert. Dronkenbroers, dat schept een band. In deze tristesse groeit Oskar op. Een jongen alleen op de wereld. Er heerst onverschilligheid. Op school. Thuis. Maar plots komt er iemand zijn wereld ingestapt. Een vreemd meisje dat ook alleen is (let op haar introductie scene op het klimrekken. Alsof ze neergedaald is op de hoogste spot. En hoe ze het klimrekken afspringt.) Maar om haar te begrijpen zal Oskar haar wereld moeten aanvaarden en respecteren. Regisseur Alfredson toont bij momenten ontroerend, bij momenten visueel knap (de zwembad scene waar actie afspeelt buiten en binnen de hoeken van een vast camerabeeld) hoe de sprookjeswereld van een vampier en de wereld van Oskar elkaar ontmoeten. Hoe Oskar voorzichtig de grens tussen zijn wereld en de sprookjes wereld overschrijdt. Zal hij haar binnenlaten ? Kiezen doet hij op het einde. Shots baden in een mysterieuze (de eerste moord) waas, personages lijden in een harde en oneerlijke maatschappij. De zoektocht naar vriendschap, naar begrip, naar een soulmate in een eenzame wereld is het parcours dat Alfredson voor zijn personages uittekent waarin menselijkheid de bovenhand neemt van de genreregels der horror.