Ontroerendste scène ooit

Zeker, prachtig einde.

Hoewel geen verrassend einde, vind ik het einde van Romeo + Juliet (luhrman versie) altijd weer ontroerend. Niet zo zeer om wat er gebeurt, want ik mag toch hopen dat iedereen van te voren al weet hoe het eindigd, maar de manier waarop dit dramatische einde gespeeld wordt. Vooral de huil kreet van Juliet, die als een sneer door de kerk heen galmt (prachtig gedaan door Danes). Ja dat pakt mij iedere keer toch wel weer.

Verder zijn er heel veel scenes die mij ontroeren, soms in films die mij verder niet eens zoveel doen. Te veel om nu op te noemen, maar Romeo + Juliet kwam net even bij me op.

De eerste 10 die me te binnen schieten:

1. Fransiscus omhelst en kust een melaatse en valt daarna huilend in het gras. Nimmer zag ik zo'n oprechte compassie voor een ander. Francesco, Giullare di Dio (Rossellini, 1950)

2. De biecht van Antonius Block. Al mijn angsten en twijfels mbt het bestaan komen uit de mond van Block. De herkenning zorgt immer voor ontroering. Det Sjunde Inseglet (Bergman, 1957)

3. De eindscene van Le Notti di Cabiria (Fellini, 1957). Die dansende en zingende kinderen, Masina die met haar grote betraande ogen de camera in kijkt... magistraal!

4. Het einde van City Lights (Chaplin, 1931) Zo simpel en raak, vreselijk ontroerend.

5. Watanabe zingt een melancholisch liedje; in 1 scene uit droevenis en pure wanhoop, in een latere scene uit puur geluk. Hij heeft zin aan zijn leven gegeven. Het contrast is meesterlijk en beide scene's zijn even ontroerend. Ikiru (Kurosawa, 1952)

6. Jeanne d'Arc die na veel geestelijk leed toch voor God kiest. In principe is elke close-up van Falconetti's gelaat in La Passion de Jeanne d'Arc (Dreyer, 1928) genoeg om mij te laten huilen. Pure schoonheid.

7. Il Vangelo Secondo Matteo (Pasolini, 1964). De scene waarin Jezus zijn discipelen uitzoekt. Een combinatie van plechtigheid, spiritualiteit, schitterende close-ups, prachtige images en een hemels muziekstuk. Ik ga er immer plat voor.

8. De camera observeert de bodem van een kreekje onder begeleiding van prachtige muziek en een hypnotiserend gedicht. Ik kan niet eens uitleggen wat het met met doet..

Stalker (Tarkovsky, 1979)

9. Na 3 uur lief en leed gedeeld te hebben met ma en haar vijf zonen komt de haast melodramatische ontknoping als een dolk in het hart. Bijna niet droog te houden. Rocco e i Suoi Fratelli (Visconti, 1960)

10. Henriette ligt in het gras met een knaap, starend naar een vogeltje in een boom en een grote traan loopt over haar wang; ze realiseert zich dat dit wel eens het gelukkigste moment in haar hele leven kan zijn. Une partie de campagne (Renoir, 1936)

En nog vele, vele andere scene's.

Wanneer Mufasa doodgaat in The Lion King.

Ik zal er ook eens een paar noemen die nog niet genoemd aijn, willekeurige volgorde en er zijn er nog veel meer:

1. De eindscene van Eureka.
2. De scene na de terugkomst van de vader in Pather Panchali
3. De stiekeme kus in Aiqing Wansui
4. De vuurvliegjes-scene uit Hotaru no Haka
5. De blik in de eindscene van Les Quatre Cent Coups
6. De dialoog tussen Kyoko en Noriko in Tokyo Monogatari
7. De monoloog van Donald Sutherland tegen Mary Tyler Moore aan het einde van Ordinary People
8. Mouchette in de botsauto's in de gelijknamige film.
9. De begrafenis in Dare Mo Shirana
10. Het einde van Före Stormen

Verder ben ik het o.a. met de Magnolia-scenes van Chainsaw en met vooral de nummer 5, 8 en 9 van Ramon ook volledig eens.

ik weet dat het heel hollywood is, maar het einde van Moulin Rouge! vind ik ook heel ontroerend.

Godfather trilogie, veel scenés daaruit

Vooral ook uit het derde deel waar michael spijt van alles heeft en de schreeuw nadat zijn dochter wordt neergeschoten aan het eind.

Waneer Vermeer het gaatje in haar oorlel prikt, zodat zij met een oorbel kan poseren...

'girl with a pearl earring'

De slotscene van Bin-jip: prachtig gewoon!

einde van the notebook

einde van american history x

die oudjes die elkaar vasthouden op het bed in titanic

einde van the shawshank redemption

Einde van American History X en A Walk To Remember vond ik wel aangrijpend..

- de sterfscene in big fish

- sommige scenes in the green mile

en verder kan ik dr nu ff niet opkomen...

DE executie van the big man in The Green mile.

scene in ghost als demi more achter de pottenbakschijf zit en ze unchained melody spelen ( snik)

einde van de film indecent propocal

einde van de film pay it forewarth

gesprek op het bed van kate winslet met haar zoontje (in de film) fincing neverland.

verscheidene stukje uit de film the champ

Ik kies toch voor deze:

"Schindler's List" het meisje in het rood bij het zuiveren van het Ghetto en de muziek erbij....

"Lilja 4-ever" het einde als ze op de brug staat en naar beneden springt...

"Trainspotting" De baby......

Wat is er mis met La Vitta E Bella ??

En Schindler's List is goede film

damn right , blijft m'n sterkste kandidaat voor dit topic.

In John Q toen wachinton op het punt stond zijn eigen leven te geven om die van zijn zoontje te kunnen redden.

Wil nog Toevoegen:

- Au Hasard Balthazar : als de ezel aan het einde.....

- The Grey Zone: als het meisje aan het einde....

- The Elephant man : hele film wordt hij gekleineerd

- Donnie Darko: het lied

- Seul Contre Tous: aan het einde met zijn autistische dochter, zeer hard en schokking....of ontroerend oordeel zelf maar...

jongens jullie vergeten de meest besproken scene!!!

titanic!!!

wanneer de titanic is gezonken en en rose an jack op een hout vlotje rond drijven......of mag daar niet over gesproken worden???

Ja inderdaad erg ontroerend !

Ook een van mijn toppers op dat gebied.

Ha, dat waren de eerste 2 die in mij opkwamen. En van de andere 8 heb ik alleen 'Det Sjunde inseglet' gezien. Snel de rest gaan kijken.

Eind van Spider

Eind van Hana Bi

70% van Dolls

Eind van King Kong

de bijna dood van E.T.

Meest ontroerende scènes, dit zijn er heel veel bij mij. Door de combinatie van beeld, dialoog (al dan niet aanwezig), muziek, sfeer. Dit alles kan mij tot tranen toe ontroeren. Om maar een paar films/scènes te noemen dan:

-Kikujiro, ik weet dat deze door veel mensen vooral als komedie gezien wordt, maar mij ontroerd deze film keer op keer. Er hangt iets in de film wat zo vertederend op me overkomt. De onschuldigheid van Masao, de prachtige muziek, de ontroerend grappige scènes. Met als hoogtepunt de scène waar Kikujiro aanbelt bij de moeder om te kijken of ze thuis is, en vervolgens blijkt ze een nieuw gezin te hebben gesticht. De aanzwellende muziek, krijg weer brok in mijn keel. Hoe mooi kan film zijn…

-Hana To Alice, de scène waar Hana achter het toneel staat te huilen, ook hier brok in mijn keel. Voor de rest zit ook deze film vol vertederende scènes en geld eigenlijk hetzelfde als bij Kikujiro. Het kan gezien worden als komedie, maar raakt mij diep in het hart.

-Xich Lo, de scène waar Le Van Loc met een goudvis in zijn mond op de grond ligt . Deze scène is zo puur van cinematografie, een bewegend schilderij, krijg al kippenvel bij de herinnering..

-Dolls, eigenlijk bijna de hele film. De muziek, de beelden, het symbolische. Deze film beeld voor mij pure emotie uit. Doormiddel van symboliek wordt hier een gevoel geschetst waarvan ik niet eens wist dat ik het kon voelen. Laat staan dat iemand dit uit kan beelden.

-Tokyo.Sora, de ren scène . Dit is zo’n krachtige en machtige climax binnen de film. Alles waar ik op dat moment op hoopte, een blijdschap die zo puur is. Prachtig..

-Vital, de keel scène, waar Asano en zijn ex elkaar proberen te stikken . De manier waarop dit in beeld is gebracht, zo puur, zo krachtig, zo kil, zo ontroerend. Weer kippenvel…

-Stalker, de scène waar de camera over de plas water gaat, hierboven al uitgelegd. Briljant mooi..

En ga zo maar door, deze kwamen nu bij me omhoog. Misschien later nog meer

- Once upon a time in America: De lach van Noodles op het eind.
- Godfather part II: De alleen zittende Michael Corleone, hij heeft alles maar niemand om het mee te delen. En uit de zelfde film, de omhelsing van Fredo en Michael waarna Michael naar Al Neri kijkt met die koude blik in z'n ogen.
- Mulholland drive: Silencio
- Apocalypse now: Martin sheen die Marlon Brando doodt
- Lawrence of Arabia: No prisoners!
- The straight story: De laatste scene.
- Simon: laatste scene.

Mystic River! een van de weinig films waar ik echt van heb moeten wenen...

En Titanic heeft violgens mij wel bij 3/4 van zijn publiek tranen doen rollen...

Bij het MovieMeter publiek haalt die film zeker geen 75% kan ik je melden. Ik moest wel bijna huilen toen ik erachter kwam dat ik al anderhalf uur naar de perikelen van twee vervelende tieners zat te kijken zonder dat er iets noemenswaardigs was gebeurd maar dat is vast niet wat je bedoeld

Ik wil trouwens wel even de scène uit Ikiru naar voren brengen als de zoon zo tegen Wattanebe uitvalt aan tafel en hem beschuldigd van van alles terwijl hij eigenlijk zijn hele leven heeft opgegeven voor zijn zoon. De reactie (en vooral het gezicht) van Takashi Shimura gaat bij mij diep door het hart.

Ik heb er ook niet bij moeten huilen.

maar die film benadert toch de perfectie als het op het aanzetten tot komt.

-DiCaprio --> iedere tienermeid begon al te huiel als ze zijn naam vernoemde

-Muziek van Celine Dion --> Dat mens is om van te blijten (pos/neg )

-Scheiding van 2 geliefden ...

-De ontlading van 3 uur film moet je toch op de een of ander manier kwijt

laat ik het een beetje bewerken en stellen dat 4/5 van het vrouwelijk publiek heeft moeten, huilen