Låt den Rätte Komma In (2008)

Krappe 3,5 sterren, duurde even voordat die op gang kwam maar tegen het einde zaten er een aantal sterke/schokkende momenten in en natuurlijk het goede spel van de jonge acteurs zelf maakte het geheel vrij indrukwekkend.

Geen al te geslaagde combinatie.

Idee is aardig, maar uiteindelijk is het een beetje een kinderhorror geworden. Volgens mij zou ik deze erg gaaf gevonden hebben toen ik 12 was. Er viel toen vast lekker veel te griezelen, alles zou er enorm goor hebben uitgezien en daarnaast een mooi verhaaltje over een vriendschap tussen leeftijdsgenootjes.

Nu werkt het echter niet meer zo. Nogal duf drama eigenlijk, typisch Scandinavische droogheid die jammer genoeg niet altijd even geslaagd grappig is. Ook qua horror valt er echt helemaal niks te beleven. Af en toe nog een aardig geschoten scene, dat is het dan wel zo'n beetje.

Toch is de film verder wel sfeervol, ultraklassiek maar geen slecht camerawerk, degelijk tot mooie soundtrack en het onderkoelde verhaaltje.

Maar anno 2008, zowel voor mij als binnen de filmindustrie niet bepaalt wat je noemt een geweldige horror. Tijden veranderen. Iets teveel Tini en de Vampier dit.

3*

Toch wel een bijzondere film die nogal lak heeft aan genre-conventies en gewoon een jeugddrama mixt met horror-elementen.
Het hele idee dat 'haar vader' zo achteloos die jonge mensen slacht als een varken en bloed aftapt, gepakt wordt en z'n gezicht dan met zoutzuur overgiet, waarna zij hem alsnog uitzuigt is toch echt wel veel te gruwelijk voor kinderen.

Ook het begin jaren '80 sfeertje en tijdbeeld zijn erg fijn gedaan zonder zoals normaal zo nadrukkelijk elementen te gebruiken die het makkelijker maken over te brengen als muziek uit die tijd, auto's etc.

Grote probleem vond ik wel de hoofdpersoon, ik vond dat blonde joch echt vreselijk irritant en ook helemaal niet goed overkomen (i.t.t. tot zijn buurmeisje).

Schitterend verhaal over een ontluikende liefde verpakt in een horrorfilm. Het verhaal is niet nieuw, zie Near Dark, maar dat is een pure horrorfilm, deze vooral drama.

De hele film is, op een paar momenten na, enorm rustig en dat stoorde geen moment.

Lang geleden dat ik nog zo'n sfeervolle "horror"film heb gezien en doordat het niet echt horror is denk ik dat de meeste mensen deze film met de verkeerde verwachtingen gaan zien.

Het boek heb ik nog niet gelezen, maar ik ben er wel benieuwd naar.

Apart filmpje. Het schiet misschien een beetje een echt doelpubliek voorbij. Geen Horror, daar is het net te mild voor en misschien ietsje te hard voor een pure jeugdfilm.

Ik heb me er wel prima mee vermaakt. Geweldige sfeer die wordt neergezet, met dat constant sombere en veelal witte landschap.

Eigenlijk gewoon een vriendschapsverhaaltje, met een twist. Juist die twist maakt het net ietsje aparter. Het lieve, gecombineerd met het hardere, werkte in dit geval wel mooi.

Verder qua muziek en visueel allemaal best sober, maar door het goed gekozen landschap, de toon en setting, in combinatie met het verhaal, werkt het gewoon erg goed.

qua beoordeling lastig. Zit dicht tegen een 4* aan, maar het is geen zwaar opzienbarende film. Dat wil het ook niet zijn, wat het dan wel weer wat meerwaarde meegeeft, maar 3.5* maar voorlopig.

Zeer fraaie vampierfilm, met een frisse benadering van een uitgekauwd gegeven. Vol originele vondsten en een heerlijk naargeestige wintersfeer. De setting begin jaren '80 is ook zeer doeltreffend. Akteerwerk, decors, kleding, muziek- alles is dik in orde. Het verhaal is mooi uitgewerkt en de film is spannend en bij vlagen zelfs ontroerend. Op de valreep nog een film die hoog in mijn top 10 van 2008 gaat eindigen.

Zoals hier al vaak gezegd valt Let The Right One In een beetje tussen horror en jeugdfilm in, maar dat hoeft geen probleem te zijn. Deze film weet namelijk enkele magische momenten op het doek te toveren, vooral met behulp van Lina Leandersson die op indrukwekkende wijze gestalte geeft aan Eli. Verder is Alfredsons sprookje (zo voelde het bij mij toch aan) verdienstelijk, maar een plek in de IMDb-top 250 vind ik evenwel een tikkeltje overdreven.

Vervreemdende film, die ik op een aantal momenten wel heftig en gruwelijk vond. Het verhaal wordt vanuit kinderperspectief verteld, tis toch niet echt een jeugdfilm. Daarvoor vloeit er toch teveel bloed en dan doel ik voornamelijk op die ziekenhuisscene.

Over het algemeen wel een aardige film met een mooie kille cinematografie. Het heeft ook iets origineels, alleen kon het me echter niet helemaal trekken. Het was allemaal nèt iets te klinisch.

ik vond het een film om te zien de beelden het verhaal is goed de kinderen spelen goede rollen niks mis mee.maar goed als je een soort Blade verwacht moet je deze film niet kijken deze gaat toch dieper dan de normale vampierenfilm.

Sfeervolle griezelfilm.

Zweden kan wat Nederland niet lukt. Een goede horror maken met weinig budget. Puike acteerprestaties en een clichématig, ietwat kinderlijk, verhaal dat vanuit een verfrissende invalshoek wordt verteld. Zelfs een kleine dosis humor is aanwezig. Redelijk in balans en in een prettig tempo op het scherm gezet.

Goed.

Toch wel weer een nieuwe twist in wat toch een wat uitgekauwd genre lijkt! Sfeervol sfeerloos en behoorlijk creepy. De standaard vampierelementen zitten er verder ook allemaal in, maar zijn juist niet zo standaard uitgewerkt. Nee, ik kon dit wel waarderen!

Zelden, misschien zelfs nooit, heb ik een vampierenverhaal gezien die zo dicht bij de realiteit lag. Het is wondermooi en dramatisch. Hoewel hier een deprimerende sfeer wordt neergezet werd ik overspoeld door momenten van hartverwarmende tederheid, die ver in de intimiteit van het kind-zijn doordringt. Oskar brengt een eenzame jeugd door tussen gescheiden ouders en een school waar hij gepest wordt. De enige die om hem geeft is Eli, een vampiermeisje. Er is een innig diepe band tussen hen, en dat beleef je ook op het scherm. Heel volwassen acteerwerk van deze twee kinderen. Dit zal nog weken nazinderen bij mij.

Het is niet de bedoeling dat je je een bult schrikt met goedkope effecten, of overspoeld wordt door liters bloed. Nee, de regisseur is heel terughoudend geweest hierin. Wat niet wil zeggen dat het een kinderfilm is. Dit is absoluut geen kinderfilm

User Nephilim zei het mooi hier boven en ik neem het nog eens over : het is een "coming of age" film, toch wat de jongen betreft, en een meisje (of is het nu een androgyn wezen?) die intens vasthoudt aan haar menselijke zijde om te kunnen overleven. Prachtige film met een sterke regie, bedwelmende muziek en magnetisch acteerwerk.

Geslaagd drama met uitstekend spel van de jonge hoofdrolspelers, vooral van Eli, het vampiermeisje. Een echte vampierfilm kan ik deze film eigenlijk niet noemen, daarvoor vond ik Eli te menselijk, zeker in de vriendschap met Oscar. Van de schrikmomenten moest deze film het daarom ook niet hebben. Er was slechts een scène die mij op het puntje van mijn stoel deed belanden en dat was de scène waarin de vrouw die door Eli gebeten was door een horde katten werd aangevallen. Deze film moest het helemaal hebben van het mooie samenspel tussen Oscar en Eli. Als drama vond ik deze film daarom ook helemaal geslaagd, als horror daarentegen niet. Daarom was ik na afloop ook een tikkeltje teleurgesteld. De heftige film die ik had verwacht heb ik afgelopen avond niet te zien gekregen.

3,5*

Zeer verrassend. Niet overal even sterk, maar bij vlagen is de film geweldig. De film speelt op een ingenieuze manier met de verwachting van de kijker en weet hier keer op keer voor een verrassende kwinkslag te zorgen. Wel jammer van de wat pompeuze muziek...

3,5*

sterke film met een heel mooi verhaal

Erg goed acteerwerk tussen de 2 hoofdpersonen.

Soms net wat te saai dat is enige minpunt.

3,5 ster

Zeker best een leuke film. Pas tegen het einde was het pas echt top met wat sterke scenes. Helaas is het dan allemaal lang wat soft geweest. De film heeft de feeling van een woensdagmiddagfilm, voor de leeftijdscategorie 10-14, maar eigenlijk is de film zelf dat helemaal niet. Hoewel dat meteen ook wel een interessant uitgangspunt is loopt de film toch ook af en toe een beetje mank. Zo wordt er in eerste instanties nogal braaf omgesprongen met de toch wel heftige scenes. Zo wordt het doorsnijden van de keel niet in beeld gebracht, en het eerste slachtoffer wat Eli maakt is in de schaduw van de brug. Tegen het einde komt er juist veel meer bloed in voor en wordt daar toch weer afstand van gedaan. Voor mij werkte dat niet altijd even goed.
Verder prima in beeld gebracht, de setting is dan ook uitstekend en er wordt goed gebruik van gemaakt.

3*

Bijzondere film, zoveel is zeker. Zelden een film gezien, die pure horrorelementen weet te verweven met jeugdelementen, waardoor de film soms overkomt als kinderfilm, maar vijf minuten later dit dan vaak weer hard ontkracht. De sfeer van de film is erg sterk. Het verhaal wordt op een rustige manier verteld, met typische eighties muziek, sterke en vooral ook zeer stijlvolle shots bij met name de moorden die plaatsvinden. De kinderen spelen ook wel goed, al steekt het meisje er duidelijk bovenuit. De film zakt hier en daar helaas een klein beetje in, maar gelukkig duurt dit vaak maar even en heb ik toch groetendeels best wel genoten van de film.

3,5*

Als horror een beetje een mislukking, maar als drama een bijzonder fijn filmpje. Dat typisch droog scandinavisch drama is dan wel aanwezig, maar Let the Right One in weet zich te onderscheiden van al dat saaie dmv horrorinjecties, die het geheel opfleuren. Het vampiergegeven brengt niets nieuws, maar ik heb genoten van deze winnaar van het Imagine-festival. Ik heb betere films gezien op het festival, maar gezien dit een breed publiek trekt, begrijp ik de overwinning.

4*

Naar verwachting een heel erg mooi fimpje, waarin alles zo ongeveer wel klopt. Indrukwekkend geschoten, zeer goed spel van de kinderen, een aandoenlijk, maar eigenlijk toch grimmig verhaaltje en een mooie score om het af te maken.

Vooral de relatie tussen Eli en Oskar die ontstaat vanuit een soort kinderlijke onschuld (hoewel één van beide heel zo onschuldig niet is natuurlijk) is lief. En ondanks dat dit heel even een kinderfilm lijkt te worden, maken de horrorelementen Let The Right One In tot een soort kinderfilm voor volwassenen.

Maar niet alleen de horrorelementen, ook het verhaal en de plot maken dit slecht geschikt voor kinderen. Echt een prachtige uitwerking van de personages die veel overlaat aan de kijker. De oude man bijvoorbeeld, is hij de voorganger van Oskar? Of zijn Oskar en Eli echt verliefd? Ik vind dat laatste het leukste, maar het einde van de film doet net zo goed dat eerste vermoeden.... Veder is het fijn dat de achtergrond van Eli niet wordt uitgediept. Haar leeftijd valt enkel naar te gokken, net zo goed als haar intenties.

Ook was het interessant om elders in dit topic te lezen dat Eli in het boek een jongen was vroeger. Er wordt daarnaar slechts af en toe een suggestie gedaan in de film, maar het siert Let the Right One In dat zoiets net als veel andere elementen erg in het midden wordt gelaten. Niks komt rauw op je bordje, er moet eerst gekauwd worden.

Ten slotte wordt er echt fantastisch met de conventies omgesprongen. Bijvoorbeeld hoe er met de slachtoffers wordt omgesprongen (die vrouw die per ongeluk ook vampier wordt ), of wat er gebeurt als een vampier onuitgenodigd je huis binnenkomt... Uiteindelijk is dit dus een fraai geschoten en puur filmpje met een duister randje. Of deze terecht won op afgelopen IMAGINE Festival weet ik nog zo net niet, maar een aanrader is het zeker.

Een prima combinatie van horror en drama. Doorgaans houd ik niet zo van horror, maar de manier waarop het in Let the Right One In verpakt is vind ik zeer geslaagd. Het ligt er niet te dik op en de gebruikelijke horrorclichés worden achterwege gelaten. De nadruk ligt hier dan ook meer op het verhaal en de drama-elementen dan op het opvoeren van schrikmomenten en het tonen van bloed en andere gruwelijkheden.

Visueel ziet het er goed uit, hoewel niet bijster speciaal. De omgevingen zijn duister, maar bevatten altijd wel een lantaarnpaal of een andere lichtbron. Hierdoor is de Let the Right One In nooit echt donker en onheilspellend. Verder zijn er nog enkele mooie beelden van het besneeuwde Zweedse landschap te zien. In het begin is de film nog lekker mysterieus, maar wanneer duidelijk wordt dat Eli een vampier is, wordt het allemaal redelijk voorspelbaar. Geen groot probleem, want de film blijft onderhoudend genoeg om te blijven boeien.

Een zeer geslaagd drama met een leuke horrortwist. Knap ook hoe het alombekende Vampierverhaal hier op een originele wijze geïmplementeerd wordt.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Prachtig en sfeervol drama over twee kinderen. De ene twaalf, de ander al wat langer ongeveer twaalf. De jongen vechtend met zichzelf en met zijn scholieren, op zoek naar zijn identiteit. Het meisje op haar manier ook vechtend met haar identiteit. En zo vinden deze twee elkaar. Een onmogelijke relatie, maar beiden vinden onuitgesproken acceptatie in de ander.

De kijker op zijn beurt wordt ook gevraagd de voorgeschotelde feiten gewoon te accepteren en te genieten van de sfeervolle, rustige beelden. Deze ondersteund door klassieke strijkers, gitaar en piano. Daarnaast wordt je ook af en toe getrakteerd op wat lugubere uitspattingen. Deze zijn echter zeldzaam en worden vrij ingetogen gebracht, zodat de aangename flow in de film behouden blijft.

De close-up shots op de gezichten van Eli en Oskar vond ik werkelijk geweldig. Vooral de shots van de triestige Eli met de "etensresten" rond haar mond sprongen er voor mij uit. Zeer fraai. Mede dankzij uitstekend acteerwerk.

Erg mooi drama. Ik denk dat iedere kijker wel wordt verrast , doordat je wat anders voorgeschoteld krijgt dan de plotjes doen vermoeden. Bij mij werkt dat vaak positief. Hoop echter niet dat het te vaak verkeerd publiek zal trekken.

Niet bepaald de meest enge film die ik ooit zag (daar lijkt de film ook niet echt naartoe te willen gaan) maar wel een heel grimmige. Het duistere sfeertje lijkt over de hele film aanwezig te zijn, ook bij de scènes tijdens daglicht. Het verhaal is nog eens origineel en interessant en veel beter (zoals hier al door veel mensen aangehaald is) dan de meeste Hollywoodbagger die ik tegenwoordig iets te vaak zie. De band tussen Oskar, een jongen uit een arme wijk van wie de ouders gescheiden zijn, en Eli, een meisje dat verdacht veel kenmerken van een vampier heeft, is boeiend om te volgen en vormt samen met de pestkoppen het hoofdverhaal. Dat hoofdverhaal wordt dan ook nog eens in combinatie gebracht met een dramatische soundtrack die goed bij de film past. Overigens wil ik er ook nog aan toevoegen dat het Zweedse taaltje zich uitstekend laat lenen voor een 'vampierdrama' als dit.

4.0 sterren

Betrekkelijk overgewaardeerde film als je het mij vraagt. Het uitgangspunt is eigenlijk zo cliché als maar zijn kan, behalve dan dat men hier gebruik maakt van een stelletje slecht acterende kindacteurs. Tof! Vooral het hoofdpersonage is zo'n zoutloos figuur dat constant ergernis opwekt en ervoor zorgt dat je nooit betrokken geraakt bij wat er gebeurt. Dan had ik liever een van die pestkoppen in de hoofdrol gezien.

De afwikkeling van het verhaal is behoorlijk voorspelbaar en ook nog eens betrekkelijk saai. Een uitstekende timing en mooie make-up en special FX zijn eigenlijk de enige pluspunten. Zo deelt deze film na het in slaap wiegen van de kijker consequent een loeiharde speldenprik uit die in schril contrast staat met het ingetogen sfeertje. Het kan de film op de valreep van de ondergang redden.

De regie is verder netjes, maar het flauwe, gevoelloze en stereotiepe verhaaltje zuigt teveel negatieve aandacht naar zich toe.

Verwachtingen waren hoog gespannen, na een half uur kreeg ik een verveeld gevoel over deze film, bijna amateuristisch insteek.

Deze film raakte me niet en werd zo absurd dat het een straf leek om het tot het einde uit te zitten.

Al maanden in mijn bezit maar nu dan eindelijk eens gezien.

De genreaanduiding Horror kan wat verwarrend zijn en voor verkeerde verwachtingen zorgen maar wat een sterke film is dit. Dit is eigenlijk alles wat Twilight wilde te zijn.

De film weet een prachtige bandopbouw te schetsen tussen een vampiermeisje en een "lichtloper". Hedebrant en Leandersson spelen zeer sterk (vooral Leandersson) en er schijnt een zekere klik te zijn en dat is te zien. Erg aandoenlijk. Ook de belichting verdient alle kudos, nooit zo sterk gezien in een Scandinavische film.

Al met al een grote verrassing, al is het wel wenselijk de film niet in te gaan om een horror te zien.

Apart, maar erg mooi. Mijn complimenten gaan vooral naar Lina Leandersson, die echt alles en iedereen van het scherm speelt, wat een prachtige, intense en ijzersterke prestatie van zo'n jong meisje. Veel beter dan Kåre Hedebrant, die doet het aardig, maar overtuigt niet echt. Een uitstekende mix van horror en (jeugd)drama, deze film.

Visueel imponeert de film behoorlijk. Het camerawerk is uitstekend en de prachtige shots van de ondergesneeuwde binnenplaats, bossen en het ijs zorgen ervoor dat je het zelf bijna koud zou krijgen. Daarnaast wordt het jaren '80 tijdsbeeld uitstekend weergeven en ondersteunt de score alles prima. De film kent genoeg indrukwekkende scénes, zoals het eerste moment dat Eli haar slachtoffer te grazen neemt, het moment dat ze bij de muur opvliegt, de scéne dat Oskar haar begluurt in de douche en ziet dat haar vagina dichtgenaait is, het moment dat ''de man'' zichzelf verminkt in de sportschool, maar vooral de wonderschone scéne in het zwembad op het laatst. Oskar wordt onder water gehouden en ondertussen zie je die voeten verderop door het water vliegen, erg mooi gedaan, adembenemend. Dit is geen volbloed horror, maar de focus ligt vooral op relatie tussen de twee kinderen. Eli, die walgt van haar eigen daden, maar niet anders kan en Oskar die het liefst het bloed van die pestkoppen ziet. De achtergrond van Eli blijft eigenlijk een raadsel, maar dat maakt het alleen maar mysterieuzer en beter allemaal. Regisseur Alfredson zorgt voor veel scénes met een minieme aanwezigheid van dialoog zodat de kijker zelf zijn/haar interpretatie kan geven, of gewoon kan genieten van de cinematografische pracht.

Zit nu wel te denken om deze naar de vier sterren te doen eigenlijk. Hoe meer ik hier over nadenk, hoe beter deze film wordt. De laatste scéne is ook weer mooi. Neemt Oskar de klus over van de man die eerst bloed voor Eli regelde? Mooi dat zoveel mysterie niet echt ontrafeld wordt, zo weten we ook niet wie die man nou eigenlijk was, al kom je daar in het boek wel achter geloof ik. Als op een gegeven moment Flash in The Night van Secret Service ook nog te horen is (al is het wat onduidelijk), krijg ik als 80's liefhebber zelfs kwa muziek nog iets leuks te horen. Ja, erg mooi filmpje. Dikke 3,5 voor nu, maar ik neig naar een hogere score.

Dit is een werkelijk heel bijzondere film. Dat het vampiergenre varieert van artistiek tot slasher is bekend maar deze film vind daarin een uiterste. Låt den Rätte Komma In heeft het tempo en gevoel voor emoties en personages zoals dat veel voorkomt in de euro-arthouse en mixt dit op werkelijk briljante wijze met het horrorthema. De film is een sfeervol ijzersterk staaltje filmkunst.Dat laatste shot in het zwembad; fenomenaal. Een van de beste horrorfilms van het afgelopen decennium, ben hier erg van onder de indruk.

Let the Right One In is een zeldzame film, die zich niet gemakkelijk in een hoekje laat drukken. Is het nu een horrorfilm, een psychologische thriller, een -coming of age- film, een drama?

De kracht van de film zit er in dat het al van deze zaken is, zonder van de hak op de tak te springen, zonder zijn focus te verliezen (de relatie tussen Eli en Oskar).

Oskar is een eenzaam personage, hoe eenzaam moet je zijn om vriendschap te sluiten met een vampier?, dat constant wordt gepest door enkele van zijn klasgenoten. Het is niet dat hij zich wil verzetten, het is dat hij het niet durft. Hij wilt juist geweld gebruiken. Eli, briljant gespeelt door Lina Leandersson, moet echter geweld gebruiken om te kunnen overleven. Haar bedoelingen met betrekking tot Oskar worden ons nooit expliciet vertelt. Er wordt eigenlijk in de film heel weinig dingen expliciet vertelt.

Misschien dat de relatie tussen Eli en Oskar daardoor constant geloofwaardig blijft. Er zijn immers zeer weinig twaalfjarige die hun diepste gevoelens goed weten uit te drukken, zeker als je zo weinig sociale contacten (kunt) hebben zoals de twee protagonisten. Dingen worden hier duidelijk door blikken, omhelzingen etc..

De regisseur heeft ooit vertelt dat hij wou dat je deze film kunt zien met het geluid uit. En dat is te merken. Hoewel ik deze film nu al een paar keer heb gezien, en al een hele tijd in mijn hoofd blijft rondspoken, kan ik me geen enkele citaat herinneren. Scènes zoals de zwembadscène, de opoffering van Hakan, de ziekenhuis-scène , het onuitgenodigde binnenkomen van Eli etc... waarbij dialoog zeer zeldzaam tot afwezig is, kan ik me echter nog zeer goed herinneren en dat zijn dan ook scènes waar ik de hele tijd aan moet denken.

5 sterren.

Erg bijzondere film met fantastisch acteerwerk van de twee kinderen. Eng vind ik het niet, wel origineel en sprookjesachtig. Er is een kille omgeving en een 'steriele' sfeer. En dat komt het verhaal ten goede, omdat zo het drama van de kids centraal staat zonder opsmuk. Is ook weer eens een andere benadering van vampieren.

De film heeft veel trage en mooie shots. Daardoor komen de harde scenes extra goed aan, maar het maakt de film voor mij bij vlagen ook saai. Gelukkig zijn die harde scenes niet gauw te vergeten, zoals de zelfverminking en de val naar beneden, de zwembadscene uiteraard en de keren dat Eli de gekste verplaatsingen maakt.