Låt den Rätte Komma In (2008)

Heel erg mooie tedere film.

Zoals de genreaanduiding al aangeeft staat vooral het dramagedeelte centraal. Je zou het haast een romantisch drama kunnen noemen met een vleugje horror. Maar de romantiek tussen beide kinderen is erg puur, erg vertederend. Werkt echt op het gemoed en weet je recht in het hart te raken.

Erg rustige film ook, met hier en daar een (kleine) gewelddadige uitbarsting. Zag er ook erg netjes en verzorgd uit.

Kindacteurs stelen allebei de show. Heb het normaal niet voor kinderen in films maar heb er me geen seconde aan gestoord. Heel naturel allemaal.

Aanrader.

Licht gezegd een hele andere film dan ik had verwacht, hoewel ik me klaar maakten voor een bloedstollende horror, kreeg ik een ingetogen vrij gedurfd drama te zien over een jongetje in een vrij grimmig dorpje. Dat krijg je ervan om via een poster te worden misleid, zonder naar het plot of trailer om te kijken. Ach, ik kon het gelukkig erger treffen. Film moet het vooral hebben van de mooie dialogen en de sterke prestaties van de twee kinderen. Het verhaal vond ik mooi, maar helaas wel voorspelbaar. Niet zo zeer vanaf het begin, maar je had wel al je scène rond, wanneer die begon. Ondanks dat het meer drama was, had ik toch het onverwachte van het horror-genre (hoewel dit natuurlijk niet altijd zo geld) verwacht. Gelukkig stoorde het niet. Ik kan me altijd wel goed vinden in dit soort camera werk waardoor het ook nog eens een mooi plaatje werd, scandinavische taal vind ik op de een of andere manier altijd erg fijn in films, waaronder hier ook. Prima filmpje, stukken beter dan twilight maar denk niet echt dat dit heel memorabel is. 3,5 ster

Heb het origineel gekeken en vond hem echt fantastisch. Een goede mix van spanning, drama en een klein vleugje romantiek door de vonken die duidelijk oversloegen bij de twee onervaren maar geloofwaardige hoofdrolspelers.

Toch wel licht ontgoocheld, had een veel aangrijpendere film verwacht.. Het bleef allemaal wat vlak en ik vind hem toch echt wel overroepen.. Maar niettemin wel sfeervol, mooie beelden en goede acteerprestaties..

3.5*

Ik was echt benieuwd naar deze film, maar oh wat heeft hij me teleurgesteld. Hij was erg saai en onprettig vormgegeven.

Ten eerste was de film heel rommelig gefilmd. Er werd van alles door elkaar geklutst en ik kon er in het begin geen touw aan vastknopen. Dat wekte wel verwachtingen bij me op. Ik heb wel eens vaker films gezien die juist goed waren door hun aparte vormgeving. Maar bij deze film heb ik het idee dat de regisseur niet goed wist wat hij wilde maken. Een horror, een drama of toch een romantische film? Die mix kan slagen, maar hier mist de film gewoon de aandacht voor een onderwerp die daar voor nodig is. Dit verpest alles en maakt de film heel saai.

De personages waren saai en daar paste het acteerwerk wel goed bij. Naarmate de film vorderde ging ik er wel meer van begrijpen, maar het rommelige filmen bleef heel irritant. Er sprongen geen scenes tussen uit: geen enkele scene maakt indruk. De film heeft wel een verhaal, maar gaat nergens diep op in. Je ziet hoe Eli mensen vermoordt. Waarom? Wordt geen aandacht aan besteedt. Je ziet hoe Eli's vader bloed van slachtoffers aftapt. Waarom? Blijft onbekend. Eli zegt dat ze geen normaal mens is en dat ze niet weet wat ze wel is. Hoe dat komt? Daar wordt geen punt van gemaakt. Natuurlijk kan ik het er allemaal wel bij gaan verzinnen, maar als de regisseur nergens maar dan ook nergens wat dieper op in gaat wordt het een erg lege en onvermakelijke film. Dat is precies wat ik in deze film voorgeschoteld heb gekregen.

Ik vond de film met een gebrek aan tekst gedurende 2 uur een zeurend karakter hebben. Natuurlijk hoeft niet alles met woorden gezegd te worden, maar de regisseur mist de vaardigheid om het met beelden weer te geven. Hij mist de vaardigheid om me te ontroeren, te amuseren, te imponeren. Hij probeert het allemaal wel, maar het lukt gewoon niet.

Ik snapte niet waarom na de moord op die weduwnaar moedertjelief opeens stond te janken en Oscar opeen zo treurig was. Wat is er gebeurd? Totaal niet goed overgebracht.

De eindscene slaat ook totaal nergens op. Het enige dat Oskar hoeft te doen is naar het midden van het zwembad zwemmen. Dan kunnen de pesters niets meer uitrichten met dat mes. Hij had ze het in ieder geval moeilijker kunnen maken dan braaf naar ze toe te zwemmen. En de moord als het op een na laatste shot was ook bedroevend slecht.

Nee, deze film heeft me niks gedaan. Het woord wat in me opkomt bij het kijken van deze film is 'blanco en leeg'. Op zich een goed verhaal, maar de uitwerking is totaal waardeloos. De regisseur wist totaal niet hoe hij zijn fantasieën over de film met elkaar kon combineren, met deze draak van een film als resultaat.

De aftiteling was dan weer heel mooi gedaan. Dat levert de film 0.5* meer op.

Ik weet niet zo goed wat ik hier van moet denken.

Aan de ene kant is het natuurlijk een erg origineel verhaal, aan de andere kant weet het totaal niet te boeien. Dit is eigenlijk de hele film lang zo, het weet gewoon maar niet te boeien. Ik wachtte de hele tijd op dat moment dat de film op gang zou komen alleen het kwam gewoon maar niet. Ik snakte echt naar het einde.

Het lastige is dat het verhaal wel ''leuk'' is. Je hebt met een apart wezen te maken die zich beetje bij beetje meer bloot geeft. Toch kun je je nog steeds geen goed beeld vormen over wat ze nou eigenlijk echt is. Erg irritant dat ze de hele tijd interessant doen met het karakter maar vervolgend niet de oplossing hebben om een paar van de open vragen in te vullen. Het is echt niet zo dat alles ingevuld moet worden maar iets meer duidelijkheid waardoor we ons een goed beeld van de situatie konden vormen was wel gewenst geweest.

Toch had de film iets van sfeer dat erg goed was. Het hele gegeven met het meisje was erg interessant. Ik was toch wel geïnteresseerd in wat er zou komen alleen het werd zo langdradig verteld dat ze dit gewoon helemaal verpestte. Mijn grootste probleem met deze film is eigenlijk dat je gewoon niet ziet dat de regisseur er iets van plezier aan beleeft. Alsof hij tijdens het maken van deze film na Patracia Paai heeft gekeken, daar ben je immers ook zo op uitgekeken.

Acteerwerk was niet meer dan redelijk. Ze speelde hun rol niet erg boeiend. Camerawerk kwam erg rommelig over.

Al met al een aardige horror die helaas wel weinig weet te boeien. Vanwege het lage niveau van het horror genre geef ik deze nog het voordeel van de twijfel en geef ik hem een voldoende alleen ik kan nou niet zeggen dat het echt een topper is in zijn genre.

3*

Deze eindelijk ook eens bekeken en 'k vond hem erg goed. De vergelijking met Twilight is vlug gemaakt, maar LTROI vond 'k toch beter. De film is minder romantisch getint en de cast vond 'k eigenlijk ook sympathieker.

Vampierenfilms zijn over het algemeen minder m'n ding, maar deze was wel goed te pruimen, misschien omdat de nadruk minder op het vampier zijn ligt, maar eerder de drama toer op gaat, al komt er ook af en toe een bloederige scène in voor.

Wel gedurfd om in deze tijden dat jonge meisje een naaktscène te geven, al is het in een flits. Voor de rest vond 'k de kinderen erg goed spelen.

Aangenaam verrast door deze vampierenfilm, 'k vond het een aanrader.

De remake hoef 'k niet perse te zien, deze versie vond 'k eigenlijk erg goed.

Het verhaal van een (bijna) onmogelijke liefde tussen een jongen en meisje die langzaam naar elkaar toe groeien is natuurlijk in allerlei soorten films verteld, maar in deze vorm had ik het nog niet gezien. Ook de tweede keer was ik er enorm van onder de indruk. Het verhaal is prachtig maar wordt ook schitterend verteld, met goede acteurs, knappe muziek en mooie beelden (met spaarzaam maar effectief gebruik van CGI). Zo’n scène waarin Eli bij Oskar in bed kruipt en zijn hand vastpakt is er één om nooit te vergeten. Ik kan eigenlijk niet geloven dat een film vol gruwelijke moorden in anderhalve meter sneeuw en vrieskou zo warmbloed(er)ig weet te zijn. 4*

Ongelooflijk ontroerende film die de sfeer ademt van de Scandinavische jeugdfilms die ik me herinner van de VPRO op zondagochtend. En dat met zoveel bloedvergieten. Bijzonder.

Erg mooie horror over een jongen die vrienden wordt met zijn buurmeisje die een vampier blijkt te zijn. Een vrij onwaarschijnlijk gegeven dat toch wel goed uitgewerkt wordt, het zou haast een familiefilm kunnen zijn wille het niet dat er enkele gruwelijke scènes in zitten.

Het verhaal wordt goed opgebouwd en rustig verteld. En de sfeer die om deze film heen hangt is echt mooi, de beelden in het donker in combinatie met de sneeuw werken erg versterkend. Prachtig gedaan.

4,0 Sterren.

Bizarre film. Het is een rustige, zeg maar trage film over de band tussen een jongetje en een meisje, een band gebaseerd op wederzijds helpen in overleven en/of aanvaard worden. Dit gegeven vind ik heel boeiend. Het lijken twee uiterste mogelijkheden van één karakter te zijn, als gepolariseerde uitingsvormen.
Dit gegeven vind ik ook interessant, de tegenhangers in een balans.

De hoofdpersonages doen beiden kwetsbaar en fragiel aan, ze zijn uitstekend gecast en geacteerd. Vooral het jongetje heeft zo'n uitstraling, het meisje is wisselend kwetsbaar en letterlijk snoeihard van zich afbijtend. Apart in de film is het vampiergegeven, met de noodzaak van bloed nuttigen en de daarbij behorende expliciet bloederige scenes. Ik vind de sfeer goed opgebouwd, met spanning en het verhaal is niet voorspelbaar. Het eind kan aangevoeld worden, maar het was geen zekerheid, dus toch weer met spanning.

Tijdens de film zou ik het niet gedacht hebben, maar achteraf vallen emoties en bedoelingen bij mij op zijn plaats. Deze onvermoede impact achteraf maakt dat ik deze film 4* geef.

Het is jammer dat de Twilight franchise bestaat, want dankzij die ongein worden vampiers als een stel mietjes gezien door de jeugd van nu. Jammer, want het zijn natuurlijk wel brute, stoere wezens. Gelukkig gaat Låt den Rätte Komma In wel respectvol met dit onderwerp om. Het levert een erg onderhoudende, boeiende film op die ook nog eens de nodige sympathie op opwekt door 2 sterk spelende hoofdrolspelers. Het levert ook soms vrij heftige beelden op, zoals de ''vader'' van Eli die voor haar bloed aan het verzamelen is. Op het einde van de film blijkt dus dat Oskar deze taak op zich gaat nemen. Dankzij dit gegeven krijgen we toch regelmatig sterke scènes te zien.

Zo vond ik het moment dat de klas aan het schaatsen was en Oskar zijn vijand een klap gaf, terwijl anderen een lichaam vonden erg goed. Ook het moment dat we Eli voor het eerst als vampier toe zien slaan was best wel heftig. Het wordt gelukkig allemaal rauw en realistisch getoond, iets wat ik niet echt verwacht had trouwens. Het lijkt een tijd lang een vrij softe film, totdat het over een andere boeg wordt gegooid. Het mooiste moment krijgen we op het einde, in het zwembad. Fenomenaal sterk! Het beeld van Oskar onder water, terwijl je achter hem in een noodvaart 2 benen voorbij ziet komen, waarna een afgerukte arm voor hem in het water zinkt. Het was zo mooi gefilmd, bijna kunst. Een film om niet snel te vergeten.

4*

Erg saaie film.

Aan het begin van 2012 heb ik gezegd tegen mezelf dat ik meer "alternatieve" films moet zien. Wel, dit doe ik voorlopig niet meer. De film is saai, heeft geen leuke personages en is gewoon niet leuk. Persoonlijk vind ik de Amerikaanse remake dan beter. Er is ook bijna geen spanning in de film, wat in een griezelfilm moet zitten, volgens mij. Ik verwachtte een horrorfilm, ik kreeg een flets drama. 2*

Tegenvallende film over de vriendschap tussen Oscar en zijn buurmeisje, vampier Eli. De film kent een niet al te boeiend plot, dat zich vrij traag ontvouwt. Echte spanning zit er nauwelijks in en de personages kunnen ook geen moment boeien. Dat geldt zowel voor Oscar en Eli, als voor Eli's slachtoffers. Allemaal vlakke personages en ook over de achtergronden van Oscar en Eli kom je vrij weinig te weten. Met enige moeite heb ik de film afgekeken, maar het zal na deze te lange zit toch zeker bij één kijkbeurt blijven.

Een van de beste horrorflims ookal waren de special effects niet supergoed

Saai! Echt verschrikkelijk. Kan me voorstellen dat het als boek best leuk is, maar dit is gewoon veel te traag en te oninteressant. Er zitten, toegegeven, wat aardige effecten en dingetjes in de film, maar voor de rest is het niet spannend, niet eng, niet dramatisch, en misschien nog wel het belangrijkste: zijn de hoofdrolspelers hoogst oninteressant. Misschien objectief gezien niet een heel slechte film, maar heb 'm met moeite afgekeken (stiekem niet eens helemaal, en delen op 1,5 snelheid).

Puur omdat het vormtechnisch geen amateuristisch broddelwerk is krijgt hij een heel kleine 2*.

Tomas Alfredson kan wel mooie plaatjes schieten, maar net als in Tinker Tailor Soldier Spy vond ik het te afstandelijk om er echt van te kunnen genieten. Vreemd, want doorgaans kan ik best genieten van kille of afstandelijke cinema, maar hier wist het me gewoon niet te pakken. Misschien komt het door de personages, misschien komt het door het trage tempo of het feit dat er maar weinig gebeurt. Er zitten een paar aardige scènes in, maar het merendeel van de film is niet boeiend. Ik waardeer de poging een vampierenfilm te maken die compleet anders is als alle andere vampierenfilms, maar het is niet aan mij besteed.

Ik ben helemaal geen fan van vampieren en Twilight moet ik al helemaal niet hebben. Ik vond deze film wel een sterk verhaal hebben en niet het overdadig cliché verhaaltje van een mens die voor een vampier valt of een vampier die constant moet jagen om aan bloed te komen. Neen, dit verhaal had zoveel meer te bieden dan dat. Het gaat allemaal veel dieper en dit aan de kant van beide hoofdpersonages. De remake vond ik iets minder maar ook die is zeker het bekijken waard.

Goede en originele film (gebaseerd op een roman), die de sfeer geweldig weet neer te zetten. De film begint vrijwel zonder enige introductie, gaandeweg komen we meer te weten over het wereldje van Oskar en die van haar buurmeisje. Het acteerwerk en de beelden maken de film overtuigend. Ook de ontknoping met de zwembadscene is noemenswaardig en lekker gore.

Een van de betere (subtiele) horrorfilms van de laatste jaren.

Fantastisch in zijn genre. Horrorfilms kunnen soms tegen het oppervlakkige aanzitten, dat is met deze niet zo. Drama/horror is een geweldige combinatie voor een verhaal en Låt den Rätte Komma In bewijst dat. De balans tussen een subtiele cultfilm en een dramatische horrorvertelling is uitstekend. Hij word nergens te raar, maar blijft de hele speelduur lang magisch en bijzonder.

Het is volgens mij geen geheim dat het de Scandinavische filmindustrie meezit dat hun taal zo mooi en zelfs een beetje buitenaards klinkt. Elke zin uitgesproken klinkt als zang. Ook de wat donkere sfeer die we wel vaker terug zien komen in veel Scandinavische werken is een uitstekend hulpmiddel voor het versterken van een duister, maar ontroerend verhaal als dit.

Het duo acteerde sober maar mooi. Dit hield de film redelijk licht. Door zijn kilheid en soms grauwe, maar toch zachte uitstraling is Let the Right One In eindelijk niet nog-zo'n horrorfilm, maar een op zichzelf staand verhaal met een knipoog naar de wat oudere monsterfilms. Door de kinderlijkheid van de gruwel in deze film, is al het bloed goed te verdragen en krijg je een ongelofelijk erg gevoel van sympathie voor de hoofdpersonages wat zorgt voor een niet overdreven, maar toch een erg aandoenlijke spanning die de film onderscheidt van andere horrorfilms.

Wat de film ook bijzonder maakt is dat hij niet te veel leunt op suffe horrortrucjes als schrikmomenten en zwaar gehijg, maar juist kiest voor een meer unieke manier van vertellen waarin er plaats wordt gemaakt voor melancholiek en mysterie. In plaats van de sensatie op te zoeken zoals veel vampierenfilms doen, is het verhaal van Let The Right One In juist kaal. Dat is echter geen probleem, want hierdoor ligt de focus van de kijker geheel op de wat vreemde, romantisch getinte relatie tussen een 'normale' jongen en een bloedzuigend dametje.
De film verliest helaas op een gegeven moment even zijn kracht, namelijk wanneer de blonde madam in een vampier veranderd en vervolgens wordt aangevallen door katten.
Hierbij verloor ik even mijn interesse. Naar mijn mening een beetje mager geschoten bijverhaal waaraan veel meer aandacht had geschonken moeten worden of juist helemaal niet.

Voor de mensen die hem nog gaan kijken; laat je alsjeblieft niet afschrikken door mogelijke vooroordelen tegenover de oppervlakkigheid van vampieren in films, of vampieren in zijn algemeen. Ik had ze ook, maar ik geef nu toch verdomme een 4,5*.

Vreemde, maar donkere film. Geweldig geacteerd zonder overbodige actie of muziekscenes. Ik zou zeggen: enkel zoals de Zweden films kunnen maken!

Ik heb de 'fout' gemaakt om eerst de remake uit 2010 te zien, wat het verrassingselement toch ietwat wegneemt bij deze kijkbeurt. Låt den rätte komma is in elk geval net iets beter. De Zweden kunnen wat horror en thriller betreft altijd een mooie sfeer neerzetten, dankzij hun beknellende winterse achtergronden. Het verhaal zelf is vooral een horrorsprookje en niet echt de grootse horror. Deze ligt qua genre in de lijn van bvb El Laberinto del Fauno, al heeft die dan nog meer fantasie.

Na meer dan 80 meningen is alles al wel wat gezegd denk ik. Kort samengevat is het vooral een mooie film met weinig verrassing, maar vooral sfeervol en een mooi einde. Net te gruwelijk voor kinderen en net te soft voor volwassenen. Maar op zich wel een zeer aangename film.

Niet echt geweldig, film kon me weinig bekoren in mijn herinnering

Veel zwart en blauw

Ik wil hem toch nog een keer zien merk ik , daarna wellicht een herziene mening

Heb het meestal niet zo met de horror-films van deze eeuw, maar omdat ik de laatste tijd zo vaak positief ben verrast door Scandinavische films en series heb ik deze Zweedse Drama/Horror toch een kans gegeven. En daar heb ik zeker geen spijt van.

Een jongen wordt gepest op school en voelt zich daardoor heel eenzaam. Als er een mysterieus meisje in het appartement naast hem komt wonen raken ze langzaam bevriend. Er duiken wel steeds meer mysterieuze doden op in de omgeving...

Het acteerwerk vond ik erg goed. Kåre Hedebrant en Lina Leandersson deden het heel sterk gezien hun leeftijd. Ook het jeugd-drama vond ik hier erg goed werken, terwijl ik dit meestal niet zo geslaagd vind.

De film brengt vampirisme vanuit een originele invalshoek en heeft er een soort realistische menselijke kijk op. Het mag dan een jeugd-drama zijn, er zitten een aantal erg donkere en lugubere scènes in de film. Veel aspecten van de vampier-mythe komen ook terug in de film, vooral dat een vampier eerst uitgenodigd moet worden in je huis.

De film is mooi opgenomen. Tomas Alfredson kan goed omgaan met het widescreen-formaat en gebruikt de focus op een originele manier. Verder heeft de film ook een heerlijk sfeertje, door de mooie beelden van de Zweedse sneeuw. Krijg het al koud als ik er naar kijk. Niet heel slim om de film deze zomer op te zetten trouwens, heb nu namelijk weer heel erg zin in de winter (ben een van de weinige mensen met een hekel aan de zomer).

De muziek, die niet heel vaal voorkomt om zo een verstilde sfeer te creeëren, vond ik wel goed. Een fijne klassieke soundtrack, die goed past bij de toon van de film.

Låt den Rätte Komma In is weer een prachtige Zweedse film. Die zowel meeslepend, ontroerend als macaber is. Een aanrader.

Horrorfilm met een zekere inhoud. Het is al iets. Ik dacht aan "Wanneer iemand zich teweerstelt tegen hem aangedaan onrecht, in zich zelf gelooft en voor zijn mening opkomt, er een sterke kracht is die hem zal bijstaan...";

Maar horror is mijn ding niet dus blijft de appreciatie matig, niettemin respect voor de acteerprestaties van Lina Leandersson, Kare Hedebrant en co.

Låt den Rätte Komma In

Sfeervolle horrorfilm. Ik zeg horror, maar eigenlijk is dit meer een drama over de band tussen een jongen die gepest wordt en een meisje (hele oude vrouw) die haar eigen bloeddorstige zorgen heeft. Fantastisch acteerwerk van de jonge Hedebrant en Leandersson. Regisseur Alfredson zorgt ook voor een fantastische sfeer met veel sneeuw en scènes in het donker. In het algemeen barre winterse omstandigheden.

Fantastische omstandigheden voor een heerlijke horrorfilm. De film had misschien iets meer tempo kunnen hebben en had sowieso wat subplotjes weg moeten laten. Maar dan komt er zo'n fenomenale laatste scene en ben je dat gelijk vergeten.

Hier en daar subtiel grappig, maar over het algemeen vond ik het eigenlijk nogal saai en langdradig. De mix van vampierenhorror en drama werkt voor mij niet goed - vampierenhorror is veel dichter verwant aan komedie dan aan drama meestal, en deze film geeft me het idee dat dat een betere combinatie is Los daarvan dan wel weer een heerlijke en misschien typisch Scandinavische sfeer, en mooi spel van de kinders. Maar daar ging de film niet om.

Jaren geleden de Amerikaanse remake gezien, maar gisteravond eindelijk de originele film bekeken. En ik ben er stil van, want wat een prachtige creatie.

Vanaf de eerste tot de laatste minuut geboeid geweest, ondanks het trage tempo dat de film aanhoudt en het toch wel voorspelbare verloop. Daarnaast waren ook de sidestories niet altijd even sterk uitgewerkt en was het soms even zoeken naar verklaringen voor het gedrag van bepaalde personages. Ook vond ik de scene met de katten over de top en niet passend in de algehele sfeer van de film. Maar daarmee zijn naar mijn idee alle minpunten ook echt wel benoemd.

Normaal gesproken ben ik helemaal geen voorstander van films over vampieren, maar deze is absoluut een uitzondering. Er wordt niet geleund op overdreven bloedvergieten, goedkope horrortricks en schrikmomenten. Die zijn door het donkere karakter namelijk helemaal niet nodig. De hoofdrolspelers dragen uitstekend bij aan de duistere sfeer en zetten aangrijpende persoonlijkheden neer. Zij vullen hun rollen sober, maar zo ontzettend sterk in. De prachtige Scandinavische taal heeft hier naar mijn idee ook een positief effect op en maakt het allemaal nog net even iets mysterieuzer.

Een zeer aangrijpende film met een ontroerend verhaal, geschoten op een prachtige locatie. De scènes waarin het vampiermeisje toestemming vraagt aan Oskar om binnen te komen, de zelfverminking van haar vader en het daaropvolgende beëindigen van zijn leven hadden een grote impact op mij en zullen nog lang blijven hangen. Ook de slotscène was fantastisch en maakte op gruwelijke, spectaculaire wijze een einde aan dit meeslepende drama (want het is wel degelijk meer een drama dan een horror).

Of de remake beter is dan deze durf ik nu niet te zeggen, want dat is simpelweg te lang geleden. Binnenkort toch nog maar een keertje opzetten, al verwacht ik niet dat die hetzelfde niveau aantikt.

4,0*

Wegens de goede commentaren ook deze eens geprobeerd. Let the right one inis een apart horrorfilm die niet zomaar te vergelijken is met de rest van het genre. De film bevat wel wat bloederige momenten, maar zijn eigenlijk puur functioneel voor het verhaal en de film is nooit op zoek naar sensatie of overdrijving. Eli is nu eenmaal een vampier en een vampier moet eten (bloed drinken) om te overleven.

Lina Leandersson en Kåre Hedebrant Doen het uitstekend als kindacteurs en zijn goed op elkaar ingespeeld. Hun vriendschap is puur. Beiden zijn buitenbeentjes, maar ze gaan elk op hun manier hiermee om. Ook de cinematografie en het serene verhaal zorgen voor een bepaalde geloofwaardigheid. De sfeer zit goed met de donkere koude en kille winterperiode. Ook de eindscène in het zwembad is een mooi staaltje van vakmanschap: mooi gefilmd!

Een aantal zijplots deden er echter niet toe en de houding van die katten vond ik er wat over. Niet 100% mijn ding, maar ik kon de film best appreciëren.

“Eli: You have to invite me in.
Oskar: What happens if I don't? What happens if you walk in anyway?”

Wanneer een film bij joolstein een vijf sterren haalt en zelfs aangeraden word door alexspyforever dan moet ik hem wel kijken, dan kan er maar weinig fout gaan. En dat ging ook niet gebeurden de film is fantastisch. De sfeer is ontzettend duister, de twee kindacteurs zijn een keer niet irritant en wanneer het moet is hij keihard, een echte horror film om van te genieten met een sterk verhaal en vooral geen overdreven gedoe.

En dat laatste is vooral iets wat voor mij in positieve zin heeft mee gewerkt en waardoor het constant interessant bleef. Oskar leek wel continu op een toekomstige seriemoordenaar zeker wanneer hij die pestkop een hengst aan zijn kop gaf met een stok waardoor zijn oor naar de klote ging. Je verwachtte het eigenlijk niet, omdat je bang was dat Alfredson misschien net zo laf was als de menige ‘Hollywood’ film maar hij laat hier maar eens zien dat hij dat zeker niet is. En dat maakt een film voor mij al vaker erg leuk, dingen doen die je niet verwacht omdat je bang bent dat het tonen hiervan ‘te heftig’ zal zijn.

Zoals ik ook al zei zijn de twee acteurtjes echt fantastisch op elkaar ingespeeld en weten de film heerlijk op weg te helpen. Kåre Hedebrant als Oskar leek wel echt op een seriemoordenaar, zeker toen hij zo naar lachte omdat hij die gast had geslagen met die stok. Eigenaardige personage die uitstekend vertolkt werd. En ook Lina Leandersson als Eli deed het leuk en vooral goed.

De film is dus nergens overdreven. Het verhaal is leuk, een vampier die komt wonen in een dorpje en daar maar moet zien te overleven. In dit duistere leven word ze bevriend met Oskar en dat bloeit misschien nog wel uit naar meer. Maar ook het moment dat haar ‘vader’ mensen vermoord voor het bloed. Het is allemaal erg strak en goed uitgevoerd. Een ware klasse film vanuit Zweden die menig vampierenfilm doet zwijgen. Een film die erg goed is onderhouden en er schoon uitzag, scoort de volle punten.

5.0