Låt den Rätte Komma In (2008)

Toch wel een beetje teleurgesteld in Låt den Rätte Komma In. De setting cast sfeer beelden zijn prima voor elkaar. Beeld en geluid prima verzorgd, maar oh wat is deze kleine thriller traag!! Men spreekt hier over drama horror. Well ik zou liever spreken over drama/thriller met kleine horrormomenten. Maar je schrikt in deze "vampieren"film eigenlijk nergens. Er zijn namelijk geen jump momenten. Wellicht toen de vrouw ineens spontaan begon te branden wat er overigens goed uitzag. Maar de muziek zwelt ook nooit op bij spannende momenten. Daar is de film ook helemaal niet naar gemaakt. Zonder de vampier aanvallen (die er nog best normaal uitzien) zou je deze film gewoon op zondagmorgen kunnen uitzenden bij de VPRO. En dan zou het gewoon een kinderfilm zijn van "twee" 12 jarigen. De twee spelen goed maar ik miste een beetje de echte achtergrond van het meisje. Daar had gaandeweg de film veel meer mee gedaan moeten worden. Zo blijft "Let the right one in" toch een beetje een oppervlakkige film. Slechts deels krijgen we wat te horen met teksten als "zo is het nu eenmaal". En dat is toch jammer! Ook de zgn bullenbakken vond ik wel meevallen. En eigenlijk was het maar een snotjongen die je meer kan zien als een pestkop, maar bullenbak? Wat dat betreft kun je beter kijken naar "IT" uit 1990. Grappig is dan ook dat de zgn bullenbak (was er eigenlijk maar eentje, de rest waren meelopers) het zelf niet meer aankon en zijn broer erbij ging halen.

Het eind was an sich grappig dat je ineens een hoofd ziet zakken maar verder wel simpel gemaakt, want de daad zagen we niet. Beetje gek dat we dan ineens 3 lijken zagen Dat het meisje tegen licht kon in het zwembad vond ik wel wat vreemd. Kunstlicht is kennelijk geen daglicht.

De treinscene maakt het dan wel weer mooi af met hun geheime codes! Wat zeker knap gemaakt was waren de dagen en nachten. De film loopt goed door. 's nachts zeg maar 's avonds zien we vooral het meisje in actie en overdag de beslommeringen van Oskar.

Ondertiteling had helaas wat kleine foutjes en zag er soms wat gek uit zonder spaties. Slordig!!

Afijn toch wel eens een keer leuk om een vooral een niet Amerikaanse film te zien, maar een topper is Låt den Rätte Komma In zeker niet.

Let the right one in is qua drama c.q. horror de ultieme balans. Verhaaltechnisch komt het drama genre erg sterkt uit de voeten. Een gepeste jongen die moet omgaan met de situatie zonder steun van zijn ouders. Qua horror is het subtiel maar krachtig. Wauw...Echte goede film. Het decor en de setting zijn overigens ook prachtig!

Ik schaam me niet voor het volgende statement: de film is beter dan het boek.

Ik ben dan ook maar wat blij dat ik eerst de film heb gezien en daarna pas het boek heb gelezen.

De film oogt in eerste instantie, naar goed Scandinavisch gebruik, ijskoud. Geen zon. Geen felle kleuren. Nee, een donker, wat flets toneel waarop een gevoelig horrordrama wordt opgevoerd. De horror neemt niet de overhand - er wordt vooral ook veel ingezoomd op de ongebruikelijke vriendschap die tussen de twee kinderen ontstaat.

(In het boek was het andersom - daarin was alles een stuk sensationeler. Ik verkies het gevoel boven de actie en zodoende vond ik de film een stuk beter!)

Nog eens gekeken en blijft toch wel topper. Een subtiele horrorfilm die het vooral vd sfeer moet hebben en die zit er boenk op. Ook dat het Zweeds is, is hier een pluspunt, je bent ff geen Hollywood stuff aan het kijken en dat werkt als een verademing. Dat jongske zet hier trouwens uitmuntende rol neer.

Deze film laat me volledig koud. Misschien is dat ergens de bedoeling, maar als je zowel drama als horror gaat mengen, verwacht ik dat beiden goed tot zijn recht komen. De horror is totaal niet expliciet in beeld gebracht. Er is ook geen enkel schrikmoment en eigenlijk heb ik nergens echte gore gezien. Ook qua drama werd ik gewoon niet emotioneel gepakt. De onmogelijke relatie tussen Eli en Oskar komt ook nergens echt van de grond. Of is het eerder vriendschap? Soit, ze zijn beiden nogal raar en ik kan me daar niet in inleven. Ik vond het verhaal ook te simpel.
Nergens spatte het hele gebeuren op het scherm, buiten misschien een verdwaalde bloeddruppel.
Deze film mag dan misschien al enige status hebben vergaard gedurende het afgelopen decennium, op mij heeft deze geen blijvende positieve indruk nagelaten.

Eens geprobeerd vanwege de goede beoordelingen, en dit was zeker geen misser, maar een intrigerende en aparte film.

Typerend Scandinavisch sfeertje wordt gecreëerd met aparte types, wrede kinderen, merkwaardige moorden en een bar klimaat. Hoofdpersoon en moreel kompas is Oskar die het niet bepaald gemakkelijk heeft, een beeld dat mij erg bekend voor komt. Even lijkt de film toch vooral te verzanden in de merkwaardige en niet echt succesvolle daden van Hakan en de sores van Oskar, een beeld dat snel een beetje dood lijkt te slaan.

Maar gelukkig laat het merkwaardige meisje snel zien uit wat voor hout ze gesneden is en verandert de toon van de film totaal wat mij betreft. Op mooie wijze wordt gewisseld tussen kinderlijke eenvoud en best wel aangrijpende pseudo horror momenten die vooral spelen rond de volwassen. De ontbranding in het ziekenhuis is goed, de scene met de katten ronduit fantastisch. Oskar daarentegenblijft een zeker rustpunt en onaantastbaar, behalve voor de pestkoppen maar die krijgen op heerlijk wijze hun eigen rekening gepresenteerd.

De titel zal vooral zinspelen op de fabel dat een vampier niet zomaar binnen mag komen maar uitgenodigd moet worden. Toch zal het vooral slaan op de keuze van het meisje zelf om Oskar bij haar binnen te laten die haar leven uiteindelijk redt. Uiteraard is dat ook een soort van 'de juiste binnen laten' want de gemiddelde zal toch een vampier om zeep willen helpen. De keuze om met zijn tweeën te vertrekken is even logisch als aandoenlijk en voorspelbaar.

Let the right one in moet voor mij even op gang komen maar zodra alle kaarten op tafel liggen trekt er een boeiend verhaal en interessante mix qua sfeer, griezel en drama voorbij in een donker en onvriendelijke omgeving. Prima film en zeker geschikt voor nog een kijkbeurt op termijn.

Mooie sfeervolle film over een ongebruikelijke vriendschap tussen kinderen die beide een eenzaam leven leiden, zonder veel begrip van de buitenwereld. Als mix tussen drama en horror vind ik de film zeer geslaagd. De onmogelijke liefde tussen de twee is treffend in beeld gebracht.
De horror is niet van het type gore, maar meer subtiel als in onderhuidse spanning, en een aantal gruwelijke momenten. Niet zozeer gruwelijk in beeld, als wel in de menselijke ervaring van pijn, ellende en doem: de man die niet voor zijn vampier-dochter kan zorgen en uiteindelijk zelfmoord pleegt, de vrouw die beseft een ondode te zijn en kiest voor verbranding door zonlicht. Voor mij is dat wat ware horror is.
De film sleept af en toe wat in tempo, maar de goed gekozen sfeer maakt veel goed. Goed acteerwerk ook. Een bijzonder film.

3,5*

Een beetje een mixed bag voor mij. Let the Right One in is enerzijds enorm atmosferisch, sfeervol, donker en onderkoeld griezelig. Maar meer dan openlijk griezelig is het vooral een tragische, pijnlijke film over diepmenselijke gevoelens en traumatische ervaringen, gestoken in een vampieren-jasje. De cinematografie van Hoyte Van Hoytema van de koude winterse omgevingen en donkere appartementen is om je vingers bij af te likken, zo goed. Je waant je bijna in het donkere, koude Zweedse stadje. Anderzijds vind ik de film op veel momenten koud, afstandelijk en abstract. Moeilijk invoelbaar vooral, waardoor het soms een zware, taaie zit werd. Ik was emotioneel niet altijd even goed mee, en dan doet zo'n traag tempo (hoewel ik daar normaal gezien van hou) geen deugd. Toch zitten er meer dan voldoende sterke scènes in die fel blijven hangen; de eerste moord in de film, met de man die ondersteboven aan een boom wordt gehangen, hakt er meteen best hard in bijvoorbeeld, en ook de eindscène durf ik gerust geniaal te noemen, qua (spannings)opbouw en manier waarop het gefilmd is, en de ontlading of catharsis die je als kijker eindelijk voelt. De kind-acteurs acteren dat moment ook heel sterk, maar leveren de hele film wel goede prestaties af. Maar ondanks de sterke individuele scènes en momenten ontplooit het zich nooit tot een vloeiend geheel waar ik 100% in mee was.

Op papier klinkt het nochtans echt als een film voor mij, en ook terwijl ik er nu opnieuw over aan het schrijven ben dringt datzelfde gevoel zich aan me op. Ik was vrij moe toen ik de film keek, dus ooit geef ik het zeker nog wel eens opnieuw een kans. Eens kijken hoe het dan valt. Voor nu hou ik het op 3*.

Een interessante mengeling van coming of age en horror. Mooi gefilmd en gefotografeerd in een besneeuwd Zweden. De winterse kilte past uitstekend bij de fundamentele eenzaamheid van de protagonisten. Elk personage zit gevangen in een eigen harnas waaruit het moeilijk ontsnappen is. Goeie acteerprestaties. Hoewel er dus duidelijke horrorelementen zijn, overweegt toch het dramatische aspect. Er wordt duidelijk niet gemikt op suspense. De horror van een vampier die zich voedt met bloed van menselijke stervelingen is hier eerder een (voor de vampier noodzakelijke) abnormaliteit zoals de natuur soms wel andere vreemde fenomenen herbergt. En zo ligt dan de nadruk op Oskar en zijn buurmeisje, wat ook iets ontroerend heeft. Gelukkig houdt men ergens wel de balans en wordt het nergens melig.

Halfje minder na herziening. Regisseur Tomas Alfredson bouwt nog altijd een atmosferische en interessante vampierenfilm op, die het voornamelijk van de chemie tussen Kåre Hedebrant en Lina Leandersson moet hebben. Het valt op dat er goed gebruik wordt gemaakt van de koude omgeving, waardoor de juiste toonzetting steeds weer behaald wordt. Helaas gaat dat niet samen met een goede dosis van spanning en valt de finale toch wat tegen. Het boekmateriaal zou vast meer originaliteit bevat hebben, deze film laat er in ieder geval niet genoeg van zien.