Raging Bull (1980)

Ja, dat zwart-wit maakt het ongelooflijk sfeervol. Supermooie film juist daardoor.

Wel, het is een persoonlijke waarneming, iets wat ik ook had bij het zien naar THE BIRTH OF A NATION en SCHINLER'S LIST. Dat de inhoudelijke cruheid en/of actie harder in beeld komt te staan als het geheel gefilmd wordt in zwart-wit.

Waarom is het bepalend voor de hele film?

Wat is er erg aan dat het de actie harder maakt? Het is ook een vrij harde film, geen komedie in ieder geval. Het maakt het drama nog mooier. Echt het 'rauwe' leven van Jake La Motta. En echt veel 'actie' is er trouwens niet, vooral door de vlotte editing lijkt dat zo.

Dat zwart-wit vind ik mooi omdat het ten eerste in de jaren 40 speelt en zwart-wit dat meer benadrukt en ten tweede geeft het de film een soort van magie. Ik zou me bijvoorbeeld kunnen voorstellen dat ik deze minder mooi zou vinden als 'ie in kleur was.

Maar ja... ík ben in ieder geval gek van deze film....... ik kan me voorstellen dat niet iedereen het zal aanspreken. Maar ik ben blij dat je 'm nog 4 geeft.

Het gebruik van zwart-wit benadrukt die hardheid zoals hier gezegd wordt, maar dat is juist een pluspunt. De film gaat nu eenmaal over een bokser uit de jaren '40 (zowiezo al sfeervol met het zwart-wit in de film) en dan nog één die ook buiten de ring wel eens z'n vuisten gebruikt. Liefst nog op z'n eigen vrouw.

Prachtige DeNiro hier overigens die zowat z'n beste rol neerzet. Hoe hij de oudere in verval geraakte La Motta speelt is een prestatie die je maar zelden tegenkomt in de filmwereld. En het trio Scorcese-Pesci-DeNiro is een gelukstrio dat meerdere malen z'n kwaliteiten heeft bewezen.

idd, is zijn beste rol dat hij ooit gespeeld heeft, alhoewel ik hem in Once Upon a Time in America ook allesbehalve slecht vond!

deze film staat op de 4de plaats bij een poll kweet niet meer waar, van beste films aller tijden, op 1 stond Citizen Kane, 2 The Godfather, 3 Casablanca en de rest weet ik niet meer maar dit wilt toch iets zeggen over de kwaliteit van deze film, die naar mijn mening niet de erkenning krijgt dat hij verdient...

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > American Film Institute: Top 100 Movies

Ben ik met je eens! Veel mensen kijken bij een film puur naar vermaak en actie, jammergenoeg kijken ze niet naar het meesterlijke verhaal en de sublieme acteerprestaties..... Een van de beste rollen die De Niro ooit heeft gespeeld!

moet er in elke film een achtervolging of kweet niet wat allemaal inzitten? nee geef mij liever maar dit soort films hiermee heb ik meer dan genoeg

.

Geweldig plaatje als je het mij vraagt

http://www.lowepro.com/images/photos/Hamill_raging_bull_sm.jpg

Prachtige foto inderdaad.

Zeker een mooie foto...!

Ik vind het stuk waar Robert de Niro aan het oefenen is in het begin van de film werkelijk briljant en de beste opening van een film ooit.

De Niro is een koning in deze film en Pesci is de prins. Speelt ook weer geweldig, eigenlijk als altijd.

Een rauwe zwartwit film, prachtige beelden en fantastisch acteerwerk. Alles behalve een typische sportfilm. Vooral de scene aan het eind

vind ik weergaloos geweldig en vooral ook door het camerawerk. je ziet hem nauwelijks.

4,5 ster voor deze superfilm.

Heerlijk initiatief, de maandagavondklassiekers in het Chassé Cinema in Breda. Elke maandagavond een klassieker variërend in verschillende genres en periodes. Ik heb al mogen genieten van Skammen (Ingmar Bergman) en Andrey Rublyov (Andrei Tarkovsky). Nu was Raging Bull aan de beurt, hoewel ik de film al had gezien op DVD en hem goed waardeerde, vond ik het toch fantastisch om de film een keer op het grote doek te kunnen bezichtigen.

Raging Bull gaat over de boxer Jake La Motta. De film begint met een mooi intro waarin de 25 kilo aangekomen Robert de Niro terug kijkt op zijn leven. Totaal niet grappig en gedesillusioneerd komt hij over. Jake La Motta, een fantastische boxer die een carrière heeft gehad met ups en downs, op persoonlijk en sportief vlak. In de tweede scène zien we al hoe onhandelbaar deze man is. Hij heeft ruzie met zijn vrouw vanwege zijn steak die natuurlijk niet te doorbakken mag zijn. Hij krijgt ruzie met een man die toevallig langs het raam loopt en de ruzie oppikt (stond overigens niet in het script) en scheld de man volledig uit. Prachtig hoe Robert de Niro ‘Jake La Motta’ wordt. Jammer dat ik bijna geen acteurs meer zie die zo prachtig in hun rol gaan spelen waardoor ze het personage worden.

Natuurlijk draait het bij boxfilms om het gevecht in de ring. De gevechten met onder andere de grote rivaal van Jake ‘Sugar Ray Robinson’ zijn geweldig. Je wordt als kijker echt betrokken in het gevecht. In plaats van het gevecht buiten de ring te film, of vanuit vogelvluchtperspectief wordt er gekozen om het gevecht in de ring te filmen waardoor de kijker meer betrokken raakt met de film. Prachtig hoe in slowmotion het zweet alle kanten op wordt geslagen, het bloed uit de wenkbrauwen spuit en de neuzen worden gebroken. Je zou ook moeten letten op hoe het bloed in de laatste scène dat over het publiek wordt verspreid. Of het shot waarbij het vele bloed van La Motta aan de touwen is blijven hangen.

Niet alleen het sportieve leven van Jake wordt prachtig in beeld gebracht, ook zijn privé-leven wordt prachtig uitvergroot. Jake wordt neergezet als een verschrikkelijke man die stik en stik jaloers is. Jake kan niet goed met zijn jaloezie omgaan en vertaald dit in geweld. Op een gegeven moment noemt Jake’s vrouw Vickie dat zijn tegenstander een knap gezicht heeft. ‘He ain’t so pretty anymore’ na het gevecht. Jake’s geweld slaat over naar al zijn geliefden. Je moet je aan zijn regels houden lijkt hij te willen zeggen met al het geweld. Eerst moet Vickie er aan geloven, daarna zijn broer Joey (die prachtig wordt vertolkt door Joe Pesci, die dit keer zijn overacting achterwege houdt) en uiteindelijk ook hijzelf. Prachtig is de scène waarin Jake zijn handen kapot slaat tegen een stenen muur in de cel. Vanwege een kleine lichtinval zie je eigelijk alleen zijn silhouet bewegen. Prachtig!

De muziekkeuze van Martin Scorsese is weer uitermate geschikt. Een lichte muziek die fantastisch past bij de slowmotion beelden in de ring. Hoewel de muziek in Goodfellas en Casino ook prachtig is treed deze muziek minder naar de voorgrond waardoor hij beter bij de film past. Het is sowieso jammer dat Martin Scorsese na Taxi Driver en Raging Bull zijn niveau niet meer weet te halen. Ik ben nog steeds gek op zijn andere films zoals Casino, Goodfellas en Gangs of New York (ook de documentaire’s A Personal Journey with Martin Scorsese through American Movies en No Direction Home: Bob Dylan bevielen me ontzettend goed) maar het grauwe wat hij in zijn vorige films neerzette heeft hij naar mening niet meer laten zien.

Raging Bull is gewoon een prachtige film die alle aspecten van een meesterwerk bevat. Martin Scorsese, Robert de Niro en Joe Persci op z’n best. Een aanrader 5*.

Deze film was aan herziening toe, al was het maar omdat ik er van overtuigd was dat er meer inzat dan de 3,5* die ik er voor gaf. Ik geef alle andere Scorsese's die ik zag 4* over hoger, dus waarom zou Raging Bull, die vaak als zijn beste film genoemd wordt, niet zo hoog scoren? Daar weet ik eigenlijk niet goed een antwoord op, maar helaas kom ik bij herziening weer op 3,5* uit.

Er is eigenlijk niet echt iets mis met de film naar mijn mening. De Niro is fantastisch als de onsympathieke maar intrigerende Jake LaMotta. Joe Pesci speelt een schitterende bijrol. De cinematografie is mooier dan ik me herrinnerde. De boksscènes stonden in mijn herrinnering als chaotisch en vrij lelijk, maar ze blijken bij herziening ineens heel stijlvol te zijn. Zeker de mooiste boksscènes die ik tot nu toe in een film zag. Scorsese is hier duidelijk op de top van zijn kunnen.

Maar toch: de film weet mij nergens echt vast te pakken, echt te raken of wat dan ook. Ik kan er prima naar kijken en ook wel van de film genieten, maar het heeft 'iets' niet. Wat dat 'iets' is weet ik niet, maar het is voor mij essentieel om de film minimaal 4* te geven. Raging Bull is zo goed als ik een 3,5*-film goed kan vinden, maar of het ooit meer wordt valt te betwijfelen.

Deze film vond ik super goed met zeer goede acteer prestaties. Scorsese weet je met zijn films altijd helemaal in de film mee te nemen........hmmmm nu ik er weer aan terug denk. Het is weer de hoogste tijd deze film nogmaals te zien. even in de dvd-player gooien 5*****

Begrijp niet wat men zo geweldig vindt aan deze film.

Toegegeven, de film kent wat aardige momenten. Maar niet van zo ` aard om gelijk zo hoog van een film op te geven. Waarschijnlijk gewoon deel 2 uit een ellenlange reeks ( zo zou later blijken ) van Scorsese houdt DeNiro van het straat project.

Het begin is nog wel aardig. De zwart - wit fotografie oogt soms verrekte mooi. Soms zelfs sensueel, als het toekomstige liefje van The Pussy Bull met haar voeten door het water strijkt.

De momenten waarop Scorsese kleur gebruikt pakken ook aardig uit. De gekleurde beelden geven een gelukkige periode uit Pussy Bull `s leven aan. Overigens ook later gebruikt in Scarface, bijna precies dezelfde structuur: trouwen - muziekje eronder - wat leuke dingetjes ondernemen voor de camera zonder je smoelwerk op elkaar te houden. Om daarna te vervallen in ellende. Fataal voor Raging Bull zijn de gevechten die vaak gespaard zijn van enige dynamiek. En als er al niet zoveel wordt gevochten, direct na het openingsgevecht immers, duurt het zelfs bijna 30 minuten eer er weer gevochten wordt, valt er niet al teveel te beleven. Niet dat het saai is om te volgen, maar goede cinema is voor mij duidelijk wat anders dan Pesci aanschouwen die weer een trucje opvoert die ik hem al vaker op heb zien voeren.

Helaas overtuigd Robert DeNiro ook niet. Vond hem geen charisma uitstralen oftewel een inwisselbare rol spelen. Daarnaast was zijn karakterrol er ook niet een die mij, getuige het gebruik van het woordje The Pussy Bull, angst inboezemde.

Scorsese behoort absoluut niet tot de grote der regisseurs. Taxi Driver was een vreselijk gedrocht. Dit was al heel wat beter, maar grootste filmmomenten kan ik er ook niet in ontdekken. Zo vond ik het begin waarin hij tegen de lucht staat te boksen, lachwekkend slecht. Maar dat kan ook mede komen, dankzij de vreselijke muziek.

De film krijgt wel een voldoende, want vervelen deed het niet. Daarnaast kent de film gelukkig wel positieve eigenschappen. Alleen echt memorabel werd het niet. Gewoon een karakterstudie zoals zovelen. 3*

Dat heb ik met Halloween uit jouw top 10. Ook een leuke film, maar niet meer dan dat. Ik vind Raging Bull een van de betere films ooit, maarjah: smaken verschillen toch?

Hmm..

Beetje flauw om al hun samenwerkingen zo over één kam te scheren. Toegegeven, er zijn veel overeenkomsten tussen de films ja, maar om dit 'gewoon een deel 2' te noemen is te flauw.

Zag jij nergens dynamiek in die gevechten met Robinson? Heb veel boksscenes gezien maar nergens de visuele dynamiek gezien die ik hier mocht aanschouwen. Robinson die als het ware als een leeuw in beeld wordt gebracht met een helse rokerige achtergrond zijn om je vingers bij af te likken.

Welk trucje is dit dan?

En ook al komt dat jou bekend voor, dan komt dat uit rollen die hierna kwamen.

Toch totaal andere rollen als je het mij vraagt. Pesci toont hier nog enige emotie waar je dat bij een Goodfellas of Casino ver kan zoeken.

Mij boezemde hij ook geen angst in. Wel hier en daar een naar gevoel, maar DeNiro rol is er niet één waar hij een boogeyman hoort neer te zetten, maar een verdorven man die met zichzelf in de knoop zit.

Vond het visueel toch wat pover. Teveel gevechten die erg snel overwaren of waarbij je niet goed te zien kreeg waarom beide tegenstanders aan elkaar gewaagd waren. De ambiance om het gevecht heen was dan wel aardig te noemen. Stuk beter in ieder geval dan bij die overgewaardeerde, recente, oscarwinnende boksfilm.



Het komt ook door de rollen die daarna volgden.

In Goodfellas speelt hij een agressieve gast. Die geen tegenspraak duldt en er geen moeite mee heeft om iemand in elkaar te slaan. Laat ik nou net aan dat moment denken, toen hij zich hier liet gaan bij het ontzetten van enkele mannen van de vrouw van zijn broer.



Ik vond het eigenlijk nog wel mee vallen met die verdorven geest van hem. Hij zit vooral met zichzelf in de knoop, waardoor hij in de bokskring teveel een bepaalde mate van gelatenheid uitstraalde. Uitzondering was niet geheel toevallig het moment waarop hij vechtte tegen de ` mooie bokser `. Hij riep bij mij in ieder geval geen sympathie op en ook geen afgrijzen. Het was dus een beetje vlees noch vis.

Als hij echt zo verdorven was geweest, was hij toch nooit gezwicht om een wedstrijd expres te verliezen?! Oke, hij bleef weliswaar overeind, maar verloor toch.



Dat denk ik dus altijd van de mensen die Taxi Driver waarderen.

Ik snap niet dat je de gevechten visueel pover kan noemen. Martin Scorsese duikt bij een gevecht eindelijk eens in de ring, wat voor Raging Bull weinig gebeurde (correct me if I am wrong). Hierdoor voel ik me beter betrokken bij de gevechten en is er meer oog voor detail. Daarbij gebruikt hij bij de gevechten een fantastisch slow-motion waarbij de boksers door de ring lijken te dansen. Door de slow-motion krijg je ook meer oog voor het detail. Zo zie je bij harde slagen het zweet en het bloed van de lichamen af spatten. Ik geloof niet dat ik ooit zo mooi een neus gebroken heb zien worden. De gevechten krijgen vanwege de zwart-wit cinematografie en het achterwege blijven van de muziek ook een gevoel alsof je zelf in de ring staat. Ik focus me alleen nog maar op Jake La Motta en zijn tegenstanders.

Daarbij geloof ik niet dat het nodig is bij Raging Bull om het verhaal van een geheel gevecht te laten zien. Martin Scorsese focust zich meer op Jake La Motta als persoon, en in de ring meer om de pijn die het boxen teweeg brengt. Raging Bull is geen Ali die het sportieve verhaal van een fenomenale bokser probeert de vertellen. Raging Bull gaat over het verdorven personage Jake dat met zichzelf en zijn familie in de knoop ligt. Misschien is dit niet wat jij zoekt in een boks-film maar dit maakt Raging Bull alleen maar interesanter.


Ik denk dat je Joe Pesci niet kan vergelijken met de agressieve gast die hij in Goodfellas en later in Casino speelt. In Goodfellas en Casino was Joe Pesci overduidelijk aan het overacteren en was gek niet gek genoeg. Hier speelt Joe Pesci rustiger en ingetogen waarbij hij meer in dienst van Robert de Niro acteert. Hij schreeuwt waar het nodig is maar houdt zichzelf beter in de hand. Let bijvoorbeeld eens op het moment dat Jake de ruzie tussen hem en Joey goed wil maken. We zien geen uitspatting van Joe Pesci, we zien geen agressiviteit maar we zien een rustige Joey die kiest voor zichzelf en niet voor Jake wat hij in het verleden wel altijd gedaan heeft.

Gevalletje weinig cinema-inzicht vrees ik.

Gevalletje niet zo goed tegen kritiek kunnen vrees ik. Klinkt nogal bevooroordeeld als je Raging Bull zelf in je top 10 hebt staan. Maar ach ben er eigenlijk wel blij mee, want volgens jou heb je alleen cinema inzicht als je 6 films van DeNiro in je top 10 plaatst

@ MXO: Ik ken veel films die het boksen in de ring nog dynamischer in beeld brengen. Niet van voor 1980, maar toch...

De gevechten behoren tot de betere momenten in deze film, maar zijn pover bij hetgeen ik al gezien heb.

Noem eens wat voorbeelden , ben wel benieuwd.

Ik ben dan toch benieuwd op welke films je doelt maxcomthrilla. Ik ben nog maar een leek op filmgebied, helemaal als het boksfilms gaat, maar ik vond de boksscene's toch dicht bij de perfectie komen. Stukken beter dan bijvoorbeeld Million Dollar Baby hoewel ik dat al helemaal geen boksfilm wil noemen. Stanley Kubrick deed het ook alleraardigst in A Killer's Kiss en Day of the Fight waarbij het vechten in de ring toch heel dynamisch oogde alhoewel hij wel buiten de ring bleef.

Hoe kan er nou slecht gepraat worden over deze film? Nou jah.....Maar snel naar AFI top 100 kijken. Dan zie ik dat dit meesterwerk op nr. 4 allertijden staat!

Eigenlijk zou iedereen gedwongen moeten worden om klakkeloos een 5* uit te delen. Lang leve het Stalinistische bewind? 3* is niet slecht in mijn optiek!

En de AFI top 100 erbij halen?, dat zijn nog eens topargumenten!

@ Dutchtuga & MXO: Tokyo.Ken en Bangkok Dangerous. Veel hectischer in beeld gebracht allemaal. Minder verhaal dat wel.

Hectischer is beter? Anyway, ik zal die titels in de gaten houden. Over Tokyo.Ken had ik al eerder goede verhalen gehoord. Let's see.

@ Harmjan: toplijsten erbij halen maakt je niet geloofwaardiger.