Raging Bull (1980)

Mooie film hoor. In sommige scene's bijna eng goed gefilmd. Maar voor mij absoluut niet het niveau van Taxi Driver.

wel 4.0*

Wat een film, echt top. Oscar is dik verdiend voor de Niro. Scorsese heeft hier weer een topfilm geleverd. De boksscenes zijn super in beeld gebracht met veel afwisseling kwa standpunten en beeldtechnieken. Ook Pesci is weer overduidelijk aanwezig,
Een bokser die een komiek wordt, wat een tegengestelde wereld, maar het levens verhaal van LaMotta is wel prima verfilmd 4,5 ster
De DVD hiervan is trouwens ook prima, met wat interessante extra's.

Erg aardige Scorsese met een prima sfeer en uitstekende vertolkingen. Vooral De Niro laat zich hier van zijn beste kant zien. Verder een paar memorabele scènes, vooral voortreffelijk in beeld gebracht. Het ziet er allemaal stijlvol en tot in de kleine puntjes verzorgd uit. Des te jammer dat de film mij persoonlijk niet overal wist te boeien en nogal wat momenten op het punt stond in te zakken. De vertolkingen en visuele aspecten waren prima, ik had allen iets minder met de vertelling.

3,5 sterren.

Boksen is absoluut niet mijn favoriete sport, verre verre van zelfs. Ben ook helemaal niet dol op boksfilms. Daar gaat ook Raging Bull geen verandering in brengen. Maar... deze film is wel erg tof hoor.

Gelukkig geen technische beschouwingen van de bokssport maar pure emotie in de ring perfect overgebracht door De Niro en zijn tegenstanders. De gezichtsuitdrukkingen die De Niro laat zien tijdens zijn gevechten zijn echt super. Ook buiten de ring gaat het knokken gewoon door (letterlijk en figuurlijk). Zonder dat het mooier wordt voor gedaan dan het is zie je La Motta vooral in gevecht met zichzelf. Tegen zijn overgewicht en tegen zijn ziekelijke achterdocht naar z'n leuke vrouwtje.

Natuurlijk staat deze film ook met de geweldig geschoten beelden in zwartwit. De hele film ademt de sfeer van een klassieke jaren '40 film. Daarbij komen ook nog de fantastische acteerprestaties van De Niro en zijn tegenspeler Pesci die enkele ijzersterke scenes afleveren. Het geeft Raging Bull allemaal net dat beetje extra waardoor ik zelfs 2 uur geboeit kon blijven kijken naar een boksfilm.

Sterke film. Goede shots tijdens de boksgevechten, gewoon een redelijk realistisch beeld van een bokspartij, geen overdreven gedoe. Erg goed uitgewerkt is de achterdocht en jaloezie van Jake als het om zijn vrouw gaat

4*

Op en neer, omhoog en omlaag, rise and fall. Nee, biopics doen geen moeite om origineel te zijn.

De Niro en Joe Pesci in een Scorsese film ? Goh. En dan is het nog de vraag of Joe Pesci wel degelijk een acteur is of een robot die in elke film hetzelfde typetje speelt.

Het goede nieuws is dat Scorsese af en toe wat probeert te doen, visueel. Bepaalde scenes spelen duidelijk mooi met de belichting, kan je ook moeilijk missen aangezien hij er telkens een prominent muziekje bijgooit. Jammer dat het zo'n afgebakende scenes zijn in de film. Telkens zakt het terug weg naar doorsnee zwart/wit en neemt Scorsese weer z'n "verhaaltjesvertel" stijl aan.

De combo De Niro / Pesci vond ik zoals vaak niks speciaals. Had ook (en terecht denk ik) de indruk dat ik het al 10 keer gezien had, alleen in een andere film. Zelfs de setting is qua identiek (met het hele mafiagedoe alweer).

Wat de boksscenes betreft, zagen er aardig uit, maar gezien de raves waren ze voorspelbaar tegenvallend. Qua dynamiek is het (uiteraard) niks vergeleken bij wat Tsukamoto doet in Tokyo-ken. De montage is degelijk, maar weinig speciaals ivm latere films, het camerawerk is te statisch. Volgens mij vond ik zelfs de boksscenes in Kitano's "Kid's Return" intenser.

Blijft dat de eerste helft van de film best boeit, en redelijk amusant is. De focus ligt niet te veel op het boksen en La Motta is een redelijk interessant personage. Blijft dat ik het hele fall gebeuren zo ongelofelijk beu ben dat het einde van de film mij alleen maar kon vervelen. Film gaat daar volledig de mist in waardoor er een bittere nasmaak aanhangt.

't Had de eerste voldoende kunnen zijn voor een Scorsese. Spaarse mooie scenes (met mooie gejatte muziek), vlotte film tot halverwege, maar daarna wordt het weer een stoffig aframmelen. De hele fall voelt ook niet aan als onderdeel van de film, maar als verplicht nummertje omdat het nu eenmaal een biopic is.

2*

Afgelopen week helemaal dood geanalyseerd vanwege een essay over Michael Chapman (de dop van deze film) met betrekking tot Raging Bull. Op dit gebied is heel veel geëxpirimenteerd en ondanks dat niet alles even goed werkt (juist in de boksscènes werken de extremiteiten wel, maar buitenom zorgen ze zo nu en dan voor enige stijlbreuk), blijft het een geweldige film.

4,5*

Heerlijk initiatief, de maandagavondklassiekers in het Chassé Cinema in Breda. Elke maandagavond een klassieker variërend in verschillende genres en periodes. Ik heb al mogen genieten van Skammen (Ingmar Bergman) en Andrey Rublyov (Andrei Tarkovsky). Nu was Raging Bull aan de beurt, hoewel ik de film al had gezien op DVD en hem goed waardeerde, vond ik het toch fantastisch om de film een keer op het grote doek te kunnen bezichtigen.

Raging Bull gaat over de boxer Jake La Motta. De film begint met een mooi intro waarin de 25 kilo aangekomen Robert de Niro terug kijkt op zijn leven. Totaal niet grappig en gedesillusioneerd komt hij over. Jake La Motta, een fantastische boxer die een carrière heeft gehad met ups en downs, op persoonlijk en sportief vlak. In de tweede scène zien we al hoe onhandelbaar deze man is. Hij heeft ruzie met zijn vrouw vanwege zijn steak die natuurlijk niet te doorbakken mag zijn. Hij krijgt ruzie met een man die toevallig langs het raam loopt en de ruzie oppikt (stond overigens niet in het script) en scheld de man volledig uit. Prachtig hoe Robert de Niro ‘Jake La Motta’ wordt. Jammer dat ik bijna geen acteurs meer zie die zo prachtig in hun rol gaan spelen waardoor ze het personage worden.

Natuurlijk draait het bij boxfilms om het gevecht in de ring. De gevechten met onder andere de grote rivaal van Jake ‘Sugar Ray Robinson’ zijn geweldig. Je wordt als kijker echt betrokken in het gevecht. In plaats van het gevecht buiten de ring te film, of vanuit vogelvluchtperspectief wordt er gekozen om het gevecht in de ring te filmen waardoor de kijker meer betrokken raakt met de film. Prachtig hoe in slowmotion het zweet alle kanten op wordt geslagen, het bloed uit de wenkbrauwen spuit en de neuzen worden gebroken. Je zou ook moeten letten op hoe het bloed in de laatste scène dat over het publiek wordt verspreid. Of het shot waarbij het vele bloed van La Motta aan de touwen is blijven hangen.

Niet alleen het sportieve leven van Jake wordt prachtig in beeld gebracht, ook zijn privé-leven wordt prachtig uitvergroot. Jake wordt neergezet als een verschrikkelijke man die stik en stik jaloers is. Jake kan niet goed met zijn jaloezie omgaan en vertaald dit in geweld. Op een gegeven moment noemt Jake’s vrouw Vickie dat zijn tegenstander een knap gezicht heeft. ‘He ain’t so pretty anymore’ na het gevecht. Jake’s geweld slaat over naar al zijn geliefden. Je moet je aan zijn regels houden lijkt hij te willen zeggen met al het geweld. Eerst moet Vickie er aan geloven, daarna zijn broer Joey (die prachtig wordt vertolkt door Joe Pesci, die dit keer zijn overacting achterwege houdt) en uiteindelijk ook hijzelf. Prachtig is de scène waarin Jake zijn handen kapot slaat tegen een stenen muur in de cel. Vanwege een kleine lichtinval zie je eigelijk alleen zijn silhouet bewegen. Prachtig!

De muziekkeuze van Martin Scorsese is weer uitermate geschikt. Een lichte muziek die fantastisch past bij de slowmotion beelden in de ring. Hoewel de muziek in Goodfellas en Casino ook prachtig is treed deze muziek minder naar de voorgrond waardoor hij beter bij de film past. Het is sowieso jammer dat Martin Scorsese na Taxi Driver en Raging Bull zijn niveau niet meer weet te halen. Ik ben nog steeds gek op zijn andere films zoals Casino, Goodfellas en Gangs of New York (ook de documentaire’s A Personal Journey with Martin Scorsese through American Movies en No Direction Home: Bob Dylan bevielen me ontzettend goed) maar het grauwe wat hij in zijn vorige films neerzette heeft hij naar mening niet meer laten zien.

Raging Bull is gewoon een prachtige film die alle aspecten van een meesterwerk bevat. Martin Scorsese, Robert de Niro en Joe Persci op z’n best. Een aanrader 5*.

Begrijp niet wat men zo geweldig vindt aan deze film.

Toegegeven, de film kent wat aardige momenten. Maar niet van zo ` aard om gelijk zo hoog van een film op te geven. Waarschijnlijk gewoon deel 2 uit een ellenlange reeks ( zo zou later blijken ) van Scorsese houdt DeNiro van het straat project.

Het begin is nog wel aardig. De zwart - wit fotografie oogt soms verrekte mooi. Soms zelfs sensueel, als het toekomstige liefje van The Pussy Bull met haar voeten door het water strijkt.

De momenten waarop Scorsese kleur gebruikt pakken ook aardig uit. De gekleurde beelden geven een gelukkige periode uit Pussy Bull `s leven aan. Overigens ook later gebruikt in Scarface, bijna precies dezelfde structuur: trouwen - muziekje eronder - wat leuke dingetjes ondernemen voor de camera zonder je smoelwerk op elkaar te houden. Om daarna te vervallen in ellende. Fataal voor Raging Bull zijn de gevechten die vaak gespaard zijn van enige dynamiek. En als er al niet zoveel wordt gevochten, direct na het openingsgevecht immers, duurt het zelfs bijna 30 minuten eer er weer gevochten wordt, valt er niet al teveel te beleven. Niet dat het saai is om te volgen, maar goede cinema is voor mij duidelijk wat anders dan Pesci aanschouwen die weer een trucje opvoert die ik hem al vaker op heb zien voeren.

Helaas overtuigd Robert DeNiro ook niet. Vond hem geen charisma uitstralen oftewel een inwisselbare rol spelen. Daarnaast was zijn karakterrol er ook niet een die mij, getuige het gebruik van het woordje The Pussy Bull, angst inboezemde.

Scorsese behoort absoluut niet tot de grote der regisseurs. Taxi Driver was een vreselijk gedrocht. Dit was al heel wat beter, maar grootste filmmomenten kan ik er ook niet in ontdekken. Zo vond ik het begin waarin hij tegen de lucht staat te boksen, lachwekkend slecht. Maar dat kan ook mede komen, dankzij de vreselijke muziek.

De film krijgt wel een voldoende, want vervelen deed het niet. Daarnaast kent de film gelukkig wel positieve eigenschappen. Alleen echt memorabel werd het niet. Gewoon een karakterstudie zoals zovelen. 3*

Naar mijn mening speelt Pesci de Niro in een paar scenes helemaal weg, en dat terwijl De Niro ook erg goed is. De sfeer is geweldig en de beelden prachtig.

4.5*

Een toch ietwat tegenvallende film van Scorsese in mijn ogen. Allereerst de complimenten voor Robert de Niro. Wat hij allemaal heeft gedaan om zijn rol te spelen is niet misselijk. Eerst afgetraind zijn en dan uiteindelijk ruim 30 kilo aan komen om Jake le Motta goed te kunnen weergeven is niet mis. Wat zag hij er raar uit richting het einde trouwens, maar dat terzijde.

Het acteerwerk van De Niro is goed en ook Pesci zet een prima rol neer. Het "probleem" van de film is eigenlijk dat het leven van Jake le Motta eigenlijk niet zo boeiend was. Boksen, boksen, ruziemaken en op het eind veranderen in een dikke arrogante, ja bij vlagen zelfs nare man in mijn ogen. De film biedt af en toe gewoon te weinig om de hele speelduur volledig te boeien. Ook de muziek is vrij standaard. De gevechten zijn best aardig en leuk gefilmd en ook het gebruik van zwart wit geeft de film iets authentieks mee. Een aardige film dus, maar niet de topper waar ik zo op gehoopt had.

3,0*

Prachtige film die wederom een geslaagde samenwerking is tussen de regisseur en zijn nummer één acteur. Dit drama is sfeervol maar vooral zéér goed.

Weer een prachtige samenwerking met Martin Scorsese en Robert de Niro en dan ook weer met een prachtige bijrol van Joe Pesci in deze sfeervolle zwartwit film. Wat ik begrepen heb is dat deze film expres in zwartwit is gefilmt aangezien dit zich in de jaren 40 afspeeld en voor de sfeer van de jaren 40. . Maar je went er snel aan en je aandacht trekt meteen naar andere mooie dingen in de film. Robert deNiro speelde natuurlijk weer de sterren van de hemel (in welke (Scorsese) film nou niet? en Joe Pesci bezorgt ook weer iets extra leuks met zijn hakkelige stemmetje. Natuurlijk mocht ie een rol spelen als driftkikker wat ie in Goodfellas en Casino dunnetjes overdoet. Ditmaal geen gangsterfilm of bad-guy film maar gewoon een film dat meer blikt op iemand die door zijn blindheid op zijn bek gaat en zijn eigen vrouw en broer erdoor mishandeld. De film heeft ook meer weg van een soort familiedrama. Eigenlijk wel weer wat anders maar evengoed zeer mooi en realistisch.

De bokswedstrijden dertussen waren soms ook erg indrukwekkend. Je vraagt je dan toch af hoe deNiro zomaar ineens in een box-ring staat aangezien hij eerder daar nooit mee bezig was en later ook niet. (met een kleine uitzondering op Night and the City na dan). Toch wel even wennen dan. deNiro kon toch wel goed vechten. Verwacht van Raging Bull natuurlijk niet zo'n Rocky-verhaal. Waar het alleen om draait om een gevecht maar ook wat er allemaal omheen gebeurt in het priveleven van LaMotta en de chaos omdat ie teveel op zichzelf gericht is. Eigenlijk is Raging Bull een zeer mooi en realistisch familie-drama.

Ook is het later even wennen als deNiroineens van een slank persoon in een dikke man is veranderd met een dikkere kop als ie inmiddelas als 6 jaar gestopt is met boxen.

maar als bij al weer een zeer goede samenwerking van Scorcese en deNiro (wat altijd al is te verwachten). Met een verhaal dat natuurlijk heel anders is als die van Mean Streets, Taxi Driver, Goodfellas en Casino. Scorsese stoomde toch weer een klassieker klaar die zowel uiterst genietbaar als boeiend is.

Kortom: Weer een mijlpaal in de klassiekers waar je "U" tegen kan zeggen.

5,0*

Hele indrukwekkende film, met name natuurlijk door de zeer overtuigende Robert De Niro. De film geeft een heel goed beeld over het leven van La Motta. Boksers hebben blijkbaar ook gevoelens...;)
Niet alleen De Niro schittert ook Pesci speelt erg sterk. Ik denk toch dat Rambo hier veel van kan leren...
Ook de muziek was goed, met name de intro bezorgde me kippenvel.
Erg indrukwekkend als je ziet hoe La Motta gek word op het einde en op de muur begint te rammen, knap gedaan door De Niro

4.5*

Het verhaal zelf stelt weinig voor, zodat het geheel niet echt boeiend is maar Scorsese bezit als weinigen de kunst om mooi camerawerk te leveren, met lange scènes, doorgaans gewelddadig en dan nog afgewisseld (of begeleid door) met romantische muziek, dikwijls evergreens.

De acteurs zetten een sterke prestatie neer. De Niro is outstanding

Prachtige film, helemaal in de jaren 30/40 stijl en geweldig geacteerd. Maar ja, wat wil je deNiro en Pesci geregisseerd door Scorsese...

Samen met Taxi Driver mijn favoriete Scorsese - De Niro film, en dat wil toch wel wat zeggen. Een perfecte karakterstudie, met mogelijk De Niro's beste acteerprestatie ooit (waarvoor hij zichzelf ook heeft laten uitgroeien tot papzak), en ook goede support van ondermeer Joe Pesci. Martin Scorsese is geniaal in sterke beelden en het boksgeweld is qua vertoning nooit overtroffen geweest. Quasi perfecte film

Wat niet meer dan redelijk leek te worden, werd toch goed. Het hele boksverhaaltje kon mij niet boeien, daar werd ook te weinig voor gebokst denk ik. Maar waar het natuurlijk om ging was zijn leven er omheen. Vooral zijn relatie met zijn broer vond ik echt interessant. De Niro en Pesci acteerden voortreffelijk! Wat een irritante klootzak was het eigenlijk, die La Motta. Zo jaloers, koppig en altijd achter iets zoeken. Ik kreeg geen gram respect voor hem in de film en had medelijden met zijn vrouw.

Wat ziet De Niro er trouwens uit als hij zo dik is, echt knap gedaan hoor. Petje af! Ik moet wel zeggen dat het vanaf dat moment klaar was voor mij. Aandacht was eraf en het interesseerde me niet meer. Het zwart/wit vond ik echt passen bij deze film en dan ook een goede keuze.

Kortom een vrij sterke film. Vooral door de knappe acteerprestaties en een aantal sterke dialogen. Deze zorgen er deels voor om het mindere verhaal goed te maken.

3,5*

Beetje oninteressant verhaal over een bokser (gespeeld door Robert de Niro) a la Regilio Tuur, maar dan in de jaren 40 gesitueerd. Qua acteren zit het oke, het verhaal echter is dus belabberd. Gewoon rise-and-fall en op het eind heeft De Niro zich helemaal volgevreten.

Mijn favoriete Scorsese, al ben ik niet meteen de grootste aanhanger van zijn films aangezien ik twee van zijn bekendste films (Goodfellas en Casino) 'slechts' een 3.5 gaf. Op zich dus nog altijd geen slechte films maar ik kan er gewoon geen meesterwerkjes in zien. Raging Bull is net ietsje beter vanwege de heerlijke jaren '40, '50 sfeer en het wat minder geforceerde tempo. De cast bestond uit weer dezelfde twee hoofdrolspelers, Robert De Niro en Joe Pesci zoals we dat van Scorsese gewoon zijn, al vond ik dat niet erg aangezien ze me nog maar eens overtuigden van hun kunnen. Het rise & fall principe werd deze keer ook eens op een goede manier uigewerkt doordat de irritante voice-overs van Casino hier niet aanwezig zijn en belangrijker, doordat het tempo weer niet veel te vermoeiend was. Soundtrack was wel mooi, bijrollen waren goed vertolkt, hier valt nog weinig aan toe te voegen..

4.0 sterren

Hmmm... Viel me toch een beetje tegen.

Ik was echt benieuwd naar deze film, omdat hij toch overal wordt gelauwerd als één van de beste films ooit gemaakt. Die eer krijgt hij van mij toch niet, hoor. De film is ronduit prachtig in beeld gebracht (vooral de boksmatchen dan! Wat een meesterstukjes van dynamische cinematografie!) en DeNiro acteert héél sterk, maar het verhaal kon me gewoonweg niet boeien. Heel wat scènes zijn zo onpersoonlijk gefilmd dat je er geen voeling mee krijgt. Sommige stukken waren zelfs aan de saaie kant. Dat leidt tot het gemengde gevoel dat ik nu heb: een weinig boeiend verhaal dat wel enorm knap in beeld gebracht is. Drie sterren dan maar, niet het meesterwerk dat ik had gehoopt. Jammer.

Raging Bull

Best een goeie film, maar ik had er eigenlijk wel iets meer van verwacht. Het heeft toch op ene of andere manier erg lang geduurt voor ik deze film besloot te kijken.

Er zitten een hoop dingen in de film die erg goed zijn. Laat ik eerste beginnen over het acteerwerk wat fantastisch is. En zoals Nomak al zij. Wat een toewijding van Robert de Niro om zo veel aantekomen. Hij acteert dan ook vreselijk sterk, en hij heeft verdient een oscar gewonnen voor deze rol. Joe Pesci acteerde goed. Het blijft toch een erg sterke acteur. Lekker ding was Cathy Moriaty vroeger zeg!

Ook visueel was de film super. Het zwart-wit deed de film heel veel goeds, vind ik. De film is ook fantastisch gefilmd. Tijdens de boksscens zag je letterlijk de stoomdampen omhoog komen. Dat zag er allemaal erg goed uit.

Jammer genoeg vond ik het verhaal niet echt boeiend. Jake la Motta was natuurlijk een gigantische klootzak. De relatie met zijn broer en met zijn vrouw kon me eigenlijk weinig boeien. Toch opzich wel een goeie film. Ik had er alleen iets meer van verwacht.

3,5*

Ook een super diepzinnige naam krijgt zijn nachtclub. Jake La Mottas

All I know is this: Once I was blind, and now I can see...

Wat een geweldig, episch drama over een bokser die alles verliest moest worden, is uitgedraaid op een trage 2 uur film kijken.
De gevechten zijn te nep en dat ze hier zoveel moeite in hebben gestoken is onbegrijpelijk. Misschien was het destijds revolutionair, maar nu ziet het er niet uit. Gelukkig heeft Scorsese wat dat betreft voor relatief weinig gevechten gekozen.
Het drama was echter ook niet de klapper waarop ik hoopte. Het waren oppervlakkige, voorspelbare relaties en het drama dat er was voelde ik niet. Ik kon ook geen sympathie opwekken voor Jake. Misschien omdat het zo'n arrogante zak is. Hier kan De Niro niks aan doen, want hij zet zijn personage wel schitterend neer. Joe Pesci was er ook weer bij en speelde ook hier weer de sterren van de hemel. Wat mij op mijn tweede punt brengt. De succesformule (De Niro, Pesci en een karrevracht aan fuck, cocksucker en motherfucker) werpt hier niet zijn vruchten af. In Goodfellas (en zelfs Casino) komt dit veel beter tot zijn recht en hier was het alleen maar simpel vermaak waarvan ik eerder de neiging heb te zeggen dat Scorsese veilig heeft gekozen en wat meer voor het grote publiek heeft gekozen.
Ook de alomgeprezen muziek heb ik vrij weinig van gemerkt. Tijdens de homevideo's heb ik het even opgemerkt, maar voor de rest kan ik me niet herinneren dat de muziek er bij mij uitsprong.

Er zitten wel genoeg vermakelijke scènes in om niet vervelen, maar een echte topper vind ik het niet. Gewoon een leuke filmpje voor tussendoor. Niks meer, niks minder.

Waarschijnlijk moet ik deze film later nog een kans geven. Ik voel wel dat er meer in zit. Voorlopig echter niet meer dan een 3,0*

Magistrale, compromisloze karakterstudie die het aandurft een hoofdpersoon op te voeren zonder sympathieke karaktereigenschappen. Toch blijft het personage dat De Niro hier op meesterlijke wijze neerzet fascinerend om naar te kijken. Absoluut één van zijn beste rollen ooit. De film om hem heen is prachtig gerealiseerd, met schitterend zwart/wit camerawerk en inventieve, soms experimentele montage. Het geschetste tijdsbeeld is ook zeer overtuigend gedaan. Kortom, een film om te koesteren, zonder ook maar één vals moment.

Ik vind boksen geen mooie en fijne sport om naar de kijken, maar het personage dat Robert de Niro hier neerzet is echt ongeloofelijk goed. Het verhaal is ontzettend goed en toont de hoogte en laagtepunten uit zowel de carierre als het leven van Jake La Motta. Hiermee is ook het grote verschil uitgelegd tussen Rocky en Raging Bull; in Rocky is het verhaal flinterdun.

Martin Scorsese is een fantastische regisseur en heeft een goede cast uitgekozen. Het was ook goed dat ze voor een zwart-wit beeld hadden gekozen. Dit gaf de grauwere sfeer goed weer, maar ik denk dat de film in kleur ook niet slecht zou zijn.

100% meevaller. Verwachtte weer een hoop ergernis bij het one-trick-pony-duo De Niro en Pesci, maar dat bleef uit. Waarschijnlijk omdat ze een keer niet gangsters of maffia zijn ofzo (wat yeyo zegt over het gematigde). Vond het bij vlagen zelfs vermakelijk. Ik ken La Motta niet, boksen is namelijk kut, maar De Niro is geweldig! Paar mooie shots in de ring, met name de scène waarin hij helemaal in elkaar wordt gebeukt door Robinson op het einde . Verder was zijn 'fall' ook een stuk makkelijker verteerbaar doordat het allemaal wat menselijker is.

Een van Scorcese's betere! 3,75*

Heel prettig camerawerk, belichting en slomo's. Niet eens alleen tijdens de gevechten maar vooral ook daarbuiten, bijvoorbeeld wanneer de camera meeglijdt als hij tussen het publiek naar de ring loopt. Het zwart-wit(-grijs) geeft er zo'n bepaald soort perspectief aan. Dacht zelfs dat de film ouder zou zijn dan 1980 (positief bedoeld).

Alleen kan het verhaal me niet warm maken: de rise-and-fall en de losse handjes en problemen in de privé-sfeer. Weinig bijzonder, eerder nogal vervelend na een bepaald moment. Ben het op bepaalde punten wel met Guardian of Isis hierboven eens.

Het is wel goed geacteerd maar het spreekt me niet (meer) aan, eigenlijk hetzelfde als wat ik bij Taxi Driver ervaar. Had het gevoel dat de 'looks' van Raging Bull een beter verhaal verdienen.

Laatst gekeken op televisie. Erg goede drama-film die mij wel wist te interesseren. De personen werden bijzonder geloofwaardig neergezet en Jake kon ik wel wurgen (Ook al zou dat in de realiteit erg moeilijk zijn, omdat hij boks-kampioen is, ). Toch sleurde hij je mee in een egoïstisch leven en leerde je verschillende kanten van zijn leven kennen. Erg mooi gespeeld. Humoristisch (de ruzies) en ontroerend. Ja, hier kon ik wel van genieten. 4 sterren

Geweldige film!

Allereerst vond ik de zwart-wit beelden erg origineel aan deze boksfilm. De film was heel mooi gefilmd. De scènes in de boksring zijn meesterlijk in beeld gebracht, echt super. Knappe muziek ook!

De Niro en Pesci zijn natuurlijk ook top in dit sportdrama. Als 2 broers zijn ze fantastisch en er is veel chemie tussen hen, het is leuk om ze samen te zien spelen. Ook de dialogen zijn geweldig en vlot geschreven.

Maar het beste aan deze Scorsese is toch wel het personage La Motta dat door De Niro op een sublieme manier wordt vertolkt. De Niro zet de bokser op een zeer geloofwaardige manier neer, zowel in de boksring als in z'n gewone leven. Hij is ook werkelijk aangekomen om z'n personage beter te kunnen vertolken op het einde van z'n leven.

Werkelijk één van de beste boksfilms die ik ooit gezien heb! 5* volle sterren!

Dat de film zwart-wit is, is eigenlijk het opvallendste aan Raging Bull. Hier en daar valt ook wel een mooi shot te ontdekken, bij tijd en wijle wordt er mooi met licht gespeeld. Maar verder? Tja, het is gewoon een biopic over een bokser, qua verhaal vond ik het allemaal niet zo heel erg boeiend allemaal. Meeleven met het personage van DeNiro (hij speelt wel heel aardig overigens, zijn uiterlijke transformatie is ook niet verkeerd) of de andere personages was er dan ook niet bij. Camerawerk is vaak een beetje saai, muziek is middelmatig... En nu ik de film een beetje in mijn hoofd probeer door te nemen, kom ik eigenlijk tot de conclusie dat er maar bar weinig van is blijven hangen. De boksscènes waren wel leuk. Eh, en dat was het eigenlijk wel...

2,0*