Role Models (2008)

Hele redelijke komedie die wat opstart problemen heeft maar door het charisma van de hoofdrolspelers word gered. Vooral het slot vond ik erg leuk en Elizebeth Banks blijft een snoepje.

Hele leuke comedie!!

4.0

Is dat niet juist (een van zijn) charme(s)?

Af en toe grappig en de cast is goed op hun plaats, verder heeft de film weining te bieden. Het verhaal is uiterst voorspelbaar en de grappen zijn te braaf. Voor een dertien in een dozijn film niet slecht maar ook niet meer dan dat.

Het eerste uur was best aardig en waren Seann William Scott en Paul Rudd goed opdreef. Ook het kind Bobb'e J. Thompson vond ik best grappig en speelde goed. Helaas voor deze film zijn de laatste 30 minuten intens triest (het aankijken niet waard) met als dieptepunten het belachelijke eindgevecht en uiteraard ook het zingen.

Redelijke film. Heb me wel aardig vermaakt

Het eerste uur was inderdaad prima te doen, maar naarmate de film vorderde voelde je de sfeer langzaam omslaan en vielen mijn ogen daardoor steeds vaker dicht. En steeds werden de grappen minder van kwaliteit. Die Mclovin (Superbad) had wat mij betreft niet in de film gehoeven. Een van de minpunten, totaal niet grappig die vent. Jammer. 2,5*

Role Models heeft nogal 2 gezichten. Scott en Rudd vormen de leuke kant, de overige personages de irritante kant. Helaas verliezen Scott en Rudd het na verloop van tijd van hen en is het frisse eraf en wordt het flauwer, voorspelbaar en begint het erg lang te duren voor de aftiteling in zicht komt.

De film viel me een beetje tegen. Ik vond de humor gewoon niet grappig. De hoofdpersonen vond ik ook niet zo bijster. Terwijl ik meestal wel om Paul Rud moet lachen.

Wat ik wel een leuk stukje vond was de battle op het einde. Het liedje daarentegen op het allerlaatst had dan weer niet gehoeven. Zo overdreven en onnodig sentimenteel.

Wat mij betreft is deze film een beetje een tegenvallertje.

Deze film is very nice, met alleen idd op het einde dat cliche liedje... Scott is gewoon geboren voor dit soort films, hij kan , net als Ashton Kutcher, zo onnozel kijken De humor, vind ik, is meer voor mannen. Al moeten vrouwen hem ook kunnen waarderen. Daarnaast McLovin, die vent is zon baas....:). Ook de bijrol van die koning is grappig. Ook al komt dat meer, omdat ik eerder The Hangover had gezien..

zeker wel een goed grappige comedy

In de voorgaande berichten lees ik dat de meesten het begin sterk vonden en het einde minder. Voor mij was dit juist andersom. Ik moet zeggen dat voor mij de film vooral werd gered door de stukken met de kinderen. Om deze stukken heb ik er zitten lachen. De stukken over de liefde geloofde ik allemaal wel. Hierbij kakte ik ook telkens een beetje in...

Zoals ik dus al zei, de stukken met de kinderen redden de film. In die stukken spelen alle vier de acteurs goede, grappige rollen.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer ook niet...

3*

ik heb net zoals hierboven me heel erg vermaakt wanneer ze samen in beeld waren met de kinderen, elke scene zonder had minder chemie.

Leuke film, en zo erg was het einde toch niet?

Heb er wel om kunnen lachen.

Jammer, meer verwacht van de combi Seann William Scott & Paul Rudd. Voorspelbaar en de grappen te braaf.

Ik heb een paar keer hardop zitten scheuren van het lachen!!!

Voor onderbroekenlol vond ik deze dan dus echt buitengewoon grappig!

Stiffler blijft wel voor altijd Stiffler met zn Stifflerhoofd.. de dag dat hij overtuigend overkomt in een serieuze rol verdientie wat mij betreft een prijs!

Erg plat.. hele erge dikke-lul-drie-bier-humor waar ik ook zonder bier enorm om gelachen heb!

Ik heb altijd een beetje medelijden met SWS. Het is echt helemaal geen slechte acteur, en ook in Role Models haalt ie een goede voldoende, alleen zal hij met zijn imago altijd vastzitten aan filmrollen in Amerikaanse komedies waarin hij een domme dude speelt met onderbroekenlol.

Het is namelijk precies hetzelfde wat hij doet in Role Models.

Role Models is namelijk een echte Amerikaanse komedie: humor zoveel mogelijk naar voren brengen. Dat levert in vrijwel alle gevallen een flauwe film op. Soms helt dat over naar hilarisch (The Hangover is echt niet slecht, leuke film), soms niet (American Pie 4 of 5 en dergelijke). In dit geval is de humor niet sterk genoeg om de film in het rijtje van The Hangover te noemen.

Achteraf gezien zitten er net wat te weinig echt goede grappen in, en zijn er te weinig komische gebeurtenissen die nog blijven hangen na het kijken van de film. SWS die naakt in het kamp wakker wordt vond ik nog wel grappig, en ook kon ik me niet inhouden toen ik Ronnie zag in zijn alter-ego outfit voor de laatste veldslag.

Echter, deze goede grappen worden vooral afgewisseld met lange saaie stukken waar de grappen op 2 vingers te tellen zijn. En dat is voor een film als Role Models echt fataal. In films als deze moet je in een flow komen, en waar je pas na de aftiteling uitkomt.

Vaak is 1 hilarisch karakter in een film dan genoeg (Doug in The Hangover). Hier ontbreekt dat. Je zou kunnen zeggen dat Augie zo'n type is, maar hij kan de film niet dragen. Mintz-Plasse speelt het wel weer erg sterk, zulke rollen liggen hem dan ook echt goed.

Wat ik ook vrij belangrijk vind in komedies, is dat de hele irritante factor moet ontbreken. Komedies moeten soepel verlopen. Echter, in Role Models zitten meerdere irritaties, waarvan de oprichtster van het Sturred Wings project er met kop en schouders bovenuit steekt. Werkelijk geen 1 woord van haar kan als komisch worden beschouwt. Wat deze snol in de film doet is mij dan ook een enorm raadsel.

Wat overblijft is een matige film die niet lang blijft hangen. Ik zou hier 2 sterren voor geven, maar het feit dat de mannen Pro Evolution Soccer spelen ipv FIFA maakt dit toch nog 2,.5* .

Laire, tsja. Een soort World of Warcraft in het echie, niet echt aan mij besteed. Scott heet Wheeler, maar komt weer eens niet verder dan Stifler. Na een paar scènes is Sweeney vooral een irritante verschijning. Precies hetzelfde effect bij Ronnie. Dat tekeningetje is nog wel leuk, maar een paar f-bombs later en de lol is er wel af.

Personages met een lage houdbaarheid. Omdat de hele club dan ook nog eens bijdraait in een zeer lauwe finale, heeft Role Models niet veel meer waarde dan Rudd die het wel droog doet, de motoriek van Mintz-Plasse doet en enkele lollige oplevinkjes.

Whispering Eye

Vanavond herzien en nogmaals erg vermaakt! Seann William Scott vult de onverantwoordelijke-vriend-rol goed in en Rudd doet wat je van hem kunt verwachten; saai maar nodig.

Leuke kids, het hele role-play gedoe wordt vooral aan het einde sterk benut en de kleine scheldmachine kan ook leuk uit de hoek komen. Hoewel het een erg standaard komedie is die het pad der clichés bewandelt, is het toch met vlagen bijzonder geinig en dus; geslaagd!

Seann William Scott, Elizabeth Banks en Paul Rudd in één film? Lachuh!

Het lijkt me fantastisch werk wat Danny en Wheeler moeten doen. Het is een ontzettende uitdaging om probleemkinderen dagelijks te vergezellen en een band met ze op te bouwen. De opbouw hiervan is ook mooi neergezet. Natuurlijk gaat dit niet binnen één dag, en er komen genoeg tegenslagen op je pad, maar de vraag is hoe je hier mee om gaat en blijft doen wat het best is voor het kind.

Jane Lynch zet een leuke en interessante rol neet als ex drugsverslaafde die nu de (hoofd)leidster is van het Sturdy Wingscentrum. Ze is wel een tikkeltje over the top, maar nergens storend. Ze kan de twee hoofdrolspelers goed bijbenen. Scott en Rudd zijn aan elkaar gewaagd en hebben ook chemie samen. Scott speelt, zoals 9 van de 10 keer, de rol die hem op het lijf is geschreven: de oppervlakkige partydude. Rudd daarentegen is een cynische loser die baalt dat hij nog niet veel heeft bereikt. Toch zie je hem gedurende de film groeien. Hij wordt volwassener en een beter mens. Wheeler ook wel, maar dat blijft toch de grappen-automaat. Gooi er een kwartje in en er floept een (al dan niet seksistische) grap uit.

Christopher Mintz-Plasse en Bobb’e J. Thompson waren voor mij de grote onbekenden, maar oh boy, wát een heerlijke jochies! Vooral de grofgebekte Ronnie wist mijn hart te stelen.

Hoewel het een vrij platte komedie is, is Role Models toch iets volwassener en heeft het een diepere boodschap. Er zit natuurlijk een moraliserende ondertoon in en die boodschap willen de makers ook overdragen: Koester je vrienden, wees niet bang om anders te zijn, ga op zoek naar jouw doel in het leven, laat je hoofd niet hangen wanneer het tegen zit.. etc, etc.

Jawel. Dit is een fijne, hartverwarmende komedie over vriendschap, tegenslagen en je eigen ik ontdekken.

Vuilgebekte moraal.

Leuke komedie waarbij de zoete moraal redelijk wordt weggespoeld met genoeg vuilbekkerij en de chemie tussen Scott en Rudd. Veel grapjes zijn genoeg voor een glimlach, maar af en toe zit er ook meer in. Stiekem steelt Lynch elke scène waarin ze opduikt.

Goed.

Zoveelste slechte comedy, met heel simpele humor. Leuk wordt het nergens. Scott is sowieso erg irritant. Slaat de plank mis.

1,5*

Leuke film

Ik vond er weinig aan. Hele slechte film als je het mij vraagt.
Je weet in het begin al welke kant het op gaat, namelijk ondanks de moeizame relatie met de jochies in het begin worden ze grote vrienden op het eind. Zo cliche

Ik verwachtte een flauwe Adam Sandler-achtige comedy, maar werd aangenaam verrast door deze film, al duurt het even voor de film op gang komt. De grapdichtheid is het eerste uur niet al te hoog, maar de finale is werkelijk spectaculair en red de film. De nerd is weer in opkomst en the usual suspects zijn weer aanwezig, acteurs die ook aanwezig waren in films als Superbad en Knocked Up. Enige minpuntje was de directrice van Sturdy Wings en van die Chinees uit de hangover had ik ook wel wat meer verwacht, al had hij zo zijn momenten.

Paul Rudd (tevens mede-verantwoordelijk voor 't scenario) en Sean William Scott doen het prima in deze mannen-die-op-moeten-groeien-dankzij-kinderen film, die net zo vermakelijk als voorspelbaar is, maar uiteindelijk zijn het de oer-standaard structuur en verplichte buddy-montages die het geheel onder de voldoende trekken. Ook het feit dat de film nergens echt hilarisch wil worden (ondanks enkele leuke vondsten) helpt mee. Uiteindelijk hebben de kinderen gek genoeg de leukste momenten (met name het kleine negertje).

Plezierig, maar de volkomen voorspelbaarheid doet hier in grote mate afbreuk aan. De grollen à la Apatow gaan er zoals gewoonlijk met sprekend gemak in, stevig ondersteunt door de uitstekende vertolkingen. Rudd komt goed over als beginnend zwartkijker en zelfs sidekick Scott is te pruimen. Als ik echter een keuze moet maken, dan gaat de voorkeur toch uit naar Lynch, die het over het algemeen met kleinere rollen moet stellen, maar zich hierdoor zeker niet minder in de kijker plaatst. Vrij hilarische actrice, die steeds weer een soort bevreemdende, ongemakkelijke grijns op mijn gezicht weet te monteren.

Heel jammer van de clichématige rode draad.

3,00

In het begin best wel aangenaam, dankzij een redelijk komisch duo die 2 kinderen meenemen in hun kielzoog, als ze het slechte pad op gaan. De op The Lord of the Rings/Harry Potter geïnspireerde nerd - achtige veldslagen zijn lekker fout, zeker als je ziet hoe serieus enkele volwassenen in hun strijd opgaan. De bazin van het breng - tijd - met - probleemkinderen - door instituut, waar de 2 losbollen gestationeerd worden is zéér komisch, evenals een glansrol voor Christopher Mintz-Plasse ( Superbad & Kick - Ass ). Inherent aan dit soort films is helaas dat ze op een gegeven moment altijd een bepaalde, vervelende moraal uit willen dragen, waarna alles uiteraard weer helemaal goedkomt. Al vond ik het meisje die uit het niets Christopher Mintz-Plasse versloeg een leuke bijkomstigheid!

Een vermakelijke film, die richting het einde iets teveel deuken oploopt. Een dikke 2,5*

Niets vernieuwend gezien, maar dit wil niet zeggen dat het slecht was, integendeel ik vond het een typische comedy die zijn werk doet. Met grappige scenes, het geeft je een goed gevoel en er zit een draad in het verhaal. Kortom waardig om eens te kijken.

Doch vind ik dat dit geen film is voor kinderen onder 18 jaar.

Niets nieuws onder de zon in deze onvolwassen, haast kinderlijke komedie: niet aansprekend genoeg noch diepgaand; er zitten wel een paar echte humorvolle momenten in en op een of andere manier komt de film toch sympathiek over.

idd erg voorspelbaar maar des al niet te min een zeer vermakelijke film.

Vond de 2 heren prima op elkaar inspelen.