Role Models (2008)

Vond het wel een geinige film, maar niet hoogstaand. Zitten een paar briljante scene's in. Het duo Scott-Rudd is gewoon erg leuk. 2 Acteurs waar ik vaak van geniet. Rudd is weliswaar niet echt super bekend bij het grote publiek en de meeste herkennen hem waarschijnlijk het best van Friends maar die gast kan echt leuk zijn in zulke films.

3.5*

Een erg geestige film, gelukkig zonder al te veel pipikaka humor, maar met leuke dialogen en situaties. Heb veel gelachen.

3.5 sterren

Eindelijk weer eens een komedie voortvloeiende uit de Apatow-stal (alhoewel de man er ditmaal zelf niet aan meegewerkt heeft, zijn de mensen die hij regelmatig cast wel weer van de partij) die wél een goede balans tussen komedie en drama weet te vinden.

Regelmatig werd er een tempo gecreëerd die behoorlijk goed werkte, en dat is prijzenswaardig, want daardoor is het duidelijke inferieure duo, Wheeler (Seann William Scott) en Ronnie (Bobb'e J. Thompson), veel minder storend dan als de focus te veel op hun zou liggen. Er zijn weldegelijk wat grappige momenten tussen de twee, maar de hele opzet van zo'n oversext grof puberaal jochie van 12 is eigenlijk al behoorlijk flauw, waardoor vrijwel al hun scenes uiteindelijk toch vervallen in wat inspiratieloze ongein, met wat uitstekende grapjes tussendoor daargelaten.

Danny (Paul Rudd) en Augie (Christopher Mintz-Plasse) daarentegen zijn een uitstekend duo. Mintz-Plasse is eigenlijk gedoemd om voor altijd het sukkeltje te spelen, hij kan dat ook zo goed! Leeft totaal in z'n "eigen" wereldje, terwijl je eigenlijk ziet dat de jonge alles behalve alleen is. Paul Rudd die met z'n uitstekende timing 'm ook nog eens in vrijwel alles, soms expres, soms niet, belachelijk maakt en je kan rekenen op hilariteit.

Het zij-verhaaltje van Rudd en Elizabeth Banks wordt niet door je strot gedrukt, zoals we dat wel zagen in Zack and Miri and Knocked Up, maar heeft dit keer maar een aantal scenes nodig om van "een beetje naar" tot "erg naar" tot "erg lief" te gaan. - Het is daardoor allemaal wat plastisch, maar dit is en blijft een komedie, en dat hebben regisseur David Wain (en co-writer Paul Rudd) gelukkig wél door.

Suck it, "Reindeer Games"!

Geweldig, dat kleine zwarte mannetje met z'n opmerkingen. Fuck dit, fuck dat, Ben Affleck dit, boobies dat, heerlijk Njah, een film met Sean William Scott en Paul Rudd in de hoofdrollen kan al niet meer stuk eigenlijk. Althans, dat vind ik. Beide erg leuke acteurs, die niet garant staan voor een meesterwerk, maar wel voor een lekker potje vermaak.

Christopher Mintz-Plasse was in Superbad erg goed gecast, maar hier kon hij me minder bekoren. Opzich wel een aardige rol, maar totaal niks bijzonders. Maarjah, als Elizabeth Banks dan zo nu en dan nog even tevoorschijn komt, kan het gelukkig helemaal niet meer stuk natuurlijk. Leuke vrouw, met een prachtige uitstraling. Het verhaal stelt uiteraard niet veel voor, maar is uiterst vermakelijk. De manier waarop Kiss erin betrokken wordt is erg leuk. Daarnaast gewoon erg veel grappige scénes: Why do drugs? Because it's cool! Geweldig wanneer Rudd van die takelwagen probeert af te rijden, heerlijk wanneer Scott naakt wakker wordt midden in het kamp en ook het eindgevecht was erg leuk, al sloeg het totaal nergens op. Natuurlijk zijn de nodige cliche's, zoals het ongelovelijk voorspelbare einde onvermijdelijk, maar dat geeft allemaal niet.

Ik heb me wederom erg vermaakt met een komedie uit de US. Die blijf ik toch erg leuk vinden. De ''nieuwe'' generatie, met een Rudd, Scott etc. etc. mogen wat mij betreft nog lang doorgaan. Erg coole acteurs. Dikke voldoende ook voor deze prent.

Typisch Amerikaanse tienerkomedietje met een passend Amerikaans moraal, dat verborgen gaat onder een o, zo ontdeugend laagje. Want kijk: blote borsten! En wat is dat kleine negerjongetje stout zeg, hij zegt heel vaak 'fuck'! Gniffel, gniffel, hardihar.

Maar als puntje bij paaltje komt leert iedereen weer zijn lesje, is iedereen vrolijk en wordt elk personage beter mens. De nerd krijgt zijn vriendinnetje, de gedumpte dude wint zijn vriendin terug en de onverantwoordelijke vrijbuiter wordt een stukje verantwoordelijker. Dat had ik niet zien aankomen hoor...

Een enkele keer gniffelen, vooral om dat hele LAIRE-gebeuren. Die koning is lekker fout. Ook die vrouw van Sturdy Wings was wel geinig, een soort vrouwelijke Ben Stiller uit Dodgeball. Verder pur.

In een film met in een van de hoofdrollen Sean-William Scott, kun je een hele hoop platte humor verwachten. En nee, nu gaat ik niet heel dwars beweren dat dit bij Role Models anders is. Dat is namelijk niet zo. Role Models staat bol van flauwe Amerikaanse grappen. Vaak gaat het dan over neuken. Gaat het niet over neuken, dan gaat het over tieten. Plat, maar een glimlach valt niet te onderdrukken.

Wheeler en Danny proberen op scholen een energiedrankje genaamd Minotaur aan de man te brengen. Volgens Wheeler de mooiste baan van de wereld, Danny denkt daar anders over. Hij ziet het helemaal niet meer zitten en zijn leven raakt in een sleur. In een poging om uit deze sleur te komen vraagt hij zijn vriendin ten huwelijk, die dit weigert en het tot overmaat van ramp ook nog eens uitmaakt. Vanaf dat moment kan het Danny allemaal niks meer schelen en verkondigt hij op een school waar hij reclame moet maken voor Minotaur, dat het leven waardeloos is en dat het energiedrankje vergif is. Vervolgens zorgt hij voor nog meer problemen en overtreedt zelfs de wet.

Een rechter veroordeelt de twee tot 150 uur vrijwilligerswerk bij Sturdy Wings, een organisatie waar volwassenen de kameraad worden van kinderen. Wheeler krijgt de kleine macho Ronnie onder zijn hoede. Danny moet maatjes worden met Augie, een nerd van jewelste. Wheeler en Danny, die een voorbeeldfunctie moeten vervullen, weten zich geen raad met de kinderen. Ronnie scheldt iedereen verrot en Augie speelt in zijn vrije tijd het liefst ridder, terwijl hij op zijn leeftijd met meisjes zou moeten spelen. Maar langzaamaan beginnen Wheeler en Danny er meer schik in te krijgen, en het zelfs leuk te vinden. Danny raakt eindelijk een beetje uit zijn sleur. Maar zelfs bij Sturdy Wings komt het duo in de problemen.

De film komt wat moeizaam op gang, maar wordt naar het einde toe grappiger. Hoogstaande humor wordt het nergens, maar de grappen zijn zo flauw dat het vanzelf leuk wordt. Tja, je kunt zeggen wat je wilt, maar de glimlach wint het hier uiteindelijk toch wel van het gezeik over flauwe humor. Gezellig avondje popcorn.

Best een teleurstelling....

Ik verwachtte veel van de film vanwege het script en door de aanwezigheid van Sean William Scott die me in veel films goed vermaakt.

Paul Rudd kende ik eigenlijk niet maar hij had een prima rol net als Scott. Aan hen lag het niet dat de film overall tegenviel.

Het concept was leuk, de uitwerking was veel te braaf, clichematig en zoetsappig. Altijd weer veranderen botte of lompe mensen in dit soort films in sullige goedzakken met het hart toch op de goede plek. Why? Zo zonde!

Het 1e kwartier vond ik erg geinig en nadat ze aan hun straf begonnen ook maar daarna zakte het heel snel in richting zooooo voorspelbaar.

Het hielp ook niet dat ik die 2 kinderen erg vervelend vond. Het kleine zwarte jochie (overdreven!) en de nerd (veel te cliche) stoorden me in plaats van dat ze me vermaakten. Gelukkig kwam er nog gelukkig af en toe de platte humor van Scott tussendoor of een aardige quote van Rudd. Je kan best een plot hebben met een nerd en zijn Dungeons en Dragons wereldje maar het werd hier wel heel erg overdreven. Ik ging me er aan storen.

Het einde was zeer voorspelbaar zoals het hele middenstuk maar eigenlijk was het ook wel weer geinig. Zoals de hele film eigenlijk plat en flauw was, maar niet echt slecht. Ik kan er ook geen onvoldoende voor geven, daarvoor had de film toch zeker wel een stel sterke oneliners en momenten.

Kortom; 3*

Wel aardig maar er had zoveel meer uitgehaald kunnen worden.

Mwoah, wel aardig. Dat zoetsappige geleuter hadden ze wel weg mogen laten (maar dat is met dit soort films helaas een utopie), qua humor zat het bij vlagen wel goed. Met name de scenes met directrice Lynch zijn p-r-i-c-e-l-e-s-s. Ook de dinerscene is erg geslaagd.

Daar staat tegenover dat Scott en z'n vuilbekkende 'little' maar een vervelend stel zijn, en het romantische en dramatische gezeur soms te onnozel voor woorden is.

2,5* lijkt me wel zat.

You sexy like a chocolate strawberry!!

Role Models is een heel grappige filmpje, dat veel weg heeft van de 'Apatow'-komedies.

Danny (Paul Rudd) en Wheeler (Sean William Scott) zijn twee vertegenwoordigers van een energydrankje. Wanneer Danny een echt baaldag kent, gaat ook echt alles mis. Danny en Wheeler worden vervolgens door de rechter veroordeeld tot gevangenisstraf óf tot een soort buddyprogramma, waarbij de twee ieder een kind moeten begeleiden.

Wat volgt, zijn een aantal hilarische momenten. Zowel Rudd als Scott is op dreef. Ook de directrice van het buddyprogramma zorgt voor de nodige grappige scènes (' Me and the judge have a special relationship... I don't wanna get too graphic but I sucked his dick for drugs.'.

Het wordt uiteraard ook nergens bijzonder. Ook komt uiteraard alles goed op het einde. Vervelend is dit echter zeker niet.

Een goede komedie, en daarmee is dan ook alles gezegd.

Typische moderne "pop" komedie met Seann William Scott en Paul Rudd. Perfect in het straatje van bijvoorbeeld de American Pie films of recenter Forgetting Sarah Marshall, en eigenlijk één van de betere in het genre. Tof verhaal, paar goede grappen, goede acteurs (ook die 2 kinderen), alles werkt gewoon goed samen.

Toch wel een vermakelijke film om te zien. Ik moest hierbij toch wel even aan de Apataw films denken, want daarin draait het ook niet alleen om humor, maar zit er ook nog eens een (sympathiek) verhaal achter.

Er zitten grappige situaties tussen en de acteurs zijn goed gecast, leuk om McLovin' weer eens terug te zien. En die eigenaresse van Sturdy Wings die was echt briljant. Ik kwam niet meer bij van haar opmerkingen.

Overigens had ik verwacht dat er best wel veel ranzigheid enz. in zou zitten, maar dat viel me reuze mee.

Al met al 3, 5 sterren.

Leuke film, maar niet veel bijzonders. Vond het wel een goed verhaal, met aparte dingen erin en grappige stukjes. Al met al een film die leuk is om gezien te hebben maar geen topper!

Leuke film die m'n verwachtingen precies waarmaakte. Niks meer en zeker niks minder.

De film was waarschijnlijk een stuk minder geweest zonder Scott en vooral Rudd. Samen vormen ze een komisch duo. Scott lijkt geen dag ouder te worden en is zoals vaak de vrouwenverslinder. Rudd zorgt voor veel vermaak met zijn sarcastische blikken en haatopmerkingen. Ik irriteerde me in het begin een beetje aan Lynch, maar later vond ik haar rol toch wel goed. Banks is een mooie actrice en de twee kinderen waren ook goed gecast.

Geen echte hilarische grappen, wel genoeg debiele situaties die je voortdurend met een glimlach laat zitten. Wel vond ik dat de film iets te veel om het rollenspel draaide. Werd op een gegeven moment een beetje flauw. Een geslaagde film verder.

Mja, heb me best vermaakt met Role Models, maar een betere in zijn soort is deze prent van David Wain nu ook weer niet. De hilarische momenten zijn te schaars, zeker wanneer die LAIRE-toestanden de film naar een climax moeten stomen.

Paul Rudd als lethargische "Big" zorgt nochtans voor de nodige gein en ook Jane - Don't BS a BSer, OK - Lynch doet het goed. De andere figuren vallen best te pruimen, maar echt bijzonder is 't allemaal niet.

Zo schippert Role Models wat tussen aangebrande grappen en sentimentele drek. Zoals hier al werd gezegd: Waarom moeten die lompe figuren aan het eind altijd transformeren in rechtschapen goedzakken? In het echte leven zou dat mooi zijn, maar de komische waarde zit hem net in dat asociale gedrag.

Maar goed, toch nog wat afgelachen, met als absoluut hoogtepunt de scène die AHWA reeds noemde: Rudd die bij het podium bestijgen een blikje keihard in het publiek trapt. Illustreert perfect zijn hilarische onverschilligheid.

Hardstikke vlotte Komedie. Uiteraard zet Sean William Scott een geweldig personage neer. Verhaal is ook wel grappig, een keer eens wat anders. Veder wel leuke personages, battles (bijna nog spannender als LOTR), en het taalgebruik is ook wel gezellig.

3,5*

Naar dit soort films kan ik blijven kijken. Heerlijk vermakelijk en lekker zonnig met leuke personages. Rudd is in een rol als deze duidelijk beter op zijn plaats dan in bijvoorbeeld 'I love you man'. Echt heel grappig wordt het nooit, maar ik zat met een constante grijns naar Role Models te kijken. Het 'Kiss'-intro van het laatste gevecht is wat mij betreft nu al legendarisch.

3,5*

haha, Ronnie, wat een baas. Role Models is uberhaupt een zeer vermakelijk komedie. Hoef er verder niet veel woorden meer aan vuil te maken.

dikke 3,5*

Vermakelijke komedie.

Schitterende cast, zowel Ronnie als Stifler en McLovin.. (de rest mag er ook wezen hoor )

Zeker wat gelachen, maar ik denk toch dat er iets meer in had gezeten..

Hele redelijke komedie die wat opstart problemen heeft maar door het charisma van de hoofdrolspelers word gered. Vooral het slot vond ik erg leuk en Elizebeth Banks blijft een snoepje.

Het eerste uur was best aardig en waren Seann William Scott en Paul Rudd goed opdreef. Ook het kind Bobb'e J. Thompson vond ik best grappig en speelde goed. Helaas voor deze film zijn de laatste 30 minuten intens triest (het aankijken niet waard) met als dieptepunten het belachelijke eindgevecht en uiteraard ook het zingen.

Het eerste uur was inderdaad prima te doen, maar naarmate de film vorderde voelde je de sfeer langzaam omslaan en vielen mijn ogen daardoor steeds vaker dicht. En steeds werden de grappen minder van kwaliteit. Die Mclovin (Superbad) had wat mij betreft niet in de film gehoeven. Een van de minpunten, totaal niet grappig die vent. Jammer. 2,5*

De film viel me een beetje tegen. Ik vond de humor gewoon niet grappig. De hoofdpersonen vond ik ook niet zo bijster. Terwijl ik meestal wel om Paul Rud moet lachen.

Wat ik wel een leuk stukje vond was de battle op het einde. Het liedje daarentegen op het allerlaatst had dan weer niet gehoeven. Zo overdreven en onnodig sentimenteel.

Wat mij betreft is deze film een beetje een tegenvallertje.

In de voorgaande berichten lees ik dat de meesten het begin sterk vonden en het einde minder. Voor mij was dit juist andersom. Ik moet zeggen dat voor mij de film vooral werd gered door de stukken met de kinderen. Om deze stukken heb ik er zitten lachen. De stukken over de liefde geloofde ik allemaal wel. Hierbij kakte ik ook telkens een beetje in...

Zoals ik dus al zei, de stukken met de kinderen redden de film. In die stukken spelen alle vier de acteurs goede, grappige rollen.

Leuk om een keer gezien te hebben, maar meer ook niet...

3*

Ik heb altijd een beetje medelijden met SWS. Het is echt helemaal geen slechte acteur, en ook in Role Models haalt ie een goede voldoende, alleen zal hij met zijn imago altijd vastzitten aan filmrollen in Amerikaanse komedies waarin hij een domme dude speelt met onderbroekenlol.

Het is namelijk precies hetzelfde wat hij doet in Role Models.

Role Models is namelijk een echte Amerikaanse komedie: humor zoveel mogelijk naar voren brengen. Dat levert in vrijwel alle gevallen een flauwe film op. Soms helt dat over naar hilarisch (The Hangover is echt niet slecht, leuke film), soms niet (American Pie 4 of 5 en dergelijke). In dit geval is de humor niet sterk genoeg om de film in het rijtje van The Hangover te noemen.

Achteraf gezien zitten er net wat te weinig echt goede grappen in, en zijn er te weinig komische gebeurtenissen die nog blijven hangen na het kijken van de film. SWS die naakt in het kamp wakker wordt vond ik nog wel grappig, en ook kon ik me niet inhouden toen ik Ronnie zag in zijn alter-ego outfit voor de laatste veldslag.

Echter, deze goede grappen worden vooral afgewisseld met lange saaie stukken waar de grappen op 2 vingers te tellen zijn. En dat is voor een film als Role Models echt fataal. In films als deze moet je in een flow komen, en waar je pas na de aftiteling uitkomt.

Vaak is 1 hilarisch karakter in een film dan genoeg (Doug in The Hangover). Hier ontbreekt dat. Je zou kunnen zeggen dat Augie zo'n type is, maar hij kan de film niet dragen. Mintz-Plasse speelt het wel weer erg sterk, zulke rollen liggen hem dan ook echt goed.

Wat ik ook vrij belangrijk vind in komedies, is dat de hele irritante factor moet ontbreken. Komedies moeten soepel verlopen. Echter, in Role Models zitten meerdere irritaties, waarvan de oprichtster van het Sturred Wings project er met kop en schouders bovenuit steekt. Werkelijk geen 1 woord van haar kan als komisch worden beschouwt. Wat deze snol in de film doet is mij dan ook een enorm raadsel.

Wat overblijft is een matige film die niet lang blijft hangen. Ik zou hier 2 sterren voor geven, maar het feit dat de mannen Pro Evolution Soccer spelen ipv FIFA maakt dit toch nog 2,.5* .

Laire, tsja. Een soort World of Warcraft in het echie, niet echt aan mij besteed. Scott heet Wheeler, maar komt weer eens niet verder dan Stifler. Na een paar scènes is Sweeney vooral een irritante verschijning. Precies hetzelfde effect bij Ronnie. Dat tekeningetje is nog wel leuk, maar een paar f-bombs later en de lol is er wel af.

Personages met een lage houdbaarheid. Omdat de hele club dan ook nog eens bijdraait in een zeer lauwe finale, heeft Role Models niet veel meer waarde dan Rudd die het wel droog doet, de motoriek van Mintz-Plasse doet en enkele lollige oplevinkjes.

Whispering Eye

Vanavond herzien en nogmaals erg vermaakt! Seann William Scott vult de onverantwoordelijke-vriend-rol goed in en Rudd doet wat je van hem kunt verwachten; saai maar nodig.

Leuke kids, het hele role-play gedoe wordt vooral aan het einde sterk benut en de kleine scheldmachine kan ook leuk uit de hoek komen. Hoewel het een erg standaard komedie is die het pad der clichés bewandelt, is het toch met vlagen bijzonder geinig en dus; geslaagd!

Seann William Scott, Elizabeth Banks en Paul Rudd in één film? Lachuh!

Het lijkt me fantastisch werk wat Danny en Wheeler moeten doen. Het is een ontzettende uitdaging om probleemkinderen dagelijks te vergezellen en een band met ze op te bouwen. De opbouw hiervan is ook mooi neergezet. Natuurlijk gaat dit niet binnen één dag, en er komen genoeg tegenslagen op je pad, maar de vraag is hoe je hier mee om gaat en blijft doen wat het best is voor het kind.

Jane Lynch zet een leuke en interessante rol neet als ex drugsverslaafde die nu de (hoofd)leidster is van het Sturdy Wingscentrum. Ze is wel een tikkeltje over the top, maar nergens storend. Ze kan de twee hoofdrolspelers goed bijbenen. Scott en Rudd zijn aan elkaar gewaagd en hebben ook chemie samen. Scott speelt, zoals 9 van de 10 keer, de rol die hem op het lijf is geschreven: de oppervlakkige partydude. Rudd daarentegen is een cynische loser die baalt dat hij nog niet veel heeft bereikt. Toch zie je hem gedurende de film groeien. Hij wordt volwassener en een beter mens. Wheeler ook wel, maar dat blijft toch de grappen-automaat. Gooi er een kwartje in en er floept een (al dan niet seksistische) grap uit.

Christopher Mintz-Plasse en Bobb’e J. Thompson waren voor mij de grote onbekenden, maar oh boy, wát een heerlijke jochies! Vooral de grofgebekte Ronnie wist mijn hart te stelen.

Hoewel het een vrij platte komedie is, is Role Models toch iets volwassener en heeft het een diepere boodschap. Er zit natuurlijk een moraliserende ondertoon in en die boodschap willen de makers ook overdragen: Koester je vrienden, wees niet bang om anders te zijn, ga op zoek naar jouw doel in het leven, laat je hoofd niet hangen wanneer het tegen zit.. etc, etc.

Jawel. Dit is een fijne, hartverwarmende komedie over vriendschap, tegenslagen en je eigen ik ontdekken.

Vuilgebekte moraal.

Leuke komedie waarbij de zoete moraal redelijk wordt weggespoeld met genoeg vuilbekkerij en de chemie tussen Scott en Rudd. Veel grapjes zijn genoeg voor een glimlach, maar af en toe zit er ook meer in. Stiekem steelt Lynch elke scène waarin ze opduikt.

Goed.

Zoveelste slechte comedy, met heel simpele humor. Leuk wordt het nergens. Scott is sowieso erg irritant. Slaat de plank mis.

1,5*

Paul Rudd (tevens mede-verantwoordelijk voor 't scenario) en Sean William Scott doen het prima in deze mannen-die-op-moeten-groeien-dankzij-kinderen film, die net zo vermakelijk als voorspelbaar is, maar uiteindelijk zijn het de oer-standaard structuur en verplichte buddy-montages die het geheel onder de voldoende trekken. Ook het feit dat de film nergens echt hilarisch wil worden (ondanks enkele leuke vondsten) helpt mee. Uiteindelijk hebben de kinderen gek genoeg de leukste momenten (met name het kleine negertje).