Blair Witch (2016)

The Blair Witch Project is geen makkelijke film om een vervolg op te maken. Dat zag men wel toen Blair Witch 2: Book of Shadows uitkwam. Anno 2016 was het wellicht iets makkelijker, want dan zat er genoeg tijd tussen om van je vervolg ook stiekem een soft-reboot te maken. Een beetje zoals The Thing in 2011 een prequel was, maar tegelijkertijd ook een beetje reboot-achtig aanvoelde. Het gevaar daarvan is dat het kan aanvoelen als een herhalingsoefening. En inderdaad, Blair Witch voelt zeker als een herhaling van The Blair Witch Project. Wederom gaan tieners met camera's het bos in, raken verdwaald en komen vreemde dingen tegen. Er zijn een paar kleine technische updates gedaan; zo draagt iedereen een kleine camera op zijn hoofd, heeft iemand een spiegelreflex en is er ook een drone. Maar los van de techniek doet Blair Witch hetzelfde als The Blair Witch Project 17 jaar eerder; found footage horror in een donker bos.

Vooropgesteld; Blair Witch is verre van het beste wat we kennen op het gebied van found footage films. Cannibal Holocaust was de eerste, The Blair Witch Project maakte het populair. Er verschenen vervolgens veel found footage films, vaak vrij beroerd, maar met soms enorme uitschieters als [REC] of Cloverfield. Zo goed is Blair Witch absoluut niet, maar de film is alsnog niet slecht gedaan. Want de film is alsnog effectiever in zijn scares dan een groot deel van de standaard horrorfilms die we de vandaag de dag krijgen. Een film als Slender Man - tot dusver de grootste mislukking van 2018 - had juist dít moeten zijn; een efficiënte, simpele horror met een lekker eng sfeertje. Zeker rondom het einde met de seqenties in het huis en de tunnel onder de grond wordt de film hier en daar oprecht spannend. Ik snap de kritieken dat de film meer een herhaling is van de vorige film en weinig nieuws brengt, maar qua uitvoering is Blair Witch echt zo slecht nog niet.

Voordeel van de twijfel, 3,5 sterren.

Dit vervolg ook eens bekeken, maar deze viel toch een beetje tegen. Het verhaal is haast identiek met de originele, maar visueel vond ik deze precies nog meer schokkerig overkomen dan het origineel.

Terwijl in het origineel het heksgedeelte nog wat realistisch overkwam, was dit hier alweer veel minder het geval.

De cast was ook niet zo bijzonder.

Zeker geen must-see en deze voegde ook niet veel toe aan de reeks.

De eerste film had al een dun verhaaltje en dreef vooral op de hype. De film was wel realistisch en er werd goed geacteerd, maar er gebeurde eigenlijk bijna niks. Daar kan je een keer me wegkomen en dan kijkt het wel lekker weg. Hier een remake van maken vraagt om problemen. Redelijk vermakelijk filmpje, maar het is eigenlijk je een beetje bezighouden.

Niet goed, en zelfs niet eens spannend. Daarvoor wordt er snel te veel gekkigheid de kast uit gehaald waardoor elke vorm van spanningsopbouw verdwijnt en er blijft een hoop lawaai en veel geschreeuw over. Enorm matig geacteerd ook en visueel pover. Maar al met al kijkt de film zowaar best makkelijk weg, dus ik ga niet voor het allerlaagste. 1,5*.

Solide vervolg.

Ik snap de kritieken wel. Er zijn meerdere redenen waarom The Blair Witch Project eigenlijk beter op zichzelf staat en een eventueel vervolg niet alleen de shitstorm van de fanbase over zich heen krijgt, maar ook veelal de kritiek te verduren krijgt een herhaling van zetten te zijn. En zowaar: Wingards versie kan zich niet echt aan die kritiek onttrekken. Toch valt het te bewonderen hoe hij zijn sequel vormgegeven heeft.

In essentie snapt hij wat het origineel effectief maakte en vanuit die essentie volgt hij in feite de norm als het om sequels gaat: een beetje meer van hetzelfde en een vertaalslag naar modernere tijd. De walkietalkies en drone leveren beiden in ieder geval één effectief griezelig momentje op, terwijl de oorcamera's het found-footagegehalte veel meer vrijheid geven.

Wingard voegt genoeg elementen toe (het gespeel met tijd, het voodoo-element, de heks in beeld, de wond van Ashley die iets levends bevat à la The Ruins (2008)), maar weet een knappe balans te houden met de suggestiviteit. Velen zullen zeggen dat de less-is-more-aanpak plaats heeft moeten maken; ik vond het geheel zich nog aan de goede kant van de schaal bevinden.

De aanleiding voor de zoektocht (Heather leeft misschien nog ) is misschien wat makkelijk en ook de rol van Lane is er een die misschien andere invulling kon gebruiken maar verder is hier toch weinig mis mee.

De opmerking dat het verhaal eigenlijk hetzelfde stramien volgt als deel 1 klopt maar om dat tegen de film te gebruiken is een beetje onterecht, vind ik. Ten eerste omdat je 90% van alle sequels hetzelfde kunt verwijten, ten tweede omdat Wingard toch aanzienlijk wat nieuwe scenes en elementen introduceert om zijn vervolg een eigen gezicht te geven, zonder de essentie uit het oog te verliezen. En dat bij een baanbrekende en alom populaire film als The Blair Witch Project; je moet het maar durven. Een herziening gaat uitwijzen of een 3,5* genoeg is, want ik voel genoeg sympathie om een 4* te overwegen.

Kan helaas niet tippen aan de subtiele creepiness uit het origineel. Wingard probeert soms ook een beetje té hard er een spannende, enge horrorfilm van te maken, iets wat eigenlijk vooral averechts werkt. Ik haat het om deze clichématige term te gebruiken, maar 'overdaad schaadt' is hier wel op zijn plaats. Zeker het laatste gedeelte in het huis duurt te lang en kent van die typisch onnodige filler (tunnelscene) in de hoop nog wat extra spanning uit de film te puren. Echt werken doet het alleen niet. Ook zo'n bombastische scene met die vliegende tenten zat er compleet naast, evenals een hoop nogal flauwe jumpscares. Vond het sowieso ook een beetje vreemd hoe iedereen steeds maar weer als een mongool met hun kop tegen de camera op bleef botsen.

Er zitten verder wel een paar sterkere scenes in en het sounddesign mocht er op momenten best wezen. Vooral in combinatie met de soms scherpe montage/glitches weet Wingard soms nog wel een goeie scene te creëren. Jammer dus dat het verder een wat matige bedoening was. Kleine 2,5*.

Spookverhaal voor bij het kampvuur

Dit vervolg uit 1999 wat tegelijk een remake is van het origineel maakt ongeveer de verwachtingen na die ik op voorhand had. Ik kende het verhaal in grote lijnen nog uit het origineel, en wist wat ik ongeveer kon gaan verwachten. Toch mistte er wel een bepaalde spanning omdat schrikmomenten of vaak te voorspelbaar waren, of niet meer brachten dan een hard geluid. Met een goede geluidsinstallatie kun je de eerste keer dan nog wel opschrikken, maar na een aantal keer weet je het dan ook wel en beginnen langzaam aan alle scènes steeds meer op elkaar te lijken.

In de laatste 20 minuten leeft de film wat op en komen er wel een aantal toffe momenten voorbij, maar mijn aandacht was op dit moment al zo ver verzwakt dat ik moeilijk terug het verhaal in kon komen. Resultaat is een middelmatige horror film die alsnog wel zijn momenten heeft maar je nooit echt bij de kladden weet te grijpen.

Oh ja, als je je stoort aan horror clichés, kijk deze dan vooral niet. Dit werd mij zelf al duidelijk wanneer de personages doodleuk het bordje ''no entry after nightfall'' passeren voor ze het beruchte bos in gaan en hier geen enkele vorm van aandacht aan besteden. Hebben ze dan echt helemaal niks geleerd van het origineel?

2,5*

Deze remake of vervolg uit 1999 moet toch het onderspit delven voor het origineel. Weinig vernieuwend en te vaak teruggrijpend naar de elementen die de eerste versie zo sterk maakten. Alleen mist ik het belangrijkste om de film geslaagd te maken. Er was te veel een gebrek aan angst en sfeerschepping.

De tocht in de bossen was saai. Ook ‘s nachts veel gedoe about nothing. Gelukkig maakten de laatste 20 minuten in het huisje nog wel één en ander goed, los van het kunstmatig gecreëerde onweer dan. Het tunnelcomplex was leuk én spannend en de vele kamertjes in het huis waren creepy.

Het uitgangspunt is na al die jaren wel wat vreemd te noemen alsof men werkelijk geloofde of Heather nog in leven zou zijn. Jammer ook dat op het vele geroep van vermiste personages geen gehoor kwam. Alsof men zo ver afdwaalt om niets te horen (maar even later wel op te duiken in een scary jump en men doet alsof er niets gebeurd is). Beetje te cliché dus. Voor de rest redelijk ok, maar niets bijzonders.

Update voor de 10's maar zonder de suspense en realiteitszin van het origineel.
In het begin teveel kopieergedrag van het origineel met daarnaast een hoop misplaatste jumpscares. Wanneer het huis binnen gegaan wordt neemt de spanning en creepy sfeer met 180 graden toe. Wanneer Lisa bovenin komt en de deur afsluit en die James daar ook blijkt te zijn was erg vreemd. Erg creepy was de dag die in 10 seconden voorbijkomt met het inschijnende licht. Ook het huis wat steeds lijkt te veranderen tijdens de vlucht van Lisa naar boven met de entiteit/witch. Ook het gegeven dat de witch stemmen en tijdszones manipuleert vond ik best eng

Ja wat zal ik zeggen. Je zit toch met het ijzer sterke en vernieuwende deel 1 in je hoofd. Overbodige remake naar mijn mening.

Blair Witch

Deze kon helaas niet tippen aan de originele The Blair Witch Project. Ben het met mjk87 eens dat ze veel te vroeg beginnen met die 'gekkigheid' waardoor de spanningsopbouw verdwijnt. Verder is het chaotisch, de camera beelden erg schokkerig en de personages wisten me ook niet te boeien. Kortom, een onnodig vervolg/remake.

2 sterren.

Ik vond het een hele goede film. Ben allang fan van de eerste Blair Witch,en wist niet eens van dit deel af,tot mijn zus ermee kwam aanzetten.

Eigenlijk spannender dan de eerste.

"There's something out there.”

Persoonlijk ben ik een groot fan van het origineel uit ‘99, en ik was ook heel benieuwd naar deze remake. Eigenlijk zit die al jaren in mijn lijstjes, de negatieve berichten hielden me er toch wel van af om deze film te kijken. Gemiddeld scoort hij onwijs laag, en ik hoorde echt héél veel negatieve geluiden van uit deze film. Met een beetje tegen zin heb ik hem opgezet, toch ook wel omdat ik nieuwgierig was en had gehoopt dat ze het een tikkeltje beter konden doen dan het originele deel. Helaas ben ik erachter gekomen dat dit een onwijs saaie en moeilijke zit bleek te zijn, die eigenlijk nergens interessant of überhaupt leuk wist te worden.

Deze film was eigenlijk echt door en door saai, het verhaal was oninteressant om te volgen, de personages waren vooral erg nietszeggend en ook werd de film nergens echt spannend. Niet zo spannend zoals het origineel wist te worden, die eigenlijk ook vrij nieuw was voor zijn tijd. Ik heb die natuurlijk wat later gezien maar, het is gewoon één van de beste films in het genre, dat evenaren doe je niet. Zeker niet als je met een heel saai script aan komt kakken, en de cast ook nog eens saai zijn. Acteerwerk viel wel mee, kon me ook niks interesseren en vooral pijnlijk om de film erg goedkope jumpscares te zien gebruiken. Dat had veel beter gemogen.

Ik ga het ook lekker kort houden, deze remake vond ik niks en had ook nergens gehoeven. Het originele deel uit ‘99 staat nog als een huis en daar kan deze film echt niet tegen opboksen. Tijdverspilling, die met zijn kleine anderhalf uur nog lang aan kan voelen. Balen.

Herzien vanwege een gebrek aan herinnering en aangezien ik het befaamde eerste deel ook recentelijk heb bezocht, maar deze moet simpelweg nog altijd het onderspit delven. Regisseur Adam Wingard gaat vooral sensationeel te werk en veroorzaakt daarvoor te veel chaos en bombast. Het acteerwerk is niet geweldig en de personages zijn oersaai waardoor het logisch is om je kracht dan uit het visuele te putten, maar het zit enige vorm van spanningsopbouw erg in de weg. Sporadisch zitten er wel wat intense momenten tussen, maar te weinig om dit als geheel boven water te houden. Richting de finale gaat Wingard helemaal los en alhoewel het er per definitie niet slecht uitziet op cinematografisch vlak, maakt het vooral een rommelige en ongecontroleerde indruk. Een complete herhalingsoefening had niet gehoeven, maar de bewerkingen die Blair Witch met zich meebrengt voegen simpelweg niets toe. Enkel de trucage met de oorcamera’s is erg geslaagd.