Cloverfield (2008)

Some thing has found us

De hele Cloverfield hype had ik grotendeels gemist maar toen ik de film 'ontdekte' zeiden mensen dat ik hem beter in de cinema had gezien. De film is toen wat uit mijn gedachten gegaan maar een tijd geleden gaven ze hem op televisie en besloot ik het toch maar eens een kans te geven, zonder cinemascherm natuurlijk.

Eerlijk gezegd, ik snap niet waar heel die hype goed voor was want Cloverfield is niet meer dan een vermakelijk filmpje. De film werd aangekondigd met de waarschuwing dat verscheidene mensen ziek waren geworden van de schokkende beelden maar veel heb ik daar niet van gemerkt. Het hele handcamera gebeuren is iets wat me al meermaals hebben gezien (natuurlijk The Blair Witch Project maar ook Romero's Diary of the Dead). Qua effecten ziet het er wel allemaal netjes uit. De spanning wordt lekker opgebouwd doordat we elke keer maar stukjes van het monster krijgen te zien maar wanneer we het dan in vol ornaat te zien krijgen, ziet het er ook wel knap uit. Gelukkig want voor de rest is Cloverfield vaak ondermaats en overgewaardeerd te noemen. Het is vooral het verhaal dat me tegensteekt. Hoewel, eerder het gebrek eraan. De gevonden beelden in combinatie met het monster is een leuk uitgangspunt maar voor de rest krijgen we een standaard plotje voorgeschoteld. Het begin met het feestje van Rob duurt simpelweg te lang en wanneer we echt op dreef zijn gekomen (de metroscène was uitstekend) rolt de aftiteling over het scherm. Daar zit dan ook het grootste gebrek van de film voor mij, namelijk het einde. Normaal gezien ben ik niet van het principe dat alles perfect uitgelegd moet worden maar iet of wat uitleg had hier geen kwaad gekunnen. Ach, gelukkig bevat Cloverfield dan wel een paar uitstekende scènes zoals in de metro, het Vrijheidsbeeld en de dood van Marlena en Hud om dit grotendeels goed te maken. Dit neemt wel niet weg dat Cloverfield in mijn ogen een aantal nutteloze scènes of zelfs hele verhaallijnen bevat zoals het hele liefdesplotje tussen Rob en Beth.

De meeste acteurs van het groepje in Cloverfield hadden nog niet zo bijster veel acteerervaring en dat is te merken. Gelukkig is dit een pluspunt want hierdoor komen ze meer realistischer op me over. Alleen T.J. Miller was me te irritant bij vlagen. De opmerkingen die hij constant doorheen heel de film afvuurt en die grappig zijn bedoeld zijn vervelend en absoluut niet grappig. Gelukkig kwam de rest wel naturel over en dan heb ik vooral over Lizzy Caplan die de rol van Marlena vertolkt. Wat een heerlijke actrice! Mike Vogel, die trouwens ook een vrij goede rol vertolkt in The Deaths of Ian Stone, is de volgende in rij. Het is wel jammer dat hij redelijk snel sterft in de film, al is zijn dood wel vrij cool. Ach, je kunt niet alles hebben in een film.

Cloverfield is uiteindelijk wat een rare film geworden. Ik heb me het kleine anderhalf uur dat de film duurt me wel vermaakt maar soms ook te hard gestoord aan bepaalde factoren. Langs de andere kant zijn de acteurs en de effecten wel uitstekend. Laat ik het maar op een dikke voldoende houden.

3.5*

Zeer goede film!

Ik wist niet goed wat ik moest verwachten van deze film. Ik wist dat dit zo'n handycam film was, maar ik had er nog nooit een gezien.

Ik moet zeggen ik ben onder de indruk. In het begin was het even wennen, maar al snel zat ik helemaal in de film. De intro is erg fijn, op rustige wijze wordt je geintroduceerd met de personages. Deze rust duurd echter niet heel lang. De eerste aanval is zeer indrukwekkend. Chaos en paniek volgen. Deze spectaculaire rollercoaster stopt niet tot en met de laatste minuut.

Het feit dat de film de film je de gehele film door in je greep weet te houden en het spanningsniveau gedurende de hele film weet hoog te houden, plus uitstekend acteerwerk maakt het al met al een zeer onderhoudende film.

Vooralsnog een ruime 4, misschien een verhoging na herziening.

4,0*

Nogmaals herzien.

Blijft absoluut op 5* staan. De wijze waarop Cloverfield zich laat zien is bijzonder, de handycam is geen gimmick, maar gewoonweg essentieel om het gewenste effect te bereiken. Vanaf minuut 1 zat ik er al in, tot het laatste woord gesproken werd.

De introductie in de vorm van een afscheidsfeestje wordt hier door velen afgeschreven als 'saai' en 'overbodig', echter zou het waanzin zijn om dit weg te laten. Echt een band creëeren doet het niet, maar de onderlinge verhoudingen en de latere handelingen krijgen hierdoor wel meer kracht mee. Essentieel dus.

Wat verder perfect voldoet binnen het realistische beeld van Cloverfield, is de briljante actie die goed in de hand gehouden wordt. Nergens schiet het uit de bocht, iets wat al gauw verleidelijk kan zijn. Het simpele 'what if..' scenario wordt perfect benut. Hoeft dankzij de vrij korte speelduur nergens gerekt te worden wat leidt tot een achtbaanrit die pas stopt wanneer het niet anders kan, wat dus zorgt voor de unhappy ending.

Af en toe weer met kippenvel zitten kijken, op de punt van de bank, handen dicht geknepen en met het geluid voluit. Wanneer dat lukt bij een 3e herziening, zou een score van lager dan 5* onterecht zijn.

Deze film vanavond weer eens herzien. Werd Manhattan exact 9 jaar geleden getroffen door aanslagen van terroristen; in deze film waren het geen terroristen maar een gigantisch monster dat in Manhattan dood en verderf zaaide. Voor mij blijft dit toch een van de beste monster-films die ik ooit gezien heb, die mij ook nu weer op het puntje van de stoel hield. De spanningsopbouw was geweldig en dat alles met een hand-held camera vanuit het perspectief van Hud werd gefilmd vond ik absoluut niet storend. Spannendste scène vond ik die scène in de metrogangen. Toen die ratten op de vlucht sloegen kon je verwachten dat die jonge mensen iets heel onheilspellends te wachten stond. Dit keer waren het reusachtige spinnen of zoiets, die zeker niet minder griezelig oogden dan het reusachtige monster.

Waardering; onveranderd 4,5*

Het was weer een tijd geleden dat ik een film keek die me zo ademloos heeft laten kijken. Het is bijna anderhalf uur genieten. De handcamera heeft me totaal niet gestoord. Integendeel zelfs! Een geweldige keuze als je het mij vraagt. Datgeen wat je ziet is redelijk minimaal en daardoor ben je letterlijk één van de personages. Geen alwetende aanschouwer die alles vanuit een soort denkbeeldige wolk aanschouwt, maar een actief deelnemer aan het schouwspel. Een beetje abstract was het wel, het gevaar, maar wie geeft daar nou om? Ook geen hopeloze poging om het allemaal uit te leggen. Vragen die onmogelijk beantwoord kunnen worden en dat maakt het zo leuk. Een beetje een déjà vu gevoel kreeg ik. Ik kreeg namelijk hetzelfde gevoel als ik had na het zien van The Thing. Ook zo'n kuteinde (in positieve zin dan).

Ik denk dat dit een film is die ik nog vaak zal gaan zien en die wellicht nog hoger uit kan komen. Voor nu een 4,5* en dat geeft ik de laatste tijd niet zo snel, merk ik.

Ik heb het niet zo op die zogenaamd zelfgeschoten filmpjes Toch maar weer eens voor gaan zitten en hij viel me niet eens tegen. Er gebeurt tenminste wat in en je krijgt genoeg te zien. Daar ben ik wat meer liefhebber van. Het zogenaamde er is iets, maar wat het is zullen we nooit te weten komen is niks voor mij. Ook de Engelse taal ipv de Spaanse in REC werkt voordelig. Ik schrok serieus toen ze op het afscheidsfeestje waren en er op zo'n 100 meter opeens een vette inslag is. Dacht eerst dat het meteorieten waren of zo. Ook het hoofd van het Vrijheidsbeeld geeft je meteen het idee dat we het hier niet over een gewone vijand hebben. De special effects waren goed in orde. Die wijsneus Hud vond ik na een tijdje wel erg irritant worden. Die moest zeker voor de vrolijke noot zorgen, maar faalde daar volledig in. Ook dat het meisje van Hawkins die miraculeus weer zo mee kan strompelen, terwijl ze al een hele tijd onder het puin ligt is onwaarschijnlijk. Des te idioter is het dat eenmaal aangekomen bij de helikopter ze eerst het niet gewonde meisje meenemen. Het donkere karakter mag het eens als enige overleven. Ook wel eens leuk. Maar goed, ik vond dat de spanning de irritante dingen overheersten en daarom een voldoende. Tot nu toe voor mij de beste in zijn soort tot nu toe.

Zonet weer gezien.

Spannende film, de camera werkt wel om paniek te creeeren, maar is niet mijn ding en werkte af en toe op m'n zenuwen.

Het verhaal vind ik maar platjes, ik snap nog altijd niet van waar het monster kwam en waarom het die ravage aanrichtte. De slotscene heb ik extra opgelet, maar helaas geitenkaas viel er me niet iets speciaals op. Misschien iets met de zee?

Enkele dingen kwamen mij ook ongeloofwaardig over. Marlena die na de beet opeens ontploft. Er wordt ook niet duidelijk gemaakt waar die kleine beesten vandaan komen.
Elizabeth McIntyre, het liefje van Robert Hawkins, ligt een paar uur gespiesd in haar appertement. Robert bevrijdt haar eventjes, en hup, 2 minuten later loopt ze kwiek en fit mee naar de heli's.

Een 3*

deze film viel me gisteren eerlijk gezegd een beetje tegen. Het heeft natuurlijk wat weg van andere films (blairwitch project, war of the worlds, ja zelfs paranormal activity), maar dat is op zich geen probleem voor mij. Ook dat het verhaal gaten openlaat is geen probleem, verre van zelfs. Want sommige dingen zijn nu eenmaal niet te verklaren

Maar toch, de manier waarop het in beeld gebracht wordt. Enerzijds chaos voor de mensen, maar ook voor de kijker. De chaos wordt wel goed overgebracht, maar als kijker heb je amper een idee wat er gebeurt en met wie. Zo kan ik het bij wijze van spreken ook. Ook heb je enkele clichézinnetjes als 'we made it', net voordat het natuurlijk foutloopt, waardoor je niet echt verrast wordt. Daarom dat het voor mij geen geweldig hoogstaande of verrassende film is geworden, maar de manier waarop blijft me wel interesseren. Bovendien was het denk ik de eerste 'rampenfilm' die in dergelijke stijl is gefilmd, waarvoor dus ook dank

3*

Ik was bang dat deze erg zou tegenvallen, omdat ik inmiddels al verschillende films achter de rug heb met deze camerastijl. Het viel wel mee, ook hier weten ze weer wat spanning te creeëren.

Ik vind het erg jammer dat ze die Michael Stahl-David hebben gekozen voor de rol van Rob. Hij kwam niet echt bang of paniekerig over.
T.J. Miller en Mike Vogel zijn bekende gezichten en dat doet je eraan herinneren dat het allemaal gewoon in scène is gezet. Bij zulke soort films zie ik liever een totaal onbekende cast.

De special effects zagen er redelijk uit maar echt fantastisch wil ik ze niet noemen. Die spin-achtige beesten konden wel wat beter evenals sommige explosies.
Ik vond het wel geweldig om te zien dat het leger helemaal los ging met hun tanks en bombardementen, en 't hoofd van het vrijheidsbeeld zie je ook niet iedere dag voorbij rollen.

Overigens vind ik het niet echt logisch dat die camera zo lang mee gaat ondanks alle geweld, en de batterijen raken ook maar niet leeg. Ook komt het gezicht van Hud precies op het gras voor het beeld, nadat hij door dat monster is opgetild. Een beetje ongeloofwaardig, en ja het is een science-fiction maar bij deze film is de camera juist een essentiël wapen om overtuigend over te komen.


De ingrediënten voor een geslaagde movie zijn aanwezig. Echter had alles nog wat scherper uitgewerkt mogen worden, zijn sommige momenten voorspelbaar en de cast viel me ook een beetje tegen.

Ik vond het verhaal wel spannend in elkaar gezet en leefde me helemaal in met hetgene er gebeurde. Van de film "Blair Witch Project" was ik geen fan dus ik was een beetje bang dat de manier van filmen me ging iriteren maar dat viel me alles mee. De effecten vond ik ook heel goed weergegeven. Bijvoorbeeld het moment dat ze over de brug heenlopen vond ik erg goed in elkaar zitten. Verder viel me niet zo veel bijzonders op bij deze film maar hij is zeker wel goed.

zonder enige voorkennis heb ik deze film gisteravond bekeken en het is me geweldig bevallen.
Mooi dat je na zoon introductie van een kwartier net zo verrast bent als de mensen in de film zelf.
Vervolgens heb ik ruim een uur ademloos naar het scherm zitten staren. Alles zat erin wat mij betreft.
De handcam beelden waren dan ook absoluut een must voor deze film je zit er daardoor echt helemaal in. Alleen de impact al op het moment dat er iets instort, geweldig gewoon.
Verder zaten er ook een paar uitstekende schrikmomenten in die ik echt heel spannend vond zoals het moment waarop ze door ratten werden voorbij gerent in de metro tunnel en dan ineens op nightvision beeld de monsters ziet naderen, geniaal als je het mij vraagt.
Ook de beelden van het machteloze leger die het monster proberen af te schieten waren prachtig.
Daarom begrijp ik het commentaar van sommige mensen ook niet.
Enerzijds klagen ze over het feit dat de hoofdpersonen van die onlogische dingen doen.
Maar tegelijkertijd zijn ze wel tevreden over de hoeveelheid actie en spanning die de film bevat.
Ik vind wel dat deze personen moeten begrijpen dat het 1 een gevolg is van het ander . En dit dus in mijn ogen met een korreltje zout moeten nemen.

Voor mij was dit in ieder geval een topper, jammer dat ik het destijds niet in de bios gezien heb. 4,5*

De hoofdrolpersonen gedragen zich wat dat betreft ook niet onlogisch. Of je moet menselijk handelen onlogisch vinden. Ik vind de film extreem realistisch binnen het genre overkomen. De herziening met ossman beviel me dan ook nog steeds uitermate goed. De adrelanine wordt gedurende de film steeds meer opgepompt in mijn lichaam en de spanning is nog steeds te snijden op sommige punten. De overgang van het feestje naar de actie is overigens ook briljant. Heerlijke cinema!

Daarnaast helpt het grote budget ook erg in de film, de actie is extreem spectaculair in beeld gebracht. De ramp is mooi en chaotisch tegelijk. Precies zoals de mensen zich ook voelen. Favoriete scene blijft toch het moment dat het groepje vrienden langs de zijkant van de weg zit en door het midden van de weg komen knallende tanks en militairen langslopen. Geweldig geluid ook bij die scene.

Dit is net zoals mijn bioservaring nog steeds een briljant stukje handycam cinema. Ik denk wel de beste in zijn soort.

Die 4,5* blijven dik verdiend staan!

Aparte film, maar omdat het met een handcamera wordt opgenomen krijg je eigenlijk geen eind, alleen het eind van die groep die we de hele tijd zien. De eerste 17,5 minuut zijn oninteressant en dan ineens schrik je je kapot! De film is erg kort en op het begin na wel boeiend.

Als je weet wat je op voorhand moet verwachten is dit een steengoede film. Daarom:

- verwacht WEL een typische rampen/monsterfilm met sterke special effects.

- verwacht GEEN diepgaande verhaallijn, verregaande karakterontwikkeling of romantiek.

Dit stuk moet het hebben van de spanning, spanning die het grotendeels haalt uit het cameraperspectief (à la Blair Witch Project). Zulk cameraperspectief is eerder uitzondering dan regel, maar voor rampenfilms zou het naar mijn mening net omgekeerd mogen zijn. De omkadering (tape in een gesloten archief van de Amerikaanse regering) en open einde geven het geheel bovendien een realistische indruk.

Mijn besluit: tien jaar na de bekende Amerikaanse Godzilla-verfilming is men erin geslaagd om een gelijkaardige, maar veel degelijkere verfilming neer te zetten van een New York in totale chaos en paniek.

Cloverfield is een speciale film.
Het eerste deel op het feestje is werkelijk doodsaai, maar vanaf de "aardbeving" is, wordt het zenuwslopend spannend. Doordat er wordt gekeken door de ogen van de mensen, wordt het net spannender. De film zakt dan nergens in, en je vraagt je af, hoe gaan ze dit doen? Bv. van gebouw naar gebouw springen. Wel jammer is dat je het monster niet veel ziet en dat je niet weet waar het vandaan komt. Het had voor mij gemogen dat er na de film nog wat uitleg kwam. Zoals van Paranormal Activity.
Een spannende film. 3.5*

Ik hou wel van dit soort films. De camerabewegingen hebben me dan ook geen moment gestoord. Hij is aardig goed in zijn genre, al duurt het begin, op het feest, veel en veel te lang. Ook de scenes daarna, op de straten, vind ik niet goed genoeg. Het ziet er te computerized uit, de acteerprestaties zijn niet geweldig en ook het feit dat mensen met hun mobieltjes gingen filmen vond ik iets te geforceerd actueel. In zo'n situatie doen mensen dat denk ik (?) niet meer.
Later werd de film gelukkig wel beter. Spannend, aardig leuke vondsten. Helaas dat het monster, en ook de kleinere beesten in de metrotunnel, belachelijk waren. Het is gewoon niet zo eng en realistisch meer als je een matig geanimeerd monster door de stad ziet rondsjouwen.
Het cameraelemt, vooral met de laatste minuut, vond ik wel weer erg sterk.
Ik heb me er best mee vermaakt, verder.

Dikke 3,5*

Toen deze uitkwam was het een enorme hype en 'k heb hem eens bekeken. 'k vond de hype wat overroepen. Vooral het begin (het feestje) is enorm saai. Gelukkig duurt dit maar een twintigtal minuten en dan veranderd de sfeer en dit komt de film ten goede. 'k was wel aangenaam verrast dat er meer dan één wezen meedeed, die de film interessanter maakte.

In het begin was het wel wat wennen aan het beeld, maar het stoorde niet. Omdat het geen bekende cast was, kwam dit de film ook wel ten goede.

Al bij al een goeie rampen/monsterfilm die je het beste kunt vergelijken met Godzilla in Blair Witch stijl.

Zeker geen slechte film, al is het wel geen film die je gezien moet hebben.

Vermakelijke film. Ergerde me wel aan het ontzettend Amerikaanse taalgebruik. Al de Oh my god's, Like's, Bro en Dude's zeg maar. Maar goed, de spanning maakte een hoop goed, en vooral het einde vond ik erg sterk.

3*

Het introotje is net even te lang, Hud is vervelend en Rob's drijfveer vormt ook niet een sterk onderdeel, maar april zit wel mooi verwerkt in de film. Verder ook niet zo belangrijk, het found-footage spektakel is overweldigend. De eerste inslagen zijn heftig, de hectiek spat van het scherm en de manier waarop het gevaar getoond wordt, is bijna sarrend. Nou ja, ik had hem ten tijde van de hype al eens gezien, maar ook nu is het nog enerverend en intens.

De stad staat er ondertussen ook fijn op met al het puin en de rook, de cast doet het overwegend naturel (afgezien van die ene dan) en het kent weinig tot geen rompslomp. Lekker bondig en energiek allemaal, het heeft een behoorlijk creepy scène in huis (ondergronds eigenlijk) en zo'n shotje als die van het witte rijtuig kan ik ook wel waarderen. Hetzelfde geldt voor de famous last words. Film wordt sowieso netjes afgerond. Kort maar krachtig.

Herziening

Knalde een aantal jaren geleden al de bioscoopzaal binnen, maar zelfs nu een aantal jaren later op een miniem beeldschermpje achter in de auto onderweg naar mijn vakantiebestemming liet de film weer een diepe indruk op me achter. Cloverfield is simpel van opzet en kwam uit in de tijd dat het found footage materiaal nog niet uitgekauwd was. De opzet van de found footage wordt goed benut, en er viel me direct op dat deze opzet een aantal jaren later nog steeds staat als een huis.

Wil je een doldwaze achtbaanrit? Dan krijg je die doldwaze achtbaanrit. Cloverfield stelt zowel liefhebbers van de rampenfilm als die van de monster movies tevreden en doet beide genres eer aan. Ook prettig is dat de film geen typisch happy ending voor de kijker in petto heeft. Kanttekening vond ik dat ''het wezen'' op momenten wel een beetje CGI aandeed. Dit was me de eerste keer niet opgevallen maar dit had toch zeker wel een tikkeltje beter gekund.

Echter ben ik een kniesoor die hier op let, en voor de rest is Cloverfield dan ook een film die je dan ook gewoon moet zien. Thrills gegarandeerd. Tip is trouwens om de featurette I saw it! It's alive! It's huge van de limited edition te bekijken. Dit gaf een nieuwe blik op het wezen wat de stad teistert en liet mij de film ook door een andere bril bekijken.

4,0*

Vond ik het kijken niet waard.

Alhoewel alles op zich deftig was (oké, geen verhaald maar da boeit niet) kon de film mij om een of andere reden niet bekoren.

De voornaamste reden was dat alles nogal traag ging. Normaal gezien heb ik daar geen probleem mee, spanningsopbouw vind ik meestal zelfs zalig, maar hier ging dat volledig aan mij verloren.
Ik denk dat het vooral te maken heeft met de manier waarop ze gefilmd hebben: vaak is het standpunt echt irritant (schuin gefilmd) en het geluid is niet om over te spreken. Fijnste voorbeeld van irritant filmen: het 18min durende feest in het begin waar nog niet de helft van de mensen verstaanbaar is. Er gebeurt ook zeer weinig in de film (2 of 3 kleine monsters die niets kunnen en 2 keer komt de grote langs...)

Voor de rest was alles keurig in orde: het leger was vet strak en het monster zag er goed uit.

Waar de film niet in uitblonk was originaliteit: de monsters heb ik al in duizend andere films en spelletjes gezien en een alien invasie, wel echt nieuw is dat ook niet...

2*, en dan denk ik dat ik nog teveel geef eigenlijk.u

Halverwege afgezet vanwege een knappende migraine die ik krijg van dergelijke filmbeelden....

Stukken beter dan ik had verwacht. Het camerastandpunt vond ik hier een toevoeging, in de meeste andere gevallen gaat het uiteindelijk toch storen.

Geweldige film als je van dit genre houdt.

Ik dus wel EEN DIKKE 5

Helemaal mee eens. Bleef hele tijd geboeid kijken naar de film. Effecten zagen er ook zeer goed uit. Lekker!

Herziening met de bibber.

Want wat is er nog over van een film als deze nu het found footage genre zowat een parodie op zichzelf is geworden. Toen was het héél verfrissend en een geweldige rush, de vraag was of dat nog steeds het geval was.

Moet zeggen dat het absoluut erg goed meeviel. Het blijft opvallen dat er niet zomaar wat met een camera gegooid wordt, maar de juiste dingen op de juiste momenten getoond worden. Nooit teveel, nooit teweinig.

Verder een lekker tempo, genoeg variatie, genoeg budget voor de money shots en een meer dan uitstekend einde. Nog steeds een voorbeeld voor alle nakomelingen, én de film heeft dat beetje extra omdat het hier toch meer om een Kaiju films gaat ipv een volbloed horror.

4.5* (blijven staan) en een uitgebreide review

Waardeloze film.
De film duurd 85 minuten, de laatste 10 minuten vallen af aan aftiteling dus effectief 1 uur en een kwartier. Op zich geen probleem ik heb kortere films gezien. Maar het duurd ruim 20 minuten voor de film op gang komt en deze 20 minuten voelen aan als een uur. Je hebt dan og geen uur voor de eigenlijke film. De film zelf heeft maar 1 mooi shot en dat is het shot dat we ook in de trailer hebben gezien.
Het hoofd van het statue of liberty dat voorbij komt stuiteren.

Het camerawerk. Geef een persoon een camera terwijl hij een eleptische aanval heeft.

Het acteerwerk was ook niet echt van een hoog niveau.

Blair witch had nog eneige charme maar deze film is echt te slecht voor woorden. Vanwege de scene hierboven in spoiler vermeld toch 2 sterren maar dan ben ik erg genereus!

Voor een found footage film wel erg knap gemaakt - sommige beelden zijn erg ok, en wat we te zien krijgen klopt prima, en blijft grotendeels los van waar de meeste found footage bagger vol van zit - beelden van niets terwijl er rondgerend wordt. Toch irriteert vooral in de tweede helft wel dat er veel beelden van het stikkedonker in zitten - als ik niks kan zien, hoef ik er ook niet voor naar de film.

Wel echt mis zat het met het begin wat mij betreft. De introductie duurt al best lang, maar faalt er op een of andere manier totaal in om de personen die we later blijken te gaan volgen op een of andere manier sympathiek te maken. Het kon me dan ook geen moer schelen hoe het zou aflopen eigenlijk. En zonder dat er uit die hoek spanning komt, met veel donkere beelden in de tweede helft, wordt het toch een lange zit tot eindelijk de titelrollen komen.

De opening is wat aan de saaie kant en het bijbehorende afscheidsfeestje voor Rob had best achterwege gelaten mogen worden. Daarna komt gelukkig een betere uitwerking wanneer (uit het niets) een chaos in de stad ontstaat. Volgens found footage gefilmd, en ondanks dat dit soort films de laatste tijd aan de lopende band worden gemaakt, geeft deze manier wel een toevoeging aan de filmervaring. Het verhaal word gaandeweg steeds spannender en de vernietiging van de stad ziet er mooi uit.

Dan was het toch helemaal geen film meer, maar naar mijn mening gewoon de zoveelste found footage film die enkel gefundeerd wordt door de gebeurde feiten. Ik vind het net een meerwaarde dat men een persoonlijk verhaal doorvoeren in deze film, zelfs het liefdesverhaal tussen Rob en z'n intussen ex kan me zeker bekoren.

Topfilm, alle elementen horen erin thuis en vallen op z'n plaats. De ideale portie drama en emotie maar ook actie.

Een van mijn favorieten in dit genre overigens.