Cloverfield (2008)

Absurd, maar degelijk. Het eerste gedeelte had geskipt mogen worden, maar vanaf daar is het een behoorlijk spannende, soms angstaanjagende film. De keuze voor een handycam vind ik bij deze film overigens een meerwaarde.

Het werd wel eens tijd om na heel wat jaren 1 van mijn favoriete films nog eens te kijken. Ook omdat ik binnenkort 10 Cloverfield Lane wel eens wil zien en wie weet zitten daar wel veel easter eggs of hints naar deze film in. Ieder geval maar eens de bluray aangeschaft en zeker geen spijt van, want de film blijft ook na diverse kijkbeurten door de afgelopen 8 jaar heen nog altijd waanzinnig indrukwekkend.

Cloverfield doet gewoonweg ALLES goed. Visueel is de film fantastisch. Met een op zich relatief laag budget van 30 miljoen hebben ze echt een fenomenale film van gemaakt waarin de verwoestingen en het terreur levensecht ogen. Toch knap dat dit vele malen meer indruk maakt dan de gemiddelde Bay of Emmerich blockbuster, die meestal een paar honderd miljoen te besteden hebben.

Maar buiten de effecten is de film gewoon echt retespannend. Je krijgt een wat saaie, maar broodnodig intro-kwartier om de personages en hun banden met elkaar te kennen, waarna de film meteen los gaat en je bij de strot grijpt en pas los laat bij de aftiteling. In de tussentijd maak je een verwoesting van Manhattan neer zoals je 'm nooit hebt meegemaakt. Het is indrukwekkend, episch, maar ook angstig en mysterieus. Erg goed gedaan dat je lange tijd slechts glimpen ziet. Ergens jammer dat je het monster op het einde wel een paar keer volledig ziet, dat haalde wel een beetje van dat mysterieuze gevoel weg. Maar echt erg is het ook weer niet, want het monster is erg fraai ontworpen. Een Kaiju-achtig monster zoals ik hem nog niet kende.

De hoogtepunten in deze achtbaanrit zijn ieder geval talrijk; van een rondvliegende kop van het Vrijheidsbeeld tot de keiharde gevechten tussen monster en leger tot hele creapy momenten in de metro. Het einde zal misschien niet iedereen bekoren, maar ik vond het uitstekend. Eigenlijk hadden ze best mogen sterven na de (overigens briljante) helikopterscene, maar dat ze nog 1 mooi moment samen kregen en daarna gedood werden had ook wel wat. Ieder geval geen happy end, wat ook helemaal niet bij deze film had gepast. Overigens zit er een hele gave easter egg op het einde, als je bij de strandscene iets in de zee ziet storten, een maandje voor de ramp.

Waanzinnige film; sowieso de beste handheld-camera film en persoonlijk ook 1 van mijn meest geliefde titels. Opvallend ook dat de cast verre van irritant was, iets wat meestal wel zo is in dit soort films.

Tijd dat ik verhoog de score eens verhoog naar het volle pond.

5* (was 4,5*)

Cloverfield

Na aanleiding van de film 10 Cloverfield Lane (2016) die morgen op de planning staat toch maar even dit deel gekeken van Cloverfield. Ook al zullen deze niks met elkaar te maken hebben, het zijn de naam genoten dus vandaar.

Bij deze film kreeg ik het fijne Godzilla gevoel, maar na deze derde herziening vond ik de film weer wat minder. Actie was fijn, film zat prima in elkaar en het was een mooie found footage film die in zijn SCI-FI genre goed op de grond staat. Acteerwerk was prima, film was goed, maar niet meer voor mijn gevoel speciaal, en ook een kleine mening waardig.

3.5*

De film wordt op MM en IMDB samen gelabeld als sciencefiction, thriller, horror en actiefilm, dat zegt erg veel over de volledigheid van deze film. Het is aan de ene kant een geweldige flink naar horror neigende thriller met veel actie maar wat mij betreft met een minder goed sciencefiction gedeelte.De sfeer die gecreëerd wordt is ijzersterk, de cast doet het prima en door de found footage manier van filmen voelt het allemaal erg echt aan. De slechts glimpen van het monster laten zien en het slechts korte stukjes 'fatsoenlijk' filmen op spannende momenten maakt de sfeer af.
Waar ik echter weinig mee kon was het monster, de film wist op momenten zeer overtuigd spanning op te bouwen maar de scenes met het monster verslapten deze spanning eerder dan dat het versterkend werkte. En dan heb ik het absoluut niet over de manier van filmen en het uiterlijk, hier is niks op aan te merken.
Ondanks de redelijk lange intro weet deze film wel daadwerkelijk iets neer te zetten in slechts 85 minuten. Verder leuk dat Theo Rossi een klein rolletje had.

“It's like a nightmare! It's like a nightmare!”

Cloverfield blijft een ongelooflijk sterke en originele film. De documentairachtige stijl heeft zijn voor- en nadelen, maar het geeft de film wel een speciaal tintje. En de paranoia wordt er groter door. Het begin zal niet iedereen aanspreken, maar ik vond de introductie van de personages goed gedaan.

Acteurs als Vogel, Caplan, Annable en Miller kunnen niet heel veel met hun rollen, maar schreeuwen en bang kijken kunnen ze als de beste. Als het monster zich laat zien breekt de hel los en gaan ook bij de makers alle remmen los. Er zitten een aantal geweldige scènes in en vooral wanneer de personages in een ondergronds metrostation terecht komen is het genieten geblazen. Het einde is schitterend en er is voor de oplettende kijker nog een leuke verrassing.

Een geweldige film die je op veel emotionele vlakken weet te raken. Het acteer- en filmwerk komt meesterlijk goed over. Een van de betere 'horror'films die ik heb gezien. Wel jammer dat je af en toe het monster in zijn geheel te zien krijgt, het mysterie gaat hiervan een beetje weg.
Ook het rustige intro kwartier heeft me niet verveeld, de banden tussen de personages zijn erg realistisch.

Vergeet niet dat horror een erg persoonlijk genre kan zijn. Ik heb bijvoorbeeld niets met de film Paranormal Activity, maar vond deze film geweldig.
Verder niets op de film aan te merken, vanwege de paar kleine foutjes dus 4,5 sterren.

Na het opnieuw bekijken nog steeds maar één minpunt aan deze film, hij is echt té kort !!!

Het leuke van de film is uiteraard de ongewone manier van filmen met die handcamera. Ik begrijp dat sommigen daarop afknappen, maar dit soort van camerahantering zorgt ervoor dat het beklemmende, chaotische en angstige gevoel wordt versterkt en dat de betrokkenheid met je personages vergroot. De angst druipt er vanaf en oogt naturel. Niet van toepassing voor eender welke film, maar hier past het wel waardoor Cloverfield toch beter is dan aanvankelijk verwacht. De persoon die de handycam hanteert zou je wel een dreun willen verkopen, dit terzijde.

De film blijft de gehele film door erg mysterieus. Er is geen verklaring voor het feit waar de wezens vandaan komen. Er wordt gefocust op de stad New York en de beelden zijn best spectaculair. De grote Godzilla trekt één spoor van vernieling door de stad en de raketten doen precies hetzelfde.
Het begin vond ik traag op gang komen, maar stoorde niet. Het einde vond ik een beetje vreemd. Wetende dat het net onveilig is om onder een gebouw of brug te staan wegens instortingsgevaar zou ik nét daar niet me verschuilen. Hier en daar er een beetje over, maar binnen het concept nog aanvaardbaar (de neergestorte helikopter).

Beter dan ik verwacht had! Found Footage, heeft me te vaak teleurgesteld om er te positief tegenover te staan! Nadat de film 'The Blair Witch Project' een hit werd zijn films met een handheld camera niet meer weg te denken. Echter de meeste probeerde de film na te doen en verzanden in prutswerkjes waarin niets gebeurd dan alleen een hoop geouwehoer. De uitzonderingen daargelaten! Vaak was het ook te wijten aan een zeer krap budget. Maar in dat opzicht is het bij deze film natuurlijk heel wat anders! Want dit met zijn veel ruimere budget, eigenlijk gewoon een Blockbuster. In de eerste minuten lijkt het nog de verkeerde kant op te gaan met oninteressante schokkerige nep-amateurvideo beelden van een feestje van vrienden. Maar dan plotseling schudt het appartementencomplex op zijn veste... Is het een aardbeving? Een terroristische aanslag op New York? Al snel wordt duidelijk dat het in elk geval goed mis is! En dan overtuigd de film plots wel. Niet door het toch wel zwakke plot maar wel door goede CGI en geluid (Lucasfilm) die maken dat deze film een prima ervaring is. Regisseur Matt Reeves bewijst ook dat de klassieke film-wet (zie Val Lewton films) dat iets enger is als je het niet ziet en wel hoort, beter werkt! Cloverfield is daarmee een griezelig en amusant actiespektakel die van het begin tot het einde boeit en vermaakt.

Eerlijk gezegd heb ik noch veel lost footage films noch veel kaiju films gezien. In de eerste categorie kan ik alleen The Blair Witch Project en Frankenstein's Army bedenken. In de tweede categorie slechts de Amerikaanse Godzilla, Zebraman, Pacific Rim en Dai-Nihonjin, waarbij ik het idee heb dat de laatste wel degelijk een erg unieke film is. Misschien ben ik nog wel wat meer Japanse films vergeten, kaiju's duiken daar toch wel wat vaker op. Wel heb ik als kind veel Power Rangers afleveringen gekeken, dat valt toch ook wel onder kaiju geloof ik.

In ieder geval een sterke combinatie van beide genres. Er moet eerst een reden gevonden worden om te filmen, wat in dit geval een feestje is. Filmer is prettig aangename eikel Hud, die op juiste moment steeds het meest ongemakkelijke zegt. Ik kon me er wel mee vermaken.

Als dan op een gegeven moment het monster zich aandient gaan alle remmen los en de film slaagt er wonderwel goed in om die intensiteit vol te houden. Het camerawerk vond ik erg bijzonder, want ook al is het handwerk, het is bijzonder effectief en laat op elk moment het juiste zien, heeft soms zooms op de juiste momenten, draait op de juiste momenten maar stopt ook net met draaien op de juiste momenten (bijvoorbeeld wanneer Marlena ontploft, ook heel erg sterk hoe dat met een schaduw geprojecteerd op een tentdoek weergegeven wordt). De helicoptercrash ten slotte was ook een erg beklemmend moment. RIP Hud, er is een groot cameraman aan je verloren gegaan.

Die laatstgenoemde scène is waar de film had mogen eindigen. De rest voelt toch een beetje als een toetje terwijl je al helemaal vol zit van het hoofdgerecht en na die scène voelt het ook allemaal wat ongeloofwaardig aan. Niet dat de film überhaupt realistisch is, maar daar raak ik er toch een beetje uit.

Over het algemeen dus heel erg sterk en verfrissend wat combinatie van concepten betreft; het einde wat minder en daarom moet de film het uiteindelijk doen met 4* in plaats van een halfje meer.

Helemaal eens met Bxian32 en MarkAjx1

Vind dat found footage ook zwaar irritant! Is echt niet om aan te zien gewoon. Toch deze film gekeken uit verveling, maar wat een marteling was dit zeg.

Niet alleen het camerawerk, maar ook het acteerwerk was zó slecht dat ik na een minuut al was afgehaakt.

En in tegenstelling tot sommige hierboven die hem te kort vonden, vond ik hem 85 minuten te lang duren. Trouwens, dat klopt niet, hij duurt helemaal niet 85 minuten maar 70 minuten. Er is namelijk nog een kwartier aftiteling ?

Wat een trieste bedoeling, snel vergeten.

Geen fan van films als Pacific Rim en dingen als Godzilla, vandaar dat deze film ook op de 'not to do list' stond. Toch hebben de positieve commentaren en de notering in de lijsten hier, me van gedachten verandert, toch maar eens proberen dan. Uiteindelijk kwam ik er achter dat ik hem voor het grootste deel, zo niet helemaal, al eens gezien had.

Nu is dat 'found footage' idee wel iets waar ik wat mee kan, de manier van filmen moet je even van houden, maar waar wat mij betreft de film meteen eigenlijk al helemaal nat op gaat is het begint tot aan de uiteindelijke ramp rond minuut 17. Ik vind het ongeloofwaardigheid troef te zien wat daar allemaal gefilmd wordt. Wie neemt zijn eigen ruzie met iemand op...? En mocht de camera per ongeluk draaien wis je dat toch? Niet alleen is het ongeloofwaardig en irritant, tevens grenst het aan een bepaalde domheid. Mensen verdrietig in beeld te brengen, pijnlijke vragen te stellen, iemand aan te spreken en door te lopen...zet je jezelf dan niet een beetje voor gek? Is het voor Rob de bedoeling dat hij hier lekker voor gaat zitten in Japan? Even zijn afscheid bekijken...? Lekker afscheid dan...

Nah goed, na dat matig en weinig zeggende deel 'the shit hits the van' en vanaf daar wordt het allemaal anders. Men gaat de straat op, een kruising van Indepenence day, War of the worlds en Godzille vliegt je om de oren. Over de manier van vastleggen valt veel te zeggen maar reëel oogt het wel, de paniek en chaos is goed merkbaar en eigenlijk ziet het er allemaal best wel goed uit. Waar ik overigens wel fan van ben zijn toch kleine subtiele dingetjes van menselijke emotie. De stilte en reactie op het gezicht van Rob wanneer hij zijn voicemail hoort, andere moment die best wel reëel qua angst en het gewicht van spanning met zich mee brengt. Zo ook hoe een van de dames besmetlijkt. Als laatste die ene shot wanneer Hud uitgeschakeld op de grond ligt met de camera, je ziet hoe ze hem overeind helpen maar in de verte ook de overblijfselen van de stad, vet shot. Einde onder het bruggetje met Rob en Lilly die hun laatste woorden zeggen vind ik ook best wel goed.

Al met al geen hoogvlieger, maar een hele redelijke film, maar meer ook niet.

Blijft overigens zeer onrealistisch bij die Hud scene dat ze het beest niet al eerder zien, die kan niet echt achter een boom verstopt staan

Het plot is niet opzienbarend. Niet nieuw. Niet origineel. De found footage stijl met haperend camerabeeld en een subjectief vertelperspectief ook niet. Toch is de film spannend.

Er is een these die zegt dat een non-visualisering of een gebrekkige visualisering van een dreiging meer schrik aanjaagt dan elk realistisch in beeld gebracht monster. Ik sluit mij daarbij aan. Ik zie graag adembenemende effecten, maar die moeten het qua verschrikking toch meestal afleggen tegen een vaag gefilmd monster, een onzichtbaar mysterie of een onpeilbare dreiging.

Cloverfield maakt het zich gemakkelijk. De camera draait eens naar links. De camera draait eens naar rechts. De camera zoomt eens op iets in. De camera zoomt eens op iets uit. En de camera valt natuurlijk ook eens op de grond. Het zijn de geijkte spelletjes. Maar toch. De bekende truukjes worden zodanig ingezet dat de film een bron van continue dynamiek is zonder meditatieve momenten. De film is één en al beweging. De film is één en al dreiging. De film is spannend

Het bijzondere is trouwens wel dat de camera in al zijn hectische beweeglijkheid bijna nooit iets elementairs waarneemt. De kijker ziet vaak niet veel meer dan een horde mensen die door New York rent, wat spectaculaire licht- en vuurflitsen en heel veel rokend puin. Toch is het spannend.

De continue actie in de film doet je het wankele camerawerk bijna vergeten. De beelden zijn pakkend en beklemmend. Zelfs al zie je weinig elementaire zaken en is het soms onduidelijk wat er nou zo spannend is. De camera is de schuldige. Die wekt gewoonweg de suggestie van dreiging en beklemming. En dat is knap filmwerk.

Er is op een hectische manier weinig te zien. Dat wakkert de fantasie aan. Et voilà. Paranoia is geboren. Zie ik daar nu wat achter die auto? Of heeft de camera wat moeite om scherp te stellen? Ik betrapte me zelf op dergelijke vraagstellingen. Knap als een film dat bereikt.

Uiteraard zijn er bij het verhaal heus wel vraagtekens te plaatsen. Zo vroeg ik me steeds af waarom een personage dat zich in een levensbedreigende situatie bevindt, zijn camera koste wat kost bij zich houdt en alles maar blijft registreren. Een normaal angstig persoon had het ding, dat ook nog eens erg in de weg zit, allang achtergelaten. Ook ander onbezonnen gedrag van de personages doet de wenkbrauwen af en toe fronsen.

Maar ja, al dat merkwaardig gedrag is uiteindelijk wel goed voor de film. Voor het verhaal. Voor de actie. Voor de voelbare dreiging. Voor de spanning.

Ik vergeef de personages hun onbezonnenheid dus ook graag. Ik heb me per slot van rekening kostelijk geamuseerd.

Heerlijk,

Monsterhorrors/alienhorrors zijn echt mijn favoriet qua horror genre. Deze film wou ik al een tijdje zien, helaas ben ik hem niet op TV tegengekomen. Gelukkig een half jaar Videoland gekregen en daar stond deze film gelukkig op!

De film begint eigenlijk best rustig en leuk met een feestje. Het camerawerk wist ik van te voren al dat het de hele tijd met een handcamera werd gefilmd. Daar hou ik echt van, lekker origineel en het voelt zo écht alsof je er net bij bent. Het geschud en gebeuren vond ik totaal niet vervelend, het voelt juist realistisch. Maar goed, het begint vrij grappig en leuk, dus ik was al meteen geboeid. Leuke personages geen enkele vervelend, vooral diegene die bijna de hele tijd de 'cameraman' is vond ik leuk!

Wanneer 'het' begint wordt het nog interessanter en boeiender. Vooral als ze door de straten rennen en door de metro lopen is het lekker spannend en voelt het realistisch. 'Het' zelf zag er zeer goed uit en de kleine monstertjes/aliens die uit 'het' komen vond ik er ook zeer goed uit zien. Verder zakt het op het einde een klein beetje in, maar verder een zeer boeiende en heerlijke film.

Ik zag dat er nog 2 andere delen van zijn, dus daar ben ik ook naar benieuwd. Ik hoop dat die op TV komen zodat ik ze lekker kan kijken!

De ondergang van New York zag er nog nooit zo benauwend apocalyptisch uit als hier in Cloverfield. Dood en verderf, ontploffingen en instortende gebouwen links en rechts, het Vrijheidsbeeld dat even langsrolt, de totale chaos die op een seconde tijd losbarst, de korte blikken op het enorme wezen dat dit alles veroorzaakt, het geschreeuw.. De verdoemenis druipt er vanaf, en dit wordt allemaal versterkt door het schokkerige en chaotische cameragebruik. De actie is enorm chaotisch en spectaculair, en ziet er tevens visueel heel mooi uit. Er wordt telkens net weinig genoeg getoond om ook de spanning erin te houden. Het eerste doodnormale, rustige kwartier is niet saai, maar broodnodig om het enorme contrast weer te geven met het chaotische uur dat hier op volgt. Het moment waarop het eerste gebouw ontploft en hierna de vernieling razendsnel start is een kippenvelmoment. Het is dus in de eerste plaats ervaringscinema, maar toch vind ik het persoonlijk wel jammer dat de personages vooral domme of cliché keuzes maken, en soms onlogisch reageren (de dood van de broer wordt bijvoorbeeld bijna volledig genegeerd). Ook is het found footage aspect niet echt logisch binnen het verhaal van de film; alsof je in een situatie als deze dat cameraatje gaat blijven vasthouden tegen elke kost. Maar bon, dat zijn kleinigheidjes opzich.

De film duurt maar zo'n 70 minuten, en is op die manier uiterst effectief in vaart en spanning. Ik ga deze zeker nog wel eens een paar keer in de herziening gooien de komende jaren, want het was een unieke filmische ervaring die veel indruk maakte. Lijkt me ook heel vet om dit op het grote scherm te zien. Dikke 4*.

“You're not good enough for her. That's it. That's fact. That's science.

Zover ik weet, was dit een van Matt Reeves eerste ‘serieuze’ project. Een found footage ‘horror’ film. Die in het decennium 2000/2010, nogal veel uitkwamen.

De film an sich, is best goed. Met name door de korte speelduur is het best een fijne film. Alleen vind ik de film nergens écht spannend of enigszins ‘eng’. De CGI is best degelijk, voor op het oog relatief low-budget film. Alleen de keuze voor een ‘groot monster’ haalt het horror element er vrij gauw uit. Het lijkt wel een soort Godzilla, dat de straten van Manhattan vernietigd. Wat het claustrofobische er dus uithaalt, en af en toe meer een soort bombastische actie film lijkt.

Uiteindelijk zitten er ook hier en daar wat kleine monsters, maar die zijn niet zo prominent aanwezig en voelen op een enkele scène na, nooit echt als dreiging.

Leuk om eens gezien te hebben. Het concept is intussen al aardig uitgekauwd maar de uitvoering is hier zeker niet onaardig.

De film begint met wat afgezaagde slappe tienercrap en dat deel duurt iets te lang. Snap dat je moet opbouwen naar waar het echt om gaat maar dat had ook op een andere manier gekund, zonder dat je je eerst 20 minuten dood zit te vervelen.

Na de zwakke opening begint de werkelijke film. Rennen, schreeuwen, hysterie, gezwaai met de camera. Goed is dat het monster niet direct vol in beeld komt. De kracht van suggestie werkt, zeker in dit type films, voor mij beter dan alles laten zien.

Daarom wordt de film gaandeweg ook wat minder. De verleiding om de bron van het onheil steeds meer, duidelijker en van dichterbij in beeld te brengen blijkt weer eens te groot. En helaas zijn zeker de kleine CGI-monsters erg lelijk waardoor die scènes een averechts effect bereiken. Anticlimax i.p.v. angstaanjagend. Dat geldt zeker voor de scène in de metrotunnel waar de camera op night vision wordt gezet. In potentie een geweldig enge horrorscène maar die neppe beesten zijn totaal niet eng en verpesten het. Het grote monster is nog best om aan te zien behalve helemaal aan het einde, dan komt hij iets te lang en close-up in beeld en zijn de technische beperkingen te zichtbaar.

Een aantal zeer fraaie scènes houdt deze film op de been. Dat zijn met name die van bovenaf (vanaf het hoge gebouw en vanuit de helikopter). Ook de crashende helikopter is mooi in beeld gebracht. Ook enkele shots op straat van het desolate Manhattan zijn goed en sfeervol.

Spannend? Nee dat is deze film niet. Daarvoor boeit het lot van de hoofdrolspelers te weinig, is het verloop te voorspelbaar en ontbreekt het aan subtiliteit.

Uiteindelijk toch vooral een actiethriller en dat hoeft voor mij niet zo, zeker in dit genre werkt less is more beter. Een Blair Witch Project heeft geen hysterische actiescènes of lelijke CGI-beesten nodig en komt tot een (veel) engere film.

Herzien om een griezelavond met een knal af te sluiten en Cloverfield stelt binnen dat vlak zeker niet teleur. Regisseur Matt Reeves komt met een opvallend claustrofobisch en spectaculair werkje voor de dag, eentje die door de manier van aanpak bijzonder goed weet te boeien. Ondanks dat de meeste kijkers wellicht al zullen weten wat er precies gaande is, blijft de aanpak te allen tijde raadselachtig genoeg en onthult bij elke actiescene precies genoeg om dat mysterie draaiende te houden. Het valt vooral op hoe bombastisch de makers het geheel aanpakken zonder de controle maar een moment te verliezen. Het acteerwerk is links en rechts niet altijd even sterk en de humor voelt enigszins misplaatst aan, maar eenmaal de boel losgaat is dat amper een zorg meer. Jammer dat dit soort films niet vaak meer worden geproduceerd voor het grote doek.

Na jaren weer herzien op bluray. Ik weet nog goed toen deze film net uit was, iedereen had het erover. Helaas was ook ik slachtoffer van enorme spoilers, en wist min of meer al wat er ging gebeuren. Jammer, want deze film komt het best tot z’n recht als je er niks vanaf weet.

Sterke found footage film over een enorme aanval op New York, waar de stad wordt opgeschrikt door explosies en angstaanjagend geschreeuw, wanneer één van hoofdpersonen zijn afscheidsfeest bijwoont voordat hij naar Japan vertrekt. De paniek slaat toe en iedereen denkt nog maar aan één ding: wegwezen. Wat volgt is een bizarre overlevingstocht gefilmd met een handheld camera, een hectische adrenaline trip.

Het slingeren en schudden van de camera is even wennen en ik raad ook aan om minimaal 4-5 meter van het beeldscherm af te zitten, en niet bijv op een laptop/tablet, om hoofdpijn te voorkomen. Na 73min volgen de credits al, dus hij kijkt ook snel weg.

ADG: niks voor mij found foodtage heel dat schokkig gedoe met die camera heel die tijd om hoofdpijn van te krijgen