Cloverfield (2008)

Ja, ja had het gewoon over de look van de film meer niet.

Hele goede film, en geweldig gefilmd. Het voelt echt alsof je erbij bent en dit zorgt voor veel meer spanning. Er was geen muziek op de achtergrond, er werd heel goed en natuurlijk geacteerd en gepraat en er waren bijna geen rechte duidelijke beelden waarop je alles goed kon zien. En dit maakte de film juist zo goed, echt iets wat ze vaker moeten doen. Enige nadeel is dat ie een beetje kort is.

Bij deze film kreeg ik een beetje het gevoel als met Flightplan.

Een tijd lang een mysterie(dat je ook wil behouden), en dan blijkt het iets simpels te zijn en al snel opgehelderd.

Neemt niet weg dat het een fantastische film is waarbij je niet weet of het een standaard Hollywoodfilm is of dat er toch nog een verrassing komt.

een beetje jammer dat je aan het begin al weet hoe en waar de film eindigt, er staat al dat de camera in Central Park is gevonden, dus logisch dat het daar stopt. Zat na de crash ook al te wachten op het eind

Ben het eens met Halcyon dat het beter was geweest voor de beleving en realisme als de film eindigt met de helikoptercrash maar dat zou heel abrupt zijn en het publiek zou er ook niet tevreden mee zijn. Je moet toch wel naar een einde toe werken.

Het mooie van de film is dat er een keer geen heldenverhaal is, het zijn doodnormale mensen die vechten om te overleven, geen gejaag op monsters of opeens geniale plannen om te ontsnappen.

De kijker wordt geboeid omdat hij net zoveel weet als de personages zelf, dat is de kracht van de film.
Voor mij kan dat ook een nadeel zijn, omdat je dan het publiek ook met veel vragen achterlaat en ze gaan ontevreden weggaan zonder antwoorden. Ik zelf zou graag willen weten wat er is gebeurd nadat de camera uit ging... Maarja, liever een goed/'ander' eind dan een typisch gesloten eind.

Al met al een film waar ik met plezier naar heb gekeken, af en toe wat Hollywoodcliche's maar toch geen standaard filmpje die je zo weer vergeet!

4

Het probleem is echter dat het einde wel geheel in functie van de film staat. Persoonlijk was het einde met de helikoptercrash prima. Maar goed, de hele film draait helaas toch om een plot: de zoektocht + redding van de liefde van je leven. Dat dit allemaal lukt (tot zekere hoogte) rechtvaardigt het einde waar de twee lovers de verlossende woorden aan elkaar kunnen zeggen + de finale waarin dezelfde twee romantisch in het reuzenrad zitten waar de kijkers op de achtergrond overduidelijk het monster in zee zien vallen vanuit de lucht.

Het plotje was in mijn ogen inwisselbaar, Titanic deja-vu. Alhoewel we hier wat minder tijd kwijt zijn, gelukkig. En dat is dan ook een van de krachten van de film. Weinig overbodig gezweem, gewoon aanwezige spanning en chaos. Tevens vond ik het jammer dat het monster te veel in beeld kwam.

Maar spektakel werd beloofd, spektakel kreeg ik op m'n bordje. Cloverfield veegt de vloer aan met vele overeenkomstige genre-films, zeker als het aankomt op special effects + geluid. Dat Hollywood maar meer miljoenen mag pompen in geloofwaardige effects ipv ongeloofwaardige steracteurs die inkomsten genereren. Dikke 4*, gelukkig.

'k Vond de 20 minuten durende inleiding en het 10 minuten durende einde nochtans overlopen van "gezweem". De film had met gemak een halfuur korter gekund zonder aan kracht in te boeten. De achterliggende lovestory werkt voor mij louter als stoorzender.

Zonder die lovestory waren ze nooit terug gegaan het gebied in

Dat is ook zo, maar jammer genoeg zie je in heel veel films dat de studio's het eind vaak voor het grote mainstream publiek maken (The Butterfly Effect). En dat is ook een beetje zo met Cloverfield, het moet toch nog een beetje happy end zijn...

Hetzelfde met No Country For Old Men, een heel andere film (en betere) dan de standaard, en vrienden van mij vinden hem al saai en niet te begrijpen, alleen omdat hij afwijkt van de standaard.

Zeer originele film met prachtig film werk. Verder moet je niet het type zijn dat zich te snel stoort aan een meer dan absurdistisch 'verhaal'.

2 stukjes Making of Cloverfield.

Weet niet of dit al gepost is, maar dan alsnog;

Making-of Part 1

Making-of Part 2

jammer van het saaie begin en het zeer open einde.. toch wel spannende film, origineel! wel wederom een rampenfilm in new york.. dat is minder origineel

3,5

Mooie special-effects, mooi geluid, verder een dramatische film. Veel te kort (70 minuten) en het begin duuuuuuurt veel te lang! Flopper van 2008 tot nu toe!

Off-topic discussie verwijderd. Het is hier geen clubje voor neerlandici.

Een vrij grote tegenvaller deze film. Na lange tijd geen bezoek aan de bioscoop te hebben gebracht, voor deze film een uitzondering gemaakt naar aanleiding van een goede trailer en Lost - hetgeen ik veel beter vind, als ik zo vrij mag zijn deze vergelijking te maken. Helaas heeft die trailer meer indruk gemaakt dan de film in zijn totaliteit.
Inhoudelijk heb ik weinig te melden, maar de inleiding van de film wil ik even kort belichten, omdat deze goed is voor veel kritiek, waar ik me niet in kan vinden. Deze introductiefase - in de vorm van een afscheidsfeestje - duurt vrij lang, maar naarmate het feestje vorderde, was ik met mijn gedachten steeds minder bij dat wat nog komen zou. De omschakeling van gemoedelijkheid naar chaos was hierdoor onverwachter en daardoor indrukwekkender. Verder is alles vooral heel onindrukwekkend. Ik sloeg de gebeurtenissen gade, en that's it. Het camerawerk liet me koud, de personages boeiden niet en ook het monster was niet in staat bewondering op te wekken. Toch ergerde ik mee zelden tot niet en kan ik spreken van een redelijk vermakelijke film.

Volgens mij is het eerder fantastisch dan absurdistisch. En qua stijl toch eerder realistisch. Maar misschien mis ik iets?

Gister de bioscoop in België weer eens bezocht voor een film, ditmaal werd het Cloverfield. Om meteen de conclusie prijs te geven van deze bioscoop ervaring een dikke 5*. Heb de hele tijd op het puntje van die enorm relaxe grote stoel gezeten en dat voor maar 5,5 !

Een aantal nadelen bij deze film vond ik dat de intro net iets te lang duurde, maar op het moment dat ik het tegen diegene naast me wilde vertellen viel ineens het licht uit en toen ging het allemaal snel (in positieve zin), verder vond ik de film te kort, hoewel als hij langer was geweest hij eentonig zou gaan worden aangezien ik niet zou weten wat er verder in zou kunnen zodat het niet overbodig werd of afbreuk zou doen hierop.

De lovende punten op deze film vond ik vooral de continuë spanning nadat het feest werd stop gezet en het open einde.

Denk zelf wel dat deze film op DVD toch wat zal gaan tegenvallen mits je thuis een goede home cinema set hebt staan Concluderend uit het bovenstaande vind ik de film een 4* waard, dit mede dankzij de geweldige bioscoop ervaring die ik, zoals hier boven al vermeld was, een 5* gaf.

Zeer origineel?? Die opnames met een camera'tje kennen we al van Blair witch project. Dat concenpt van buitenaardse wezens in de stad kennen we al van War of the worlds en die evacuatiescene lijkt op die van I am legend, dus blijft er weinig origineels aan. Het werd nergens echt spannend bij deze film...maja leuk geprobeerd

Tja, wat valt er hierover te zeggen? 'Cloverfield' is dan misschien wel spannender dan menig 'Godzilla'-fenomeen en sommige scènes zijn inderdaad bloedstollend, dus op dat vlak is de prent een schot in de roos, maar het doet een mens toch afvragen wat dit gegeven zou hebben mocht dit gefilmd zijn met enige zorg. 'Dat is nu net de pointe van de film', hoor ik de mensen al opperen, maar dat neemt niet weg dat ik er het artistieke niet van inzie om tachtig minuten lang naar volslagen lukrake en spuuglelijke beelden te kijken. Prachtig filmwerk, las ik hier ergens? Het toont alleen maar aan hoezeer bepaalde kijkers hun voelen met de esthetiek van cinema verloren hebben.

En proud of it! Want die esthetiek heeft jarenlang echt niks voorgesteld. Maar ja, dat cinema een medium is dat maar schoorvoets meegaat met de tijd is wel geweten. Hopen dat films als deze wat meer schot in de zaak brengen

Tja, als voor jou meegaan met zijn tijd betekent dat cinema er dient uit te zien alsof het met een veredelde webcam is geschoten vanuit een lukraak standpunt standpunt, dan zijn we vrees ik snel uitgesproken. Ik kan er immers zelfs niet inkomen dat iemand dit camerawerk ook maar goed zou kùnnen vinden, dus argumenteren zal niet veel zin hebben. Wat schiet er over van cinema als we elke vorm van gevoel voor picturale esthetiek overboord kieperen? Als een shot gelijk wordt gesteld aan wat willekeurig gewiebel en wat onberedeneerde mise-en-scène? Breek me de bek niet open over de technische kwaliteiten van 'Cloverfield', want het zou niet mooi zijn...

Of je het prachtig vindt of niet is inderdaad erg persoonlijk. Subjectief dus. Maar dat het gewenste effect bereikt wordt is toch min of meer een feit? En dan heb ik het puur over het visuele, niet over het inhoudelijke.

Je moet het zeker niet overboord kieperen, maar voor 1990 ken ik maar weinig picturale esthetiek die ook maar iets voorstelt. Films gekenmerkd door veel dufkutterij van halfbakken pogingen tot interessante shots of veel statische shots met 0 oog voor enige compositie. Ik ben blij dat we daar voor een groot deel van verlost zijn.

Daarbij wens ik te betwijfelen dat Cloverfield erg "lukraak" gefilmd was. Zouden ze wel énorm veel geluk gehad hebben met de vaak prachtig belichte en gekleurde beelden. Maar als een camera niet stilhangt is het vaak voor veel mensen al te moeilijk om volgen wat er allemaal gebeurt op het scherm. Herkenbaar fenomeen dat zich ook in de muziekwereld afspeelt.

Het gewenste effect is om weer te geven dat het gefilmd wordt door iemand die geen flauw benul van camerawerk heeft. Dat wordt bereikt, correct. Maar als ik een film wil weergeven vanuit het standpunt van een blinde en negentig minuten lang volslagen duisternis film, dan is mijn doel ook bereikt. Wat echter niet wil zeggen dat ik een film zal afleveren, die visueel ook maar de minste diepgang heeft.

Het is subjectief of ik dit een goede film of niet vond. Ik vind het al een stuk minder subjectief te oordelen dat het camerawerk getuigde van erg weinig meesterschap, om eerlijk te zijn.

Wat kan ik daar op zeggen? Dat de films uit het studiotijdperk een andere beeldtaal hadden dan 'Cloverfield'? Dat lijkt me nogal duidelijk. Dat er toen veel statische shots werden gebruikt? Eveneens correct in bepaalde gevallen. Maar of er weinig oog was voor compositie en diepgang in beeld? Twijfelachtig tot simpelweg fout. Het is net dat gebrek in beeldcompositie dat ik mis in 'Cloverfield'. Geen enkel beeld heeft een bewuste boodschap, nergens eens een mooie staging (hoe kan het ook met deze cameravoering en montage?), nooit eens een scène, die meer is dan uitsluitend een registratie van wat er gebeurt. En het is dààr waar ik een groot probleem mee heb.

Dat een film als deze in camerawerk veel meer toe laat aan improvisatie zal ongetwijfeld zo zijn. Zie mijn post hierboven waar je twee korte stukjes Making-of kan bekijken.

Maar om daar nu van af te leiden dat de mensen achter deze film geen of weinig besef van hun vak hebben vind ik wel heel frappant. Daarbij, als cameraman heb je niet enkel te maken kadrering en mooie composities, daar komt heel wat meer bij kijken en dat doet deze film erg goed.

En als laatste, het is leuk om over een film te discussiëren, maar het is nog veel leuker om gewoon te genieten van een film die een stapje de andere richting in durft te nemen. Toch?

Een mening als een ander. Men deed z'n best wel uiteraard, maar er zijn maar weinig films waar er een aangenaam visueel resultaat geboekt werd.

Ik geloof er geen barst van. Dat gevoel overheerste vooral bij een film als Blair Witch, zelfs daarom dat ik Cloverfield niet eens graag met Blair Witch vergelijk. Ik kan trouwens genieten van beide vormen van camerawerk. Zolang het maar goed en mooi uitgevoerd wordt.

Wie is er mee begonnen eigenlijk?

De Nederlanders met Zusje?

Heb erg lang gewacht op een film als deze!!

Na het geweldige 'Blair witch project' zijn er eigenlijk vrijwel geen films meer geweest die dit concept hanteerde.

Cloverfield doet hetzelfde alleen kan ik nou niet zeggen welke beter is...

Bij TBwp waren de acteerprestaties echt GE-WEL-DIG!! en na mijn mening ook het camera werk (ik zat bij die film de hele tijd te zoeken na iets wat er op kon duiden dat het niet echt was of ge-script was en kon het gewoon niet vinden, GENIAAL!!)

Dit had ik bij Cloverfield nou net iets minder, de camera was vaak net iets TE toevallig datgene aan het filmen wat je als kijker ook wou zien en dat terwijl de cameraman voor z'n leven aan het rennen was...

Aan de andere kant gebeurde er in Cloverfield wel daadwerkelijk iets en dat was dan wel weer erg gaaf...

Ook jammer was dat ik niet echt een band kon scheppen met de spelers...

Ondanks deze minpunten en het feit dat ik hem net iets te kort vond toch een dikke *4

*4

Ben benieuwd..