The Lion King (1994)

Mooi.

Blijft natuurlijk een klassieker deze animatie. Natuurlijk is dat ook vrij logisch, deze film steekt absoluut boven de meeste disneyfilms uit. Het verhaal is mooi, het verhaal is vrij origineel in zijn opzet en de karakters zijn ook leuk.

Voor kinderen is dit een schot in de roos, heerlijk natuurlijk. Het verhaal is vrij meeslepend, soms wat voorspelbaar. Je ziet duidelijk dat de animatie uit 1994 komt, maar in het algemeen stoort dat vrijwel niet. Goed dat de makers ook hebben gekozen voor een pakkende aanpak.

Blijft een klassieker, en mag die status wat mij betreft gewoon houden. Leuke voice acting door Broderick en Atkinson, al is het nergens ongelooflijk grappig. Wel is het lief, mooi en emotioneel pakkend. Ik hou hier wel van.

Na het CGI debacle besloot ik - net als bij Aladdin - om de oorspronkelijke animatiefilm na jaren maar weer eens op te zetten. En dan valt meteen op hoeveel meer emotie er in deze getekende figuren zit. De animaties van The Lion King zijn nog steeds erg sterk, maar het zijn vooral de kleurrijke types en bijpassende stemacteurs die de film echt naar een hoger niveau tillen. Voorop staat zonder enige twijfel Jeremy Irons als Scar. Zijn heerlijk duivelse stem is fantastisch. Neem zo’n moment dat Irons samen met Jim Cummings Be Prepared zingt. Ik heb meestal een vrij grote hekel aan musicals en liedjes, maar dit was erg sterk. Vergelijk dat maar eens met die emotieloze poes die in de 2019 versie de tekst van Be Prepared mompelt.

Het blijft dan ook vreemd dat men voor de remake James Earl Jones terug wilde hebben, maar Jeremy Irons niet. Want waar Irons fenomenaal is, is Jones grotendeels nogal nietszeggend. Oké, af en toe - zoals in de visioen - komt zijn donkere stem goed over, maar in bepaalde dialoogscènes klinkt hij meer als Arnold Schwarzenegger. Verder geen negatief woord over de casting, van Rowan Atkinson en Cheech Marin tot Nathan Lane en Ernie Sabella; iedereen is op z’n plek en er worden leuke personages neergezet. En zoals altijd zijn bij dit soort films de bijrolletjes een stuk leuker dan de ietwat saaie hoofdfiguren. Leukste personage? Ed, de zeer waarschijnlijk verstandelijk beperkte hyena.

Aan de plot van The Lion King is niets bijzonders, het gaat allemaal volgens het boekje, maar is daardoor wel lekker simpel en doeltreffend. De film bevat weinig grammetjes vet en rolt vrij snel van de ene naar de andere situatie. Het wordt, zeker met de zwijmelende popliedjes, af en toe wel erg sentimenteel, maar het valt niet te ontkennen dat elk nummer enorm catchy is. Het is wel begrijpelijk waarom The Lion King zo’n hit werd. En dat terwijl Disney vooral focus had voor Pocahontas. En zelfs 25 jaar later harkt de titel ‘The Lion King’ nog steeds veel geld binnen, gezien - na een langlopende musical - de recente enorme opbrengst van de CGI remake. Maar waar die film over een half jaar door iedereen vergeten is, zal men The Lion King animatie uit 1994 over 25 jaar waarschijnlijk nog steeds herinneren.

Vooruit, 4 sterren.

Sinds 1994 weten te ontlopen. Tot afgelopen donderdag, want mijn vriendin vond dat dat lang genoeg geduurd had. Dus, ja, Blurp snapt nu eindelijk wat Hakuna Matata betekent.

En ja, de liedjes zijn hier en daar best grappig, en de stemmen van de acteurs af en toe leuk herkenbaar. Maar het is toch ook wel pijnlijk duidelijk dat de technologie toen nog lang niet zo ver was als nu, en het tekenen was kennelijk ook niet aan de meest geinspireerde talenten ooit uitbesteed. Wat zal ik zeggen, het is goed, maar echt niet meer dan dat.

Sentimenteel kan ik er zeker niet bij worden. Kans gemist, net iets te vroeg geboren.

Een film die zowel voor kinderen, jongeren en volwassenen prachtig is! De Afrikaanse savanne met alle natuur en dieren die er leven. Vooral het samenkomen voor de viering van de geboorte van Simba is geweldig. Je krijgt zo'n enorm groots gevoel door de muziek, het zingen en de beelden, prachtig van Disney gedaan! Op de Afrikaanse savanne is het leven der dieren net als in een soapserie met alle intriges en emoties rond jaloezie, haat, verraad, wraak, schuld, verdriet, berouw, berusting, vergeving en liefde. Het verhaal is redelijk zwart-wit met goed-slecht. Wel apart dat de hyena's mannelijke stemmen hebben, want in het echt hebben mannelijke hyena's echt helemaal niets in te brengen, omdat de vrouwen de baas zijn......

Wij hebben ook de musical The Lion King in het circustheater Scheveningen beleefd..... Prachtige kostuums en heel goed gespeeld en gezongen. Het is gewoonweg een geweldige ervaring voor bijna al je zintuigen!

Als ik na ontelbaar veel keren nog steeds kippenvel krijg en ontroerd ben, kan ik niks anders dan 5 sterren voor een film geven.

Vooral na het zien van de (voor mij teleurstellende) live action besef ik hoe geweldig de tekenfilm is op alle fronten.

Als een onderhoudend, mooi sprookje naar een dramatisch werk van Shakespeare, hier toch wel opgevrolijkt al hebben de dieren toch ook menselijke kantjes...

Filmisch heel sterk, voor jong en oud, en ondertussen tot een klassieker uitgegroeid in die versie.

Ook de muziek is zeker te waarderen en werd terecht bekroond.

Nostalgie speekt hier een grote rol, de Disney-film die ik meest gezien heb toen ik klein was en waar ik nog steeds van kan genieten. Het was erg mooi gemaakt voor die tijd, heel kleurrijk, als je de insecten ziet die Timon, Pumbaa en Simba eten zou je bijna zelf ook willen eten, iets wat ik dus niet met de remake (wat nog steeds een leuke film was) totaal niet! Het verhaal en de karakters zijn erg leuk bedacht, soms grappig, soms zielig, altijd meeslepend. De muziek is fantastisch, elk liedje en deuntje geniet ik van.

Ik kan er lang of kort over blijven praten, maar het is een klassieker die ik altijd weer even opnieuw kan bekijken, en een van mijn favoriete films ooit, 5,0!

Deze keer voor het eerst in het Engels gezien. Er wordt hier toch wel een relatief groot blik aan sterren opengetrokken voor de stemmen. Rowan Atkinsons personage Zazu lijkt zelfs een beetje op hem, Jeremy Irons als Scar, Whoopi Goldberg als hyena en Darth Vader als Mufasa. Het leidt soms best wel af, zeker bij de laatstgenoemde verwacht je toch elk moment een zin als "Simba, I am your father."

Samen met The Little Mermaid, Beauty and the Beast en Aladdin wordt deze film beschouwd als één van de vier sterkste films uit het Disney renaissancetijdperk en ik geloof dat velen deze film als de beste Disney ooit beschouwen. Op het moment van schrijven is het in ieder geval de enige Disneyfilm in de top 250 en staat boven Pixarfilms Toy Story 3 en Coco.

Ik ben in ieder geval minder enthousiast. Bij Aladdin werd het thema "zoeken naar je eigen identiteit" al ingezet, dat wordt hier nog verder doorgevoerd. De gebeurtenis die voor de identiteitscrisis bij de hoofdpersoon gezorgd heeft is niet door hem gecreëerd en toch krijgt hij en geeft hij zichzelf de schuld ervan. Het voelt daardoor geforceerd aan, waar het bij Aladdin veel natuurlijker en logischer aanvoelt.

Verder een aantal bijpersonen die meer irritant dan grappig zijn, met name Pumba en Timon, maar toch ook Zazu. Met name aan het einde zijn er slapstickmomenten rondom deze personages bijvoorbeeld als de eerstgenoemden op hyena's afstormen die de algemene sfeer van de scène breken. De kungfu aap is overigens een ander voorbeeld.

Kortom, ik ben niet onverdeeld positief over zowel het plot als de personages. De animatie ziet er wel nog steeds degelijk uit, maar muzikaal zit het dan weer scheef met een wisselende soundtrack. Liedjes als Can You Feel the Love Tonight en Circle of Life zijn redelijk fraai, maar Hakuna Matata neigt naar het irritante, terwijl I Just Can't Wait to Be King en Be Prepared gewoon verschrikkelijk zijn.

Samenvattend is dit dus duidelijk niet mijn ultieme Disneyfilm. 2*.

Ik kan met de beste wil van de wereld niet bedenken waarom deze film zo scoort. Eerdere keren was ik al bij het intro afgehaakt. Nu me er doorheen gebeten. Ik vond het een draak van een film. Slecht getekend, het verhaal rammelt heel erg, slecht uitgewerkt, vooral ook psychologisch. Er zitten leuke stukjes in maar dat hangt als los zand aan elkaar. De Leeuw brult en het bos wordt groen, dat brullen slaat ook nergens op, dat doen veel meer dieren. Later is er veel vuur zonder dat je weet waar dat vandaan komt, het volk is slaafs aanbiddend aan een koning, gatsie, als die dieren zo slim zijn, hoort slaafs zijn daar niet bij, de koning doet in ieder geval niets. Zover als het oog rijkt, daarachter liggen wat olifantenskeletten, maar je bent er na twee minuten lopen, the circle of life is nergens echt te zien, etc.... Er zijn zoooo veel veel betere films , ook van Disney, bijvoorbeeld Brother Bear (topfilm) dit is een mislukt product, echt

En de volgende stap betreffende animatie en de top250. Coco was oké, Toy Story 3 best leuk en dan zou deze nog beter beoordeeld worden dus was ik behoorlijk benieuwd wat deze The Lion King ging brengen, en dat viel uiteindelijk best wel een beetje tegen.

Het verhaal mag bekend zijn rond Mufasa, Scar, Simba, de greep naar de macht op de steppe ,en kent de film een aantal iconische momenten plus muziek. Fijn zijn de stemmen van Atkinson die geheel in zijn rol past, maar de stem van Jeremy Irons past nog beter bij het karakter als schurk van het verhaal. Na alle problemen en de vlucht van Simba neemt de film vooral een luchtige en komische koers aan kracht bijgezet door Timon en Puumba waar het verhaal zich vooral richt op thematiek als vriendschap, dingen positief benaderen, persoonlijke groei en opkomen voor jezelf en je eigen waarden.

Uiteraard speelt er ook nog verraad en de strijd met het kwaad en de slotsom zou dan moeten zijn dat je toch heel wat hebt. Maar dat heeft geen betrekking op mij, want na anderhalf uur verbaas ik me over het feit dat de film al voorbij is, vraag ik me af of dit nu alles was waar iedereen altijd zo lyrisch over is, heb ik met moeite of niet eens de iconische momenten herkent die vaak tot memes of grappen zijn verwerkt en hoor ik Elton John pas op het einde....oke dan...was dit nu alles of heb ik verkeerde film gezien? En dan heb ik nog niet eens over de musical achtige liedjes gehad.

Duidelijk is dat Disney toch echt niets voor mij is ook al krijgt het geheel wel een voldoende, ben ik blij dat ik dit gehad heb, verwachtte ik hier toch zeker meer van en kijk liever nog een keer een Toy Story of iets dergelijks. Pffff...snel naar de volgende film wat mij betreft.

Een paar jaar geleden voor het eerst gezien, maar ik kon me nu al niet meer herinneren hoe grappig hij was. Rowan Atkinson en Whoopi Goldberg doen het geweldig, maar de show wordt wat mij betreft gestolen door de geniale rol van Jeremy Irons, wiens perfect vormgegeven Scar naadloos bij stem, dictie en intonatie aansluit. Irons was net zo geknipt voor de rol als George Sanders indertijd voor Shere Khan, net zoals ik wel meer overeenkomsten met de eerste Jungle book zag (Pumbaa en Baloo...). Hoe dan ook een geweldige film, met als enige minpuntje dat de savanne als achtergrond niet zo gedetailleerd was als gehoopt, maar dat is misschien nodig om de figuren goed te laten uitkomen en het drama niet in de weg te staan. Anderhalf uur topvermaak, en na deze herziening verbaast het me eigenlijk niets dat deze film zo hoog staat in de top-250 van zowel IMDb (#36) als MovieMeter (#45).

        Edit: ik zie dat ik hier in oktober 2015 ook al een bericht bij had geplaatst met min of meer dezelfde strekking maar een lagere score. Wat wèl veranderd is zijn de plaatsen in de top-250 van IMDb en MovieMeter; die had ik negen jaar geleden ook opgezocht, maar sindsdien is deze film bij IMDb maar liefst 17 plaatsen hoger in de rangschikking gekomen (dus van 53 naar 36) en bij MovieMeter toch ook nog 6 plaatsen (van 51 naar 45). Toch wel behoorlijke verschillen.

Machtsgreep in de dierenwereld.

Immens populaire Disney die ik na 30 jaar voor het eerst zag. Heel mooi Disneyaans verhaaltje, zij het voor volwassenen erg voorspelbaar, met een prachtig nummer van Elton John op de aftiteling. Sentimenteel, een ietsje levensbeschouwelijk, met hartelijke personages (ahumm op uncle Scar na) en geschikt voor iedereen. Alleen de tekenstijl is flink verouderd. Dit was in mijn ogen één van de allerlaatste Disneys op de oude wijze gemaakt (met allemaal dieren in de hoofdrol). Nu begrijp ik waarom iedereen zijn kat Simba wilde noemen destijds.

Eindelijk gezien en viel niet tegen. Een groot Disney-fan zal ik nooit worden, maar dit is wel bovengemiddeld goed, vooral door de simpele maar verrassend doeltreffende plot en de leuke personages. De stemmencast is eersteklas en de animatie kan er ook mee door.