The Lion King (1994)

Lang geleden dat ik hem nog eens had gezien, maar hij is na al die jaren nog steeds even mooi als ik me kon herinneren. Het verhaal is misschien niet iets té rechtlijnig, maar de werkelijk schitterende animatie en uitstekende stemvertolkingen maken dat weer ruimschoots goed. En van de beruchte sterfscène krijg ik nog steeds kippenvel.

Ik dacht trouwens de hele tijd dat Billy Crystal de stem van Timon deed, maar tot mijn grote verbazing was het Nathan Lane.

Hoe dan ook: het blijft genieten.

4 sterren.

Sentimenteel niemendalletje.

Schromelijk overgewaardeerd hier. Het zal wel komen door gekleurde jeugdsentiment bril.

Ik verhoog naar 4,5*.

De sfeer in de film is overweldigend, vooral gecreeërd door Hans Zimmer die hier ongetwijfeld zijn beste muziek ooit afleverd. Maar het leuke is nog wel dat die sfeer eigenlijk alleen maar op de achtergrond bestaat, het verhaal draait om de gigantische hoeveelheid aan karakters, stuk voor stuk ontzettend leuke typetjes met goed gekozen stemmen. Mooi zijn ook de liedjes, vooral omdat het ook liedjes zijn die iets toevoegen aan het verhaal, met Can You Feel The Love Tonight natuurlijk als beste voorbeeld.

Het verhaal in de film is voor een animatie eigenlijk best bijzonder, het betreft bijna het complete leven van een bepaalde leeuw, hoe hij doormaakt wat een standaard persoon in zijn leven nou niet bepaald doormaakt. Van het sterven van zijn vader tot het verdrongen worden van de kudde door zijn op macht beluste oom, vervolgens in een soort luilekkerland terecht komen en langzaam weer invloeden van zijn verleden tegenkomt, met als hoogtepunt de Mufasa die hem toespreekt vanuit de hemel. Knap van de makers om dit allemaal geloofwaardig en boeiend neer te zetten. Het epische eind is een perfecte afsluiter.

Wat ook vrij bijzonder is, is de goede balans tussen humor en drama. Alles wat rondom Simba mag gerust dramatisch worden genoemd, ookwel vertederend als hij Nala weer ontmoet, en Timon en Pumba zijn wederom een prachtig voorbeeld van hoe een komisch duo moet zijn. Rafiki heeft ook zijn momenten. Maar vooral grappig was Ed, die derde hyena die iedereen continue maar uit liep te lachen.

En zelfs Scar was een geloofwaardig personage, op macht belust en slecht, altijd met een schuin oog bekeken naast zijn grote broer. Maar zoals gezegd, het verhaal verdient een flinke pluim. Het zit aan alle kanten goed in elkaar. Overigens is een sarcastische Zazu met de stem van Rowan Atkinson ook flink inventief van de makers, want wat een flauwe sidekick had kunnen worden werd een uitzonderlijk leuk karakter:

Scar: Oh, Zazu, do lighten up. Sing something with a little ... bounce in it.
Zazu: IIIt's a small world after all...

De dialoog is sowieso geniaal. Je moet soms goed luisteren maar vooral Timon en Pumba kunnen er wat van.

Pumba: Hey, Timon, it's just a little lion. Look at him, he's so cute and all alone ... can we keep him?
Timon: Pumba, are you nuts?! You're talking about a lion, lions eat guys like us!
Pumba: But he's so little...
Timon: He's gonna get bigger!
Pumba: Maybe he'll be on our side!
Timon: Hmf, that's the stupidest thing I ever heard, 'maybe he'll ...' HEY, I've got it! What if he is on our side? You know having a lion around might not be such a bad idea.
Pumba: So we're keeping him?
Timon: Pff, of course, who's the brains of this outfit?
Pumba: Uhhh...
Timon: My point exactly. Jeez, I'm fried, let's get out of here and find some shade...

Nouja, zo zitten er wel meer gesprekjes in. Maar wat de film dus zo goed maakt is de geweldig balans tussen humor en drama, de muziek, de sfeer, de karakters, en het zeer inventieve verhaal. Én de mooie animaties, niet te vergeten. Met recht een Disneyklassieker. Zoals wij nu nog naar Snow White And The Seven Dwarfs kijken, wordt er later nog naar The Lion King gekeken, denk ik.

4,5*

Voor het laatst gezien zo'n 10 jaar geleden. Zag hem enkele dagen toevallig weer. Kon me er niet zo heel veel meer van herrineren, maar ik heb genoten. Structuur zit eenvoudig, doch erg effectief in elkaar, het maakt gebruik van enkele fantastische filmische elementen en de film kent een enorme vaart, die ik louter als positief ervoer.

Een van de weinige Disney's waar ik het moraaltje ook wel accepteerde, omdat het wel erg mooi verpakt is.

4*

Flauw sentimenteel gedoe.

Wat mij verraste was de technische competentie. De animatie was bij momenten echt verbluffend vloeiend. Zeker in de openingsscene leek het nog wel wat te worden.

Jammer genoeg stelt de visuele stijl van de film erg teleur. Designsgewijs is het vaak erg lelijk, personages zien er erg onsympathiek uit en met de zwaartekracht leek er regelmatig ook wat te schelen. Heb zelf wel eens naast een leeuw gestaan, erg dartel zijn die beestjes niet.

Verder wordt in recordtempo een voorspelbaar en uiterst clichematig verhaaltje opgezet en afgewerkt. Mooi volgens het boekje en compleet voorspelbaar. Wat het verschroeiende tempo redelijk overbodig maakt, want de tijd ging nog steeds tergend traag vooruit.

Wat de film echter de nekslag geeft is de pompeuze, potsierlijk bombaste soundtrack. Zimmer lijkt te denken dat hij muziekjes maakt voor LOTR battles, waar 100.000en krijgers op elkaar afstormen. En zelfs dan is deze soundtrack nog over-the-top. Daarnaast krijg je dan nog eens de beerput van de Top 40 van 15 jaar geleden geserveerd. Pure wansmaak, die enige emotie compleet de nek omwringt.

Voice acting is pover, vooral de kleine Simba (die er op zich nog schattig uitzag) komt over als een verwend Amerikaans joch. Ook een érg vreemde keuze om de stem van Darth Vader aan Mufasa te verlenen. al dat gebrabbel over zonen kreeg een vreemd nasmaakje mee zo. En tijdens The Lion King zit ik echt niet te wachten op Star Wars flashbacks.

Verder wordt de film nog om z'n humor geprezen, maar meer dan de immer irritante Disney sidekicks heb ik echt niet gezien.

The Lion King is technisch knap. En dan is het schandalig dat er zo'n prent van gemaakt wordt. Bah.

Binnenkort eens kijken of het origineel ergens te vinden is. Zien of ze daar ook zo'n bombastvehikel van gemaakt hebben.

1.0*

Misschien dat leeftijd ook een rol speelt in de beoordeling bij deze film: toen deze film in 1994 uitkwam, moest ik nog 5 worden. Als je daar als kleine uk in de bioscoopzaal zit (voor het eerst) dan laat zo'n film een overweldigende ervaring achter.

In mijn beoordeling voor Disney films zit altijd een deel jeugdsentiment verwerkt.

Ik kan me heel goed voorstellen dat als je met een bepaalde Disney niet bent opgegroeid, dat die Disney dan ook minder bevalt. Zo was The Lion king voor mij onvergetelijk en heb ik deze ook ontelbare keren gekeken tijdens mijn jeugd. Terwijl Peter Pan, die ik nooit heb bekeken tijdens mijn jeugd, voor mij persoonlijk meteen een stuk saaier is.

Daarnaast moet rekening gehouden worden met het feit dat het een kinder- / familie film is. Realisme en maatschappelijk zware onderwerpen moet je eigenlijk niet verwachten. Al komen de volwassen onderwerpen wel degelijk voor (met name in Hunchback of the Notre Dame en Lion King), weliswaar gedekt onder een deken van humor en een goede afloop. Maar hé, het is en blijft een film geschikt voor kinderen

Fantastische Disney-film. Hoewel ik niet de voorkeur heb aan animatiefilms is dit echt een topper. Een goed verhaal, een mooie tekenstijl en leuke liedjes. De beste animatiefilm die ik ooit heb gezien. Zonder ook maar enige twijfel 4.5*

Niet onaardig The Lion King, mooie vloeiende animaties en fraaie achtergronden sieren de film dat zeker. Maar er zijn betere, grappigere en originelere Disney's vind ik, in die zin viel het me toch best een beetje tegen.

Het verhaal is nogal groots en mythisch van opzet maar weet eigenlijk nergens echt verrassend te worden dacht toch met enige regelmaat; Zoiets hebben ze in Bambi ook al eens gedaan alleen dan zonder al die bombast d'r omheen. Tja, het plot en de karakters voldoen gewoon keurig aan alle (Disney) verwachtingen.

Verder is de muziek bijna de gehele film door nogal behoorlijk overstuur en zo zwaar aangezet dat het bijna bijbels aandoet of wordt juist de toevlucht gezocht in die mierzoete tranentrekkerij van Elton John. Nee, had toch liever meer traditionele Afrikaanse muziek gehoord. Het is ook allemaal een beetje te veel van het goede. Een paar liedjes horen ook gewoon thuis in een Disney maar om nu op zondagochtend geconfronteerd te worden met een complete Joop van den Ende musical, mwa liever niet...

Afijn, Timon en Pumbaa vond ik dan weer wel grappig (geheel terecht dat die ook een eigen spin-off op TV hebben gekregen) het zorgt tenminste nog voor een vrolijke en relativerende noot in dit verder toch wel te veel over-the-top Afrikaans koningsdrama.

3*

Disney maakte een behoorlijke comeback met deze tekenfilm. Niet de beste maar wel een van de best gewaardeerde uit de Disney-stal. Mooi geanimeerd en goed.

Vroeger de VHS van deze film grijs gedraaid, kon het echt dromen.

Nu, een flink aantal jaren ouder en wijzer weer eens gekeken. Hoewel die jeugdfilms vaak tegenvallen als je ze later eens terugkijkt, doet deze het nog aardig.

De film begint met een sfeervol begin, met die prachtige zonsopkomst en mooie muziek, erg goed gemaakt. De film is qua soundtrack iets over the top, maar de manier waarop het in de films is geïntegreerd doet de film soms wat op een soort musical lijken. Dat musical achtige beviel me eigenlijk wel.

Visueel is het erg wisselvallig, de introductie vond ik dus prachtig, maar helaas is dat door de hele film niet constant van dat niveau. De volwassen leeuwen (Musafa en later Simba) vond ik erg slecht getekend. Scar vond ik dan wel een mooie creatie. Wel is duidelijk dat dit een echte tekenfilm is en dus een totaal andere stijl heeft dan de animaties van tegenwoordig. De film afkraken door ze met die films te vergelijken vind ik dan ook onjuist.

Het verhaal komt me erg bekend voor en is in de grote lijnen natuurlijk voorspelbaar. Het is wel goed uitgewerkt maar dat is dan ook het minste wat je mag verwachten van dit soort plotjes. De musical stijl maakt dit verhaal en deze film net even wat anders dan anderen.

De personages waren leuk en herkenbaar. Mufasa vond ik niet echt interessant, slechte stemacteur trouwens (Engelse versie). Simba was leuk, maar eigenlijk stelen de bijrollen de show, zoals Timon en Pumba, die aap vond ik erg sterk, de hyena's vond ik erg jolig maar Scar steelt de show. Het is wel een beetje een standaard slechterik maar zijn maniertjes en manier van praten vond ik erg goed en sterk gedaan.

Al met al een meevaller want jeugdherrinneringen vallen later vaak tegen. Deze film is visueel matig tot slecht met af en toe wel grote pieken. De leuke personages tillen deze film naar gemiddeld niveau. Voldoende.

De beste Disneyfilm, nog steeds . Geen zoetsappig sprookjesgeneuzel, dit keer is een Afrikaanse savanne de setting, waar lief en leed in een leeuwenfamilie elkaar opvolgen en een veel meer 'in your face'-gehalte hebben. De scene dat Mufasa vertrappeld wordt door een op los geslagen kudde gnoes is toch wel enorm hartverscheurend. In mijn jeugd weet ik nog wel dat iedereen op het schoolplein elkaar vroeg of je bij die scene moest huilen of niet. Ik hoefde dat niet .
Verder vond ik de Vlaamse versie van Timon & Pumba erg grappig en leuk. En ohja, vergeet ik bijna te melden dat de animatie er echt picobello uit ziet. Je zou haast vergeten dat het hier om een animatiefilm gaat...

M'n favoriete tekenfilm ooit. Ik kan geen woorden verzinnen hoe ik het kan uitleggen... Maar dit is de enige film waar geen nadeel aan zit, geen ding om tegen te klagen...

Misschien reden om het voor de... 4e of 5e keer te kijken? ^^

Een van de betere Disneyfilms, een sowieso een van de beste animatiefilms.

Al die animatiefilms van tegenwoordig kan maar niet waarderen en ik snap ook niet wat mensen daarin zien.

Enfin, nu weer over de film. Is al wel een tijdje geleden, maar uiteraard genoten van de film. Keer op keer. Met natuurlijk een prachtig einde .

4,0*

Zeer goede Disney film.

Timon en Pumbaa zijn leuke personages.

Ook de soundtrack is mooi. De tekenstijl is goed. Voor de rest is het een leuke geslaagde Disney film. 4,0.

Ik moet eerlijk zeggen dat wat de film zo magistraal maakt is naar mijn mening ook vooral hoe de animaties in combinatie met de muziek neergezet word. De scene waarin Simba getoont word aan zijn onderdanen door zijn vader is vooral zo kippenvelverhogend door de muziek die je erbij hoort.

Timo en Pumba brengen de humor goed in de film. Ik heb erg om ze gelachen. Verder is dit gewoon een schitterende animatie om naar te kijken. De beelden zijn erg waarheidsgetrouw maar ik herinner me dat ik een keer gezien had dat ze zelfs een leeuw in de studio hadden om zijn bewegingen te bestuderen.

Ook de Lion King maar is herzien na vele jaren.

Het blijft aardig overeind staan, wat mij het meeste bij bleef zijn de heerlijke liedjes in de film. Heerlijk zomerse melodietjes met mooie herkenbare teksten die je je hele leven bij zal blijven. Een dik pluspunt!

Het verhaal zelf is natuurlijk typisch Disney, het zit vol moraaltjes, wijze lessen en een voorspelbaar verloop van de film.

Het stoorde me gelukkig niet erg, de film heeft nog steeds zijn goede (sentimentele) momentjes en blijft anno 2010 bij deze 22 jarige man nog steeds prima overeind.

3,5*

Nog maar eens herzien voor ik weet niet de hoeveelste keer. Blijft een vermakelijke film, geweldig jeugdsentiment en veruit de beste Disney.

Geen lange film, maar gebeurt meer dan voldoende door de fijne uitwerking. Vaak wat humor tussendoor, maar gaat goed samen met de serieuze stukken. Wat heb ik (zoals velen) vroeger gehuild bij Mufasa's dood.

Stemmen dik in orde, score fenomenaal en die oude tekenstijl vind ik ook fantastisch.

Het nieuws van het in 3D omzetten ben ik verder niet al te enthousiast over, heb liever dat ze nieuwe films maken dan de oude doen herleven.

5* blijven staan.

Ik kreeg deze film voor mijn 6e verjaardag. Sindsdien denk ik dat ik die videoband wel een keer of 40 gedraaid heb. Dit was in mijn jonge jaren m'n favoriete film. Toen ik een jaar geleden voor het eerst de Engelse versie (ditmaal in HD) zag, kon ik de Nederlandse vertaling er bij dromen.

De tekeningen zijn schitterend, de muziek is geweldig en het verhaal zit vol wijze lessen, is grappig en ontroerend. Veertien jaar nadat ik deze film cadeau kreeg is hij nog steeds van uitzonderlijke klasse. Daarom de volle 5 sterren en met stip op 1 in mijn persoonlijke top 10.

Yes, Simba, but let me explain. When we die, our bodies become the grass, and the antelope eat the grass. And so we are all connnected in the great Circle of Life.

Gister eens herkeken. Het is denk ik alweer zon 10 tot 15 jaar geleden dat ik deze klassieker voor het laatste zag. Als kind van een jaar of 9 zag ik de film al in de bioscoop waarna ik hem op videoband ook vele malen heb herkeken. Wel met Nederlandse stemmen, wat op dat moment goed is, maar uiteindelijk heb je met de originele Engelstalige stemmen toch wel de mooiste stemmen. Gelukkig kent de DVD alle geluidsopties.

Ik zeg het meteen; opnieuw was het enorm genieten. Ik kende praktisch elk moment nog maar dat was helemaal niet erg. Ik genoot weer van het schitterende openingsliedje van de film en dat had ik ook met de andere bekende liedjes. Schitterend!
Het plot was ook nog net zo mooi als vroeger. Het is vermakelijk, het is ontroerend, het is gewoon bijzonder mooi. Scar, Mufasa, Zazu, Simba, Timon, Pumbaa...elk karakter wordt overtuigend goed neergezet. En dan volgt weer die tragische dood van Mufasa. Het blijft 1 van de meest emotionele en bekendste sterfscene's in een tekenfilm. Ook nu nog erg triest. De afloop van de film was wel te voorspellen, maar daarom niet minder mooi.

The Lion King blijft gewoon nog steeds met grote afstand de mooiste tekenfilm die is gemaakt. De prachtige visuele weergave van de Afrikaanse wereld, de geweldige stemmen, de leuke humor, het erg mooie verhaal en de symphatie die je voor iedereen krijgt zorgt ervoor dat de film de 5* die ik al had gegeven gewoon mag houden.

5*

Gisteren voor de zoveelste keer deze klassieker bekeken. Ongelofelijk hoe The Lion King me weer zo wist te raken.

The Lion King is nogal een duistere film, zeker vergeleken met andere Disney producties. Door de fratsen van Timon en Pumbaa wordt het geheel enigszins luchtig gehouden.
Na de eerste seconden liepen de rillingen al over mijn lijf. Alles is zo prachtig getekend en wordt ondersteund door muziek die misschien nog beter is. De machtige stemmen van James Earl Jones en Jeremy Irons zorgden ook weer voor rillingen.
De dood van Mufasa greep me weer aan zoals het vroeger deed. Tranen bedwingen bleek een onmogelijke opgave.
Wat hou ik toch van deze film. Als 5-jarige in de bioscoop gezien, hierna nog tientallen keren op videoband en DVD.
De beste tekenfilm ooit gemaakt en een terechte nr. 81 in de top 250.

5*

Een Disneyfilm, en zeker de Lion King, is zo gemaakt dat je er als klein kind 100x ademloos naar kan kijken. Een hele generatie is met deze film opgegroeid, waaronder ik. Als je 10-20 jaar ouder bent en je zet de Disney-film weer op, word je uiteraard overladen door nostalgie. Ik ken de hele film uit mn hoofd. Alleen dat is natuurlijk al het opnieuw aanzetten van de film waard. Maar naast die nostalgie zie je tal van dingen die je als kind nooit zag, of simpelweg niet snapte. Dit maakt het kijken van een Disney-film (voor mij ook Alladin, Robin Hood, enz.) een geweldige ervaring, bijna een wedergeboorte.

Een aanrader voor iedereen die vroeger door zijn ouders met natte haren en in pyjama voor de tv werd gezet met steeds dezelfde Disney videobanden in de speler. Je bent eigenlijk verplicht om met je doorontwikkelde filmsmaak weer heel even terug te komen op de film waar je vroeger de grootste fan van was.

En ook een aanrader voor degenen die deze film nooit hebben gezien (kan t me bijna niet voorstellen). Dit is een absolute klassieker. Ook als je jezelf al wat verder ontwikkeld vindt dan een gemiddeld klein kind.

The Lion King. Heldenfilm.

5*

Zonet na pakweg een 9-tal jaar opnieuw gezien. En echt verrast. Dit is echt hét pareltje van Disney.

Deze animatie is veel beter dan al die 3D-achtige computergeanimeerde kaa uu tee - series en films van de afgelopen 5 jaar tot nu.

Alles is hier tip top afgewerkt, de muziek is kei-goed. Elton John (ik ben geen fan) maakte hier met 'Can you feel the love tonight' en 'Circle of life' waarschijnlijk zijn 2 beste liederen ooit.

Het verhaal had ik meer cliché verwacht, maar na het een aantal jaar niet meer gezien te hebben, vond ik dit echt heerlijk ontroerend. Zelfs zo dat ik bijna lag te janken.

De personages passen echt goed en worden goed afgewisseld. De norse Scar (geweldig ingesproken door Jeremy Irons, echt de perfecte stem) en dan plots Timon en Pumbaa ("Talking to me?" Geweldig..).

De film roept echt een ware golf van nostalgie op. Het doet me bijna pijn dat Disney/(Pixar) dezer tijden films maakt van een aanzienlijk lager niveau.

Dit is een topfilm, voor jong en oud.

Ik zet hem in mijn top 10, helaas geitenkaas voor Platoon.

Een 5* uiteraard.

Disney zoals Disney hoort te zijn.

The Lion King is nummer 1 jeugdsentiment en als ik hem hedendaags herzie, dan ben ik nog steeds verkocht. TLK geeft zoveel verschillende emoties en sferen, in een korte tijd dat het zo vermakelijk en ontroerend is en daarnaast ook nog ontzettend creatief en goed in zijn werk gaat. Ik zie TLK wel als een van de memorabele film ooit gemaakt, elk karakter en omgeving is zo duidelijk en mooi weergeven. Alles lijkt te leven voor en na de film, en je hebt als kijker echt keuze om dis- en likes te beoordelen. Het is gewoon een echte wereld. De verschillende kleuren zijn erg duidelijk en wekken emoties en spanning op. Mooie animatie, mooie liedjes en met name een erg mooi verhaal over familie eer en volwassen worden. Een film die elk kind moet gezien hebben, en ik heb het volle vertrouwen erin dat dit lukt. Krijgt bijna de volle punten, maar ik ben niet zo fan van het ''can't wait to be king''- gedeelte, daar vind ik de animatie (niet storend, maar wel...) lelijk.

4,5 ster

Tijd voor een herziening na zo'n 17 jaar. Ik vond dit als kind wel een leuke Disney. Zeker niet mijn favoriet, maar wel mooi. De hype errond zal wel meegeholpen hebben. Veel van de film is ondertussen wel gedateerd moet ik helaas zeggen. Van de liedjes blijft enkel Circle of life nog overeind en misschien ook Can you feel the love tonight. Verder is het zeer kinderlijk, al is dat niet echt een verwijt gezien het doelpubliek, maar eerder een vaststelling. Wel heel sterk zijn de massascènes en de achtergrond die prachtig ogen. Maar dat is dan weer veel minder door de dieren zelf die als ik ze nu terug bekijk, eigenlijk slecht geanimeerd werden. Terwijl de computeranimatie zo goed gedaan werd, is er op andere momenten dan weer net zo weinig oog voor detail. Onbegrijpelijk. En de voiceacting is nogal wisselend. Enkel Jeremy Irons/Scar kan overtuigen. Mufasa ligt voor de hand, maar de rest is vrij kleurloos. Ik denk dat hier de Vlaamse versie zelfs nog leuker is.

Ik heb onlangs Beauty & The Beast nog herzien en die vond ik zo'n 20 jaar na release wel nog goed. The Lion King heeft wel een leuk verhaal (als is het niet zo speciaal) en zal bij kinderen zeker nog wel in de smaak vallen. Een groot deel jeugdsentiment dus dat beter in herinnering bleef.

Als ik deze film zie, kan ik naar mijn mening maar een conclusie trekken: de beste disney die er ooit gemaakt is. En ik ben bang dat dat ook zo zal blijven.

de muziek is geniaal. Alles is super mooi gemaakt, het verhaal is mooi.
Het is hoogtepunt van de film is voor mij het stuk dat zich afspeelt in de kloof, als die gnoe's naar beneden komen stormen, geniaal. . En wat ik ook geniaal vind is pumba die helemaal flipt als hij word uitgemaakt voor "pig" ipv mr pig .

Scar vind ik verder een van de beste disneyschurken die er zijn gemaakt. Maar mijn favorieten blijven toch wel de heyena's. De ene keer dan verscheur ik me van het lachen om de heyena's, en het andere moment dan slaan ze in een keer om en zijn ze de gevaarlijke slechterikken, en zijn ze ook best eng. Ik kan me even geen disney bedenken waar dat ook zo sterk is neergezet.

tenslotte even mijn top 3:
1 Lion king,
2 Tarzan
3 Pocahontas

Flauw filmpje.

Er gebeurt eigenlijk haast niets. Een snel gegoochel met wat clichés en op-en-top voorspelbare wendingen. Nergens kan de film verbazen of enigszins opvallen in positieve zin.

Een hoop figuren in het verhaal zijn ook nogal overbodig. Timon en Pumba op kop. Wat voor meerwaarde hebben ze?

Een moraal moet je ook niet zoeken achter dit verhaal. Het script is geschreven door oerconservatieven en flirt nu en dan met het racisme. En dan zijn er mensen die Kuifje willen verbieden

Meer valt hier eigenlijk niet over te vertellen.

Het is me echt een mysterie wat dit in de top250 doet.

1,5*

Eindelijk was ik in mijn Disney-herkijk-project dan aan deze film toegekomen. De enige die ik in het Nederlands heb gekeken. Ik ken de Engelse versie weliswaar niet heel erg goed, maar alsnog vind ik de Nederlandse zo ontzettend leuk. De grapjes en de teksten werken prima, de stemmen zijn ontzettend karakteristiek, (behalve dan de oudere Simba die nog weleens wat ergerlijk is) en Timonneke en Pumbaa zijn in het Vlaams gewoon meesterlijk. Wat een toevoeging. Alles wat Timon zegt is om te gieren, en elke beweging van hem is geslaagd en spot-on geanimeerd.

Een film die niks teveel en niks te weinig heeft, geweldige muziek, geweldige sfeer, en de beste animatie-schurk allertijden. Wat een intense beleving blijft het elke keer weer.

Meesterwerk en mijn favoriete Disney allertijden.

5*

Een tikkeltje zuchtend en puffend liep ik achter mijn vriendin aan om een kaartje voor The Lion King te kopen. Wilde ik dat? Niet echt, ik ging liever naar Abduction of Killer Elite, maar vooruit, zij wilde het graag.

De laatste keer dat ik deze film zag, was ik volgens mij niet ouder dan 10 jaar. Ik was nog erg jong. Ik moet bekennen dat ik me er amper iets van herinnerde.

Toen de film eenmaal begon, bij de eerste toon, het eerste beeld, kreeg ik rillingen over mijn hele lijf en de haartjes op mijn armen gingen rechtop staan. Wat indrukwekkend. De tranen sprongen me in de ogen en gedurende de hele intro bleef ik zo zitten.

Daarna begon de film echt. Je ziet de kleine opgroeien en langzaam aan kwam er het e.e.a. van vroeger terug. Gelukkig niet teveel liedjes, daar kan ik niet zo goed tegen, maar de songs waren wel erg mooi.

Af en toe vond ik de film best pittig voor jonge kijkertjes, duistere sfeer, onheilspellend en voor de kleintjes best eng. Voor volwassenen is dit sowieso een plus.

Ook op het einde werd ik een beetje emotioneel, had niet gedacht dat deze film dat bij me los zou maken. Misschien toch maar eens wat meer oudere Disney's kijken, wellicht ga ik er nog van houden ook.

Fijne bioscoopervaring, mooie 3D beelden al had het niet bijster veel toegevoegde waarde. Toch goed vermaakt.

There's more to see than can ever be seen. More to do than can ever be done.

Vanaf The Lion King 3D begint, de mooie zonsopgang opkomt en The Circle Of Life begint, komen de kriebels echt op je hele lijf. De herinneringen aan vroeger komen op. Van dat ik vroeger de videocassete bijna kapot gedraaid had. Dus was het bijna 10 jaar geleden dat ik de film nog eens volledig zag. De animatie is werkelijk subliem. Het 3D gebeuren voegt niet bijster veel toe, maar sommige scènes gaven je echt de kriebels.

- Be prepared...for what?
- FOR THE DEATH OF THE KING!

Scar is veruit de beste Disney Villain. Zijn sadistische blik, zijn stem en zijn lied: Be Prepared gaven mij echt alweer de kriebeltjes. En dan die hyena's, die zijn echt op sommige momenten best eng. Soms is de film niet echt geschikt voor de kleine kindertjes. De koning vermoorden en de schuld op Simba steken. Erg.

What's the motto with you? ^^

Timon en Pumbaa... Tja, die zijn werkelijk hilarisch. Hun grappen, hun looks en hun vlaamse accent zijn fantastisch. En dan natuurlijk The Hula Hula Song. Ik lach echt plat van het lachen (in de bios dan nog). Geniaal.

Can you feel the love tonight?

Alweer een kippenvelmoment. Ik zat bijna met tranen in mijn ogen (of kwam het door die irritante 3D-bril die zat te prikken op mijn neus, allemaal voor wat dieptezicht?). Aangrijpende scène die verpest wordt door de ruzie tussen Nala en Simba. Jammer, maar het hoort erbij.

He lives in you...

Mufasa is een machtig personage. Jammer dat hij zo brut vermoord moet worden door Scar. Ook toen had ik kippenvel en tranen in mijn ogen. Dit was wel 3D waard.

Louaw!

Dit was mijn tweede recensie hier bij The Lion King. Maar door de perfecte filmervaring, gaat ie nog een paar plaatsen omhoog in mijn top-10. Prachtfilm. 4.5*.

Tja, The Lion King...

Toen de film oorspronkelijk uitkwam was ik zeven jaar. In een mum van tijd raakte ik compleet geobsedeerd door deze Disney. Het was niet de eerste Disney die ik zag of geweldig vond, o.a. Jungle Book en Aladdin waren al enorm in de smaak gevallen. Maar zelfs ten opzichte van hen had The Lion King iets speciaals. Het is moeilijk om te zeggen waarom je als kind meer opging in de ene film dan in de andere. Voor veel mensen is E.T. de ultieme film uit hun kindertijd, maar daar kreeg ik nooit een band mee. Voor veel mensen van mijn leeftijd is The Lion King echter wel dé film uit hun jeugd is me opgevallen. Waarom? Ik kan het moeilijk zeggen. Ik zag ongeveer twee weken geleden Bambi weer eens, een film die ik als klein kind geweldig vind, maar die ik al snel ontgroeide en waar ik nu nog altijd niets mee kan. The Lion King was anders. Ik zag hem tweemaal in de bioscoop. Toen kwam de video en in de eerste periode die daarop volgde heb ik de film wellicht dagelijks of in ieder geval meerdere malen per week bekeken. Ik kreeg er gewoon geen genoeg van. De jaren die erop volgde werd de film ook met enige regelmaat bekeken. Tot mijn twaalfde jaar heb ik hem denk ik wel op zijn minst iedere maand gezien. Daarna werd het meer iets jaarlijks of zo, tot aan mijn zeventiende of achtiende. Toen ging de videorecorder kapot en kon de trouwe VHS niet meer afgespeeld worden en ik heb nooit de moeite genomen een nieuwe videorecorder te kopen. De Limited Edition DVD was net uit de winkels verdwenen. Tweedehands kopen wilde ik al helemaal niet, want deze moest ik toch echt nieuw hebben. Inmiddels ben ik vierentwintig en heb ik The Lion King al minstens zes jaar niet gezien. De kans om hem weer eens in de bioscoop te zien (voor de derde maal, waarmee het nu de film is die ik het meest in de bioscoop heb gezien) liet ik niet voorbijgaan, al moest ik even diep zuchten toen ik zag dat hij alleen in 3D vertoond werd (ik zie het 3D maken van 2D films als eenzelfde proces als het inkleuren van zwart-witfilms). Ik nam het maar even voor lief.

Deze lange intro is nodig, omdat een recensie (en eigenlijk ieder bericht) die ik schrijf over de The Lion King absoluut in een perspectief gezien moet worden. Ik heb de afgelopen jaren veel films die ik in mijn kindertijd geweldig vond herzien, waaronder veel Disneys. Dit gebeurde soms met groot succes (The Jungle Book vind ik nog net zo goed als toen) en soms overheerste een gevoel van teleurstelling (Hercules bijvoorbeeld). Door puur toeval is de kinderfilm die mij het meest dierbaar was één van de laatste geworden die ik herzie (alleen The Land Before Time en Space Jam moet ik nog eens te pakken zien te krijgen). Waar het op neer komt is dat The Lion King dé film is die ik het meest link aan mijn kindertijd. Geen televisieserie, lied of boek doet me meer denken aan mijn pre-tienerjaren. Ik kende ieder beeldje en geluidseffectje uit mijn hoofd. Sterker nog: zelfs in die zes/ zeven jaar dat ik The Lion King niet zag wist ik zeker dat ik al die geluidjes en beeldjes moeiteloos in mijn hoofd reproduceren. Er is praktisch niets aan de film dat ik niet ken.

Dit betekend dat er geen enkele objectiviteit komt kijken bij het bekijken van The Lion King. Dat mijn mening zo'n honderd procent gevormd wordt door pure, onbeschaamde nostalgie. Dat deze recensie compleet waardeloos is voor iemand die nog wil beslissen of hij de film gaat zien of niet. Ik weet zelfs eigenlijk niet of dit telt als recensie, maar ik markeer hem toch als zodanig. Doordat ik The Lion King zo door en door ken heeft herziening op zichzelf geen enkele nut. Er zit totaal geen verrassing meer in. Ik wordt niet meegesleept door het verhaal en de beelden pakken me niet in het bijzonder. Hooguit de muziek werkt nog steeds onveranderd, maar ook die heeft hoofdzakelijk een nostalgisch effect. Het opnieuw bekijken van The Lion King lijkt voor mij het meest op het opnieuw vinden van een voorwerp dat lange tijd van belang voor je was (speelgoed is in dit geval een voor de hand liggende vergelijking) en dat nu geen betekenis meer voor je heeft, maar waarvan je toch blij bent het weer even gezien te hebben. Het heeft geen nut op zichzelf, maar hé, het is er nog.

Dus je kunt nu op me af komen met harde kritiek op The Lion King zoveel je wilt, maar het zal allemaal niets voor me betekenen. Je kunt tegen me zeggen dat het een vuile rip-off is van Kimba, The White Lion (niet dat iemand hier daadwerkelijk Kimba gezien heeft), maar dat is nauwelijks van belang voor me. Je kunt schreeuwen dat het ondraaglijk sentimenteel is. So what? Ook kan je me komen vertellen dat het verhaal en de personages simplistisch zijn. Wel, hier ben ik evenmin objectief over, maar hier heb ik wel een verdediging. Ik ben er namelijk van overtuigd dat The Lion King qua verhaaluitwerking en complexiteit in de personages zeker boven (bijna) alle Disneys uitsteekt. Het is hun meest epische en na Fantasia ambitieuze film. Natuurlijk is het op dat gebied geen The Godfather of Citizen Kane, maar als je dat zoekt ben je gewoon niet ingesteld op een film die ook voor kinderen bekijkbaar moet zijn. Maar nogmaals, alle kritiek op The Lion King zal mij een worst wezen. Ik kan niet objectief er naar kijken en dit is de enige film waarbij ik dat ook gewoon niet wil. Natuurlijk zou het een interessant experiment zijn om te zien hoe mijn waardering zou zijn als ik de film nu voor het eerst zag, maar ik zou dat deel van mijn jeugd niet willen inruilen voor het experiment.

Dus hoe was de herziening in de bioscoop nou? Wel, het was The Lion King. Voor mij zegt dat alles.

De vijf sterren blijven staan, maar daar hoeft niemand zich iets van aan te trekken.

P.S.: Het 3D, hoewel soms mooi, is wederom totaal overbodig en af en toe lelijk. Vooral als bijvoorbeeld een leeuw van een vooraanzicht getoond wordt en zijn hoofd draait lijkt het nog al eens alsof de neus even los zit. 3D is niet geschikt voor de 2D-animatie, zoveel is me duidelijk. Alleen de South Park-film mogen ze wat mij betreft heruitbrengen in 3D, gewoon voor de grap.