The Lion King (1994)

The Lion King is een tijdloos pareltje waarvan elke frame een meesterwerk is]

Ik kan gerust duizend woorden besteden aan mijn liefde voor deze film en mijn geschiedenis er mee, maar voor de leesbaarheid zal ik dit laten. Alleen belangrijk is dat ik in de aanloop van de release deze film zo'n anderhalf jaar bewust niet heb gekeken.

Helaas heeft het verwachte effect er van niet gewerkt. Met elke scène kon ik nog ouderwets meepraten en bij elk shot dacht ik aan wat er daarna zou gebeuren. In die zin heeft de film me minder weten te raken en was ik sneller afgeleid (ook mede dankzij mijn verschrikkelijke buurvrouw).

Dat wil niet zeggen dat 'The Lion King niet nog steeds overweldigend goed is. Op de beste momenten van de film weet hij je te boeien en de humor blijft nog steeds overeind. Het beste is echter het verhaal zelf, dat geniaal is geschreven en razendsnel emoties afdwingt bij haar kijkers. De personages zijn geweldig, van komische sidekicks als Timon en Pumbaa tot de sterke Sarabi. Daarnaast is elk totaalshot een schilderij en zijn de details waanzinnig. Nog niet gesproken over de ijzersterke muziek.

Het beste aan het bioscoop bezoek was het ontdekken van achtergronddetails waarvan de aanwezigheid voorheen onopgemerkt bleef en enkele grappen die je van kinds af aan al hoorde maar pas nu snapt. 3D voegt absoluut niets toe aangezien vele scènes al avontuurlijk of meeslepend genoeg waren in 2D. Als iets bij deze film je het beeld in trekt is het 't verhaal zelf. Desondanks ben ik oneindig blij dat ik de film nu nog maals in de bioscoop heb mogen bewonderen, in de versie zonder 'Morning Report'. De reacties van het publiek (met name een jong meisje ergens in de zaal die luid meegilde of lachtte als de film daar om vroeg) lieten zien dat de film de tand des tijds prima doorstaat en zo hoort het ook.

'The Lion King' is en blijft naar mijn mening de beste film ooit gemaakt. Een waar meesterwerk die mij nog steeds weet te raken en waar ik voor eeuwig van zal houden. Simpelweg perfect.

Laatst weer eens gezien en nu de 3D versie bij me thuis. Gaf een aardig effect. De wat verouderde animaties paste alleen niet helemaal bij het 3D idee waardoor het effect er niet goed uitkwam. De animatie zelf is verder nog prima in orde, die stijl van toen, was erg cool, een beetje een anime achtige stijl, het oogt allemaal best volwassen.

Uiteraard is dit een geniale film. Alles klopt in de film, het verhaal, de muziek, het tempo, de karakters met de stemmen. Een iconische en tijdloze film.

Toen ik nog klein was was dit DE film voor mij. Er kwamen in die tijd meerdere fantastische kinder films uit die enorm tot de verbeelding spraken zoals Free Willy ( nog altijd steengoed ) en Jurassic Park, maar de Lion King was toch wel de koning van de films voor mij.

Het mooie van de film waar de film op gebasseerd is en het doet schijnen is de boodschap van de belangrijkheid van de balans en de hierarchie van het leven. Musafa zegt in het begin van de film hoe de kringloop werkt, dat alles mekaar nodig heeft om in harmonie te kunnen leven. Dat de leeuwen wel de antilopen eten maar de antilopen ook de leeuwen doordat als de leeuwen doodgaan ze stof worden waaruit gras groeit en de antilopen dat gras dan weer eten. De film eindigt ook met het ultieme voorbeeld van teveel roofdieren, hyena's, waardoor de balans verstoort wordt en iedereen dr onder lijdt.

Mooi is ook de gezongen stukjes in de film wat de film wel een musical karakter geeft maar een middel is waarmee het gevoel goed overgebracht wordt. Het past bij de film, het maakt het juist extra sterk, geeft het een eigen karakter.

De muziek, de soundtrack, is heerlijk, menig musical van de Lion King is nu nog steeds in volle gang bezig. Dat zegt wel wat over hoe sterk de muziek is in deze film.

Blijft een super sterke film door zijn tijdloze boodschap.

Ik was best benieuwd naar de 3D-release van dé film die ik vroeger het vaakste keek. Gisteren dus maar even met jimcarrey gek (user hier) naar de avondvoorstelling geweest. Ik wist dat ik hem nog steeds de beste vond, maar ik moet hem al zeker een jaar of zeven niet meer gezien hebben.

En mijn voorspelling kwam uit. Dit blijf de Koning van de Disneyfilms. Ook het 3D effect is leuk, verloopt niet altijd vlekkeloos, maar is zeker een leuke toevoeging. Alle leuke, mooie, droevige etc. momenten komen prima tot hun recht. Het verhaal kende ik ook eigenlijk nog best wel, en dat is natuurlijk gewoon prachtig (de dood van Mufassa blijft een zielig moment). De volgende delen doen als het om het verhaal gaat echt onder aan deze (eigenlijk doen ze dat sowieso al). Ik ben gelukkig naar de originele versie gegaan ipv. naar de Nederlands gesproken. Bij deze verise kwamen de liedjes en stemmen toch wat beter uit de verf. Leuke stemrollen van James Earl Jones, Rowan Atkinson, Jeremy Irons etc. De personages die ze vertolken zijn ook erg leuk (eigenlijk geen enkel personage dat vervelend of irritant overkomt), Timon en Pumbaa blijven gewoon erg leuk . En natuurlijk de leuke muziek (Hakuna Matata blijft een klassieker). De animatie-stijl is lekker oud, met de hand getekend. Tja.. ergens blijf ik ze beter vinden dan al die computer gemaakte. Natuurlijk zijn die ook goed, maar ze missen iets wat deze films wel hebben.

De film is gewoon een aanrader, het blijft een meesterwerk, altijd al geweest in mijn ogen. Uiteraard is het een beetje een kinderfilm want het is een tekenfilm, maar wel een die op alle leeftijden kan aanslaan en niet alleen maar gericht is op kinderen. Die 5 sterren blijven gewoon staan, voor de allerbeste Walt Disney (en ik denk ook wel animatie)- film ooit gemaakt!

5*

Ja deze film komt definitief in mijn Hall of Fame. Als je met je moeder en zusje naar de bios gaat en bijna zit te janken bij de openingsscene, dan kan ik wel spreken van vooral jeugdsentiment en ontroering. De film is gewoon een compleet kunstwerk met mooie nasynchronisatie(ook in het Nederlands!!), mooie plaatjes, leuke humor en een klassiek verhaal. Mooi, mooi, mooi!!

Ik ben een poosje geleden met mijn 2 kids van vijf en zes naar deze film geweest en ik moet zeggen ze hebben genoten van de film!

Ikzelf had de film al gezien toen het voor het eerst uitkwam en heb er toen ook van genoten. Voor mij was dit net als de kids ook de 1e keer dat ik met de nieuwe 3d technologie te maken kreeg en zat er dus met met hoge verwachting en spanning. Ik heb Avatar niet kunnen zien en ook andere 3d films ben ik misgelopen. Dus spanning alom.

Voor de kids was het echt een belevenis vooral tijdens het begin waren ze blij verrast met de 3d effecten. De jongste haalde zelfs haar 3d bril van haar neus om te kijken of die vogel echt in de bioscoop vloog hahahaha . Het verhaal vonden ze boeiend en spannend en erg grappig, alleen op het eind vond de jongste het toch een beetje eng worden. Maar goed, Het was een ontzettende leuke fim voor ze.

Voor mij was deze 3d versie niet echt geslaagd. Het had niet echt toegevoegde waarde voor deze film. De eerder uitgekomen versie was immers al goed gedaan en de 3d effecten werden echter sporadisch echt effectief uitgevoerd.Op mij kwam het over als inderdaad weer een uitbuiting van de 3d rage. Best wel jammer eigenlijk. Ook moeten de kinderen best wel lang zo'n brilletje op, gezien de lengte van de film

Maar omdat ik niet tot de doelgroep behoor van deze film, maar de kids, geef ik het toch een vier sterren kwalificatie.

Deze film heeft echt een prachtige intro die me nog steeds kippenvel geeft. In deze film volgen we Simba het brutale leeuwenwelpje in zijn reis door de 'kringloop van het leven'.

Leuke karakters in de film, ondanks dat ze wel een beetje stereotype zijn, maar eigenlijk maakt dat helemaal niet uit, want het past bij de film. Mooie animatie die je niet gaat vervelen.

''Long live the king.''

Dit is één van de weinige of zelfs enige Disney klassieker die ik graag een keer goed wilde zien.

Voor een film uit 1994 is het natuurlijk indrukwekkend prachtig.

Het verhaal volgt de koning der dieren; de leeuw. Het begint met het geboorte van een prins en vanaf dat moment volg je Simba, wat centraal staat in de film. Je ziet zo hoe Simba opgroeit en uiteindelijk vlucht om ergens anders een nieuw bestaan te creëren en zo ontmoet die nieuwe vrienden en maakt die natuurlijk vijanden. Uiteindelijk zit het in zijn bloed en is het zijn lot om koning te worden van een groot deel van het land en is het zijn taak om klaar te zijn om zo'n groot verantwoordelijkheid op zich te nemen en zo zijn kwalen moet confronteren en overwinnen.

De personages zijn leuk en bestaan uit verschillende dieren. Denk dus aan olifant, neushoorn, gnoe, giraffe, aap, hyena en enkele andere soorten. De leukste blijven hier de geweldige duo Timon en Pumbaa. Van kinds af aan heb ik hun serie gevolgd en zijn ze me tot op de dag van nu bij gebleven. Mufasa vond ik tevens een krachtige personage, typisch een koning. Dapper wanneer het moet, rustig, vredelievend en wijs. Een machtig personage hoort niets minder dan een passend stem te hebben - en uiteraard wordt er aan Earl Jones gedacht. Simba vond ik niet hetzelfde uitslag om hem met zijn vader te vergelijken. Dit omdat die natuurlijk heeft gevlucht, maar hij komt meer als een 'softie' over. Pas wanneer die letterlijk een flinke tik nodig had om als koning te gedragen en te handelen begon die wat trekjes van Mufasa over te nemen. Atkinson heeft hier ook een rol, namelijk een bediende van Mufasa. Ook een leuk personage met als taak alles te regelen m.b.t. veiligheid en informatie. Aan de slechte kant heb je natuurlijk Scar, slechte broer van Mufasa. Ook perfect met de stem van Irons. Zeer sneaky en listig, dat is het beste om Scar's personage te beschrijven in 2 woorden. Die wilt er natuurlijk alles aan doen om nummer 1 te worden, zelfs als het zover gaat om zijn eigen broer te vermoorden en een poging op zijn neefje Simba. Scar krijgt hier hulp van wat 'minions', de hyena's namelijk. Met een belofte dat ze nooit meer honger zouden krijgen als die koning is, voeren de hyena's, waaronder een vrouwelijke met Goldberg's stem, alle klusjes van Scar uit.

Getekende animatie is niet mijn lievelingsmanier van animatie, maar dit ziet er gewoonweg verbluffend uit. De landschappen; het gras, rotsen, dichte jungle, woestijn, de dieren en insecten; alles ziet er gewoon netjes uit. Het bevat ook vele memorabele scène die vele nooit zullen vergeten en ze altijd kippenvel zullen bezorgen. Natuurlijk speelt de muziek van Elton John ook mee en wat korte muziekstukjes van personages zoals die van Timon en Pumbaa. Ik ben het onderhand wel gewend, dat de klassiekers uit zo'n 20 tot wel 30% uit muzikale scènes bestaan.

Er zit ook prima tempo in, alleen had ik verwacht dat Mufasa eerder zou worden gedood en er zeker 40 minuten over Simba's jeugd en hoe die opgroeit ging tot zijn beslissende confrontatie met Scar. De speelduur is ook lekker kort en pakkend; 80 minuten. Het is dus geen film waar je constant de tijd in de gaten houdt en om de 10 minuten flink van moet zuchten.

Ik vind het zeer terecht dat deze een plek in de top 250 heeft bemachtigd en het nog zo zal zijn. Walt Disney's nummer 35 klassieker mag zichzelf één van de beste Disney's noemen, omdat die vele harten van zowel kinderen als volwassenen heeft veroverd en dat het gewoon als een onvergetelijke rit zal worden ervaren door de meesten.

Op aanraden van... nou ja, van iedereen heb ik deze maar eens geleend. Inderdaad een sterke animatiefilm maar ik heb toch het idee dat je deze moet zien als je echt jong bent. Ik ben nu 17 waardoor sommige liedjes me niet bepaald vrolijk maakte. Had van te voren ook wat minder muziek verwacht maar dat is opzich geen probleem.

Mooi getekend, goed verhaal, goed onderwerp en vooral Timon en Pumbaa zijn erg grappig. Zij hebben ook het leukste liedje.

Nooit begrepen wat er zo bijzonder is aan deze Disney. Ik snapte het 17 jaar geleden al niet en nu nog steeds niet. Vrij standaard verhaal, de muziek is wel aanstekelijk maar natuurlijk ook heel glad, de personages nogal cliche en dat geldt extra voor het verloop van het verhaal. Verder is de animatie niet heel bijzonder en de voice acting vind ik zelfs heel matig. De sterren waren eigenlijk allemaal niet op hun plaats, met name Goldberg niet.

Op de een of andere manier werkt the Lion King wel ten dele, maar meer dan een aardige film zie ik hier met de beste wil van de wereld nog steeds niet in. De torenhoge topnoteringen zijn zelfs een beetje belachelijk.

Dit is in mijn optiek de laatste film met een echte goede Disney touch. De animaties zijn opzicht niet eens zo mooi, opvallend genoeg. Behoorlijk basic en daarnaast zonder al te veel detail. Ik heb de NL versie gekeken (verplicht door mijn vriendin - jeugdsentiment), dus over voice acting zal ik me verder niet uit laten.

Het verhaal is hier gelukkig niet al te moraliserend, zoals Princess and the Frog en Nemo. Daarbij deed dat wijsvingertje afbreuk aan de gehele film. The Lion King heeft hier gelukkig niet zo veel last van. Waar de film vooral uitblinkt zijn de personages. Elk personage lijkt levendig en liefdevol in elkaar gezet en daarom bouwde ik snel een band op met alle personages, iets wat ik zeker niet van alle Disney's kan zeggen: vaak lijken personages er met de haren bijgetrokken voor comic relief. Daarnaast is de pacing simpelweg optimaal: niks voelt gehaasd of traag. Echt alles lijkt hier wat dt betreft perfect te lopen. Tel daar de prachtige muziek bij op (voor een Disney film dan) en je hebt een ware classic.

The Lion King is de eerste animatiefilm, die ik destijds in de bioscoop heb mogen aanschouwen. Daarnaast is het de animatiefilm, die ik wel het vaakst gezien heb, daar ben ik vrij zeker van. Niet zonder reden ook. Want ik vond en vind dit nog altijd een van de allerbeste Disneyfilms.

Het eerste punt dat ik wil noemen is de muziek. Het komt nogal eens voor dat liedjes in Disneyfilms niet even goed zijn, of een hinderlijke onderbreking van het verhaal vormen. Hier is dat niet het geval. De liedjes zijn erg mooi en de nummers voegen ook echt wat toe aan het verhaal. Can You Feel The Love Tonight is misschien wel het mooiste nummer ooit uit een animatiefilm. Daarnaast bevat The Lion King sterke personages. Simba is een mooi personage, dat een mooie ontwikkeling doormaakt, wat soms wat lijkt door te slaan naar het dramatische. Maar gelukkig zijn daar Timon en Pumba, die voor de komische noot moeten zorgen en dat prima doen. Vooral Timon vind ik altijd erg leuk. Ook zit er een sterke slechterik in, in de vorm van Scar, die absoluut tot de sterke slechteriken uit de Disney geschiedenis behoort.

Verder zijn dialogen goed, is de animatie soms bijna mooi en is het verhaal behoorlijk meeslepend, ook al is dat na talloze kijkbeurten wel wat minder dan de eerste paar keer. Een mooi verhaal, fijne goed uitgewerkte personages, mooie muziek en een goede uitwerking van het verhaal zorgen ervoor dat dit nog altijd een prima wegkijker is, die zich absoluut onder de beste Disney klassiekers mag scharen.

4,0*

Mijn eerste film in de bioscoop ooit. Ik was een jaar of 5 en het was één van de meest indrukwekkende momenten die ik in mijn jonge leventje heb meegemaakt. Het was een geweldige, overdonderende ervaring die ik daarna nog vele malen heb mogen meemaken via video.

Ik denk dat het wel zo'n 8 jaar geleden is dat ik deze klassieker heb gezien. Vond het hoog tijd worden, ook al wist ik nog precies wat er komen zou.
En ik ben weer geraakt, volledig geraakt eigenlijk. Ben 23 jaar, wordt nooit emotioneel, maar bepaalde scenes in deze film doen me het kippenvel op de armen staan. De dood van Mufassa en de reactie van Simba, hartverscheurend.

De personages zijn ook allemaal precies goed, zelfs de stemmen zijn eigenlijk keigoed gecast.
De luchtige toon wordt gezet door Timon en Pumbaa, het meest hilarische duo ooit zou je haast zeggen. Maar ook Zazu met de stem van Atkinson is natuurlijk een welkome aanvulling op deze film.

En wat te denken van de muziek.. Elk nummer in deze film raakt je, werkelijk briljante muziek. Normaal gesproken verafschuw ik muziek in tekenfilms,maar van deze muziek kan ik geen genoeg krijgen.
Ik beoordeel de film met 4,5 ster maar eigenlijk zijn de volle vijf sterren misschien wel meer verdiend.
De enige reden waarom ik de film nét niet met de volle pond beloon is het hebben van een goed excuus om deze film weer verrekt snel op te zetten zodat ik dan wél vijf sterretjes kan uitdelen!
Briljant!

Nog nooit gezien en om deze film dan alsnog als 24-jarige te gaan kijken is eigenlijk wel een hele stap.

The Lion King is op zich wel een kleurvol, vrolijke tekenfilm met hier en daar wat leuke liedjes. Met name The Circle of Life en Can You Feel the Love Tonight zijn echt mooi.

Maar het soms gewoon net iets teveel van het goede qua vrolijkheid, de badguys (hyena's) zijn zelfs grappig. Dan vond ik Scar nog de beste personage uit de gehele film. Wat zet Irons toch een heerlijk sluw personage neer met zijn stem. I love it.

Voor de rest eigenlijk maar een vrij simplistische verhaaltje dat veels te vrolijk is, maar dat zal wel komen omdat het voor een kleiner publiek is bedoelt.

Overigens wel grappig om enkele verwijzingen naar andere films te zien. Zoals Rafiki die opeens wat Bruce Lee moves uithaalt en Pumba die refereert aan Taxi Driver met z'n "Are you talking to me?"

Kleine 3,0 sterren.

Ontroerend.

Ik keek regelmatig naar the Lion King toen ik een klein hummeltje was. Nu weer na een jaar of twaalf als iets grotere hummel gezien en ik heb ongeveer de hele film met een brok in m'n keel gezeten. Je kijkt er toch heel anders naar als kind dan als volwassene.
Op speelse wijze worden de keiharde lessen van het leven verteld, de muziek is waanzinnig goed.

De afwisseling tussen liedjes en dialogen is heel goed en de plotwendingen gebeuren precies op het juiste moment zodat de film nooit saai wordt. In een animatiefilm worden personages in de regel meestal niet super diep uitgewerkt. Bij the Lion King heb ik juist wel dat idee van diepgang, misschien ook wel door de wat ernstigere verhaallijn.
Ik heb waarlijk genoten. En de scène van Mufasa's dood blijft toch één van de zieligste in de tekenfilm-, zo niet, filmgeschiedenis...

De ster van de film blijft toch Hans Zimmer. Muziek kan een film maken of breken. Hans Zimmer's compositie heeft de op zich al prachtige film naar een nog hoger niveau gestuwd.
Dikke pluim, van 4 naar 5*

Mijn favoriete disneyfilm! Mooi verhaal, mooi gemaakt en echt ontroerend!

Simpel en vlot verteld verhaaltje met gemakkelijk te behappen emoties die met veel bombarie op je worden afgevuurd. Zimmer is weer driftig in de weer geweest. Ik heb het ook al zo niet op die liedjes waardoor zo'n scène als die van Scar met zijn plannetje en volgelingen, niet meer los komt. Daarmee is meteen de meest boeiende leeuw genoemd, al komt dat vooral omdat de rest opvallend saai is.

Andere dieren zijn er uiteraard voor de luchtige toon, met name de hyena's staan in een vermoeiende overdrive, maar lang niet voldoende om de vele kleffe momenten te pareren. De soepele animatie blijft wel vrij moeiteloos overeind. Wanneer het spul naar de achtergrond wordt verwezen en onder meer de savanne aan bod komt, ziet het er ook mooi uit. Verder smaakt deze mierzoete koek niet al te best.

Goede film. Na Herzien toch beter dan ik eerst dacht. Erg Goede Stemmen vooral die van James Earl Jones. Goede Score maar alle liedje zijn weer lichtelijk irritant. De computerinkleuring is soms nog wel mooi. De achtergronden zijn erg mooi. De animatie is wel goed.

Nu vind ik het gesteente, rotsen en stenen enzovoort, in de achtergronden erg mooi. Het lijkt wel een beetje op dat van The Black Cauldron. De achtergronden zijn ook wel mooi alleen word het af en toe, bij bijvoorbeeld gras, iets te licht. Bij The Black Cauldron zijn de kleuren van de achtergronden wat beter.

De animatie is ook wel goed, ook als je bedenkt dat bijna alle animators die aan The Lion King werkte, zelf de regisseur Rob Minkoff, hun debut hadden in The Black Cauldron of The Great Mouse Detective. De tekenstijl van de leeuwen is erg mooi. Zazoe, Timon en Bumba zijn ook nog wel redelijk maar alle andere figuren, zoals Hyenas en andere dieren, vind ik niet zo mooi getekend. Zelfs de animatie in slow motion scènes is er goed.

De CGI-inkleuring is nog best wel goed, al blijf ik liever met echte Cellen zien, maar de 100% CGI die in sommige scènes zit vind ik gewoon lelijk en niet mooi. Zoals bijvoorbeeld in de scène met die kudde van buffels.

Maar eigenlijk mijn grootste kritiek punt is dat de humor gewoon totaal niet grappig is. Het basis idee is heel dramatisch en serieus en dan komen in eens Timon en Bumba opduiken die totaal geen inbreng hebben in het verhaal. De scènes als er gezongen word zijn ook niet echt realistisch. De Hyena's zijn ook erg irritant. Ik vind het ook niet echt typisch Disney als ik eerlijk ben. In echte Disney's als Robin Hood, Snow White en The Rescuers zie ik een hele andere stijl.

Toch word het door personages als Mufasa en Scar wel weer een goede en serieuze film. Ook door scènes als de dood van Mufasa en het gevecht tussen Scar en Simba toch weer wat beter. Zeker niet de beste Disney maar wel een erg goede film die eigenlijk overgewaardeerd word want dit is echt niet de beste animatiefilm.

"Hakuna Matata!"

Ik sta niet echt bekend als een enorme Disney-fan, maar dat begin vond ik best sterk. Het epische straalde er vanaf, ondanks de tenenkrommende muziek. Erg fijn ook hoe de titel in beeld verschijnt onder begeleiding van een harde dreun. Erg atypisch. Maar vervolgens verzandt The Lion King toch weer in elk denkbaar Disney-cliché, met als dieptepunt Timon en Pumba. Verschrikkelijke obligate sidekicks weer. Gelukkig is de speelduur kort, wat de film nog best kijkbaar maakt.

3*

The Liong King: de film van Disney van de jaren 90 (al vind ik Beauty and the Beast beter), de tekenfilm uit mijn jeugd en daarmee de film tout court uit mijn jeugd - een geweldig epos dat ook jaren later nog fier overeind blijft staan.

Na al vele Europese volkssprookjes te hebben gebruikt en flink wat kinderliteratuur besloot Disney ditmaal Engelands grootste schrijver als bron te gebruiken: Shakespeare en zijn Hamlet. In grote lijnen wordt dat verhaal gevolgd om er een eigen twist aan te geven. Simba is geen Prins van Denemarken maar een leeuwenwelp ergens midden in Afrika. En zo volgt een overbekend verhaal voor haast elke filmliefhebber op de wereld.

Ik ben zeer tevreden dat Disney werkt met echte dieren, en geen antropomorfe dieren als in Robin Hood. Het geeft een bepaalde realiteit, geloofwaardigheid en werkt ook nog eens prima als symbool voor onze eigen wereld. Natuurlijk geeft Disney veel moraallessen mee, maar op een enkel moment na worden die er niet ingeramd maar keurig middels het verhaal gespeeld. Zij zijn onderdeel van het verhaal, van de keuze’s van Simba, en komen nooit opgedrongen over. Verder is het tempo van de film enorm hoog, zonder dat het zorgt dat je murw wordt geslagen. Het is gewoon dat scènes flink in tempo verschillen, maar er zit geen enkele overbodige scène in en alle volgen elkaar logisch op. De ene geeft de aanzet, de volgende direct de pay-off. Een enorm knap staaltje schrijfwerk. Maar het zijn ook die kleine momenten die opvallen: zazu die komt aanvliegen is een geweldig shot, Mufasa die zijn doodvonnis hoort en wat donkerder van kleur wordt, et cetera.

Dan is er nog de animatie, die technisch zeer verfijnd is, met mooie plaatjes van Afrika en af en toe ook bijzonder wordt. Als Simba zijn liedje zingt is dat niet zomaar een leeuw die zingt, maar lijkt even in een andere wereld te zijn, met alle felle kleuren en ronde vormen. Even later zingt Scar zijn lied, en dat wordt een groen en grauw kleurpalet met spitse rotsen die zo uit het Duitse expressionisme komen (en die Hyena’s zijn ook halve Duitsers even later) en dat werkt ook prachtig als tegenstelling. Een nadeel aan musicals wil nogal eens geloofwaardigheid zijn, dat wordt zo keurig verbloemd. De andere liederen worden door een externe stem gezongen en werken zo mooi mee zonder dat ze in de weg zitten. En dan heb ik nog niet eens de kwaliteit van de songs genoemd, die vanaf seconde één eruit knallen (zelden ook is er een betere en bekendere filmopening geweest). Ook Hans Zimmer lijkt perfect te passen met zijn pompeuze soundtrack vol Afrikaanse beats, maar die niet de hele film door klinkt zoals tegenwoordig nogal eens gebeurt. En juist in de rustige stukken is hij op zijn best met een paar melodieën die me zo doen terugdenken aan die heerlijke jaren 90.

De stemmencast ten slotte is ook ijzersterk. Atkinson is heerlijk als cynische zazu, Darth Vader is een koninklijke Mufasa en Irons is ronduit briljant als Scar. Enkel de volwassen Simba kan ik niet harden. Het is zijn zachte stem, zijn woordkeuze, zijn gedrag, gedachten en hele acteren. Zodanig dat het gaat irriteren. Moet ik één minpunt noemen aan de film, dan is het deze, en die weerhoudt mij dan ook net van de hoogste score. Maar verder is dit een geweldig stuk cinema. 4,5*.

Voor mij zijn er 2 redenen om the Lion King opnieuw te bekijken:

1) de geweldig mooie muziek, wellicht de beste van alle animatiefilms
2) de figuren van Timon en Pumbah die naar mijn mening de enige Disney-figuren zijn die een leuke spin-off reeks hebben gekregen

Het is een leuk verhaal, prachtige beelden en aimabele karakters. En hoewel de hyena's de slechteriken zijn zorgen ze ook voor de komische noot al kan niemand tippen aan Timon en Pumbah. De reden dat ik Lion King niet tot mijn favorieten reken is de voorspelbaarheid van het hele verhaal. Je ziet al voor hij een woord heeft gezegd dat Scar de slechterik zal zijn. Lekker origineel de lelijkerd is natuurlijk weer degene met het rotkarakter. Ellke leeuw heeft bruine manen, maar Scar is dan de enige met zwarte. En Simba zal uiteindelijk het leiderschap op zich nemen en de slechte leeuw overwinnen, want hij heeft de kracht en rechtschapenheid overgeërfd van zijn vader.

Beste animatie aller tijden en zelfs een van de beste films aller tijden.
Het is gewoon perfect, een animatie kan je niet beter maken dan dit. En dit zal ook de beste animatie blijven, het is te magisch.

Prachtige animatie, geweldige karakters, heerlijke sfeer en een briljante scirpt.

Gelukkig heb ik deze film in het Nederlands gezien (de 1e keren), want die zijn vele malen beter dan het origineel. Dit heb ik ook met andere oude animaties (bijv. Beauty and the Beast ), jammer genoeg zijn de stemmen in de nieuwe animaties waardeloos.

Ik blijft het een ontroerende scene vinden, een van de meest ontroerende scene's. Iedereen weet wel welke scene ik bedoel.

Een van de beste Disneyfilms die ik gezien heb. Het verhaal is leuk bedacht, de muziek

is prachtig, de animatie is schitterend en de humor is soms erg leuk.

Kortom, een prachtige film voor jong en oud.

Een dikke 4* van mij.

The Lion King is ongetwijfeld één van Disney's meest populaire en geliefde films ooit. Zelf was ik nooit zo'n liefhebber van deze film. Het scenario van Irene Mecchi, Jonathan Roberts en Linda Woolverton vond ik vrij matig en kan het beste worden omschreven als ‘Hamlet’ in het dierenrijk. The Lion King speelt behoorlijk leentjebuur bij oudere Disney-films als Bambi en ook de animatie is weinig origineel. Het is overduidelijk dat de film behoorlijk wat gejat heeft uit de Japanse tv-serie Kimba The White Lion, hoewel Disney dit nooit officieel heeft toegegeven.

Hoewel de film niet de originaliteitsprijs zal winnen, blinkt ze uit dankzij de aanstekelijke liedjes van Tim Rice en Elton John, die een Oscar wonnen voor het nummer “Can you feel the love tonight”. Ook de muziek van Hans Zimmer werd bekroond met een Oscar. De bijfiguren Timon en Pumba stelen de show en droegen waarschijnlijk enorm bij aan het succes van de film. Ook Jeremy Irons mag zich heerlijk uitleven in de doorslechte Scar. De hoofdpersonages vallen hierbij in het niet.

The Lion King is zeker niet de beste animatiefilm van Disney, maar wel één van de meest geliefde (misschien zelfs de meest geliefde)!

The Lion King

Naar mijn mening is The Lion King toch de beste animatie film die er is. Toen ik nog de kleine Wesley was heb ik met grote ogen altijd naar deze film gekeken. Toen ik hem dit jaar ergens terug keek was die bewondering er nog steeds. Het verhaal is super leuk, het concept is leuk bedacht en de liedjes waaronder Hakuna matata zijn erg swingend. En je swingt ook lekker mee met de liedjes. Echter, bij vele films kunnen de liedjes zwaar irritant zijn en meteen al minpunten opleveren (Animatie). Maar dit was totaal het geval niet bij deze film. Erg leuk en zeker een aanrader!

5.0*

Zoals velen weer wat jeugdsentiment opgehaald. Maar ach, dat speelt natuurlijk wel erg mee in de beoordeling. Denk dat als ik hem nu zonder die geschiedenis zou zien, hem minder zou beoordelen.

Want het verhaal is matig, de personages zijn karikaturen (ik vind Scar dan wel weer geweldig), de humor niet echt grappig en ik ben geen liefhebber van animatie films.

Maar genoeg nagatief gezeik over dit werkje. De beelden zijn schitterend, de muziek geweldig en het gevoel wat er dan bij komt... Tja, dat maakt deze film dan voor mij tot een fijne belevenis.

Long live the King

Het is een teken dat een film erg sterk is wanneer je tijdens het zappen bij het begin van een film terecht komt die je a) compleet vanbuiten kent en die je b) bovendien zelf in bezit hebt en dat je je er toch op betrapt dat je de gehele speelduur geboeid blijft zitten. Dat overkwam me gisteravond bij deze The Lion King. Ik ben zelf weliswaar altijd opgegroeid met de Nederlandse versie, maar wou ook wel eens zien wat de originele versie ging brengen.

En wat blijkt? Zelfs na meer dan 20 jaar blijft de film nog perfect overeind staan. Sowieso wel leuk om eens de knipogen door te hebben (Pumbaa die in een verwijzing naar In the Heat of the Night 'They call me Mister Pig!' uitroept of het 'Are you talking to me?' uit Taxi Driver of de Nazi optocht van de hyena's), maar The Lion King blijft gewoon degelijk in elkaar steken. Toegegeven, de film wordt misschien net een tikkeltje te voorspelbaar nadat Timon & Pumbaa op de proppen zijn gekomen, maar de dood van Mufasa deed me na al die jaren nog altijd rillen. Sowieso een mooi opgebouwde scène met Scar die Simba compleet manipuleert en dan die climax waar hij zijn klauwen in de poten van Mufasa zet... Soit, vanaf dan krijgt de humor terug meer de bovenhand en dan is het mooi meegenomen dat het komische duo in de vorm van Timon & Pumbaa effectief grappig is. Een aantal leuke momenten volgen en wordt het afwachten totdat Simba terug de strijd gaat aangaat met Scar, ik had misschien nog net iets meer willen zien van diens dictatuur trouwens, en zoals het een goede Disney betaamt is het een climax om je duimen en vingers van af te likken. Simba die terug op de proppen komt, de gluiperige Scar die de as in de ogen van Simba gooit, het gevecht tussen hen beide, ... Heerlijk! Geleden van de herziening bij Sneeuwwitje dat een climax nog zo in mijn geheugen gegrift stond.

Visueel blijft dit ook nog altijd erg degelijk. Mijn VHS startte met een korte 'documentaire' waar je te zien kreeg hoe de tekenaars effectief leeuwen in de studio hadden om hen te kunnen bestuderen en het resultaat mag er zijn. Sowieso wel fijn om dit eens in HD te kunnen zien in plaats van een grijs gespeelde VHS. Soit, in het begin eventjes wennen aan de Engelse cast in ieder geval. Gelukkig verdwijnt dat gevoel al snel en dat is vooral omdat hier een paar uitstekende keuzes gemaakt zijn. James Earl Jones is indrukwekkend als Mufasa en Jeremy Irons is fenomenaal als Scar. Vond eigenlijk enkel Whoopi Goldberg niet echt op haar plaats als Shenzi, één van de hyena's. Ben normaal ook niet zo'n fan van muzikale intermezzo's in een film, maar een Disney film kan ik dat sneller vergeven. The Lion King is een schoolvoorbeeld waarom aangezien hier toch wel een paar erg aanstekelijke nummers in zitten. Elton John heeft best wel wat goede nummers op zijn naam staan, maar zijn werk voor deze film is toch één van zijn beste dingen in zijn oeuvre.

Het is altijd een beetje tricky om een klassieker uit je jeugd te gaan herzien, maar dan is het des te leuker als blijkt dat de film nog altijd erg leuk is. The Lion King is één van dat handvol gouden films dat Disney heeft gemaakt en ik vraag me af of ze dat niveau ooit nog gaan benaderen. Ik heb de sequels hier nog ergens rondslingeren, misschien ook maar eens opnieuw gaan opzetten. Naar mijn herinnering zijn die nog niet zo slecht.

4,5*

Nog steeds magisch.

Net als voor zovelen, maakt The Lion King zo'n groot deel uit van mijn jeugd. Ik heb deze zo vaak gezien dat ik zelfs nu nog complete lappen tekst uit mijn hoofd kan mee op zeggen met de personages. Ik kan nog alle liedjes meezingen en weet precies wat er gaat gebeuren op elk moment, welke bewegingen de personages maken. Nu 22 jaar later kan ik er nog steeds erg van genieten. Dat is Disney magic.

The Lion King opent echt ontzettend sterk net de opkomende zon en daarbij het welbekende lied, The Circle of Life. Echt meteen een kippenvel moment wat versterk wordt als de titel in beeld verschijnt met die ene krachtige diepe drum. Een van de mooiste opening scenes van Disney. Daarna krijgen we de introductie van een van de beste badguys uit de Disney geschiedenis. Scar. Geweldig ingesproken door Irons. Maar ook James Earl Jones laat geweldig zijn stem horen als Mufasa. Dus met de gekozen acteurs/actrices zit het erg goed.

Maar ook qua animatie zit het heel erg goed. Gemaakt in de tweede "golden age" van Disney, is The Lion King van zo'n ontzettend hoog niveau. Fantastische karakter animatie, schitterende achtergrond, vloeiende bewegingen, erg mooi camerawerk ook met veel fantastische bewegingen. De verschillende nuances ook die elk karakter heeft. Vooral bij Scar is dit erg fijn gedaan. Geweldig werk van Andreas Deja. Net als bij vele Disney films is het qua techniek genieten van begin tot einde.

Ook het verhaal is erg goed. De boodschap er achter werkt goed en het verloop is heel fijn. Het heeft droevige momenten, grappige moment, momenten die eng zijn, en heel veel aandoenlijke momenten. Versterkt door de liedjes van Tim Rice en Elton John. De Can You Feel the Love scene is nog steeds magisch. Maar ook Zimmer's score is schitterend met onvergetelijke thema's als This Land en Under the Stars. Hoort zeker bij Zimmer's beste werk, de score van The Lion King. Ook is de film rijk aan goede en leuke personages. Mufasa, Simba, Scar en Nala. Maar ook ondersteunende personages zijn leuk. Zazu, de hyena's en als toppunt Timon en Pumbaa.

The Lion King is nog steeds een van mijn favoriete Disney films. De film blijft iets magisch voor mij houden en is net als Beauty and the Beast zo'n film waarbij alles op zijn plek valt en nog net zo'n schitterende ervaring geeft als dat ik ze voor de eerste keer zag.

Ik ben vast hiermee in de minderheid, maar ik vond Lion King vrij matig. Het basisverhaal was prima en Scar de schurk ook, maar hij had zeker niet de appeal van Ursula uit Little Mermaid bijvoorbeeld.

De personages vond ik gewoon niet zo leuk. Simba was vrij karakterloos en de grappig bedoelde sidekicks waren bloedirritant. Er hoewel er heftige dingen in de film gebeuren, raakte het me niet zo. Vrij doorsnee allemaal. Hierna kwam Pocahontas en in de combinatie met Lion King was ik even helemaal "genezen" van Disney.

Het tekenwerk is wel fantastisch.

Hakuna Matata!

The Lion King is zeker jeugdsentiment maar het is zoveel meer. De film geeft je steeds weer een gevoel van blijdschap, verdriet, nostalgie, spanning, euforie en ook een schitterende kijk op het leven. Je kan keihard lachen om Timon, Pumbaa of Zazu, je kan meeleven met Simba, Nala of Mufasa en je kan je opwinden over Scar en de Hyena's. De liedjes van Elton John ga je standaard weer meezingen en zijn voor de eeuwigheid.

Vanaf het schitterende begin met alle dieren die naar de rots lopen en het nummer "Circle of Life” ben je verkocht en eigenlijk wordt het in de 89 minuten die volgen alleen maar beter. Het verhaal is geniaal in zijn eenvoud en wordt ondersteunt door onvergetelijke personages, leuke liedjes en mooie dialogen. De credits moeten ook gaan naar de acteurs en hun geweldige stemmen. De MVP's zijn natuurlijk Jeremy Irons als Scar en James Earl Jones als Mufasa, maar ook Nathan Lane (Timon), Atkinson (Zazu), Kelly (als oudere Nala), Sabella (Pumbaa) en Thomas (als jongere Simba) zijn geweldig. Alleen Broderick valt wat uit de toon als oudere Simba maar storen doet het nou ook weer niet. The Lion King is een film voor jong en oud en een must voor filmliefhebbers. Dat was het in 1994, dat is het in 2016 en dat zal het ook zijn in 2056. Een kroonjuweel van Disney.

Het blijft een klassieker en één van de beste animatiefilms van Disney ooit gemaakt. The lion king is pure nostalgie en bevat magie. De openingsscène alleen al is legendarisch: het lied in Zulu ('Here comes a lion'), de opkomende zon, diverse diersoorten die zich haasten naar de ceremonie, gewoonweg geweldig! En na deze fabuleuze intro gaat dit verder in 'The circle of life' waarbij Simba wordt voorgesteld aan het dierenrijk en elk dier trouw het hoofd buigt en de toekomstige koning erkent.

Je zit ineens in de film en bent onmiddellijk verkocht. De film bevat overigens nog dergelijke mooie visuele pareltjes. Zo vind ik de Nazi-mars van de hyena's nog steeds indrukwekkend en ook het eindgevecht tussen Scar en Simba tussen het glinsterende en spetterende vuur is nog steeds erg mooi gedaan.

The lion king laat je niet onberoerd: er is vriendschap, blijheid, afgunst, wraak, liefde en nog tal van andere emoties passeren de revue. Dat maakt de film geslaagd. Het gedeelte met Timon en Pumbaa is misschien net iets minder en doet de film wat inzakken, maar – ik bekeek met de kinderen de Vlaamse versie – de humor en dialecten houden het op niveau. Scar – hopelijk brengt hij Prins Laurent niet op gedachten – is het zwarte schaap van de familie en is stikjaloers op Mufasa en Simba. Net als in de leeuwenwereld (en dierenrijk tout court) is er maar één alfamannetje en één waardige koning.

Ook na 24 jaar blijft The lion king moeiteloos overeind staan, zowel bij jong als oud. Leeuwen blijven nu eenmaal altijd populair bij kinderen. Veel songs in The lion king, maar dat is typisch voor de die oude Disney’s die halve musicals waren, de één al wat boeiender dan de andere. Maar ook visueel staat The lion king nog steeds als een huis. De thematiek (Hakuna Matata) blijft catchy en actueel. Kortom een geslaagde Disneyprent, nog steeds!