Body of Lies (2008)

Aardige Scott.

Toen ik aan Body of Lies begon was ik moe, en toen het verhaal in sneltreintempo met veel details en informatie op me af kwam stormen besloot ik dat ik te moe was om na te denken en heb de film een paar dagen uitgesteld. Nu toch gekeken en het eindresultaat was redelijk.

Nu is dit niet per definitie een moeilijke film. Het verhaal ontwikkelt zich in het begin alleen zo snel waardoor je wel met je aandacht erbij moet blijven. Er worden veel details gegeven over het verhaal en het tempo ligt direct hoog. Gaandeweg zwakt het tempo wel af, maar dan ben je wel een klein halfuurtje verder.

DiCaprio doet het redelijk, ik heb betere rollen van de beste man gezien. Dit lijkt me vooral een rol waar hij gewoon niet zo veel mee kan. Bijrollen zijn dan iets beter. Crowe doet het naar behoren en Strong is ook zeker niet verkeerd. Zoals we van Scott kunnen verwachten worden een hoop rollen gespeeld door bekende acteurs en/of actrices. Dat zorgt wel voor een bepaalde professionele uitstraling.

Visueel is het ook zeker professioneel te noemen. Sterke cinematografie en goed versierde sets. Scott verstaat zijn vak wel degelijk, maar toch is Body of Lies geen perfecte film. Vooral de personages zelf missen diepgang en raakt de film zelf opvallend veel clichés aan voor een concept zoals deze. Denk maar aan de love-interest, ik ben wel benieuwd naar de persoon die dat een goed idee vond.

Camerawerk is ook wat slapjes. Scott kan nooit een intense sfeer creëren. Hij laat alles er aardig uitzien, maar zodra het op echte spanning aan moet komen valt hij door de mand. Camera blijft er wat doods omheen hangen terwijl de situatie intens is. Ook de spanningsopbouw is niet altijd even interessant en de film verliest na een tijdje de grip op zijn eigen verhaal.

Het kijkt wel aardig weg, maar erg goed is het niet. Het mag duidelijk zijn dat de centjes goed zijn benut, en het acteerwerk is aardig, maar veel verder dan dat komt deze film niet. Het is voor nu wel aardig, maar films met dit soort concepten mogen wel iets harder uithalen en vooral intenser zijn. Dat mis ik een beetje in Body of Lies, jammer.

Body of Lies is goed, zonder ooit héél interessant of beklijvend te worden. Er worden erg veel personages, locaties, organisaties, etc. geïntroduceerd in een vrij kort tijdsbestek, waardoor de film met momenten vermoeiend aanvoelt, en soms zelfs als huiswerk. Vooral omdat het allemaal héél erg plotgericht is, en Scott geen tijd lijkt te willen nemen voor een wat rustigere sfeerschepping. Buiten dat hectische tempo om, weet het verhaal niettemin staande te blijven, en zeker in het tweede uur wordt het allemaal wat beter en standvastiger. De heel complexe problematiek van het Midden-Oosten wordt op zich goed overgebracht, en het gebruik van de Arabische talen (in plaats van dat iedereen geforceerd Engels spreekt) is verfrissend. Ridley Scott weet ook wat leuke trucjes met de camera te doen (die overzichtsshots van bovenaf creëren goed dat hele surveillance-gevoel dat doorheen de film hangt), en levert zoals altijd een technisch mooie film af. De cast doet het goed, met uitzondering van Russel Crowe, die ongeïnteresseerd en lusteloos overkomt. Ik weet niet of dat het personage is of de prestatie an sich, maar het viel op en het is één van zijn minste rollen. DiCaprio is wél heel goed, en weet met niet enorm interessant materiaal toch een goed personage neer te zetten. Mark Strong overklast echter iedereen in zijn scènes als de gecalculeerde Hani. Het beste personage van de film die, in tegenstelling tot de wat meer standaard hoofdrolspelers, de broodnodige nuance met zich meebrengt.

3.5*.

Het probleem van deze film is dat ik hem nooit geloofde maar dat de toon vreselijk serieus was. Inhoudelijk boeide me het allemaal niet veel. Een en ander voelt ook rommelig aan. Er lijkt steeds een nieuw plot ook te ontstaan en er zit maar geen ontwikkeling in de film. Crowe doet het leuk maar DiCaprio vond ik niet altijd even goed overtuigen, hij legt het er allemaal te nadrukkelijk op (dat doet hij sowieso vaker en soms werkt het, vaak ook niet). Visueel wel prima maar het bleef een wat lege huls uiteindelijk. 1,5*.

Dan heb je net een film gezien met Oscar Isaac (Ex Machina), dient de andere zich alweer aan. Dit keer geen futuristisch minimalistische AI-thriller, maar een zoveelste oog om oog, tand om tand prent, goed vs kwaad, wij tegen zij, vrienden en de vijand. DiCaprio & Crowe, 2 klasbakken. Maar 'k denk dat eender welke regie en acteurs dit soort films moge maken, ze zullen me telkens onderweg kwijtraken.

Wel sterk hoe Mark Strong zo veelzijdig uit de hoek komt. Da's dan wel nog een sterk lichtpuntje.

Op zich geen slechte film, maar het greep me niet bij de keel. De personages zijn niet sympathiek (ook Ferris niet en Hoffman al helemaal niet), sommige zaken voelen voor mij onlogisch (of ik begreep ze niet). Best een ingewikkeld verhaal dat niet soms wat impliciet blijft. Ik was daarom erg hard aan het werk om de film te kunnen volgen en dat hinderde me om 'in de film' te komen en meegezogen te worden in het verhaal. Het bleef allemaal erg op afstand en ik voelde niet mee. De onsympathieke personages hielpen daar niet bij. Daardoor voelde ik ook geen spanning. Zoals al eerder opgemerkt: bizar hoe slecht Amsterdam op Amsterdam lijkt . Maar goed, daar kan ik mee leven.

Aan de goede kant: ik vond het acteerwerk eigenlijk wel prima, van DiCaprio, van Crowe en van Strong. Het liefdesverhaal was nogal ongeloofwaardig (wat bezielt iemand in de positie van Ferris om een relatie aan te willen knopen...) maar werd uiteindelijk goed in het verhaal betrokken. Ook de opnames gemaakt in Marokko zijn erg fraai. Maar het kon de film voor mij niet helemaal redden en ik had toch een wat onbevredigend gevoel. Voor mij net geen 3 sterren.